6,98 (240 ocen i 16 opinii) Zobacz oceny
10
19
9
17
8
54
7
63
6
53
5
14
4
12
3
6
2
2
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308051290
słowa kluczowe
ślub, gombrowicz, dramat
język
polski
dodała
Anna Maria

Ślub jest drugim utworem scenicznym Witolda Gombrowicza. Henryk — młody żołnierz — znajduje się na froncie we Francji. Motywem przewodnim jest sen, który przenosi go w rodzime strony, do karczmy prowadzonej przez jego rodziców. Zastany tam porządek jest jednak zgoła inny od tego, jaki Henryk zapamiętał. Rodzice są terroryzowani przez urzędujących w karczmie pijaków, a jego narzeczona — Mania...

Ślub jest drugim utworem scenicznym Witolda Gombrowicza.
Henryk — młody żołnierz — znajduje się na froncie we Francji. Motywem przewodnim jest sen, który przenosi go w rodzime strony, do karczmy prowadzonej przez jego rodziców. Zastany tam porządek jest jednak zgoła inny od tego, jaki Henryk zapamiętał. Rodzice są terroryzowani przez urzędujących w karczmie pijaków, a jego narzeczona — Mania — zostaje sprowadzona do roli dziewki. Rozpoczyna się konflikt, polegający na ciągłym przybieraniu coraz to innych form. Ojciec staje się królem, pijak — ambasadorem, a Henryk — dyktatorem. Wszystko w jednym celu…
Utwór został napisany w 1946 roku. Przez krytyków jest uważany za zjawisko prekursorskie w stosunku do twórczości Becketta i Ionesco. Gombrowicz podejmuje w nim problematykę wykorzystania formy do kreowania siebie w relacjach z innymi, popadania w sztuczność, a wszystko to zostaje ukazane w onirycznej atmosferze niepewności.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (16)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 881
ishara | 2019-08-30
Na półkach: Przeczytane, 2019
Przeczytana: 27 sierpnia 2019

Zabawy formą ciąg dalszy. Gombrowicz nie jest łatwy w odbiorze, prywatnie megaloman i egotysta, ale trzeba mu przyznać, że wielkim pisarzem był. A co najważniejsze był on w swoim pisarstwie konsekwentny, pisał zawsze w swojej konwencji, a jego styl jest nie do podrobienia.

W ´Ślubie´ znajdziemy wszystko co najlepsze w jego twórczości: stawanie się poprzez formę, absurd, ironię, trudne relacje rodzinne. Gombrowicza można lubić lub nie, ale nie można zanegować jego miejsca w historii literatury, a jego utwory po prostu trzeba znać.

książek: 794
Monika | 2018-06-18
Na półkach: Przeczytane, Teatr mój...

Czy można tu zareklamować spektakl teatralny?

Szanowni Państwo, w Warszawie w Teatrze Narodowym możecie zobaczyć "Ślub".
A jest to spektakl znakomity!

I zupełnie inaczej czyta się Gombrowicza, a inaczej ogląda na scenie (to informacja dla tych, co to na tego pisarza kręcą nosem).
"Ślub" w reżyserii Eimuntasa Nekrošiusa, to wyjątkowa podróż do świata Gombrowicza. Jest i gorzko i boleśnie i dowcipnie. Psychodeliczny sen, podkreślony genialnym światłem i cudowną muzyką.

No to dziś taka przewrotna recenzja:)

książek: 12704
SkazanaNa Książki | 2018-06-07
Przeczytana: 20 czerwca 2018

Książka ogromnie mi się podobała. Zdecydowanie jest to jeden z najważniejszych tytułów tego roku dla mnie, niekwestionowane Arcydzieło. Nie mam słów, żeby wyrazić jego doskonałość. Są pisarze, którzy czego nie stworzą, będzie to dzieło Wybitne, nieliczne jednostki, giganci. Tutaj zdecydowanie tak właśnie jest. "Ślubem" zachwycał się również sam Sławomir Mrożek i czemu mnie to nie dziwi? Oczywiście, że polecam z całego serca!

książek: 748
Jared | 2018-04-19

Doskonały dramat o bogatej, różnorodnej tematyce. O Formie pisali przedmówcy, od siebie dorzucę performatywne akty mowy związane z tytułem. Jakąś siłę posiada ołtarzowe "tak", że ślub jest aktem oczyszczającym przeszłość - aktem, w którym z macanej dziewki robi się królowa/królewna? Dorzucę Boga - ile warty w tym jest "Ślub", kiedy Henryk-mąż nie wierzy w Absolut, a jednak klęka do modlitwy? I jak wyglądać może świat bez Boga, a z kościołem 'ludzkim'? (Na to pytanie w "Tangu" odpowiada Mrożek, wyraźnie zafascynowany dramatem Gombrowicza). Problem władzy, przejścia między nowym a starym, złe i dobre alter ego - to jest Pijak i Władzio (motyw sobowtórowy). Ogólnie to jedno wielkie WOW. Inaczej nie można opisać "Ślubu". WOW. WOW. WOW.

książek: 142
amiann | 2017-08-31
Na półkach: Przeczytane

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Kościół ludzki na 100%

książek: 574
Cathy | 2017-06-22
Przeczytana: 22 czerwca 2017

"Człowiek jest poddany temu co tworzy się <między> ludźmi i nie ma dla niego innej boskości jak tylko ta, która z ludzi się rodzi"

"Ślub" Gombrowicza, podobnie jak "Iwona, księżniczka Burgunda", to dramat Formy. W utworze główny bohater, Henryk, we śnie ustanawia swego ojca królem. Jednocześnie stara się przywrócić niewinność dawnej narzeczonej, Mani, obecnie służącej w karczmie. W przebieg wydarzeń zamieszany jest Pijak, którego obecność wprowadza chaos i krzyżuje plany Henryka.

Gombrowicz pisze: "ludzie, łącząc się między sobą, narzucają sobie nawzajem taki czy inny sposób bycia, mówienia, działania... i każdy zniekształca innych, będąc zarazem przez innych zniekształcony". Bohaterowie dramatu łatwo zmieniają swe role. Ojciec zostaje Królem, Matka Królową, Henryk Księciem, Mania Księżniczką, Pijak Ambasadorem... Skuteczność takich metamorfoz zależy tylko i wyłącznie od zaakceptowania ich przez innych ludzi. W ten sposób można nawet zostać "napompowanym...

książek: 725
Draconiveyo | 2017-03-03
Przeczytana: 03 marca 2017

Uważam, że to dramat niezwykły. Ukazuje całą siłę myśli gombrowiczowskiej, w sposób trudny, okropnie trudny, ale wspaniały.

książek: 679
Daria | 2017-02-27
Przeczytana: 27 lutego 2017

Wymęczył mnie absurd tego dramatu. Totalnie nie moja bajka.

książek: 9
vesper | 2016-03-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 marca 2016

Jestem w trakcie poznawania tego niesamowitego dramatu na nowo i na nowo.. Utwór przypomina mi osobiste myśli które błądzą w poszukiwaniu mojego władnego "ja". Przyznam, że na razie utworu do końca nie zrozumiałam, mam nadzieję że uda mi się wyciągnąć z przeżyć Henryka jak najwięcej.

książek: 72
GVA | 2016-02-22
Na półkach: Przeczytane

Potężny pod każdym względem dramat Gombrowicza.
Potężny zarówno swym stylem, który jak we wszystkich dziełach tego autora jest pewnym wyzwaniem dla czytającego, ale potężny również ze względu na przyjętą tematykę. Przedstawia w tradycyjny dla Gombrowicza - zaskakujący, groteskowy sposób to jak wielki wpływ mają na nas inni ludzie i vice versa.
Jesteś taki jakim widzą cię inni.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd