Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Kruchy lód. Dziennikarze na wojnie

Seria: Bieguny
Wydawnictwo: Carta Blanca
7,32 (130 ocen i 18 opinii) Zobacz oceny
10
8
9
17
8
33
7
40
6
23
5
4
4
3
3
1
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377052105
liczba stron
208
słowa kluczowe
wojna, reportaż
kategoria
literatura faktu
język
polski

Zawód reportera wojennego wciąż pozostaje dziedziną mężczyzn. Mało jest kobiet, które pokazują wojnę z pierwszej linii frontu - Gerda Taro, Lee Miller, Oriana Fallaci i Christiane Amanpour to najbardziej znane wśród nich. Kruchy lód jest opowieścią polskiej reporterki, która przedstawia życie codzienne kobiety korespondenta wojennego bez upiększeń i kompromisów. Autorka opisuje swoje wyjazdy...

Zawód reportera wojennego wciąż pozostaje dziedziną mężczyzn. Mało jest kobiet, które pokazują wojnę z pierwszej linii frontu - Gerda Taro, Lee Miller, Oriana Fallaci i Christiane Amanpour to najbardziej znane wśród nich. Kruchy lód jest opowieścią polskiej reporterki, która przedstawia życie codzienne kobiety korespondenta wojennego bez upiększeń i kompromisów. Autorka opisuje swoje wyjazdy do Gruzji, Izraela, Indii, Bangkoku, Serbii oraz Afganistanu. Odsłania szczerą prawdę o tym, co dzieje się przed wyjazdem, w jego trakcie i po powrocie do domu. Pokazuje momenty czasami śmieszne, absurdalne, a także najciemniejsze strony tego zawodu: ciągły lęk przed śmiercią, uzależnienia, problemy w rodzinach, niemożność powrotu do szarej rzeczywistości i trudności, które musi znosić kobieta w świecie bez znieczulenia. Mocna, wzbudzająca emocje lektura.

Anna Wojtacha - dziennikarka TVP Info (wcześniej TVN24 i Polsat News), korespondentka wojenna.

 

źródło opisu: Carta Blanca, 2012

źródło okładki: www.cartablanca.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 406
Pola | 2013-09-27
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Paweł Reszka z "Wprostu" zauważa, że "Problem w tym, że kamera patrzy zawsze w jedną stronę. Na bohaterów wojny – uchodźców, osierocone dzieci, rannych cywili, pijanych żołnierzy. Reporter staje się bohaterem reportażu dopiero wtedy, gdy zginie”. Wojtacha w bezpardonowy sposób pokazuje właśnie całe zaplecze i kulisy świata mediów w samym centrum wszelkich konfliktów zbrojnych, poznajemy wraz z nią pracę reporterki w skrajnie niesprzyjających warunkach – w ogłuszającym hałasie spadających bomb, brudzie, niewyspaniu, ciągłym zagrożeniu. Pokazuje także zawód, który, wedle obiegowych opinii, nie jest przeznaczony dla kobiet.

Jako „turystka masakry” (określenie Arturo Pérez-Reverte’a) jest w tej komfortowej sytuacji, że ma wykupiony bilet powrotny do Polski. Co oczywiście nie pomniejsza zagrożeń i niebezpieczeństw jakie czyhają na nią na froncie. Wojtacha świetnie opisuje ten wojenny krajobraz, a także strategie dzięki którym jest w stanie tam pracować i nie angażować się za mocno – inaczej nie nakręciłaby materiału i nie przeprowadziła wywiadów. Ta „gruboskórność” to tylko warstwa ochronna.

Dziennikarka zastanawia się nad tym co ją popycha w sam środek wojennego szaleństwa – „Gdzie jest początek tej chorej fascynacji wojną? (…) Wielu z nas nosi w sobie drażniący niepokój, który pojawia się nie wiadomo kiedy i skąd. To chyba on każe nam jeździć. Może w tych ekstremalnych miejscach chcemy znaleźć siebie. Jakkolwiek banalnie to brzmi. Może bezustannie musimy konfrontować się z własnymi lękami. Może dopiero tam uczymy się siebie. Większość ludzi nie zna swoich lęków. W bezpiecznej przestrzeni się nie ujawniają. Nie mają pożywki. My każdy swój lęk umiemy nazwać”.

Wojtacha szczerze i dobitnie opisuje jak wygląda wojna dla reportera – to nie tylko strach i ciągła gotowość do ucieczki, ale także śmiech, który rozładowuje sytuację i który jest swoistym środkiem ochronnym. Dziennikarka nie zapomina również o tym jak wygląda powrót do kraju – depresyjne dni, monotonne, bez wojennej adrenaliny, która w jakiś sposób kręci autorkę. Nie zapomina również o PTSD, samotności i niezrozumieniu znajomych – dobrze czuje się wśród swoich wojennych towarzyszy – z nimi może wspominać, obgadać, przypominać wciąż na nowo obrazy, które nie dają się zapomnieć. Książka, mimo ciężkiej tematyki, a nie każdy taką lubi, jest świetną lekturą – napisana wartko, żywym, jędrnym językiem, wciąga od pierwszej strony i zabiera nas w świat, który z rzadka widzimy na ekranach naszych telewizorów.

Cała opinia dostępna pod adresem: http://zaginamrogi.pl/kruchy-lod/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Nie zabijaj mnie, kochanie

Książka trafiła do moich rąk wprawdzie przypadkowo, ale zachęcona wysokimi ocenami na LC, stwierdziłam, że spróbuję się zmierzyć z twórczością polskie...

zgłoś błąd zgłoś błąd