Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Brody. Jeniecki obóz pracy NKWD 1939-1941

Wydawnictwo: Książka i Wiedza
7 (1 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
0
7
1
6
0
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788305136068
liczba stron
394
kategoria
historia
język
polski
dodał
Koval

Najnowsza książka autorstwa Jerzego Szcześniaka (autora m.in. monografii „Frantic 7” Amerykańska pomoc dla Powstania Warszawskiego. Relacje, dokumenty, wspomnienia, Warszawa 2007) poświęcona jest historii funkcjonowania obozu pracy w Brodach. Jak przyznaje sam autor, głównym motywem powstania książki była rodzinna historia jego dziadka – Bronisława Grędzickiego, który jako żołnierz września...

Najnowsza książka autorstwa Jerzego Szcześniaka (autora m.in. monografii „Frantic 7” Amerykańska pomoc dla Powstania Warszawskiego. Relacje, dokumenty, wspomnienia, Warszawa 2007) poświęcona jest historii funkcjonowania obozu pracy w Brodach. Jak przyznaje sam autor, głównym motywem powstania książki była rodzinna historia jego dziadka – Bronisława Grędzickiego, który jako żołnierz września trafił do sowieckiej niewoli, przeszedł przez obozy jenieckie we Włodzimierzu Wołyńskim, Brodach i Starobielsku, a po amnestii 1941 r. trafił do Armii Andersa, z którą przeszedł cały jej szlak bojowy. Książka, choć nie wyczerpuje całkowicie tematu i rodzi kolejne pytania badawcze, dokładnie opisuje sam obóz i jego funkcjonowanie, a także tragiczną w skutkach ewakuację jeńców po napaści Niemiec na ZSRR.
Monografia autorstwa Jerzego Szcześniaka zasługuje na uznanie ze względu na wykorzystanie unikatowej bazy źródłowej w tym wielu relacji świadków i dokumentów zgromadzonych w Instytucie Hoovera. Zastosowany aparat naukowy oraz bogata bibliografia pozwalają na dalsze zgłębianie tematu oraz stanowią cenne źródło dla innych badaczy.

 

źródło opisu: Własny

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 287
Koval | 2012-12-06
Na półkach: Historyczne
Przeczytana: 06 grudnia 2012

Dzieje obozu jenieckiego w Brodach, w przedwojennym województwie tarnopolskim, są stosunkowo mało znane. Prawdopodobnie dlatego, że po napaści Niemiec na ZSRR obóz został ewakuowany do Starobielska, stąd o żołnierzach, którzy po „amnestii” trafili do tworzonego przez generała Andersa Wojska Polskiego, mówiło się jako o jeńcach starobielskich, niejako pomijając Brody, gdzie przebywali najdłużej.

O ich losie przesądziła decyzja Biura Politycznego KC WKP(b) – już z września 1939 roku – o przebudowie 300-kilometrowej drogi strategicznej Nowogród Wołyński-Lwów, co też uczyniono rękoma polskich jeńców. Z czasem użyto również Polaków do budowy dróg na innych odcinkach oraz modernizacji lotnisk znajdujących się w nowej sowieckiej strefie nadgranicznej. Tuż przed wojną z Niemcami w sumie pracowało tam 14 135 polskich jeńców. W trakcie ewakuacji obozu od niemieckich bomb i kul sowieckich strażników zginęło – według danych sowieckich – od 1834 do 1968 więźniów.

Relacje więzionych osób, w najwyższym stopniu przygnębiające, ukazują sowieckie metody stosowane wobec Polaków. Wyniszczająca praca, głodowe racje żywieniowe, brak podstawowych środków higieny, bezmyślna indoktrynacja – wszystkie te elementy decydowały o wzajemnych stosunkach więźniów i wartowników. Warto tu zwrócić uwagę, że kierownictwo obozu było żydowskie. Naczelnikiem był doktor Jerzy Brandwein (Brandwajn), który w przemowach do jeńców miał zwyczaj podkreślać, że „polskie pany Polskę przehulały i gnębiły Żydów i robotników, a obecnie nastąpiła swoboda”. Brandwein pełnił też funkcję naczelnika V odcinka medycznego. W maju 1940 roku zastąpił go Jakow Markowicz Korchin. Naczelnikiem punktu obozowego odcinka był Nikołaj Aleksiejewicz Tichonow, a inspektorem oddziału ewidencyjno-rozdzielczego Szija Abramwicz Karin.

W 1939 w Brodach żyło dziesięć tysięcy Żydów – 60% ogółu mieszkańców. Ich stosunek wobec polskich jeńców, zwłaszcza w pierwszym okresie sowieckiej okupacji, był zdecydowanie wrogi. Także współwięźniowie żydowskiego pochodzenia (było ich ok. 9%) nie zapisali się dobrze w jenieckiej pamięci. Ludwik Kamiński wspominał: „Za drobną cenę ulgi i przywileju byli zdrajcami, donosicielami, szpiegami, naiwnymi podsłuchiwaczami podczas prowadzenia rozmów, prowokatorami ekscesów, ażeby stworzyć dowód nielojalności któregokolwiek z jeńców, żeby go oskarżyć”.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Kości Niezgody

Ksiazka bardzo lekka i szybko sie czyta. Watek kryminalny troche na uboczu ale calosc przyjemna. Mozna potraktowac jako mily przerywnik miedzy...

zgłoś błąd zgłoś błąd