Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Teoria strun jest zbiorem jedenastu opowiadań współczesnych. Autor pisze o uczuciach, karierze, o samotności i poszukiwaniu wspólnoty, a także o pasji i problemach pracy twórczej. Opowiada o ludzkich dążeniach i kłopotach rodzinnych, o muzyce i o śmierci. Bohaterowie to ludzie wrażliwi, myślący, zastanawiający się nad sobą, czasem skłóceni z potoczną rzeczywistością. Nie reagują na nią jednak...

Teoria strun jest zbiorem jedenastu opowiadań współczesnych. Autor pisze o uczuciach, karierze, o samotności i poszukiwaniu wspólnoty, a także o pasji i problemach pracy twórczej. Opowiada o ludzkich dążeniach i kłopotach rodzinnych, o muzyce i o śmierci. Bohaterowie to ludzie wrażliwi, myślący, zastanawiający się nad sobą, czasem skłóceni z potoczną rzeczywistością. Nie reagują na nią jednak zjadliwą ironią, co byłoby zbyt łatwe, lecz próbują znaleźć miejsce dla siebie. Do sukcesu dążą równie często jak do spokoju i pełni. Budują własną osobowość, przełamując zewnętrzne i wewnętrzne ograniczenia. Potrafią się zmienić nawet w dojrzałym wieku. Poszukują więzi, innym razem próbują się uwolnić. Uczą się kochać i nawiązywać kontakty, pozbywać zazdrości i złych wspomnień. Zagubieni i wycofani dowodzą, że życie należy nie tylko do przebojowych. Autor z sympatią traktuje poszukiwania, nadzieje i rozczarowania swoich bohaterów, których losy układają się w wielowątkową opowieść zaprawioną goryczą, niepozbawioną jednak optymizmu.

Bohaterowie tych opowiadań są wycofani, osobni, chcą żyć poza kręgiem zadowolonych konsumentów codziennej dawki preparatu rozrywkowo-informacyjnego, podejmują trud poznawania rzeczywistości na własną rękę. Odwracają się plecami od sformatowanego życia nie po to, by się zamknąć w wieży, lecz żeby tworzyć. To swoisty rodzaj heroizmu.
Wycofanie nie jest ucieczką przed światem i ludźmi, lecz twórczym odosobnieniem poza narzuconymi realiami. Jest postawą paradoksalną. Z jednej strony ma źródło w odkryciu, że świat nas nie potrzebuje i nic w nim od nas nie zależy. Z drugiej – jako postawa twórcza – każe nam działać mimo wszystko w przekonaniu, że poszerzamy i pogłębiamy zbiorowe doświadczenie. Wycofanie nie wypływa z mizantropii, nie prowadzi do letargu i choroby samotności. Jest protestem przeciw płytkości cywilizacji, w której żyjemy.

 

źródło opisu: http://e-nowyswiat.poczytaj.to/teoria_strun.ebook

źródło okładki: http://e-nowyswiat.poczytaj.to/teoria_strun.ebook

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (4)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 0
| 2013-01-12
Przeczytana: 13 października 2010
książek: 63
Nikto | 2016-05-13
Na półkach: Chcę przeczytać
książek: 880
Buchling | 2016-02-01
Na półkach: Chcę przeczytać
książek: 630
Marta Bedrowska | 2013-08-23
Na półkach: Chcę przeczytać
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd