Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Przekleństwa niewinności

Tłumaczenie: Tomasz Bieroń
Wydawnictwo: Znak
7,19 (1213 ocen i 107 opinii) Zobacz oceny
10
85
9
143
8
255
7
394
6
194
5
82
4
40
3
15
2
3
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Virgin Suicides
data wydania
ISBN
9788324021222
liczba stron
240
język
polski
dodała
Ag2S

Inne wydania

Powieść, która stworzyła jednego z najlepszych współczesnych pisarzy. Życie spokojnego miasteczka w pobliżu Detroit toczy się wokół rodziny Lisbon. Pięć pięknych, ekscentrycznych sióstr skupia na sobie uwagę młodych mężczyzn, którzy obsesyjnie gromadzą wszystkie dowody ich istnienia. Z ulubionych płyt dziewcząt, zagubionych grzebyków i popękanych lusterek próbują odtworzyć ich sekretne życie...

Powieść, która stworzyła jednego z najlepszych współczesnych pisarzy.

Życie spokojnego miasteczka w pobliżu Detroit toczy się wokół rodziny Lisbon. Pięć pięknych, ekscentrycznych sióstr skupia na sobie uwagę młodych mężczyzn, którzy obsesyjnie gromadzą wszystkie dowody ich istnienia. Z ulubionych płyt dziewcząt, zagubionych grzebyków i popękanych lusterek próbują odtworzyć ich sekretne życie na granicy dziewczęcości i kobiecości. Presja pełnej niedopowiedzeń, dojrzewającej seksualności doprowadza siostry do samobójstwa. Kto zawinił: rodzina, społeczność, one same? Duszna atmosfera tajemnicy i nieuchwytnych emocji wciąga w głąb powieści i nie pozwala się od niej oderwać.

Przekleństwa niewinności to fascynująca powieść, zarazem mroczna i zabawna, lepka od soku pierwszej miłości, młodzieńczych obsesji i pełna hipnotyzującego uroku. Jeffrey Eugenides zadebiutował nią w 1993 roku, zdobywając od razu uznanie czytelników i krytyki. Sześć lat później zekranizowała ją Sofia Coppola i film z Jamesem Woodsem, Kathleen Turner, Kirsten Dunst i Joshem Hartnettem w rolach głównych przyniósł jej światową sławę.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 39
Nulsar | 2013-09-18
Na półkach: Przeczytane

W moim przypadku zaczęło się od ekranizacji, którą obejrzałam w wieku gimnazjalnym i która to zrobiła na mnie wrażenie, na tyle wielkie, że po paru latach wróciłam do niej z powrotem. Po rozmyślaniach i dociekaniach na temat filmu sięgnęłam po ksiąkżę, po której przeczytaniu oniemiałam raz jeszcze. Temat poruszany przez autora jest nie tyle trudny do zrozumienia, co przedstawiony w wyjątkowy sposób. Mam na myśli tutaj chociażby sam sposób ujęcia akcji, przedstawiony ze zbiorowej perspektywy chłopców-obserwatorów, czy wplecione tutaj niedomówienia, zagadkowość. Sama książka jest dość melancholijna, nostalgiczna często wręcz depresyjna.
Oto bowiem mamy pięć sióstr, córki rygorystycznie wierzącej matki oraz uległego żonie ojca, nauczyciela matematyki oraz tych, którzy te wszystkie zdarzenia opisują - ich sąsiadów, chłopców w podobnym wieku, którzy zdają się chcieć znać każdy szczegół ich życia i w tym celu szukają każdej, nawet najdrobniejszej informacji o nich od różnych osób. Zaintrygowanie chłopców nasila się jeszcze bardziej, gdy najmłodsza z sióstr - Cecilia popełnia samobójstwo. I w tym momencie zaczyna się też akcja książki. Cecilia popełnia samobójstwo, pojawiają się pytania: dlaczego? Co jest winą? I o ile nawet to drugie pytanie kiedy pada nie wydaje się być istotne z punktu widzenia chłopców, to pytanie 'dlaczego' pojawia się wciąż. Akcja książki powoli płynie spokojnym, melancholijnym rytmem, wszystko co w niej przedstawione z końcem zdaje się zamierać, marnieć. Pojawiają się kolejne niedomówienia, tajemnice, zagadki, aż dochodzi do finału.
To co w tej książce mnie urzeka to właśnie jej melancholijność i sposób przedstawienia problemu relacji rodzic-dziecko, w której rodzic nazbyt rygorystyczny, nie posiadający darów słuchania i rozumienia doprowadza dziecko na skraj wyczerpania psychicznego. Książka też mimo tej depresyjności, nostalgii wplata w treść swoistą pochwałę młodości, która choć "jeszcze nie wie, jak ciężkie potrafi być życie" (jak mówi na początku lekarz do Cecilii po jej pierwszej próbie samobójczej) i posiada własne młodzieńcze problemy, to ma swój nieodparty, pociągający urok. Nawet jeśli przedstawicielki czołowej "młodości" pogrążają się w swego rodzaju smutku bez perspektyw na życie.
Po przeczytaniu książki w głowie wciąż pozostają pytania i zwyczajna ciekawość. Ciekawość, czy to, co widzieli chłopcy było strzępkiem prawdy, którą "pozwolono" im ujrzeć, jakie słowa padały, jakie inne wydarzenia działy się w domu państwa Lizbon, jak to wszystko wyglądało od środka, dlaczego, a jak, po co... Tego typu pytania padają, odpowiedzi można sobie dopisać. Jednak pewności nie ma. I najpewniej dlatego ta książka jest tak bardzo przejmująca. Nie ma jednoznacznych odpowiedzi.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Broniewski. Miłość, wódka, polityka

Ja też jestem zwolennikiem tej książki, ale... jak na "pierwszą" kompletną biografię" poety, brakuje mi jego daty i miejsca urodzenia....

zgłoś błąd zgłoś błąd