Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,89 (217 ocen i 13 opinii) Zobacz oceny
10
13
9
15
8
50
7
56
6
52
5
12
4
11
3
6
2
2
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308051290
słowa kluczowe
ślub, gombrowicz, dramat
język
polski
dodała
Anna Maria

Ślub jest drugim utworem scenicznym Witolda Gombrowicza. Henryk — młody żołnierz — znajduje się na froncie we Francji. Motywem przewodnim jest sen, który przenosi go w rodzime strony, do karczmy prowadzonej przez jego rodziców. Zastany tam porządek jest jednak zgoła inny od tego, jaki Henryk zapamiętał. Rodzice są terroryzowani przez urzędujących w karczmie pijaków, a jego narzeczona — Mania...

Ślub jest drugim utworem scenicznym Witolda Gombrowicza.
Henryk — młody żołnierz — znajduje się na froncie we Francji. Motywem przewodnim jest sen, który przenosi go w rodzime strony, do karczmy prowadzonej przez jego rodziców. Zastany tam porządek jest jednak zgoła inny od tego, jaki Henryk zapamiętał. Rodzice są terroryzowani przez urzędujących w karczmie pijaków, a jego narzeczona — Mania — zostaje sprowadzona do roli dziewki. Rozpoczyna się konflikt, polegający na ciągłym przybieraniu coraz to innych form. Ojciec staje się królem, pijak — ambasadorem, a Henryk — dyktatorem. Wszystko w jednym celu…
Utwór został napisany w 1946 roku. Przez krytyków jest uważany za zjawisko prekursorskie w stosunku do twórczości Becketta i Ionesco. Gombrowicz podejmuje w nim problematykę wykorzystania formy do kreowania siebie w relacjach z innymi, popadania w sztuczność, a wszystko to zostaje ukazane w onirycznej atmosferze niepewności.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 499
Cathy | 2017-06-22
Przeczytana: 22 czerwca 2017

"Człowiek jest poddany temu co tworzy się <między> ludźmi i nie ma dla niego innej boskości jak tylko ta, która z ludzi się rodzi"

"Ślub" Gombrowicza, podobnie jak "Iwona, księżniczka Burgunda", to dramat Formy. W utworze główny bohater, Henryk, we śnie ustanawia swego ojca królem. Jednocześnie stara się przywrócić niewinność dawnej narzeczonej, Mani, obecnie służącej w karczmie. W przebieg wydarzeń zamieszany jest Pijak, którego obecność wprowadza chaos i krzyżuje plany Henryka.

Gombrowicz pisze: "ludzie, łącząc się między sobą, narzucają sobie nawzajem taki czy inny sposób bycia, mówienia, działania... i każdy zniekształca innych, będąc zarazem przez innych zniekształcony". Bohaterowie dramatu łatwo zmieniają swe role. Ojciec zostaje Królem, Matka Królową, Henryk Księciem, Mania Księżniczką, Pijak Ambasadorem... Skuteczność takich metamorfoz zależy tylko i wyłącznie od zaakceptowania ich przez innych ludzi. W ten sposób można nawet zostać "napompowanym boskością".

"Ślub" traktuje o odwiecznym konflikcie człowieka z Formą. Także Henryk, jest jej niewolnikiem. Bohater zdaje się sprawować nad wszystkim kontrolę, jednak czasami musi przystosować się do zachowania innych. Jest to wg Gombrowicza deformacja zewnętrzna. Z kolei deformacja wewnętrzna wynika z "natężonej pracy jego (Henryka) ducha".

Choć akcja dramatu to sen głównego bohatera, a postaci są wytworem jego wyobraźni, mają one na niego wpływ, wymagają od niego zachowywania się w określony sposób. Dlatego właśnie Henryk ma problemy z określeniem własnej tożsamości: "Henryk stwarza sen, a sen - Henryka". Bohater prowadzi ciągłą walkę ze światem zewnętrznym.

"Ślub" zawiera wiele aluzji do sztuk Szekspira. Pewne wydarzenia rodzą skojarzenia z "Makbetem", a monolog Henryka z trzeciego aktu przypomina wielki monolog z "Hamleta". Ponadto wypowiedzi wierszem stanowią jawną parodię sztuk angielskiego dramaturga.

Co jeszcze? Jak to u Gombrowicza - maskarada, błazeństwo, absurd goni absurd, "świnia" pada za "świnią", no i jeszcze ten "palic", którym można kogoś "dudtknąć"... Ech, co ja będę pisać... Trzeba przeczytać!

Co z tego, że "to wszystko bzdura... to zbyt głupie..."? Drogi Czytelniku: "Cóż cię obchodzi, że coś jest anormalne, / Jeżeli ty jesteś normalny!".
Polecam!

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Deadpool: Wszystko, co dobre...

KONIEC DEADPOOLA W końcu nadszedł ten moment - "Deadpool" z Marvel Now dobiega końca. W tym tomie nie tylko losy bohatera dobiegają finału...

zgłoś błąd zgłoś błąd