Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Niewolnice

Tłumaczenie: Natalia Wiśniewska
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
6,14 (76 ocen i 18 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
4
8
5
7
20
6
21
5
16
4
4
3
1
2
3
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-10-12277-3
liczba stron
352
język
polski
dodała
Barbara

"Niewolnice" to poruszająca analiza ludzkiego serca, ludzkich wyborów i ich konsekwencji. Doskonały debiut literacki w niezwykły sposób opisujący losy ciemnoskórych kobiet u schyłku epoki niewolnictwa. Cztery młode kobiety są wykorzystywane seksualnie przez swoich panów. Na kolejnych stronach powieści obserwujemy budzącą się w nich samoświadomość, pragnienie wolności i szacunku do samych...

"Niewolnice" to poruszająca analiza ludzkiego serca, ludzkich wyborów i ich konsekwencji.
Doskonały debiut literacki w niezwykły sposób opisujący losy ciemnoskórych kobiet u schyłku epoki niewolnictwa. Cztery młode kobiety są wykorzystywane seksualnie przez swoich panów. Na kolejnych stronach powieści obserwujemy budzącą się w nich samoświadomość, pragnienie wolności i szacunku do samych siebie. Dolen Perkins-Valdez próbuje odpowiedzieć na pytanie, co takiego działo się między niewolnicami, a ich właścicielami, że mając wolność na wyciągnięcie ręki, nie próbowały po nią sięgnąć?

Chwytająca za serce, intrygująca, oryginalna, trzymająca w napięciu powieść, która dowodzi talentu Perkins-Valdez do wskrzeszania niechlubnej przeszłości.
"Publishers Weekly"

 

źródło opisu: http://nk.com.pl/niewolnice/1679/ksiazka.html

źródło okładki: http://nk.com.pl/niewolnice/1679/ksiazka.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
malineczka74 książek: 5334

W okowach niewoli

Niewolnictwo to bardzo niechlubna karta w historii ludzkości. Dramat tysięcy niewolników miał miejsce w różnych częściach świata. W wielu koloniach było czymś naturalnym, że ludzie o ciemniejszym kolorze skóry pracowali na rzecz białych panów. Tak było m.in. w Stanach Zjednoczonych. Tam system niewolniczy pojawił się na początku XVII wieku i jego kres nastąpił dopiero w XIX wieku.

Życie niewolników było istnym piekłem na ziemi. Od chwili narodzin stanowili czyjąś własność i nie mieli prawa stanowienia o sobie. Ich życie wypełniała katorżnicza praca, upokorzenia, przemoc, brak poszanowania. Niewolnicy byli zdani na łaskę i niełaskę pana, który decydował o ich życiu czy śmierci. Miał prawo ich karać, bić i wykorzystywać do granic możliwości. I nikt go za to nie sądził, nie krytykował, nie kontrolował. Szczególnie ciężko miały kobiety, które oprócz morderczej pracy były żywymi zabawkami dla swego pana i musiały spełniać jego seksualnie zachcianki. Z takich związków rodziły się dzieci posiadające najczęściej status niewolnika.

Dramatowi niewolnictwa poświęciła swoją debiutancką powieść Dolen Perkins-Valdez. Głównymi bohaterkami książki uczyniła cztery ciemnoskóre kobiety, które co roku spotykają się w kurorcie Tawawa, gdzie towarzyszą swoim panom w letnim wypoczynku. Gdy ci polują, spotykają się przy grze w karty i paleniu cygar, gdy kąpią się w siarkowych źródłach niewolnice muszą pracować, a wieczorami mają zmieniać się w atrakcyjne kochanki. Lizzie, Reenie, Słodka i Mawu...

Niewolnictwo to bardzo niechlubna karta w historii ludzkości. Dramat tysięcy niewolników miał miejsce w różnych częściach świata. W wielu koloniach było czymś naturalnym, że ludzie o ciemniejszym kolorze skóry pracowali na rzecz białych panów. Tak było m.in. w Stanach Zjednoczonych. Tam system niewolniczy pojawił się na początku XVII wieku i jego kres nastąpił dopiero w XIX wieku.

Życie niewolników było istnym piekłem na ziemi. Od chwili narodzin stanowili czyjąś własność i nie mieli prawa stanowienia o sobie. Ich życie wypełniała katorżnicza praca, upokorzenia, przemoc, brak poszanowania. Niewolnicy byli zdani na łaskę i niełaskę pana, który decydował o ich życiu czy śmierci. Miał prawo ich karać, bić i wykorzystywać do granic możliwości. I nikt go za to nie sądził, nie krytykował, nie kontrolował. Szczególnie ciężko miały kobiety, które oprócz morderczej pracy były żywymi zabawkami dla swego pana i musiały spełniać jego seksualnie zachcianki. Z takich związków rodziły się dzieci posiadające najczęściej status niewolnika.

Dramatowi niewolnictwa poświęciła swoją debiutancką powieść Dolen Perkins-Valdez. Głównymi bohaterkami książki uczyniła cztery ciemnoskóre kobiety, które co roku spotykają się w kurorcie Tawawa, gdzie towarzyszą swoim panom w letnim wypoczynku. Gdy ci polują, spotykają się przy grze w karty i paleniu cygar, gdy kąpią się w siarkowych źródłach niewolnice muszą pracować, a wieczorami mają zmieniać się w atrakcyjne kochanki. Lizzie, Reenie, Słodka i Mawu pochodzą z różnych zakątków Południa Ameryki. Mają różne charaktery, ale dzielą ten sam smutny los. Będąc w stanie Ohio widzą na własne oczy, że Północ pozbywa się niewolniczych okowów. Ludzie z niej pochodzący ze zgorszeniem patrzą na Południowców, którym towarzyszą niewolnice. Każda z bohaterek marzy o wolności, spokojnym, dostatnim życiu, ale wie jak wielka przepaść dzieli je od spełnienia tych marzeń. Autorka najbardziej przybliża nam postać Lizzie. Młoda kobieta stała się nałożnicą swego pana w wieku 13 lat. Ma z nim dwoje dzieci. Gdy są sami ich relacje bywają znośne, a kobieta wywiera nieco wpływu na swego pana. Bywają jednak chwile, gdy dostaje w twarz i szybko wraca do bolesnej rzeczywistości. Lizzy darzy swego pana ciepłymi uczuciami, mimo jego potwornego charakteru. Marzy, by wyzwolił on chociaż ich dzieci. Reenie i Mawu za wszelką cenę chcą być wolne. Są w tym bardzo zdeterminowane. Czy uda im się dotrzeć do miejsc, gdzie nie dosięgną ich okrutne łapy łowców niewolników? Czy wszystkie bohaterki dożyją chwili, gdy doczekają się aktów wolności?

„Niewolnice” to książka bardzo smutna i wzruszająca. Powieść, która wywołuje bunt przeciwko niesprawiedliwości, przemocy wobec kobiet i ich wykorzystywaniu. Autorka bardzo wyraziście ukazuje koszmar kobiet, które nie mają żadnych praw, znikąd nie mogą spodziewać się pomocy. Gwałty wobec nich są czymś na porządku dziennym. Młode dziewczyny szybko stają się matkami, ale macierzyństwo nie przynosi im radości i uśmiechu. Od narodzin dzieci mają świadomość, że te mogą im być zabrane i sprzedane. I nie ważne jest kto jest ich ojcem czy właściciel czy inny niewolnik. Być może zszokuje niektórych czytelników postawa Słodkiej, która cieszy się po części ze śmierci swoich pociech. Choć targa nią ból i rozpacz to wie, iż jej kruszynki są już w innym, lepszym świecie, gdzie nic złego im nie grozi. Książka jest dość trudna w odbiorze. I nachodzi refleksja dlaczego człowiek stał się katem wobec bliźniego? Czy kolor skóry świadczy o naszej wartości? Lektura tej debiutanckiej powieści przypomniała mi nieco seriale „Niewolnica Isaura” i „Północ-Południe”.

Jeśli jesteście gotowi na bardzo okrutne sceny, na spotkanie się ze skrzywdzonymi istotami, na poznanie szczytów okrucieństwa to zapraszam do lektury. Dojrzały, dobry debiut, książka, która zapada w pamięć i szokuje.

Bernardeta Łagodzic-Mielnik

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (306)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 4324
Książkowo_czyta | 2013-05-27
Przeczytana: 25 maja 2013

Na wstępie pragnę podziękować Wydawnictwu Nasza Księgarnia za udostępnienie egzemplarza do recenzji.

Gdy zobaczyłam zapowiedź niniejszej książki od razu zaintrygowała mnie jej okładka jak również sam opis, po prostu musiałam ją przeczytać. Jak zazwyczaj, tak i tym razem czytelnicza intuicja mola książkowego okazała się niezawodna...

W powieści opowiedziana została historia niewolników, którzy wraz ze swoimi białymi panami przyjeżdżają przez kilka lat z rzędu do kurortu o nazwie Tawawa...

Rzecz dzieje się w XIX wieku czyli czasach, w których niewolnictwo miało sporą skalę... Szczególny nacisk autorka położyła na ukazanie losów czterech kobiet: Leezie, Reenie, Mawu oraz Słodkiej...

Każda z nich ma całkowicie odmienną od pozostałych osobowość, czytamy o ich trudnej sytuacji życiowej, którą na różne sposoby starają się przetrwać... Poznajemy ich wewnętrzne rozterki i życiowe dramaty, które stają się ich udziałem... Jednakże w książce znalazło się również miejsce na miłość i...

książek: 6163

Doskonały debiut literacki w niezwykły sposób opisujący losy czarnoskórych kobiet epoki niewolnictwa.
Opowieść o czterech kobietach, które są wykorzystywane seksualnie przez swoich panów, poniżane okrutnie i zmuszane do pracy na polu.
Chwytająca za serce powieść, intrygująca, a także trzymająca w napięciu.
Poruszająca, ludzkie serca książka wzruszyła mnie, urzekająca bardzo mi się podobała.
Polecam!!!

książek: 4983
monika | 2014-04-01
Przeczytana: 31 marca 2014

Bohaterkami książki są cztery kobiety Lizzie, Reenie, Mawu i Słodka, i jak mówi sam tytuł są to cztery niewolnice, które spotykają się raz do roku w ośrodku wypoczynkowym, Tawawanie, do którego są przywożone przez swoich "panów". Wszystkie kobiety się zaprzyjaźniają, snują swoje plany, dzielą troski, nawzajem sobie pomagają. Ze wszystkich czterech bohaterek, autorka skupiła się przede wszystkim na osobie Lizzie, i to ją poznajemy najlepiej, jej miłość do swego pana, miłość do dzieci, rozterki co do wyborów jakich ma dokonać.
"Niewolnice" to bardzo smutna opowieść o historii niewolnictwa w XIX wieku, jakże niechlubnej karty w dziejach ludzkości, to opowieść o losach zniewolonych kobiet, gwałconych, które bardzo wcześnie zostają matkami z perspektywą utraty dzieci, zaraz po ich urodzeniu.

książek: 2128
Magda | 2015-07-29
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: lipiec 2015

Intrygujący tytuł, niezwykła okładka - wszystko to zachęca do sięgnięcia po książkę. Autorka opisała losy czterech niewolnic. Każda z nich jest inna. Lizzie, główna bohaterka, wierzy, że biały mężczyzna, ojciec jej dzieci i jej właściciel kocha ją. Rzeczywiście wiele na to może wskazywać: pozwala jej zajmować lepsze miejsce niż pozostałym niewolnikom, dba o dzieci i ich dom, zabiera ją na wakacje.Ale jednocześnie każe spełniać własne zachcianki: przede wszystkim erotyczne (które nie zawsze podobają się dziewczynie), nie chce uwolnić własnych dzieci (choć to jego jedyne potomstwo), a w czasie pobytu poza domem zakuwa ją w kajdany. Czasem tylko traktuje ją jak żonę, rozmawia z nią na ważne tematy. Nie jest najgorszym "panem", ale jednak nie rezygnuje z niewolników. Pozostałe niewolnice marzą o ucieczce, ale muszą pamiętać o pozostawionych w gospodarstwach dzieciach. Mawu jest najbardziej buntownicza, nienawidzi swojego pana, nie chce poddać się jego woli. Reenie jest z nich...

książek: 2798
Monika | 2016-01-09
Przeczytana: 02 stycznia 2016

Nudna, przegadana. Ze wszystkich książek o niewolnictwie, które przeczytałam, ta zdecydowanie jest najsłabsza.

książek: 6638
Kaga | 2014-12-09
Przeczytana: 09 grudnia 2014

Niezwykła.
Poruszająca.
Wzruszająca.
Zmuszająca do myślenia.
Akcja powieści dzieje się u schyłku niewolnictwa, w Ameryce Północnej, w świecie, gdzie czarne kobiety wykorzystywane są przez białych panów, gdzie coś takiego jak godność nie istnieje. Wykorzystuje się je do cna, bez litości, nie licząc się z niczym. Ważny jest zysk i rozwój plantacji.
Cztery kobiety, cztery bohaterki, cztery murzynki o różnej historii. Jedna z nich, Lizzie, jest główną bohaterką powieści. matka dwójki dzieci, zdaje się być zakochana w swym panu, Drayle'u. jednak "wakacje" spędzane w ośrodku wczasowym gdzieś w Ohio sprawiają, że zaczyna zauważać pewne rzeczy, dostrzegać, uczyć się... mieć świadomość własnej wartości.
Pozycja jest niezwykle wzruszająca, poruszająca i skłaniająca do myślenia. Pokazująca, jak szybko można stracić swą godność i jak wiele wyrzeczeń wymaga od nas odbudowanie jej na nowo. Seksualne wykorzystywanie jest tu tylko dodatkiem, pogłębiającym poczucie bezwartościowości...

książek: 1105
Magdalena Paź | 2013-04-27
Przeczytana: 12 marca 2013

Bardzo lubię książki, których fabuła oparta jest na prawdziwych faktach. Taką właśnie książką są „Niewolnice”. Fikcyjne wydarzenia ukazane są na kanwie wydarzeń historycznych rozgrywających się w Stanach Zjednoczonych.
W książce „Niewolnice” opisane jest życie czterech kobiet, które są w niewoli. Raz do roku wyjeżdżają one ze swoimi właścicielami do kurortu. Tam z dala od żon i dzieci bez opamiętania oddają się cielesnym uciechom. To właśnie podczas tych „wakacji” poznają się niewolnice. Dzielą się swoimi sekretami, problemami i radościami. I snują plany. Tylko żadna nie chce zdradzić, czego one dotyczą.
Dosyć obszernie opisane jest życie jednej z niewolnic – Lizzy – która trafia do swojego pana w wieku 7 lat. Tuż po pierwszym krwawieniu zostaje jego nałożnicą przy aprobacie żony. Rodzi mu dwoje wspaniałych dzieci, dla których walczy o wyzwolenie.
W książce występują jeszcze trzy niewolnice. Nie będę opisywać ich losów, bo streściłabym całą książkę. A to przecież nie o to chodzi....

książek: 963
merry | 2013-02-20
Na półkach: Przeczytane, [52] 2013
Przeczytana: 20 lutego 2013

Smutna, wzruszająca historia. Godna refleksji. Ukazująca obraz niewolnictwa. Opisująca poniżające i nierzadko brutalne zachowanie "białych" właścicieli...

książek: 46
manga231 | 2014-02-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 lutego 2014

Książka jest historią czterech niewolnic- Lizzie, Słodkiej. Mawu i Reenie. Co roku kobiety spotykają się z okazji wyjazdu z panami do domków letniskowych. Po kolei dowiadujemy się jak to się stało, że służą panu, są jego nałożnicami. Dowiadujemy się o tym, jak raza potrafi bezzwłocznie okreścić człowieka, jego poglądy, zachowanie, los. Główną bohaterką jest tu niewolnica Lizzie, matka dwójki dzieci, które urodziła swemu panu. Najbardziej zaciekawiła mnie postać rudowłosej niewolnicy o imieniu Mawu.
Książka jest napisana prostym, łatwym językiem, nie ciągnie się kilometrami. Osoby o słabszych nerwach czy mniejszej odporności mogą śmiało po nią sięgać, bo nie jest tak brutalna jak to mogłoby się wydawać :)

książek: 1032
Salma | 2014-06-25
Na półkach: Przeczytane

Moje oczekiwania co do tej książki były o wiele większe. Nie spodziewałam się wyjątkowo oryginalnej fabuły, ale miałam nadzieję na pełną dramatyzmu powieść, która wywoła we mnie pewne emocje. A książkę czytałam jakby od niechcenia, bo napisana jest w mało emocjonującym stylu, jakby oziębłym - być może to zabieg stylistyczny mający wzmocnić przekaz na temat postaw bohaterów książki, być może to błędy tłumacza - jakkolwiek mnie nie przypadł do gustu. Sam układ książki wydał mi się chaotyczny i wydaje mi się, że nie do końca "połapałam" wszystko jak należało. Z ciekawości można przeczytać, ale nie poleciłabym tej książki komuś, kto ma ochotę na coś, co go porwie bez reszty.

zobacz kolejne z 296 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
zgłoś błąd zgłoś błąd