Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Więzień nieba. Książę Parnasu

Tłumaczenie: Katarzyna Okrasko
Cykl: Cmentarz Zapomnianych Książek (tom 3)
Wydawnictwo: Muza
7,66 (10264 ocen i 949 opinii) Zobacz oceny
10
1 233
9
1 485
8
2 872
7
2 804
6
1 317
5
357
4
106
3
65
2
18
1
7
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
El prisionero del cielo. El Príncipe de Parna
data wydania
ISBN
9788377582794
liczba stron
480
język
polski
dodała
Ag2S

Dawno temu, zgodnie z dobrą i piękną tradycją, na święta Bożego Narodzenia pisarze obdarowywali wiernych czytelników „opowieścią wigilijną”. Dzisiaj Carlos Ruis Zafón ofiarowuje swoim czytelnikom opowieść „Książę Parnasu”. Prezent to swoisty, bo uchylający rąbka niejednej tajemnicy. I tej wskazującej na groźne i niejasne powiązania początkującego poety Miguela de Cervantesa z diabolicznym...

Dawno temu, zgodnie z dobrą i piękną tradycją,
na święta Bożego Narodzenia pisarze obdarowywali wiernych czytelników „opowieścią wigilijną”.

Dzisiaj Carlos Ruis Zafón ofiarowuje swoim czytelnikom opowieść „Książę Parnasu”.

Prezent to swoisty, bo uchylający rąbka niejednej tajemnicy.
I tej wskazującej na groźne i niejasne powiązania początkującego poety Miguela de Cervantesa z diabolicznym wydawcą Andreasem Corellim. I tej związanej ze spotkaniem w roku 1569 przyszłego autora Don Kichota z barcelońskim drukarzem Antonim de Sempere i przedziwnym łazikiem Sanchem Ferminem de la Torre.

Być może, gdyby nie to spotkanie, Barcelona byłaby uboższa
o CMENTARZ ZAPOMNIANYCH KSIĄŻEK.

Więzień nieba
Rok 1957. Interesy rodzinnej księgarni Sempere i Synowie idą tak marnie jak nigdy dotąd. Daniel Sempere, bohater „Cienia wiatru“, wiedzie stateczny żywot jako mąż pięknej Bei i ojciec małego Juliana. Następny w kolejce do porzucenia stanu kawalerskiego jest przyjaciel Daniela, Fermín Romero de Torres, osobnik tyleż barwny, co zagadkowy: jego dawne losy wciąż pozostają owiane mgłą tajemnicy. Ni stąd, ni zowąd przeszłość Fermina puka do drzwi księgarni pod postacią pewnego odrażającego starucha. Daniel od dawna podejrzewał, że skoro przyjaciel nie chce mu opowiedzieć swej historii, to musi mieć ważny powód. Ale gdy Fermín wreszcie zdecyduje się wyjawić mroczne fakty, Daniel dowie się „rzeczy, o których Barcelona wolałaby zapomnieć“.
Jednak niepogrzebane upiory przeszłości nie dadzą się tak łatwo wymazać z pamięci. Daniel coraz lepiej rozumie, że będzie musiał się z nimi zmierzyć. I choć zakończenie powieści wydaje się ze wszech miar pomyślne, to Ruiz Zafón mówi nam wprost, że „prawdziwa Historia jeszcze się nie skończyła. Dopiero się zaczęła“.

Książę Parnasu
Niniejsza opowieść jest skromnym divertimento odwołującym się do niektórych, mniej lub bardziej znanych, szczegółów z życia Miguela de Cervantesa Saavedry, przede wszystkim związanych z jego podróżą do Włoch, którą odbył w swych młodych latach, jak również z kilkoma bytnościami w Barcelonie, niejednokrotnie w jego dziełach wspomnianych. Aczkolwiek - rzecz dziwna - autor „Don Kichota” nie wspomina o swojej przyjaźni z barcelońskim drukarzem i księgarzem Antonim de Sempere i znajomości z łazikiem Sancho Ferminem de la Torre. Zupełnym również milczeniem w biografii wielkiego pisarza pominięte są jego trudne relacje z tajemniczym wydawcą Andreasem Corellim.

 

źródło opisu: http://www.muza.com.pl/

źródło okładki: http://www.muza.com.pl/?module=okladki&id=42478

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 487
Youstyna | 2012-11-15
Na półkach: Chcę przeczytać

Nie przeczytałam Księcia Parnasu,ale muszę się w temacie wypowiedzieć.

Poszłam do księgarni z zamiarem zakupu i doznałam zniesmaczenia. Okazało się,że :Więzień nieba", i "Książe Parnasu" są ze sobą zafoliowane. Wiec ten, kto czytał Więźnia, musiałby kupić go po raz drugi, tylko po to,żeby móc przeczytać Księcia Parnasu, który notabene jest książeczka jak na moje oko, około 100 stronicową.
Mam nadzieję,że rozdzielą je na osobne pozycję kiedyś..

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Orphan X. Człowiek, którego nie ma

Gregg Hurwitz nie jest takim znowu znakomitym pisarzem. Jego poprzednie książki pełne naciąganych fabuł, mało przekonujących postaci i dziwnych techno...

zgłoś błąd zgłoś błąd