Zbrodnia i kojot

Tłumaczenie: Maria Smulewska
Cykl: Kroniki Żelaznego Druida (tom 4)
Wydawnictwo: Rebis
7,6 (563 ocen i 39 opinii) Zobacz oceny
10
62
9
71
8
147
7
176
6
84
5
18
4
5
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Tricked
data wydania
ISBN
9788375109412
liczba stron
424
słowa kluczowe
mitologia, druid, atticus, sullivan, bogowie
język
polski
dodał
Maciej

Kolejny tom przygód druida w wielkim mieście. Druid Atticus O'Sullivan nie przeżyłby dwóch tysiącleci, gdyby nie jego celtycki spryt. Toteż kiedy bogowie piorunów szukają zemsty, Atticus – z pomocą indiańskiego boga oszustw Kojota – postanawia dać im się poćwiartować na arizońskiej pustyni. Upozorowanie śmierci wydaje się wielkim sukcesem. Lecz Kojot jest kuty na cztery łapy i Atticus odkrywa...

Kolejny tom przygód druida w wielkim mieście.

Druid Atticus O'Sullivan nie przeżyłby dwóch tysiącleci, gdyby nie jego celtycki spryt. Toteż kiedy bogowie piorunów szukają zemsty, Atticus – z pomocą indiańskiego boga oszustw Kojota – postanawia dać im się poćwiartować na arizońskiej pustyni. Upozorowanie śmierci wydaje się wielkim sukcesem. Lecz Kojot jest kuty na cztery łapy i Atticus odkrywa nagle, że został uwikłany w walkę z krwiożerczymi, pustynnymi, zmiennokształtnymi istotami, które Nawahowie nazywają skórokształtnymi. Właśnie kiedy druidowi zaczyna się wydawać, że rozgryzł już swojego dwulicowego znajomego, zdrada nadchodzi z zupełnie nieoczekiwanej strony. Atticus poprzysięga sobie, że jeśli uda mu się to przeżyć, nigdy nie da się więcej oszukać. Doskonałe ostatnie słowa…

 

źródło opisu: www.rebis.com.pl

źródło okładki: www.rebis.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1228)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1133
mclena | 2015-12-07
Przeczytana: 07 grudnia 2015

"Masz, Kojocie, tyle godności co borsuk z rzeżączką. Byle ślimak ma porządniejszy kręgosłup od ciebie. Przywiążę cię jajami do przodu do klatki z małpami i nagram składankę z tego, co będzie potem słychać."

Ten cytat chyba najlepiej ujmuje jaką frustrację czułam przez większość lektury.

Za Atticusem ciągnie się coraz dłuższa kolejka osób, która chce sie go pozbyć, w związku z tym, aby móc w spokoju kształcić i trenować Granuaile, zmuszony jest upozorować swoją śmierć. Z pomoca przychodzi dobrze nam znany Kojot, który oczywiście niczego nie robi za darmo. Pan Druid jeszcze nie wie jakie prawdziwe motywy ukryte są za przysługą której ten oczekuje od niego .

O'Sullivan dał się tak zrobić na szaro jak jeszcze nigdy. I mimo iż trochę denerwował mnie jego coraz częstszy egoizm, interesowność i podejrzliwość, to ten tom pokazuje, że niestety inaczej nie można.
Ogromnie mi żal relacji z Leif'em, do której zdążyłam się przyzwyczaić i wręcz wyczekiwałam interakcji między tym dwojgiem, to...

książek: 1445
Villiana | 2015-11-01
Przeczytana: 01 listopada 2015

„Skup się, Siodhachan! – krzyczał. – Bo znowu wszystko spieprzysz!”.

Troszkę słabsza część od swoich poprzedniczek, ale wciąż ma to coś, co sprawia, że czytając czuję się genialnie, wnikam do świata stworzonego przez autora i wyłączam się z codzienności.

Po swoich wyczynach w Asgardzie, Atticus musi zniknąć. I to dosłownie. Z pomocą Kojota pozoruje swoją śmierć, ale będzie musiał za tę przysługę sporo zapłacić… Dodatkowo Leif wraca do zdrowia, ale na jego terytorium wtargnęły już inne wampiry, czy i tym razem będzie mógł liczyć na pomoc druida w załatwieniu sprawy?

Jest ciekawie, znowu całość kipi od magicznych i boskich stworzeń. Poznajemy też nieco więcej z przeszłości Atticusa, co sprawia, że postać ta w moich oczach urosła niemal do tragicznej, mogłam zdać sobie sprawę z tego, że wieczna młodość nie jest fajna, kiedy przeżywasz ją sam, ale może też się obrócić przeciwko Tobie, kiedy przeżywasz ją z kimś.

Liźniemy w tej części również trochę z kultury plemienia...

książek: 522
Cezar Kolcz | 2017-01-02
Przeczytana: 01 stycznia 2017

Książka niezła i ciekawa. Czyta się ją szybko i wciąga. Czego mi brakowało ? Trudno powiedzieć, ale była trochę gorsza od poprzedniej części. Co było na plus? Uczennica Druida stawiała mu takie pytania które mogły nurtować czytelnika. Raził mnie w oczy trochę brak dużej ilości humoru obecnego w poprzednim tomie. Czy polecam ? Jasne, dla każdego kto jest zapoznany z poprzednimi częściami.

książek: 1125
Sargento_Garcia | 2018-07-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Ebook
Przeczytana: 16 lipca 2018

W mojej ocenie lekko słabsza od poprzednich 3 tomów

książek: 1420
patusia_dorota | 2014-12-22
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 22 grudnia 2014

Przykre konsekwencje i Kojot na dokładkę

Znajomość mitologii zwykle działa na korzyść. Można dowiedzieć się, z jakim bogiem obecnie jest się w konflikcie, kto nasyła na nas, jakichś wrogów, kto chcę naszej śmierci. Albo można też zawrzeć umowę, by owej śmierci wywinąć się z rąk...

Atticus wraz z kilkoma bogami i swoim przyjacielem wampirem, Leifem udał się do Asgardu i tam zabił Thora i poważnie uszkodził jego ojca, Odyna. Nie obeszło się to bez echa. Ostatecznym krokiem, by uciec od zemsty bogów i móc znaleźć czas na wyszkolenie nowego druida, było upozorowanie własnej śmierci. A kto zrobi to lepiej niż bóg oszustów - Kojot?
Jednak cena owego przedsięwzięcia również wiąże się z konsekwencjami. A bogowie tak łatwo nie odpuszczają. Atticus musi pomóc Kojotowi w utworzeniu kopalni złota, jednak bez znajomości wielu przeciwności, naprawdę poważnych i niebezpiecznych. Czy upozorowana śmierć może zmienić się w prawdziwy zgon?

"Zbrodnia i Kojot" to czwarty tom cyklu...

książek: 2285
kasandra_85 | 2013-12-06
Przeczytana: 2013 rok

http://kasandra-85.blogspot.com/2013/12/kilka-dni-wolnego-czyli-nadrabianie.html

książek: 1020
Cassiel | 2013-01-09
Przeczytana: 08 stycznia 2013

,,- Taki ze mnie geolog, jak z pana Benally'ego dobroczynny przedsiębiorca - mruknąłem''

Kroniki Żelaznego Druida słyną z tego, że większość osób po przeczytaniu pisze o tym, że są ta książki, które przede wszystkim bawią i są dobrze napisane. Kevin Hearne stworzył świat całkiem odmienny od tych, które możemy spotykać w tego typu literaturze i co najważniejsze - nie ma tu zakazanej miłości, cukrowych i głupich nastolatek. Należę do grona osób, które uwielbiają pióro tego autora i zawsze z niecierpliwością czekają na nowe tomy, aby ponownie spotkać się z najstarszym i ostatnim druidem, jego cudownym psem i masą niezwykłych problemów. Jednak, patrząc z perspektywy czasu, muszę stwierdzić, że nowe części są coraz gorsze.. Na początek jednak przyjrzyjmy się z bliska samej fabule.

Atticus O'Sullivan po wyprawie do Asgardu nie może powrócić do swojego spokojnego życia, bo jest to już niemożliwe, przez to co zrobił w krainie bogów. Zniszczył kilku z najważniejszych, a Odyna doprowadził...

książek: 1138
Sophie | 2012-10-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Ulubione
Przeczytana: 03 listopada 2012

Uwielbiam Kevina Hearne’a za jego humor, inteligencję i pomysły. Już pierwsze strony, ba!, pierwszy akapit zapowiadają, że będzie się działo. Od samego początku zaczyna się szybka, wciągająca, zaskakująca i emocjonująca akcja. I nie zwalnia aż do ostatniej strony – cały czas coś się dzieje! Są ataki, pościgi, kradzieże, zabójstwa, pojedynki, zasadzki, walki, zdrady i bóstwa z różnych mitologii. Nie nudziłam się nawet przez jedną stronę, nawet przez jeden akapit. Hearne potrafi zbudować akcję w taki sposób, by zaciekawić, wciągnąć, ale też nie zdradzić zbyt wiele i w efekcie zaskoczyć. Uwielbiam jego humor, jego inteligentny dowcip, jego umysł! Nie ma wątpliwości, że autor może się pochwalić rozległą wiedzą z różnych dziedzin – udowodnił to tu wielokrotnie – co jest oczywiście plusem, ponieważ „przebywanie” wśród inteligentnych osób to sama przyjemność. Nie wspominając już o tym, że przedstawia naszą rzeczywistość, przefiltrowując ją przez poczucie humoru Atticusa i Oberona, w...

książek: 659
adora-belle | 2015-05-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2015

Atticus w konsekwencji wydarzeń z poprzedniego tomu, by przeżyć musi sfingować własną śmierć. Pomaga mu w tym, znany już z poprzednich tomów, indiański bóg oszustwa, Kojot. Jednak nie robi z tego dobroci serca: Atticus musi się zrewanżować, ale nie jest to proces szybki i łatwy, a dodatkowo okazuje się, że Kojot przemilczał pewne istotne kwestie...
Jeżeli komuś podobały się poprzednie części Kronik Żelaznego Druida, to i tym razem nie powienien być zawiedziony. Książka posiada wszystkie zalety cyklu: jest dynamiczna akcja, humor i gromada znajomych bohaterów, przez co książkę czyta się bardzo szybko i nie można się wręcz od niej oderwać.

książek: 244
Bartosz | 2018-01-16
Przeczytana: 13 stycznia 2018

Atticus swoją podróżą do Asgardu wywołał wiele konsekwencji, których nie przewidział...Razem ze swoim ukochanym psem Oberonem oraz uczennicą będą musieli stawić czoło wielu wyzwaniom. Dodatkowo umowa z Kojotem będzie kosztowała naszego bohatera więcej niż przypuszcza - ale czegóż spodziewać się po zawodowym oszuście... No i dowiemy się co się stało z Leifem oraz jaki następny charms planuje przygotować Żelazny Druid... Miłego czytania - dla mnie było miłe z pewnością..

zobacz kolejne z 1218 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd