Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Okładka książki Zmyślone życie Siergieja Nabokowa

Zmyślone życie Siergieja Nabokowa

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Jędrzej Polak
tytuł oryginału
The Unreal Life of Sergey Nabokov: A Novel
wydawnictwo
Muza
data wydania
ISBN
9788377582183
liczba stron
384
język
polski
typ
papier
dodała
Versatile
6,96 (103 ocen i 24 opinie)

Opis książki

W powieści opartej na niezwykłym życiu brata Vladimira Nabokova Paul Russell odtwarza bogaty i pełen odmian świat, w którym żyli Siergiej, jego rodzina oraz przyjaciele. Świat bogactwa i wysokiego statusu społecznego zajmowanego w przedrewolucyjnej Rosji, a potem w salach wykładowych Cambridge i na salonach Gertrudy Steń i Alicji B. Toklas. Ale to wiarygodność i wrażliwość Sergieja młodego narrato...

W powieści opartej na niezwykłym życiu brata Vladimira Nabokova Paul Russell odtwarza bogaty i pełen odmian świat, w którym żyli Siergiej, jego rodzina oraz przyjaciele. Świat bogactwa i wysokiego statusu społecznego zajmowanego w przedrewolucyjnej Rosji, a potem w salach wykładowych Cambridge i na salonach Gertrudy Steń i Alicji B. Toklas.
Ale to wiarygodność i wrażliwość Sergieja młodego narratora o homoseksualnej orientacji, przykuwa uwagę czytelnika. Opisy młodości w cieniu genialnego brata, walka z jąkaniem się, opiumowe wieczory z Cocteau, bogate i pełne zawirowań życie miłosne na obrzeżach Baletów Rosyjskich i samotność w rozdartym wojną Berlinie.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Muza, 2013

źródło okładki: www.muza.com.pl

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Oficjalna recenzja
Monika książek: 824

Ten drugi Nabokov

Vladimir Nabokov był dzieckiem szczęścia. Sam twierdził, że miał najprawdopodobniej najszczęśliwsze dzieciństwo. Kochany przez rodziców i otoczenie, od kołyski uważany za geniusza. Zupełnie inne wspomnienia i inne życie miał jego młodszy o jedenaście miesięcy brat, Siergiej. Życie w cieniu Vladimira wydawało się być ciągłym pasmem rozczarowań. Nieudająca się wyleczyć leworęczność, nieustanne jąkanie się, nieakceptowany przez rodzinę homoseksualizm… Właśnie to życie próbował zaprezentować Paul Russel w swojej powieści, ujmując je ryzykownie, bo w pierwszoosobowej narracji, co w przypadku autentycznych postaci niewątpliwie może budzić trudności i krytykę. Russel przywołuje do życia, wprawdzie zmyślonego, ale bardzo prawdopodobnego Siergieja, kogoś, kto mógł być kimś naprawdę wyjątkowym. Siergiej to uczuciowy człowiek, dobry obserwator. Poznawszy go, aż boli przyznanie się, że sięga się po tę książkę nie ze względu na tego ciekawego, acz zwyczajnego człowieka swojego czasu. Sięga się po ten tytuł ze względu na jego genialnego brata.

Na kartach powieści pojawiają się różne autentyczne, wspaniałe postaci, jak Jean Cocteau, Igor Strawiński, Gertruda Stein, by wymienić choć tych troje, a jednak to właśnie Vladimir Nabokov wzbudza w nas największe zainteresowanie. Prześlizgujemy się przez kolejne strony z niecierpliwością wyczekując tych zdań, które mówią o Wołodii, które przytaczają jego działania, a nawet wypowiedzi. To zdefiniowanie poprzez sławnego Nabokova charakterystyczne również jest dla samego Siergieja. On także z wypiekami na twarzy czyta kolejne napisane przez V. Sirina powieści i prześlizgując się przez tekst, szuka swojej obecności w życiu fenomenalnego brata. Muszę wyznać, iż zastanawiałem się niekiedy, czy nie zostałem bezwiednie bohaterem którejś z powieści Sirina, czy nie wpadłem z którąś, tak jak nieszczęsny szachowy arcymistrz Łużyn, który w finale "Obrony Łużyna" spada w otchłań szachownicy. Czy ostrzegano mnie, kiedy odnajdywałem zagadkowe echo własnego sekretnego żywota w powieściach mego brata? Czy stałem się tym, kim V Sirin albo V. Nabokov gardził najbardziej - Nieuważnym Czytelnikiem?1 Wołodia oczywiście przeczy, mówiąc: Czytelnicy zawsze odnajdują jakieś zadziwiające podobieństwa w moich książkach. Sztuka ma bardzo niepokojący zwyczaj przenikania do tak zwanej rzeczywistości.2 Podświadomie jednak my również idziemy tropem Siergieja i natykamy się na ten same echa.

Powieść Paula Russela powstała w oparciu o tekst Leva Grossmana „The Gay Nabokov”, opublikowanego w 2004 roku na łamach salon.com. W tekście tym autor udowadnia jak wielkie wpływ miał homoseksualny brat na życie i twórczość Vladimira Nabokova, pomimo braku więzi lub bardzo luźnego kontaktu. Z początku, w dzieciństwie właściwie zupełnie dla siebie nie istnieli. Nabokov przyznał kiedyś, że mógłby opisać całą swoją młodość, w ogóle nie wymieniając Siergieja3. Towarzyszem zabaw Wołodii był kuzyn Jurij, z którym to bardziej Siergiej miał więcej wspólnego. Tymczasem Sieroża pozostawał w tych zabawach zawsze na uboczu. Po wspólnej ucieczce z Rosji i studiach w Cambrigde, które to doświadczenia wcale nie zbliżyły braci, drogi dwóch Nakobowów rozeszły się. Przed wyjazdem Wołodii do Ameryki stosunki się nieco polepszyły, lecz pozostawały nadal zdystansowane.

Zarówno tekst Grossmana, jak i powieść Russela pozwalają nam wywnioskować, że wina leżała po stronie Vladimira, a przyczyną była homofobia. To stanowisko potwierdza główny biograf Nabokova, Brian Boyd. Według niego możemy odnaleźć wątki homoseksualne oraz relacje braterskie w powieściach Vladimira. Postaci homoseksualne są zawsze albo ośmieszane, albo złe, co świadczy o niemożności pogodzenia się z orientacją brata. Natomiast wątki braci lub sobowtórów oznaczają jak ta trudna relacja ciążyła pisarzowi. „Prawdziwe życie Sebastiana Kinghta” czy „Nieprawe godło” są to powieści, które możemy odnieść bezpośrednio do Siergieja. Życie brata wywierało na Wołodię duży wpływ. Według Boyda Siergiej był w pewnym sensie sobowtórem Vladimira, pomimo trudnej znajomości, był bardzo ściśle z nim złączonym.

W powieści Paula Russela mamy do czynienia z dwoma postaciami tragicznymi. Jest nim niewątpliwie Vladimir, który nie jest w stanie okazać bratu swoich uczuć. A przede wszystkim Siergiej, który swoje uczucia uzewnętrznia. Wydaje się, że odwieczne życie w cieniu genialnego brata jest zarówno bodźcem podnoszącym poprzeczkę, jak i odbierającym wiarę w samego siebie. Siergiej był zawsze świadom swoich niedoskonałości: Byłem niesłychanie apatycznym dzieckiem - krótkowzrocznym, niezdarnym, notorycznie leworęcznym mimo licznych prób "uzdrowienia" nie oraz napiętnowanym jąkaniem, które wraz z wiekiem tylko się potęgowało.4 A jednak wzorzec genialnego pisarza za brata działał na niego z wielką siłą. Chciałem być taki jak Wołodia. Uwielbiałem go. Ale nie dla niego samego, tylko dlatego, że tak bardzo go kocham. Pisałem wiersze, mając nadzieję, że przypodobam się, jak on, rodzicom. Ale potem zrozumiałem, że kochają go nie tylko za talent. Kochając go za coś innego, coś nieopisanego, co ów talent usiłuje wyrazić. Mogłem pisać wiersze do samej śmierci, a i tak nie odkryłbym jego i ich tajemnicy.5 Siergiej usilnie się stara, by genialny brat go nie definiował. W jednej z nielicznych szczerych rozmów wyznaje Wołodii: Wcale nie jestem mniej rzeczywisty tylko dlatego, że zawsze byłem w twoim cieniu.6

Na powieść Paula Russela czekałam z rozkoszą i bardzo wiele się po niej spodziewałam. Zupełnie jak gdybym miała czytać coś spod pióra samego Nabokova. „Zmyślone życie Siergieja Nabokowa” jest wspaniale napisaną, ciekawą książką. Trzeba pochwalić autora za przygotowanie się do tematu. Zgromadzona wiedza zarówno o życiu Nabokowów, jak i twórczości V. Sirina czy Vladimira Nabokova jest autentycznie użyta. Informacje dotyczące biografii pisarza oraz innych sławnych postaci, sprawiają, że fabuła żyje w oparciu o fakty. Opisane życie Siergieja jest oczywiście zmyślone. Jednak nawet momenty, gdy słyszymy bezpośrednie wypowiedzi znanych postaci, gdy czytamy dialogi z Wołodią, są tak bardzo autentyczne, nie pozostają jedynie powieściową fikcją literacką. Wydawać by się mogło, że Russel odwołując się tytułem do pierwszej powieści Nabkova napisanej po angielsku., podobnie chce bawić się z Uważnym Czytelnikiem. „Prawdziwego życia Sebastiana Kinghta” jest fikcją. Zmyślona powieść Russela, w rzeczywistości jest prawdziwa.

Monika Samitowska-Adamczyk


1 „Zmyślone życie Siergieja Nabokova” str. 84
2 Tamże, str. 332
3 „Pamięci, przemów”
4 „Zmyślone życie Siergieja Nabokowa”
5 Tamże str. 268
6 Tamże str. 333

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 2283
kasandra_85 | 2013-03-29
Przeczytana: marzec 2013

http://kasandra-85.blogspot.com/2013/03/kolejna-porcja-czytelniczych-wrazen.html

książek: 1023
Versatile | 2013-05-06
Przeczytana: 12 kwietnia 2013

Obecna rzeczywistość wymaga od nas tolerancji. Sprzeciwiasz się związkom homoseksualnym? Jakim cudem! Przecież każdy człowiek ma prawo do decydowania o własnym życiu i relacji z jakąkolwiek osobą, którą sam sobie wybrał. Tak wygląda reakcja człowieka XXI wieku. Jednak w czasach, gdy żył i tworzył Vladimir Nabokov akceptacja inności nie była niczym powszechnym. Za przejawy spoufalania się z osobą tej samej płci groziła nawet kara więzienia.

Rosyjskiego twórcę takich dzieł jak „Lolita” czy „Dar znamy dość dobrze. Jego życiorys został przedstawiony w licznych biografiach i zapiskach. Tymczasem niewiele osób wie cokolwiek na temat jego brata – Siergieja. Ba! Niektórzy nawet nie zdają sobie sprawy, że Vladimir Nabokov w ogóle miał rodzeństwo. W końcu po co zajmować się takimi pobocznymi postaciami, kiedy sylwetka tego wielkiego poety jest tak ciekawa? Tymczasem okazuje się, że biografia jego młodszego, homoseksualnego brata jest równie interesująca i warta uwagi.

Paul Russel jako jeden z...

książek: 927
Dociekliwy | 2014-04-14
Przeczytana: kwiecień 2014

Na pewno nie "przeciętna" - to by była ocena krzywdząca. "Dobra"? To za mało, z kolei "bardzo dobra" to lekkie nadużycie. "Rewelacyjna" to już stanowczo za dużo, chociaż były momenty, szczególnie w pierwszych rozdziałach, które budziły przeczucie, że właśnie natrafiłam na prawdziwe powieściowe arcydzieło. Czy potem faktycznie było gorzej, czy tylko ja się przyzwyczaiłam?

Przede wszystkim - to jest naprawdę bardzo sprawnie napisana, solidna robota. Właściwie najważniejsze, kluczowe aspekty powieści udały się bez zastrzeżeń: Vladimir Nabokov naprawdę jest tak nieuchwytny, jak widzi go brat, a przywołane na kartach powieści postacie historyczne - żeby wymienić chociażby Gertrudę Stein i Jeana Cocteau - zdają się być ludźmi z krwi i kości. Można tylko żałować, że nie wszystkich swoich historycznych bohaterów autor przedstawił równie barwnie i równie prawdziwie, traktując trochę po macoszemu, jednak przyznaję też, że nie jestem pewna, czy to rzeczyw...

książek: 342
fiona | 2013-05-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 maja 2013

Na początek duży ukłon dla Paula Russella za stworzenie wyjątkowego klimatu.Powiem szczerze: Rzadko autorzy amerykańscy potrafią wniknąć w duszę słowiańską. Tutaj autor tak malowniczo oddał klimat czasów rewolucji w Rosji,sielskie dzieciństwo Siergieja w matczynej wiejskiej posiadłości w Wyrze i barwną młodość w Sankt Petersburgu,że zaczęłam drążyć czy posiada rosyjskie korzenie.Nie znalazłam.
Zatem ten niepowtarzalny klimat możemy zawdzięczać talentowi Russella i bardzo dobrze i szczegółowo zebranym materiałom do książki.Jest tu tyle szczegółów z życia rodziny Nabokowów, znajomych,przyjaciół ale też sytuacji politycznej, kulturalnej, obyczajowej, których zebranie wymagało od autora na pewno olbrzymiej staranności i znajomości tematu.
Ale...ale...!Żeby nie było za dużo tych pochwał muszę zwrócić też uwagę na duże minusy.Książka jest tak na prawdę wciągająca, barwna i ciekawa ale tylko do połowy.W drugiej części powtarzają się wciąż te same motywy z dorosłego życia Nabokowa:miłosne podb...

książek: 891
Shariana | 2014-02-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 lutego 2014

Pożyczałam tę książkę.
Pazerny ze mnie stwór. Zastrzegłam, że jeśli książka okaże się dobra, zażyczę sobie osobistego egzemplarza. Czy była?
Cóż, z pewnością była "inna". Napisana lekko i całkiem wciągająco, a świadomość, że rzecz dotyczy autentycznych postaci (przynajmniej w pewnym stopniu), też stanowiła pewien plus. Wielką zaletą były również historyczne realia - rewolucja bolszewicka, później zaś druga wojna światowa. Bohater żył w czasach, które z punktu widzenia historyka były nie lada gratką.

A jednak nie wciągnęłam się w nią tak, jak oczekiwałam. Może "sensacyjność" tej pozycji nie zrobiła na mnie tak wielkiego wrażenia, jak powinna...

książek: 983
Zapiskispodpoduszki | 2013-12-09
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 02 grudnia 2013

Piękna, pełna nostalgii opowieść o samotnym człowieku, który przez całe życie toczył walkę o swoje szczęście. Tym człowiekiem był Siergiej Nabokow, brat znanego pisarza rosyjskiego, Władimira Nabokowa.
Historia zaczyna się w listopadzie 1943 r. w Berlinie. Siergiej spisuje historię swojego życia, zanim wszystko, co przeżył, co widział i czego doświadczył uleci i zostanie zapomniane, zanim upomni się o niego Gestapo lub przerwą mu angielskie bombardowania.
Siergiej Nabokow od dziecka był inny, był outsiderem. Tak różny od swojego wychwalanego i stawianego za wzór brata, tak zagubiony w świecie, w którym przyszło mu żyć. Był kochany, lecz nierozumiany i nieakceptowany. I tu na przeszkodzie pełnej akceptacji stał jego homoseksualizm oraz jego brak umiejętności bycia kimś innym, udawania człowieka, którym chcieli go widzieć najbliżsi. Siergiej przez większość swojego życia był rozdarty pomiędzy powinnością, oczekiwaniami innych, a własnymi potrzebami. To rozdarcie było pożywką dla wyrzutów...

książek: 587
trixie | 2013-06-07
Na półkach: Przeczytane, Nagrody
Przeczytana: 07 czerwca 2013

Wszyscy znamy Nabokova. Kto nie kojarzy autora głośnej powieści "Lolita", która wstrząsnęła nie jedną osobą. A słyszał ktoś o Siergieju? O chłopczyku, który dorastał w cieniu brata - geniusza? O młodym mężczyźnie, który prawie do końca był przekonany, że Bóg poskąpił mu duszy? Nie? A jesteście ciekawi, jak mogła wyglądać historia tego młodzieńca? Zapraszam do lektury.

O ile Paul Russell chciał tylko (i aż) odtworzyć życie mało znanego brata Nabokova, udało mu się stworzyć całkiem niezłą powieść, która przykuwa sylwetką ciekawego bohatera, interesującą narracją oraz nieprzeciętnymi opisami przedwojennej Europy.
Siergiej od początku zaskarbia sobie sympatię czytelników. Jest mizernym, mało utalentowanym, jednak muzykalnym dzieckiem, które z podziwem patrzy na swojego starszego o zaledwie parę miesięcy brata. Żyje on w cieniu Vladimira przez całe swoje życie, jednak przez cały czas próbuje odkryć i określić swoje własne "ja".
Młodszy Nabokov jest bardzo dobrym narratorem. Jego uczucia są...

książek: 263
formalina | 2014-01-02
Na półkach: Tęczowo, Przeczytane
Przeczytana: 02 stycznia 2014

Oglądałam ostatnio po raz drugi "O północy w Paryżu". I jeśli podobał wam się ten film to znajdziecie tutaj kilku znajomych- przedstawionych dużo mniej pochlebnie.

Ale nie tylko dlatego warto przeczytać książke Russella. Jest niesamowicie smacznym kąskiem literatury nie- hetero. Bez sentymentalizmu, niepotrzebnego zadęcia, męczennictwa ale i bez uderzania zbyt wprost i zabawą chamstwem. Wspaniały jest także główny bohater, "ten gorszy brat", jąkała i (jakie to ładne słowo) inwertyta, absolutnie nie postać, której standardowo powierza się opowiedzenie jakiejkolwiek historii. Jego droga po przesunięciu w czasie mogłaby być wycinkiem "Queer as folk" czy, nawet bardziej, "Aniołów w Ameryce"- współczesny sposób prowadzenia tej książki nie pozwala się nią znudzić.

Miło jest też zauważyć, ze nie tylko Polacy mają nieustanną chęć umierania za ojczyznę- wyrzuty sumienia wielu rosyjskich emigrantów mocną pachną polskim romantyzmem.

Inną ciekawą kwestią jest przedstawienie kilku gwiazd kultury...

książek: 666
uranowaidylla | 2013-03-29
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Zmyślone życie Siergieja Nabokova to powieść licząca niemalże czterysta stron, a mimo to nie odczuwa się ciężaru lektury. Przystępny język, interesująca fabuła oraz przypisy, ułatwiające zlokalizowanie wspominanych postaci wśród artystycznego półświatka, sprawiają, że książkę Paula Russella czyta się w zadziwiająco szybkim tempie. Zadziwiającym nie tylko ze względu na jej rozmiar, ale również tematykę. Trudno bowiem od zmagań dorastającego chłopca z własną seksualnością oczekiwać wartkiej akcji. I w tym, zdaje się, tkwi sekret powieści Russella – pisarz w niewiadomy dla mnie sposób przyciąga i stale utrzymuje uwagę odbiorcy, nie wykorzystując w tym celu sensacyjnych treści. Jedyną cechą, która niekoniecznie przypadła mi do gustu, jest naprzemienne opisywanie różnych etapów życia Siergieja. Być może jest to kwestia przyzwyczajenia, ja osobiście wolę poznawać losy bohatera w trybie linearnym, zamiast składać w całość rozrzucone fragmenty. Nie rzutuje to jednak na ogólny odbiór powieści,...

książek: 380
Ludi | 2013-10-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 09 października 2013

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Wspaniała, chociaż zerwała mi jakąś strunę w sercu i po skończeniu wywołała uczucie pustki. Zmusiła mnie, czy raczej bohater zmusił, do rozłożenia ostatnich stron na trzy wieczory, żeby nie dobić do końca zbyt szybko, do bardzo smutnego końca... I wcale nie Władimir mnie zachęcił do sięgnięcia po nią, przeciwnie, całym sercem pokochałem głównego bohatera, a Władimir plątał się gdzieś z boku, budząc najczęściej moją niechęć.
Dawno żadna książka tak mnie nie powaliła na łokcie, więc przyznaję w pełni zasłużone dziesięć gwiazdek - za wykreowanie wspaniałego człowieka, z którym już się, poprzez pośrednictwo kartek, przyjaźnię.
Bohater tej powieści to dla mnie jedna z perełek, które niezauważenie przewinęły się przez świat - wielkie chapeau bas dla obu, Siergieja i Hermanna, za piękny związek w cholernie niełatwych czasach i za tę rzadko spotykaną wytrzymałość w obliczu zdarzeń i okoliczności, które dojmującą większość dzisiejszego społeczeństwa zrównałyby psychicznie z ziemią. Za osiągnięc...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Larry Winget
    62. rocznica
    urodzin
  • Jan Nowak-Jeziorański
    100. rocznica
    urodzin
    Włócząc się natknęliśmy się na ruiny wspaniałego rokokowego pałacyku. Pod nogami walały się porozrzucane w dramatycznych pozach resztki porozbijanych rzeźb, główek aniołków, pozostałości wspaniałych ornamentacji i stiuków, kawałki złoconych ram i kosztownych boazerii. Nagle chwytam samego siebie na... pokaż więcej
  • Joanna Jodełka
    41. rocznica
    urodzin
    Popękanej duszy nie zalepi się pozorami, nie udekoruje gadżetami jak choinki, żeby była kolorowa kolorami, żeby świeciła światełkami, żeby nie było widać, jak powoli zdycha w przyjemnej atmosferze.
  • Graham Greene
    110. rocznica
    urodzin
    Po raz pierwszy uświadomił sobie ból, nieunikniony we wszystkich stosunkach między ludźmi – ból, który się cierpi, i ból, który się zadaje. Jacy jesteśmy głupi, że się boimy samotności.
  • Marc Spitz
    45. rocznica
    urodzin
  • John Ronald Reuel Tolkien
    41. rocznica
    śmierci
    Kto szuka, ten najczęściej coś znajduje, niestety czasem zgoła nie to, czego mu potrzeba.
  • Józef Wolski
    6. rocznica
    śmierci
  • Tom Clancy
    1. rocznica
    śmierci
    Mądry człowiek zna swoje miejsce. A odważny wykorzystuje nadarzające się okazje.
  • Marek Edelman
    5. rocznica
    śmierci
    Bo obojętność w pewnym momencie jest tym samym co morderstwo, zabójstwo. Jak się przyglądasz złu i odwracasz głowę albo nie pomagasz, kiedy możesz pomóc, to stajesz się współodpowiedzialny. Bo twoje odwrócenie głowy pomaga tym, którzy dopuszczają się zła.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd