Trzy młode pieśni

Cykl: Północna Droga (tom 4)
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
7,26 (484 ocen i 83 opinie) Zobacz oceny
10
47
9
50
8
117
7
146
6
72
5
29
4
5
3
9
2
3
1
6
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-7785-081-7
liczba stron
624
język
polski

Norwegia, druga połowa X wieku. Dwaj synowie możnych rodów spotykają się w szeregach młodej drużyny. Przygląda im się siostra jednego z nich. W drodze ku dorosłości wszyscy troje przechodzą kolejne szczeble wtajemniczeń. Świat mężczyzn i kobiet. Obok? Razem? Los przepowiedziany u ich poczęcia. Przeznaczenie, któremu rzucają wyzwanie, płynąc na wielką bitwę. Świat mężczyzn ćwiczonych do...

Norwegia, druga połowa X wieku. Dwaj synowie możnych rodów spotykają się w szeregach młodej drużyny. Przygląda im się siostra jednego z nich. W drodze ku dorosłości wszyscy troje przechodzą kolejne szczeble wtajemniczeń. Świat mężczyzn i kobiet. Obok? Razem? Los przepowiedziany u ich poczęcia. Przeznaczenie, któremu rzucają wyzwanie, płynąc na wielką bitwę. Świat mężczyzn ćwiczonych do zabijania. Wojowników przeobrażających się w bitewnym szale w bestie. I dziewczyny, która walczy, by w braterstwie było miejsce dla siostry.

"Północna Droga", cykl osnuty wokół historii Skandynawii, przesiąknięty nordycką mitologią, przestaje być tylko tytułem, staje się bohaterem opowieści.

Ragnarok. Koniec świata bogów okaże się końcem świata wielu ludzi.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Zysk i S-ka, 2012

źródło okładki: http://www.zysk.com.pl/pl/Zapowiedzi/Trzy_mlode_pi...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1322)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 6609
allison | 2015-12-18
Na półkach: Przeczytane, Rok 2015
Przeczytana: 17 grudnia 2015

Wszystkie tomy cyklu "Droga trzymają" poziom, również ostatnia część, czyli "Trzy młode pieśni".
Mamy tu trójkę narratorów, dwóch młodych wojowników i siostrę jednego z nich. To bohaterowie, których znamy z poprzednich tytułów, jednak tym razem wysuwają się oni na plan pierwszy.
Ich wypowiedzi się przeplatają i uzupełniają, dając możliwość spojrzenia na te same problemy z różnych perspektyw. Taki zabieg narracyjny przydaje całości niesamowitego dynamizmu.

Dużo jest w tej ostatniej części walk, pojedynków, testosteronu. Jest jednak i miejsce na kobiecy punkt widzenia, magię, miłość.

Zakończenie zaskakuje, zupełnie nie spodziewałam się takiego dramatycznego finału, ale uważam to za plus, bo lubię czytelnicze niespodzianki.

Z żalem pożegnałam się z bohaterami cyklu, zwłaszcza z kobiecymi postaciami. Na szczęście czekają na mnie jeszcze inne historyczne powieści autorki, które - mam nadzieję - okażą się równie pasjonujące.

książek: 1181

"Trzy młode pieśni" to czwarta i zarazem ostatnia część cyklu "Północna Droga" Elżbiety Cherezińskiej". Tak samo jak poprzednio, zostałam wciągnięta w ten wspaniały, piękny a zarazem okrutny świat. Ta część jest zdecydowanie bardziej męska i krwawa. Nie brakuje silnych i mądrych kobiet.

Jest opowieścią z perspektywy młodych, to oni dochodzą do głosu. Bjorn, Ragnar i Gudrun. Cofamy się w czasie, do ich dzieciństwa, opowieść zaczyna się od nowa. Wyjaśnia się historia Szczury, Olafa i Guny. Przyglądamy się jak dorastają młodzi potomkowie znamienitych i wielkich jarlów Północy. Jak przechodzą kolejne etapy szkolenia, aby stać się prawdziwymi wojami. Bjorn i Ragnar nawiązują braterstwo krwi, które łączy ich nierozerwalnie na całe życie. Razem szukają zemsty, walcząc u boku jomswikingów i razem próbują odnaleźć swoją życiową drogę. Roznosi ich energia, są młodzi, niestrudzeni, dzielni, pełni życia, gotowi na to co przyniesie im los.

Świat męski i żeński oddzielony od siebie, bardzo...

książek: 989
Stokrotka | 2016-11-13
Przeczytana: 12 listopada 2016

„Trzy młode pieśni” to czwarty i zarazem ostatni tom sagi „Północna Droga” Elżbiety Cherezińskiej. Tym razem autorka oddaje głos młodemu pokoleniu. Widzimy świat oczyma Bjorna i Gudrun (syna i córki Sigrun) oraz Ragnara (syna Halderd). Powieść nie tylko uzupełnia poprzednie tomy, ale rozwija historię, zasypuje bogactwem wydarzeń, szczegółów, emocji. Nareszcie dowiadujemy się, co stało się ze Szczurą, która w tajemniczych okolicznościach zniknęła w drugiej części cyklu.
Mam mieszane odczucia w kwestii zakończenia. Czuję się rozczarowana i chyba … zniesmaczona. To właściwe określenie. Nie rozumiem uczuciowych wyborów bohaterów. Nie wiem, co chciała osiągnąć autorka. Moim zdaniem, zmarnowała szansę na magiczną, bohaterską puentę i sama sobie strzeliła „samobója”. Szkoda. A mogło być tak pięknie …

książek: 345

Ostatnia część rewelacyjne serii „Północnej Drogi”, czyli „Trzy młode pieśni”.
Jak w poprzednich tomach, gdzie narracja odbywała się z jednej strony, tak tutaj mamy trójkę młodych bohaterów, dwóch chłopców i dziewczynę, których los zawile plącze. To bohaterowie, którzy nie są nam obcy, których znamy z poprzednich tomów, tylko trochę młodszych, a tym starsi nadają tempo i emocje akcji.
W ostatniej część mamy starcie testosteronu, dumy czy zawziętości, w wielu pojedynkach i walkach. A także niezwykle fantastyczny kobiety punkt widzenia, który wypełnia historię nadzieją, miłości, magią i nieskończonym ciepłem. Wydarzenia, które się uzupełniają sprawiają, że kochamy tą serię oraz mocniej i mocniej.
Finał majster szczyk. Nieprzewidywalny. Zaskakuje. Wbija w ziemię.
Genialnie napisana!
Jedyna w swoim rodzaju!
Prawdziwa gratka dla wielbicieli wielkich lotów!
Polecam, polecam i polecam!
Gdyż nie da się tego opisać słowami, trzeba ją po prostu przeczytać!

książek: 1688
Krzysztof Baliński | 2015-08-28
Na półkach: Przeczytane, Kcnk, ♥♥♥
Przeczytana: 28 sierpnia 2015

Tym razem czytelniczo skusiłem się znowu na mroźne klimaty, wcześniej kiedyś był „Lód” Dukaja, „Mróz” Ciszewskiego, a także cykl „Pieśni lodu i ognia” Georga R. R. Martina, a tym razem skusił mnie cykl „Północna droga” Cherezińskiej, czyżbym zrobił to na przekór upalnej pogodzie? Ten cykl to powieść historyczna o wikingach. Tych wojowników nikomu przedstawiać nie trzeba, bo każdy to wie, że ci panowie przez kilka stuleci pustoszyli kawał Europy, a potrafili się zapuszczać o wiele dalej, bo nawet do Ameryki dotarli na kilka stuleci przed Kolumbem. Ciekawy pomysł miała autorka, żeby przedstawić czytelnikom postaci, którzy przez resztę mieszkańców naszego kontynentu byli uważani za krwiożercze bestie, a to zapewne jedno z najdelikatniejszych określeń, tych walecznych i okrutnych wojowników. Oczywiście jak w każdej powieści historycznej występują postaci historyczne i fikcyjne, chociażby król Danii i Norwegii Olaf Trygwasson, którego misją jest chrystianizacja Norwegii, oprócz...

książek: 1154
atimere | 2015-12-29
Przeczytana: 21 grudnia 2015

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Niestety ostatnia część Północnej drogi. Z pewnością nie moja ulubiona, ale mimo tego świetna. Trzy młode pieśni to ta sama historia, którą już znamy z poprzednich części Drogi, ale nie taka sama. Z technicznego punktu widzenia książka jest wręcz genialna, bo stanowi tą samą historię widzianą oczyma Bjorna, Gudrun i Ragnara. Początkowo ta troistość irytowała mnie, bo wydawało mi się, że zmiany narratora następują zbyt często, ale do wszystkiego można się przyzwyczaić. Skutek jest taki, że książkę przeczytałam sama nie wiem kiedy i jestem zła na autorkę, że nie ma kolejnych części i autentycznie ciekawa co było dalej. Dawno mnie tak nie wciągnęła żadna historia...

książek: 2327
Anuszka | 2013-03-05
Przeczytana: 05 marca 2013

Długo się zastanawiałam, jaką dać ocenę... Książkę męczyłam prawie miesiąc. Tak, męczyłam. Pierwsze dwa tomy "Północnej Drogi" mnie zachwyciły, trzeci był też niezły, ale czwarty... Powiem tak, podobały mi się tylko fragmenty dotyczące Gudrun-i nie chodzi o to, że jestem kobietą, więc nużą mnie męskie opowieści. Otóż nie, po prostu historie Ragnara i Bjorna były bardzo do siebie podobne, przez to momentami zwyczajnie nudne, czasem nie byłam pewna o kim właśnie czytam. Autorka mogłaby też darować sobie bardzo współczesne przekleństwa, włożone w usta młodej drużyny. I ta irytująca maniera pisania: "Nasz jest świat". Nie chcę spoilerować, ale zakończenie zaskakujące. Jestem tolerancyjna, ale tu pachnie mi to poprawnością polityczną na siłę...

książek: 705
Jonasz | 2015-03-30
Przeczytana: 30 marca 2015

Cherezinska dokonal zadkiej sztuki. Napisala po raz czawrty ta sama opowiesc, ktora ciagle czyta sie z zainteresowaniem. W czwartej czesci Polnocnej Drogi, potrojna narracja - w kazym watku w pierwszej osobie, oczami jednego z trzech mlodych bohaterow: Gudrun, Bjorna I Regnara, dzieci bohaterow (postaci centralnych) trzech poprzednich powiesci tego cyklu.
Autorka zmienia jezyk. W poprzednich trzech tomach byl to jezyk prostu I oszczedny. Chilami nawet nieco natchniony I gornolotny. W tym tomie, jest bardziej zywy, chwilami wulgarny (moze za bardzo) I rubaszny. Jezyk nie jest jedynym znakiem zmiany pokolenia. Mlodzi boharerowi sa inni niz ich rodzice z poprzedniego pokolenia. Bardziej radykalni, otwarci, niezalezni. Podczas gdy ich rodzice kultywowali zastana sytuacje, mlodzi sa gotowi ja zburzuc. Cherezinska w swej prozie bardzo celnei uchwycila moment zmiany pokolen w chwili przelomowych zmian kulturowych.
Cykl konczy sie w dramatycznym momencie historii. Wbrew moim oczekiwaniom,...

książek: 870
Aleksandra | 2018-04-28
Przeczytana: 26 kwietnia 2018

Ostatnia część " Północnej drogi" Elżbiety Cherezińskiej utrwaliła moje przekonanie do niezwykłości jej prozy. Jeszcze raz wracamy do poznanych wcześniej historii, tym razem z punktu widzenia najmłodszych bohaterów. Świetny pomysł i tylko szkoda, że już koniec tej wspaniałej sagi.

książek: 1681
Pablos | 2012-12-14
Na półkach: Przeczytane, [2012]
Przeczytana: 13 grudnia 2012

“Trzy młode pieśni” to już czwarta książka, która teoretycznie przedstawia te same wydarzenia. Jednak o ile w poprzednich tomach głównym, centralnym bohaterem była zawsze jedna postać (a zarazem narrator), tym razem historia jest pokazana z perspektywy postaci trzech. Kolejnego pokolenia: Bjorna, Gudrun (dzieci Sigrun) i Ragnara (syna Halderd). Nie zabrakło jednak wszystkich pozostałych, których znamy od dawna, choć niektórzy są wspominani bardzo rzadko (jak chociażby Einar).

Mogłoby się wydawać, że książka ma prawo być nudnawa, bowiem jak też może zaskoczyć wydarzeniami, które przecież znamy? Autorka jednak doskonale wie, co robić, by ta sama historia podobała się kolejny już raz. Z drugiej jednak strony podział na trójkę postaci oraz naprawdę krótkie rozdziały, przedstawiające kolejne dni każdej z nich powoduje, że wkrada się do lektury pewien dyskretny chaos - książka jest jednocześnie tak samo wciągająca, jak poprzednie, ale odrobinę trudniej jest się zaangażować, bo nie...

zobacz kolejne z 1312 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Elżbieta Cherezińska odpowiedziała na Wasze pytania!

W lutym zbieraliśmy Wasze pytania do Elżbiety Cherezińskiej. Spośród przesłanych propozycji wybraliśmy najciekawsze i przekazaliśmy je pisarce. Dziś prezentujemy odpowiedzi autorki.


więcej
Elżbieta Cherezińska odpowie na Wasze pytania!

Od dziś do 24 lutego będziemy zbierać propozycje pytań do autorki cyklu "Północna droga". Najciekawsze przekażemy pisarce, a odpowiedzi opublikujemy na LC w formie wywiadu. 


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd