Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wiersze na wagarach

Wydawnictwo: Egmont Polska
8,17 (12 ocen i 6 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
1
8
4
7
3
6
1
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788323778950
liczba stron
96
słowa kluczowe
Tuwim, dziecięca, wiersze, wybór
kategoria
poezja
język
polski
dodał
zuzankawes

W tomie poezji Juliana Tuwima Wiersze na wagarach są zarówno utwory znajdujące się w programach nauczania w gimnazjum, jak i te mniej znane uczniom. Wiersze są zabawnie zilustrowane i opatrzone dowcipnymi komentarzami, dzięki którym uświadamiamy sobie, że poezja Tuwima nadal jest aktualna i interesująca. Julian Tuwim (1894–1953), jeden z najwybitniejszych polskich poetów XX wieku,...

W tomie poezji Juliana Tuwima Wiersze na wagarach są zarówno utwory znajdujące się w programach nauczania w gimnazjum, jak i te mniej znane uczniom. Wiersze są zabawnie zilustrowane i opatrzone dowcipnymi komentarzami, dzięki którym uświadamiamy sobie, że poezja Tuwima nadal jest aktualna i interesująca. Julian Tuwim (1894–1953), jeden z najwybitniejszych polskich poetów XX wieku, współzałożyciel kabaretu literackiego „Pod Picadorem” i grupy poetyckiej „Skamander”, twórca wierszy, skeczy, autor wodewili, librett operetkowych i tekstów piosenek. Znany był ze swojego dowcipu. Mawiał: „Żyj tak, aby Twoim znajomym zrobiło się nudno, kiedy umrzesz”.

 

źródło opisu: http://www.egmont.pl/pl/ksiazki/nowosci/art1055.html

źródło okładki: www.egmont.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 273
zuzankawes | 2012-11-07
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Parafrazując słowa z „Ferdydurke” Witolda Gombrowicza można by rzec: „Tuwim wielkim poetą był”. Dowodów na to dostatek, dlatego mam nadzieję, że cytat wzięty z prześmiewczego „Ferdydurke” nie wywoła w nikim odwrotnego wrażenia, niż to które miałam zamiar przekazać. Bo rzeczywiście, bez przymrużenia oka, bez kpiny i bez jakiegokolwiek ukrytego podtekstu: Tuwim jest poetą niezwykłym z ponadczasowymi utworami. I nie ulega żadnej wątpliwości, że to jeden z najwybitniejszych poetów XX wieku, który parał się nie tylko poezją, ale i literackim kabaretem (słynna kawiarnia pod Picadorem). Był członkiem popularnej grupy poetyckiej Skamander, a na jego koncie znajdują się liczne wiersze, skecze, wodewile, teksty piosenek, a nawet libretta operetkowe.
„Wiersze na wagarach” to propozycja Literackiego Egmontu. Wyboru wierszy Tuwima dokonały Maria Deskur (dyrektor wydawniczy w Pionie Książek wydawnictwa Egmont Polska) oraz Agnieszka Betlejewska. Znalazły się tu wiersze powszechnie znane np. „Nauka”, które omawia się w szkole na lekcjach języka polskiego, czy podczas studiów filologicznych, jak i te mniej znane, które odkryć można tylko sięgając po poszczególne tomiki poezji autora. Taki wybór daje całkiem niezły przegląd utworów Tuwima, powstających w różnych okresach jego twórczości. Jest ciekawie, bo różnorodnie.
To, co przyciąga czytelników do poezji Tuwima i za co lubią oni jego wiersze, to ich uniwersalność. Nie tracą na swej wartości, ani na znaczeniu, nawet po tylu latach. Wciąż pod niektórymi podpisać możemy się obiema rękami. W tych wybranych do „Wierszy na wagarach” znajdują się zarówno wiersze i o samej poezji, i o nauce, i o istnieniu. Jest miłość, afirmacja życia, uczucia, jest Bóg i wiara. Czyli wszystko to, co od wieków pasjonuje ludzi.
Z całą pewnością są to wiersze „grzeczne”, trochę brakowało mi w nich tych niepokornych, pisanych językiem potocznym i nieprzebierającym w słowach. Trochę zabrakło tych, za które najbardziej cenię Tuwima, buntowniczych, dających do wiwatu i do myślenia (np. „Do prostego człowieka”). Taki wybór wydaje się jednak dość logiczny, zwłaszcza jeśli zerknie się na uwagę na okładce, mówiącą, iż książka ta jest przeznaczona dla niedorosłych. Oczywiście nie oznacza to, że jest to pozycja tylko i wyłącznie dla dzieci, bo w głównej mierze skierowana jest dla dorosłych, którzy dziećmi czują się choć trochę.
Niezależnie od tego, kto sięgnie po książkę, daje ona gwarancję, że każdy znajdzie w niej coś dla siebie. Są tu bowiem i wiersze nostalgiczne, np. rozsławione przez Czesława Niemena „Wspomnienie”, (tak, tak, ten piękny tekst rozpoczynający się słowami „Mimozami jesień się zaczyna, złotawa, krucha i miła…”, jest tekstem Tuwima), są i wiersze zabawne, prześmiewcze i mocno ironiczne („Poeci tłumnie po kawiarniach zgromadzeni…”). Czasem jest więc nostalgicznie, czasem wesoło, zawsze optymistycznie!
Całość dopełnia oprawa graficzna, za którą odpowiada Marcin Wicha. Rysunki, które zostały dołączone do tekstu nie są skomplikowane graficznie, nie są wyszukane. Są raczej z tych niezwykle prostych, acz treściwych i wesołych. Znakomicie wkomponowały się w książkę, wyglądając czasem jak bazgroły narysowane ręką dziecka, za to z zabawnym komentarzem, który od razu ścina z nóg.
Polecam więc gorąco, zwłaszcza tym, którzy nie do końca przekonani są, że poezja potrafi wciągnąć. Ta propozycja z pewnością odmieni wasze spojrzenie na ten rodzaj literacki.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Kolekcjoner kości

Bardzo fajna książka i bardzo fajna cała seria przygód Lincolna i Amelii. Film oglądałem w dzieciństwie i chyba nie zrobił na mnie wrażenia bo wiele r...

zgłoś błąd zgłoś błąd