Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Najpiękniejszy kraj

Tłumaczenie: Małgorzata Kłos
Cykl: Komisarz Erik Winter (tom 8) | Seria: Czarna seria
Wydawnictwo: Czarna Owca
6,41 (185 ocen i 19 opinii) Zobacz oceny
10
11
9
2
8
22
7
51
6
56
5
29
4
5
3
7
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Vänaste land
data wydania
ISBN
9788375545364
liczba stron
376
język
polski
dodał
Matt Cobosco

W osiedlowym sklepie na przedmieściach Göteborga w brutalny sposób zostaje zamordowanych trzech mężczyzn. Strzały padły z bliska. W kasie nie ubyło pieniędzy. Czy ofiary znały morderców? Czy ktoś wykonał na nich wyrok? Ci, którzy mogą coś wiedzieć o tej sprawie, znikają w tajemniczych okolicznościach. Nikt nie chce współpracować z policją, wszyscy uparcie milczą. Erik Winter rozpoczyna...

W osiedlowym sklepie na przedmieściach Göteborga w brutalny sposób zostaje zamordowanych trzech mężczyzn. Strzały padły z bliska. W kasie nie ubyło pieniędzy. Czy ofiary znały morderców? Czy ktoś wykonał na nich wyrok? Ci, którzy mogą coś wiedzieć o tej sprawie, znikają w tajemniczych okolicznościach. Nikt nie chce współpracować z policją, wszyscy uparcie milczą.
Erik Winter rozpoczyna najtrudniejsze śledztwo w swojej policyjnej karierze.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Czarna Owca, 2013

źródło okładki: http://www.czarnaowca.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 475
nan1989 | 2017-06-01
Przeczytana: 27 marca 2017

Ake Edwardson przez wiele lat pracował jako dziennikarz i wykładał dziennikarstwo na uniwersytecie w Göteborgu. Jako pisarz kryminałów zadebiutował w 1995 roku. Powieścią „Taniec z aniołem” wydaną w 1997 zapoczątkował słynną serię kryminalną o komisarzu Eriku Winterze. Obecnie jest jednym z najchętniej czytanych szwedzkich pisarzy. Jego książki zostały przetłumaczone na 20 języków. Edwardson jest laureatem wielu prestiżowych nagród, m.in. został trzykrotnie nagrodzony Nagrodą Szwedzkiej Akademii Pisarzy Kryminalnych, a w 2003 roku - uznany za najlepszego pisarza roku 2003 w Szwecji.

Po wielkim rozczarowaniu jaki sprawiła mi lektura „Kamiennego żagla” i „Pokoju numer 10” potrzebowałam sporo czasu, aby sięgnąć po kolejną pozycję Ake Edwardsona. Jestem wręcz przekonana, że gdyby nie fakt że skompletowałam wcześniej całą serię, to już dawno pożegnałabym się z tym autorem. Jednak książki spokojnie stały i kusiły i w końcu się przełamałam. I ta decyzja okazała się strzałem w dziesiątkę, gdyż „Najpiękniejszy kraj” okazał się o niebo lepszą powieścią od dwóch poprzednich tomów. Zaryzykuję nawet stwierdzenie, że jest to do tej pory najlepsza z części, ale ten cykl ma niestety to do siebie, że bardzo trudno przeczytać kilka tomów pod rząd, gdyż są zbyt nastrojowe i działają niezwykle przygnębiająco. Przynajmniej na mnie.

W położonym na odludziu sklepie całodobowym niczego nie podejrzewający taksówkarz odkrywa niezwykle brutalną zbrodnię. Ofiarom, trzem mężczyznom, dosłownie odstrzelono twarze! Śledztwu nie pomaga fakt, że każdy, kto mógłby rzucić choć trochę światła na tę sprawę, albo milczy jak zaklęty albo znika bez śladu. To, co z początku wygląda na porachunki pomiędzy okolicznymi gangami, wkrótce przekształca się w coś znacznie bardziej osobistego.

„Najpiękniejszy kraj” to kolejna książka Edwardsona, w której wskazuje on na niemal namacalny podział szwedzkiego społeczeństwa. Chodzi tu zarówno o podział majątkowy jak i etniczny. Autor stara się pokazać trudną sytuację uchodźców, którzy zmuszeni do opuszczenia swojej ojczyzny starają się odnaleźć w zupełnie nowej dla nich rzeczywistości. Okazuje się jednak, że utrudnia im to nie tylko odrębność kulturowa, ale także same władze kraju, które nie są w stanie zapewnić uciekinierom stabilizacji i - co najważniejsze – bezpieczeństwa.

Czuć tu także dużą nostalgię za ojczyzną. Czują ją przebywający na emigracji Kurdowie, czuje ją Aneta Djanali, czuje ją także sam Erik, który powrócił do kraju po półrocznym pobycie w Hiszpanii. Cała ta gama uczuć prowadzi to jednego wniosku: według Ake Edwardsona najpiękniejszym krajem jest kraj naszego pochodzenia. I nie ma znaczenia czy wychowaliśmy się w zupełnie innym miejscu, gdyż w naszej podświadomości to on jest naszym domem.

Edwardson ma specyficzny styl, który niekoniecznie musi wszystkim się podobać. Używa krótkich zdań lub wyrażeń, co ma na celu wprowadzić czytelnika w odpowiedni nastrój i wywołać niepokój. Jego książki to przede wszystkim wewnętrzne przemyślenia bohaterów i dialogi opierające się na luźnych skojarzeniach. Sposób prowadzenia dialogów jest również charakterystyczny dla tego autora i doskonale oddaje skomplikowane relacje między postaciami. Autor często nawiązuje także do muzyki, która pomaga czytelnikowi wczuć się bardziej w opisaną sytuację. Ze względu na poruszaną tematykę, w tej części przeważa muzyka orientalna, zwłaszcza kurdyjska, ale nie zabrakło także Coltrane’a czy też grupy Pink Floyd.

Z pewnością twórczość Edwardsona nie przypadnie wielu czytelnikom do gustu, choćby i ze względu na wolno rozwijającą się akcję i dużą ilość przemyśleń, ale nie da się ukryć, że potrafi on pisać w poruszający człowieka sposób i omówić wiele istotnych kwestii bez zbędnego powtarzania się. Dlatego traktuję dwa poprzednie tomy jako błąd w sztuce i z chęcią sięgnę po kontynuacje cyklu. Ale to za jakiś czas.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Spod zamarzniętych powiek

Po “Spod zamarzniętych powiek” sięgnęłam, bo fascynuje mnie zagadka pokonywania strachu w górach. Miałam nadzieję, że przybliży mnie ona o kolejny kro...

zgłoś błąd zgłoś błąd