Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Historia Polski od 11 listopada 1918 do 17 września 1939

Wydawnictwo: Universitas
7,79 (154 ocen i 17 opinii) Zobacz oceny
10
10
9
25
8
58
7
49
6
9
5
2
4
1
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
97883-242-1714-4
liczba stron
548
kategoria
historia
język
polski

"Jak istnieją prawa ekonomiczne, jak istnieje prawo popytu i podaży, tak istnieje prawo rządzące polityką polską. Znaczenie polityczne Polski jest funkcją stosunków rosyjsko-niemieckich. Z chwilą, kiedy te stosunki są złe, znaczenie Polski urasta, Polska odzyskuje polityczną samodzielność. Kiedy stosunki rosyjsko-niemieckie naprawiają się, samodzielność polityki polskiej pada. W chwili...

"Jak istnieją prawa ekonomiczne, jak istnieje prawo popytu i podaży, tak istnieje prawo rządzące polityką polską. Znaczenie polityczne Polski jest funkcją stosunków rosyjsko-niemieckich. Z chwilą, kiedy te stosunki są złe, znaczenie Polski urasta, Polska odzyskuje polityczną samodzielność. Kiedy stosunki rosyjsko-niemieckie naprawiają się, samodzielność polityki polskiej pada. W chwili niemiecko-rosyjskiej politycznej jedności działania – niepodległość Polski zamiera.
Rozbiory Polski poprzedzone były chwilą odrodzenia narodowego. Sejm Czteroletni, zwany Wielkim, zawarł przymierze zaczepno-odporne z Prusami, skierowane przeciw Rosji. Sejm ten potrafił stworzyć wojsko, skarb, przeprowadzić wielkie reformy ustrojowe i społeczne. Prusy żądają od Polski w zamian za przymierze antyrosyjskie Gdańska i Torunia. Polska odmawia. Prusy zdradzają nas, układają się z Rosją, która druzgocze Polskę, dzieląc się jej terytorium z Prusami i Austrią. Historia ta dość dokładnie przypomina ostatnią historię sprzed 1 września 1939 roku" (Stanisław Cat-Mackiewicz).

"'Historia...' przyciągała i może przyciągać nadal barwnością narracji, nagromadzeniem trafnie dobranego materiału anegdotycznego, sugestywnością sądów, plastycznością opisów, umiejętnością prostego, przekonującego wyjaśniania nawet skomplikowanych procesów historycznych. Trudno sobie wyobrazić, że ktokolwiek, kto interesuje się dziejami II Rzeczypospolitej, mógłby do niej nie sięgnąć" (prof. Czesław Brzoza).

 

źródło opisu: http://www.universitas.com.pl/ksiazka/Historia_Pol...(?)

źródło okładki: http://www.universitas.com.pl/ksiazka/Historia_Pol...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2375
kinzetka | 2013-10-02
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2011 rok

Gwoli wyjaśnienia: czytałam reprint oryginału, stąd i pisownia tytułu jest jaka jest.
Stanisław Mackiewicz – wielbiciel Piłsudskiego, admirator Dostojewskiego, konserwatywny liberał, zwolennik opcji proniemieckiej, prawie nacjonalista, monarchista, „żubr kresowy”, a przede wszystkim – barwnie piszący publicysta.
Nie obchodzą mnie zbytnio poglądy Cata, istotne jest to, że miał giętkie pióro. Jego „Historję Polski...” czyta się bajecznie szybko. Mackiewicz nie ogranicza się do podawania suchych faktów, nie skupia się wyłącznie na programach politycznych, polityce rządów i tym podobnych dyrdymałach jakich pełno w podręcznikach historii. Mackiewicz ukazuje ludzi przez pryzmat historii i to jest właśnie ciekawe. Rąbie prosto z mostu prawdę, która niby oczywista, umykała jakoś większości polityków odrodzonej Rzeczypospolitej. Bez ogródek, żywiołowo obnosi się ze swoją niechęcią do Becka, Śmigłego-Rydza czy marionetkowego prezydenta Mościckiego. Przytacza anegdoty i mało znane fakty tak z okresu wojny bolszewickiej, jak i ostatniego rządu sanacyjnego.
Urok, może dla niektórych utrudnienie, stanowi zachowana pisownia z okresu dwudziestolecia. Jednakże ta szczególna ortografia i gramatyka były również częścią tamtych czasów. Nie nazwałabym „Historji Polski...” podręcznikiem i jedyną objawioną prawdą. Ale warto poznać zdanie człowieka, który żył w tamtym czasie, miał styczność z osobami, o których pisał i co najważniejsze – pisał ciekawie. Poniżej kilka cytatów, najbardziej polecam ten, gdzie Mackiewicz pisze o „cudzie nad Wisłą”, który cudem nie był i kilka wspomnień odnośnie Berezy, gdzie mowa jest o jednej z mniej kryształowych postaci II RP – Kostku-Biernackim.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Kolekcjoner kości

Bardzo fajna książka i bardzo fajna cała seria przygód Lincolna i Amelii. Film oglądałem w dzieciństwie i chyba nie zrobił na mnie wrażenia bo wiele r...

zgłoś błąd zgłoś błąd