Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dybuk

Wydawnictwo: Ammit
6,96 (113 ocen i 35 opinii) Zobacz oceny
10
5
9
9
8
26
7
34
6
26
5
4
4
7
3
1
2
1
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-935576-0-8
liczba stron
272
kategoria
historyczna
język
polski
dodał
Ammit

Rok 1946. W Polsce toczy się wojna domowa. UB i wojska sowieckie brutalnie pacyfikują podziemie. Z Rosji sowieckiej wracają niedobitki ludności żydowskiej ocalałej z holokaustu. W kraju poddanym terrorowi bezpieki szaleje bieda i powojenna psychoza lęku. W tym samym czasie w miastach i wsiach ktoś morduje dziewczynki, wytaczając z nich krew. Krążą przerażające plotki, że to Żydzi zabijają...

Rok 1946. W Polsce toczy się wojna domowa. UB i wojska sowieckie brutalnie pacyfikują podziemie. Z Rosji sowieckiej wracają niedobitki ludności żydowskiej ocalałej z holokaustu. W kraju poddanym terrorowi bezpieki szaleje bieda i powojenna psychoza lęku. W tym samym czasie w miastach i wsiach ktoś morduje dziewczynki, wytaczając z nich krew. Krążą przerażające plotki, że to Żydzi zabijają chrześcijańskie dzieci. Chcąc uniknąć wybuchu zamieszek grupa oficerów UB proponuje wolność byłemu żołnierzowi AK w zamian za wykonanie zadziwiającego zadania. W kogo wcielił się tytułowy dybuk? W kim drzemie dusza zmarłego niemogąca zaznać spokoju z powodu popełnionych grzechów?

Pierwsza w Polsce powieść poruszająca problem powojennego antysemityzmu w kostiumie mieszanki historii grozy, sensacji i romansu. Urokliwy główny bohater, miłość niemal niemożliwa na tle barwnego opisu czasów niedawnych, a przy tym niemal zapomnianych. Dybuk to zabawa konwencją i literackimi kliszami wpleciona w najbardziej ponure karty polskiej historii.

 

źródło opisu: www.ammit.pl

źródło okładki: www.ammit.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (272)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 388
Łokieć_Pana_D | 2016-09-08
Na półkach: Przeczytane

Autor bierze na klatę temat niewygodny. Koniec wojny, początek sowietyzacji. Żydów sobie bierze. Nawet nie wiem, czy to Ich koniec, czy początek. Gość bierze to na klatę i pisze. Dorzuca kapitalny, choć poboczny jeno, wątek miłosny. Dorzuca odważne (nie wiem, czy naukowo poparte) rozważania. O Bogu. O determinacji. O tym, że jedni są z natury ofiarą, a inni katem. Albo tylko myślą, że są. Podkreślam - ja nie wiem, czy tak jest. Ja tylko cenię odwagę i próbę zadania pytania. Tematu. I, w następstwie, całkiem dobrej książki.
Tytułowy dybuk myli, choć jest. Jest funkcją. Pokazuje sprawy dalece ważniejsze.
Mieszanka stylów. Krytyczna. Czytając, nie wiedziałem czego się trzymać. Więc się puściłem. Odleciałem. Pal licho styl i literacką konsekwencję. To jest o czymś.

książek: 0
| 2015-11-14
Na półkach: Przeczytane
książek: 6216
allison | 2013-10-05
Przeczytana: 04 października 2013

Autor połączył w "Dybuku" różne odmiany powieści (kryminał, sensacja, romans, thriller, literatura obozowa i psychologiczna...) oraz różne typy narracji (trzecioosobowa i pierwszoosobowa).
Do tego dochodzą skrajnie odmienne nastroje - od klimatu grozy po liryzm i melancholię. Łączą się tu też realizm, naturalizm, groteska i czarny humor. Dosadny język przeplata się z poetyckimi opisami.

Niestety, zrobił się z tego wszystkiego zbyt wielki misz masz, który sprawia wrażenie fabularnego bałaganu i chaosu.

Treść "Dybuka" jest interesująca, akcja wciąga od pierwszych stron, sprawiając, że śledzi się wydarzenia z zapartym tchem.
Zakończenie jednak rozczarowuje. Odniosłam wrażenie, że autor poszedł na łatwiznę, nie rozwiązując najważniejszego wątku w przekonujący sposób.

Mimo tych wad nie można odmówić powieści literackich ambicji i pełnego niepokoju nastroju, który udziela się czytelnikowi. Sporo jest też w "Dybuku" odniesień do ważnych problemów - antysemityzmu, powojennych...

książek: 0
| 2014-09-25

Książka wciąga i "trzyma mocno", pomimo, że jest ciężkostrawna i chwilami przygnębia.
Akcja dzieje się zaraz po wojnie, dookoła rzesze zniszczonych ludzi, często bezdusznych, wszędzie podejrzliwość i zło. Ściganie tytułowego Dybuka jest tylko pretekstem do wielowątkowych rozważań na temat wojny, religii, dobra i zła, przyjaźni, ludzkich postaw wobec kończącej się wojny i zaczynającego się nowego, komunistycznego porządku.
Specjalne miejsce zajmuje próba oceny relacji pomiędzy Polakami i Żydami, zarówno przed jak i po wojnie. Wątek pokazany niezwykle oryginalnie, zaskakuje i dodaje wartości książce.
Mamy także wątek miłosny, choć w wersji dość okrojonej, bardziej dramatycznej niż romantycznej. Ale ta miłość, na tle wszechobecnej ohydy, jaśnieje.
Akcja nie jest rozbudowana ale płynie wartko, jest spójna i ma sens. Nie jest jednak w książce najważniejsza. Ważne są osoby, wyznawane idee i poglądy, ich ewolucja pod wpływem tego co widać dookoła. Świetnie wykreowani główni...

książek: 498
Siostra_Kopciuszka | 2017-05-04

Kiedy sięgałam po '' Dybuka '' miałam pewne oczekiwania , zwłaszcza po przeczytaniu opisu z tyłu książki . Okazało się że , jak napisała już wcześniej czytelniczka chili , dybuka w '' Dybuku '' było niewiele . Na dodatek w książce zastosowano totalny miszmasz . Zauważam ostatnio taką manierę u niektórych pisarzy , którzy sądzą że jak wymieszają style , narrację i bohaterów z różnych epok , to już stworzą dzieło niepowtarzalne . To jednak nie jest takie proste i nie każdemu pisarzowi się udaje . Markowi Świerczkowi jednak się udało . To co autor serwuje nam w tej lekturze naprawdę broni się doskonale . Oto mamy kapitana Sosnowskiego który wraz z dość przyznam osobliwą i przypadkową grupą ludzi , ściga tytułowego dybuka , niejako przy okazji spotykając coraz to '' ciekawsze '' indywidua . To co widzi i przeżywa wywraca jego zdawałoby się ogarnięty świat do góry nogami . Postacie i opisy zdarzeń są bardzo plastycznie realistyczne . Natłok gatunków też absolutnie nie razi , a wręcz...

książek: 1494
miete | 2015-03-11
Na półkach: Przeczytane

Dziękuję niebiosom za książki takie jak ta. Żałuje tylko że autor popełnił tylko dwie i mam apetyt na więcej dużooooooo więcej

książek: 222
chili | 2014-07-13
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2014
Przeczytana: 11 lipca 2014

Spodziewałam się więcej dybuka w "Dybuku". Książka przedstawia ciekawą historię, jednak początkowy wątek, który wydaje się być przewodnim, schodzi na dalszy plan. Zamiast tego dostajemy charakterystykę postaci przedstawionych w powieści, a także opis ich losów, które wiążą się z tytułowym dybukiem.

Nie mogę powiedzieć, że książka mnie rozczarowała, jednak opis na okładce sugerował, że powieść pójdzie w nieco innym kierunku. Mimo to uważam, że warto zapoznać się z tą pozycją.

książek: 2513
BetiFiore | 2015-12-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 grudnia 2015

Nie jest to książka łatwa. Nie zgodzę się, że nadaje się do poczytania przy piwie, jak ktoś tutaj napisał. Za to zgodzę się z inną opinią: bardziej przypomina to scenariusz niż prawdziwą powieść. Chyba nastawiłam się na coś innego, niż to, co znalazłam. To zupełnie coś odmiennego, czym karmią nas księgarnie i to jest duży plus.

książek: 1419
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 31 stycznia 2013

Fajni bohaterowie, ale fabuła minęła się z moimi oczekiwaniami. Uważam, że nie wyszło na dobre historii zmarginalizowanie głównego wątku (nazwijmy go kryminalno-horrorowym), na rzecz próby scharakteryzowania polskiej mentalności i pokazania jakiejś prawdy o tamtych czasach. Dla mnie wyglądało to tak jakby autor przestraszył się, że napisze co najwyżej „zwykły” kryminał albo horror, więc zapobiegawczo wzbogacił go o ważkie i trudne tematy (tu obowiązkowo antysemityzm), które podlał gęstym sosem popkulturowych nawiązań. Na ogół z otwartymi rękami przyjmuję taki misz-masz, ale tutaj według mnie wyszło troszkę łopatologicznie, schematycznie i obrzydliwie pompatycznie. Jeśli był to celowy zabieg autora, to moim zdaniem przeholował.

http://bibliozerca.blogspot.com/2013/02/w-sidach-schematow-i-nawiazan-czyli.html

książek: 49
Galileusz | 2014-08-07
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 06 sierpnia 2014

Na początku książka wciąga swoja fabuła,zabawną konwencja i po części groteską.Akcja osadzona jest w latach powojennej Polski i ukazuje ciężkie czasy naszej ojczyzny jak i straszne losy Żydów którzy musieli bardzo dużo wycierpieć.Na końcu jednak książka zmienia się w mały melodramat co dla mnie jest osobiście z tytułem i samym charakterem książki.Uwzględniając wszystko oceniam lekturę pozytywnie jako ciekawą opowiastkę,uświadamiającą losy żydów.

zobacz kolejne z 262 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd