Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Tatiana i Aleksander

Tłumaczenie: Katarzyna Malita
Cykl: Jeździec miedziany (tom 2)
Wydawnictwo: Świat Książki
7,99 (3991 ocen i 385 opinii) Zobacz oceny
10
860
9
765
8
930
7
820
6
339
5
176
4
37
3
46
2
11
1
7
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Tatiana and Alexander
data wydania
ISBN
8373119981
liczba stron
543
język
polski
dodała
megii24

Inne wydania

Napisana z rozmachem powieść o wojnie, miłości i wielkiej namiętności. Dalszy ciąg losów bohaterów powieści "Jeździec Miedziany". "Tatiana i Aleksander" to epicka, zmysłowa i pełna emocji opowieść prowadząca czytelnika przez rozdartą wojną Europę. Historical Novels Review Jeśli szukacie wielkiej powieści w stylu "Doktora Żywago", to na pewno znaleźliście właściwą książkę. Closer Kiedy...

Napisana z rozmachem powieść o wojnie, miłości i wielkiej namiętności.
Dalszy ciąg losów bohaterów powieści "Jeździec Miedziany".
"Tatiana i Aleksander" to epicka, zmysłowa i pełna emocji opowieść prowadząca czytelnika przez rozdartą wojną Europę.
>Historical Novels Review<

Jeśli szukacie wielkiej powieści w stylu "Doktora Żywago", to na pewno znaleźliście właściwą książkę.
>Closer<

Kiedy Tatiana ucieka z wyniszczonego wojną Leningradu, by zacząć nowe życie w Ameryce, ma osiemnaście lat i jest oczekującą dziecka wdową. Jednak duchy przeszłości nie dają jej spokoju. Obsesyjnie dręczy ją przeczucie, że jej mąż, major Armii Czerwonej Aleksander Biełow, żyje i potrzebuje pomocy...
Tymczasem w oddalonym o tysiące kilometrów Związku Radzieckim Aleksander cudem unika egzekucji i zostaje mianowany dowódcą batalionu karnego. Chociaż rekruci mają nikłe szanse na przeżycie, Aleksander postanawia przeprowadzić swoich ludzi przez zrujnowaną wojną Europę. Przedziera się na Zachód w rozpaczliwej próbie ucieczki przed bezwzględną stalinowską machiną śmierci...

 

źródło opisu: z okładki

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 387
Eponine | 2016-01-13
Przeczytana: 13 stycznia 2016

Moja przygoda z trylogiami jest dość kręta i wyboista, nie zawsze udaje mi się dokończyć serię powieści krążących wokół tego samego wątku. Dlaczego? Jeśli pierwsza część wbija mnie w fotel, druga często okazuje się mniej dopracowana albo jest po prostu kopią fabularną i kompozycyjną. Kiedy natomiast pierwsza część nie powala na kolana, nie czuję chęci sięgania po drugą. "Jeździec miedziany" zdecydowanie poruszył jakąś dawno zepchniętą na margines cząstkę mojego serca i dlatego nawet nie miałam czasu zastanowić się, czy autorka może mnie jeszcze zaskoczyć. Dlatego cieszę się, że "Tatiana i Aleksander" to niemal równie przyjemna lektura.

Tatiana i Aleksander zostają rozdzieleni po tym, jak drobna Rosjanka w ciąży dokonuje niemożliwego i przedostaje się przez Atlantyk, by znaleźć bezpieczne schronienie w Nowym Jorku. Rodzi syna, który z racji urodzenia na ziemi amerykańskiej dostaje obywatelstwo, więc nie grozi im deportacja. Z wielkim oddaniem pracuje w szpitalu dla uchodźców i imigrantów, opiekuje się dzieckiem i wszystkimi wokół, nie żądając dla siebie żadnych wygód. Nic dziwnego, w Leningradzie nigdy nie doświadczyła takiego luksusu jak w szpitalu, gdzie ma dla siebie i dziecka cały pokój. Być może właśnie dlatego jej postawa nie wydaje mi się nienaturalna, przypomina trochę postać Melanii z "Przeminęło z wiatrem".

Po drugiej stronie świata Aleksander uchodzi z życiem mimo aresztowania przez NKWD i trafia z powrotem na front, tym razem jako dowódca batalionu karnego, czyli, mówiąc wprost, mięsa armatniego. Traci po kolei ludzi, ale wierzy w to, że skoro Tatiana dała radę wydostać się ze Związku Radzieckiego, to i on może przeżyć, w końcu jest silnym mężczyzną, żołnierzem i dowódcą. Być może dzięki tej wierze nie dosięga go żadna ze zbłąkanych kul, które systematycznie pozbawiają życia jego żołnierzy. Instynkt przetrwania prowadzi go aż na terytorium Polski, gdzie postanawia się poddać, choć równa się to zdradzie stanu.

Tatiana i Aleksander żyją z dala od siebie całymi latami, ona przekonana, że jej mąż nie żyje, on pewny, że ułożyła sobie życie. Jako że miłość i głupota nie mają granic, dzięki determinacji Tatiany ponownie mają szansę odnaleźć się w płonącej Europie.

Muszę przyznać, że akurat ten wątek poszukiwań Aleksandra nie przypadł mi szczególnie do gustu. Zdecydowanie wolałabym, żeby sam wydostał się z obozu i dotarł do niej, nabrałoby to odrobiny realizmu, ale cóż, nie można mieć wszystkiego i trudno, żebym miała do autorki pretensje o takie a nie inne rozwiązanie fabuły, która dostarczyła mi wybornej rozrywki przez kilka wieczorów. Ostatnich kilkadziesiąt stron pozostawiło jednak po sobie mieszane uczucia, były zbyt sielankowe, a do tego zawierały tak ogromną ilość heroicznych czynów przekraczających możliwości normalnego człowieka, że niejeden heros by się ich nie powstydził. O ile sielankowość wybaczam i traktuję jako wstęp do następnej części, o tyle za heroizm daję o jedną gwiazdkę mniej.

Zachwyciła mnie natomiast kompozycja. W "Jeźdźcu miedzianym" narracja była prowadzona linearnie i w tym tkwiło piękno tej powieści, tutaj autorka dodała nowe elementy, takie jak dwutorowość i retrospekcja i muszę przyznać, że efekt jest fantastyczny. W niektórych rozdziałach obserwujemy życie Tatiany i jej syna w nowej ojczyźnie, w innych zmagania Aleksandra z rzeczywistością po jej wyjeździe, ale na jaw wychodzą też nowe fakty z jego dzieciństwa, życia rodziny Barringtonów w USA i ZSRR, a także, co chyba najcenniejsze, historię znajomości z Tatianą z jego perspektywy.

To naprawdę dobra kontynuacja, która może nie poruszyła mnie tak jak pierwsza część, ale zainteresowała w równym stopniu. Mam nadzieję, że w trzeciej autorka ponownie pokazała, co potrafi i że niejednym jeszcze mnie zaskoczy.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Zemsta

Zemsta to kontynuacja wątków z poprzedniego tomu. Tak samo trzyma w napięciu. Widocznie Villemo lubi wpadać w kłopoty. Ledwo co uwolniła się z poprze...

zgłoś błąd zgłoś błąd