Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Piękna pani i brzydki pan

Seria: Seria z drzewem
Wydawnictwo: W.A.B.
6,66 (74 ocen i 13 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
3
8
8
7
26
6
24
5
8
4
0
3
2
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377478233
liczba stron
224
słowa kluczowe
satyra, anegdota
kategoria
literatura faktu
język
polski

Do jakich granic może posunąć się skąpa gospodyni domowa? Jakie niebezpieczeństwo grozi zapalonym fotografom amatorom? Co zrobić, kiedy synek uparcie chce się bawić lalkami? Od mistrzyni polskiej satyry nie oczekujcie recept na wszelkie możliwe bolączki. Pisarka rozprawia się z całym katalogiem ludzkich wad i kapryśnymi modami epoki. Nikt nie jest bezpieczny - ani próżna matka, ani łamacz...

Do jakich granic może posunąć się skąpa gospodyni domowa? Jakie niebezpieczeństwo grozi zapalonym fotografom amatorom? Co zrobić, kiedy synek uparcie chce się bawić lalkami? Od mistrzyni polskiej satyry nie oczekujcie recept na wszelkie możliwe bolączki. Pisarka rozprawia się z całym katalogiem ludzkich wad i kapryśnymi modami epoki. Nikt nie jest bezpieczny - ani próżna matka, ani łamacz damskich serc, o udręczonym poecie grafomanie nie wspominając. Magdalena Samozwaniec w krótkich anegdotach naigrawa się z przywar arystokratów, mieszczan, służących, artystów. Hołduje głoszonej przez siebie zasadzie, że „tylko prawda jest śmieszna". I choć przedwojenne obyczaje różnią się od dzisiejszych, ironiczne pióro wydobywa wszystko, co ponadczasowe.

 

źródło opisu: Wydawnictwo W.A.B., 2013

źródło okładki: http://www.wab.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (231)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 623
Degamisz | 2016-07-18
Przeczytana: 18 lipca 2016

Ze zbiorami krótkich form – bez względu na to do jakiego gatunku należą – bywa przeróżnie. Zazwyczaj zbiory te są mocno nierówne – są momenty świetne, są średnie, są kiepskie. Magdalena Samozwaniec tego nie uniknęła ale w jej przypadku dużo bardziej ujęło mnie coś innego.

Samozwaniec przytacza nam w „Pięknej pani i brzydkim panu” mnóstwo anegdot na różne tematy. Są na różnym poziomie, na ogół świetne, ale parę nudnych mielizn też się znalazło. Co mnie ujęło i spodobało się to fakt, że Samozwaniec to genialna obserwatorka tego, co ją otacza, a przede wszystkim skupia się na ludziach i ich zachowaniach. I bardzo trafnie, idealnie w punkt je opisuje, wyśmiewa. Bezlitośnie wyzłośliwia się jeśli chodzi o czyjeś wady i przywary, nie oszczędzając nikogo, a zwłaszcza siebie, bo zauważyłem, że z kogo jak z kogo, ale z siebie Samozwaniec zawsze śmiała się najgłośniej. Miała jednak dystans do siebie babka, nie można jej tego odmówić.

Dużo tu historii prawdziwych, jako, że jestem świeżo po...

książek: 6681
Witold Lisek | 2014-01-11
Na półkach: Chcę przeczytać

http://www.youtube.com/watch?v=imtmnNpRPys

książek: 383
Monique | 2015-05-16

Pierwsze spotkanie z panią Magdaleną zaliczam do nieudanych :(
Spowodowane brakiem fabuły, krótkie opowiadania.
Googlowałam trochę na temat twórczości pani Magdaleny, z pewnością sięgnę po coś "mocniejszego" tej autorki.
To wszystko na dziś, dzień krytyki uważam za zamknięty.
MQ

książek: 607
Angie Wu | 2013-03-21
Przeczytana: 21 marca 2013

Myślę, że Magdaleny Samozwaniec, niezwykle utalentowanej pisarki satyrycznej, wywodzącej się z rodu Kossaków, nie muszę nikomu przedstawiać. Z uwagi na jej wspaniałe wyczucie ludzkich przywar i zachowań, uważa się ją za autorkę niezwykle finezyjną, która była w stanie wytknąć nawet najgorsze wady w taki sposób, by nikogo nie urazić swoim punktem widzenia. Nakładem Wydawnictwa WAB, na polskim rynku pojawił się bogaty zbiór anegdot jej autorstwa, które dosadnie, acz ze smakiem, obnażają ludzką głupotę.

"Piękna pani i brzydki pan" to pięknie wydana, niezbyt obszerna książka w twardej oprawie z obwolutą. Pod względem redakcji tekstu nie mam jej absolutnie nic do zarzucenia - solidna korekta zrobiła swoje. Polski wydawca na zaledwie 224 stronach zmieścił kilkadziesiąt tekstów, nieżyjącej już, niestety, Magdaleny Samozwaniec. Owe anegdoty mają formę felietonów, a co za tym idzie - są króciutkie i przystępne w czytaniu, choć czytelnikom, którzy nie przywykli do tego typu tekstów, może...

książek: 0
| 2013-02-15
Na półkach: Przeczytane, 2013, EBOOK

„Piękna Pani i Brzydki Pan” Magdaleny Samozwaniec to zbiór krótkich dykteryjek, felietonów można powiedzieć, w których autorka drwi z ludzkich wad, biorąc za cel głównie kobiety. Książka zawiera ponad siedemdziesiąt historyjek, autorka bez cienie litości obnaża w nich ludzkie słabości i przywary. Wyśmiewa zamiłowanie do piękna i drogich ubrań, wystawnego jedzenia, obsesji na tle młodego wyglądu, a z drugiej strony kpi ze skąpych gospodyń domowych, nieostrożnych pokojówek, zwanych przez Samozwaniec tłuczkiem do porcelany (to jedna z moich ulubionych historii).

„Piękna Pani i Brzydki Pan” to książka, która jest jedną wielką anegdotą. Śmiejemy się od pierwszej do ostatniej strony. Samozwaniec z właściwą sobie ironią komentuje życie społeczeństwa w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Każdemu się dostało i żadna warstwa społeczna nie zdołała się uchronić przed ciętym językiem pisarki, ani arystokracja, ani mieszczanie, ani artyści czy służba. Ta ostatnia zwłaszcza stała się...

książek: 117
Karolina | 2015-09-11
Przeczytana: 11 września 2015

Magdalena Samozwaniec w roku 1939 (!) napisała:

"Fotoamatorstwo zabija w człowieku serce i miłość bliźniego. "Och, jaki interesujący wypadek", "jaki piękny pożar", "jaki cudny nędzarz!" - wołają fotoamatorzy, nastawiając swoje aparaty..."

Książka zmusza do refleksji: czy aby na pewno to, co dziś uznajemy za wypaczenie obyczajów i relacji społecznych, to znak naszych czasów? Otóż nie. Ludzie nic się nie zmienili przez te wszystkie lata. Dziadkowie będą powtarzać "bo przed wojną", nasi rodzice - "bo za komunistów", my - "bo w latach 90", a wszyscy - "bo za moich czasów". I choć wydaje nam się, że żyjemy już w innej epoce, to wciąż jesteśmy tacy sami.

Książkę zaliczam do źródeł historycznych :)

książek: 730
mag | 2013-03-23
Na półkach: Przeczytane

Magdalena Samozwaniec po wydaniu swej pierwszej powieści pt. „Na ustach grzechu" została okrzyknięta najdowcipniejsza kobietą, choć mówienie o niej w tzw. krakowskim towarzystwie uznawano za wysoce nietaktowne. Lubiła zamówić sobie w kawiarni małą czarną i do tego wódeczkę, zbyt krzykliwy makijaż zwracał uwagę, a wiecznie uśmiechnięta buzia świadczyła o pogodnym usposobieniu. Skoro jej sławna siostra, Maria Pawlikowska-Jasnorzewska odniosła sukces na poetyckiej niwie, to Magdalena musiała poszukać sobie miejsca w innych rejonach literatury. I znalazła. Okazało się, że panna Kossakówna ma niesamowicie wyczulone ucho i zmysł obserwacji, co w połączeniu z lekkim piórem i ironicznym dowcipem daje teksty satyryczne z mocnym rysem obyczajowym. I takie są właśnie krótkie felietoniki i anegdotki we wznowionej „Pięknej pani i brzydkim panu".

Książka ukazała się po raz pierwszy w 1939 roku i choć niektóre fragmenty trącą myszką, to zbiorek stanowi ciekawostkę obyczajowo - społeczną....

książek: 687
bbeti | 2013-04-22
Na półkach: Przeczytane

Nie porywa, choć piękną polszczyznę pani Samozwaniec czyta się z przyjemnością, a i historie wywołują często uśmiech na twarzy :)

książek: 2940
Natala | 2013-09-08
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 24 czerwca 2015
książek: 1950
Anna | 2013-04-03
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 01 kwietnia 2013

Wstyd się przyznać, ale to moje pierwsze spotkanie z Magdaleną Samozwaniec. Wiedziałam oczywiście, kim była, że pisała powieści, wiersze i bajki, iż pochodziła z rodziny Kossaków, że była siostrą Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, ale nie mogę sobie przypomnieć, bym kiedykolwiek czytała jej debiutancki tytuł "Na ustach grzechu", czy "Zalotnicę niebieską", która jest opowieścią o siostrze i którą to historię bardzo chciałabym poznać. Kusi mnie również książka wcześniej niepublikowana, a wydany 4 lata temu "Z pamiętnika niemłodej już mężatki", cieszę się, że postanowiono wznowić wydania dwóch innych tytułów z roku 1966 i 1926. W miarę możliwości chciałabym bowiem poznać twórczość tej niezwykle utalentowanej satyrycznej pisarki.

"Piękna pani i brzydki pan" to zbiór opowiadań, krótkich, ciekawych, bardzo zabawnych. Możemy tu zapewne odnaleźć i kilka swoich przywar, cech, z których dumni nie jesteśmy, zdajemy sobie sprawę z tego, że daleko nam do doskonałości, wiemy, że mamy wady,...

zobacz kolejne z 221 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd