Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Cwaniary

Wydawnictwo: Świat Książki
6,36 (677 ocen i 102 opinie) Zobacz oceny
10
17
9
28
8
83
7
189
6
211
5
85
4
37
3
13
2
6
1
8
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-273-0187-1
liczba stron
240
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
dodała
Ag2S

Całkiem współczesna powieść łotrzykowska autorki brawurowej „Dzidzi” i „Kieszonkowego atlasu kobiet”. Cztery kobiety z warszawskiego Mokotowa postanawiają wymierzać sprawiedliwość na własną rękę. Właściwie na cztery pary rąk, żadna z nich bowiem nie boi się bezpośredniej walki. Działają pod osłoną nocy, która sprzyja vendetcie. Brutalni mężowie i chciwi deweloperzy muszą się mieć na baczności!...

Całkiem współczesna powieść łotrzykowska autorki brawurowej „Dzidzi” i „Kieszonkowego atlasu kobiet”.
Cztery kobiety z warszawskiego Mokotowa postanawiają wymierzać sprawiedliwość na własną rękę. Właściwie na cztery pary rąk, żadna z nich bowiem nie boi się bezpośredniej walki. Działają pod osłoną nocy, która sprzyja vendetcie. Brutalni mężowie i chciwi deweloperzy muszą się mieć na baczności! Opowieść o nocnej Warszawie, śmierci i idealnie skrojonej zemście. Ta śmieszno-smutna historia jest zarazem głosem w dyskusji o kobietach i polskości. Książka z ilustracjami Marty Zabłockiej.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Świat Książki, 2012

źródło okładki: http://www.swiatksiazki.pl/cwaniary-sylwia-chutnik,p90089855.html

pokaż więcej

książek: 299
MOWA-LITER | 2013-01-22
Na półkach: Przeczytane

Cwaniary to powieść o kobietach, których nie ma. Młode wdowy wykluczone poza ciasnotę i ponurość cmentarnej przestrzeni, eleganckie businesswoman lubiące burdy i dobre żony katowane przez mężów-frustratów. Wymierzają sprawiedliwość na warszawskim Starym Mokotowie i bez skrupułów okładają mężczyzn metalowymi rurkami, a w dodatku wiedzą kim jest Slavoj Žižek.

Bohaterki Cwaniar są nieustraszone, silne i sprytne. Halina, Celina, Stefania i Bronka – każda z nich doświadczyła w swoim życiu jakiejś straty, nie obce są im śmierć, choroba i porzucenie. Morderstwo narzeczonego, nieuleczalna choroba i przemoc w domu tworzą niezabliźnione rany powstałe w wyniku osobistej traumy. Zamiast epatować upokarzającym nieszczęściem i pławić się w poczuciu beznadziei, postanawiają wymierzać sprawiedliwość sprawdzonymi sposobami – odnaleźć winnych niedoli i porządnie sprać im skórę. Rasowe chuliganice mają swoje zasady, gangsterski kodeks, któremu pozostają wierne do samego końca, w imię honoru i przyjaźni. Wyrównywanie rachunków i walka o lepszą rzeczywistość odbywają się w ciemnych zakamarkach warszawskich ulic i zaułków, które przejechane buldożerem zmian, już dawno zostały wykluczone poza uporządkowaną topografię nowoczesnego miasta.

Cwaniary to współczesna legenda o kobietach nieustraszonych, które codzienną szamotaniną budują sobie pomnik. Pytają odważnie gdzie jest ich miejsce w zhierarchizowanej strukturze społecznej: co młodej wdowie po narzeczonym wypada a co nie, czy można nienawidzić swojego męża, jaką postawę przybrać wobec perspektywy powolnego umierania. Bohaterki powieści to partyzantki codzienności, świadome i zdeterminowane, a jednak od początku skazane na gorycz porażki i rozczarowania. Szukają ukojenia tam, gdzie go nie ma, chociaż zemsta urasta w ich oczach do rangi koniecznego wybawienia, zadośćuczynienia, ulgi.

Sylwia Chutnik spisuje ciąg dalszy burzliwych biografii postaci znanych z Kieszonkowego atlasu kobiet. Pani z salonu kosmetycznego, pani kura domowa, pani z autobusu i pani z bazaru – to wciąż te same osoby, tylko obdarzone innymi imionami. Rebeliantki wtapiają się w szary krajobraz domów z betonu i rozwalających się kamienic, które pamiętają jeszcze Powstanie. Mieszkają w Warszawie zapomnianej i niepopularnej, wstydliwej i niechcianej. Tam gdzie diabeł mówi dobranoc, a niebezpieczne porachunki spod monopolowego tworzą istny folklor uliczny. To trochę Warszawa Tyrmanda, a trochę Białoszewskiego. Wojna tym razem wypowiedziana została elegancji i zbrodniom w białych rękawiczkach, które pod osłoną nowoczesności triumfują na pilnie strzeżonych osiedlach. W gestii bohaterek leży demaskacja i odwet.

Autorka nie odkryła Ameryki, ale powiedziała trochę więcej na temat ciemniejszej strony kobiecej natury, tym samym obdarzając płeć piękną całym wachlarzem nietypowych przymiotów. Losy czterech przyjaciółek opisuje precyzyjnym, ale wulgarnym i dosadnym językiem przypominającym żargon uliczników. Gdzieś pomiędzy wierszami można wyczytać jak bardzo ten język jest ograniczony i jak wiele rzeczy należy zwyczajnie przemilczeć nie mogąc odnaleźć dla nich odpowiednich pojęć. W Cwaniarach dużo jest luźnych refleksji, jednym razem autorka rozwodzi się na temat bab cmentarnych i kłótni autobusowych, innym – już całkiem poważnie, mówi o śmierci, samobójstwie i czarnej rozpaczy. To dlatego dygresja goni dygresję pojawiając się znienacka pomiędzy kolejnymi akapitami i przerywając nieco ślamazarną akcję.

Świat z marginesu, a jednak w Cwaniarach znaleźć można to, co bliskie przeciętnej Kowalskiej. W krwawej wojnie z genderem jest wielu poległych. Warszawska ponurość przeplata się tu z barwnym korowodem ludzkich portretów, patos poskramia zuchwałą ironię, a babska zawziętość zyskuje potencjał kobiecej siły i determinacji. Trzeba to jednak czytać z przymrużeniem oka. Bo (niestety) takich kobiet w Warszawie nie ma.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
W rajskiej dolinie wśród zielska

Wybitne reportaże, które każdy, nie tylko zainteresowani, Rosją powinien poznać. "W rajskiej dolinie ..." to wybór 17 tekstów Jacka Hugo Bad...

zgłoś błąd zgłoś błąd