Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,68 (1160 ocen i 207 opinii) Zobacz oceny
10
66
9
56
8
210
7
329
6
277
5
126
4
47
3
30
2
8
1
11
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377477342
liczba stron
416
słowa kluczowe
konflikt pokoleń, matka, córka
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Irena to powieść błyskotliwa i przejmująca. Debiut duetu Kalicińska & Grabowska wypada znakomicie. Trzy kobiety: Dorota, Jagna i Irena. Dorota - mama, wiek 53+. Niezbyt zaradna życiowo, trochę eko, trochę hippie, bałaganiara. Jagna - córka, wiek 27+, bardzo zaradna pracowniczka korporacji. Mieszka sama, a właściwie z wielkim ślimakiem. Irena - „babka". Przyszywana ciotka Doroty. Świeża wdowa....

Irena to powieść błyskotliwa i przejmująca. Debiut duetu Kalicińska & Grabowska wypada znakomicie.

Trzy kobiety: Dorota, Jagna i Irena. Dorota - mama, wiek 53+. Niezbyt zaradna życiowo, trochę eko, trochę hippie, bałaganiara. Jagna - córka, wiek 27+, bardzo zaradna pracowniczka korporacji. Mieszka sama, a właściwie z wielkim ślimakiem. Irena - „babka". Przyszywana ciotka Doroty. Świeża wdowa. Krynica rozsądku, by nie powiedzieć mądrości. Jagna odnosi sukcesy zawodowe, jednak dla matki nie są one sukcesami, tylko zgodą na korporacyjne zniewolenie. Wolałaby, żeby córka wyszła wreszcie za mąż. Jagna źle znosi brak akceptacji, ale domyśla się, że prawdziwa przyczyna konfliktu tkwi głębiej. I ma rację. Jagna nie jest pierwszym dzieckiem Doroty, wcześniej był chłopiec, który zmarł „śmiercią łóżeczkową". Matka nigdy się z tym nie pogodziła. A Jagna nigdy nie dowiedziała się, że miała brata. Kobiety oddalają się od siebie, w końcu Jagna postanawia odciąć się od toksycznej matki. Wtedy wkracza Irena: Dorota musi dojść ze sobą do ładu. „Pochować" synka i naprawdę pokochać córkę. Czy będzie miała dość siły, by to zrobić?

 

źródło opisu: Wydawnictwo W.A.B., 2012

źródło okładki: www.wab.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1105
Magdalena Paź | 2013-01-04
Przeczytana: 22 grudnia 2012

„Ireny” miałam przyjemność wysłuchać jako audiobooka. To już trzecie moje spotkanie z książką słuchaną i z każdym dniem coraz bardziej się przekonuję do tej formy czytania. Czytało/słuchało mi się bardzo sympatycznie. Obie panie, zarówno ta czytająca rozdziały Jagody jak i ta, która czytała rozdziały Doroty spisały się świetnie. Super interpretowały tekst, idealnie oddały emocje bohaterek.
„Irena” to dzieło dwóch autorek: matki i córki – Małgorzaty Kalicińskiej i Basi Grabowskiej. Jest to debiut tego duetu i jest on jak najbardziej udany. To doskonały, bardzo wyraźny, ekspresyjny szkic postaci. To historia trzech pokoleń kobiet: córki Jagody, matki Doroty i Ireny „przyszywanej babci”, przyjaciółki rodziny.
Jagoda – młoda, energiczna pracownica korporacji. Niemająca czasu na nic. Trochę pogubiona emocjonalnie. Jej życie osobiste pozostawia wiele do życzenia.
Dorota – kobieta po pięćdziesiątce. Prowadzi własną firmę w garażu swojego domu. Jest w trakcie menopauzy i boryka się ze wstydliwym problemem. Dorocie ciężko zrozumieć postawę życiową córki, chciałaby od niej czegoś więcej. Pragnie dla córki wszystkiego, co najlepsze oczywiście w jej mniemaniu. Chciałaby dla Jagody stabilizacji życiowej, poukładania, męża, dzieci. I właśnie na tej płaszczyźnie przede wszystkim między matką a córką rodzą się konflikty. I to dość poważne. Do tego stopnia, że pewnego dnia Jagoda nie wytrzymuje i odcina się od matki. Nie odwiedza jej, nie dzwoni.
Jednak najważniejszą przyczyną konfliktów między kobietami jest to, że Dorota nosi w sobie wielką tajemnicę. I jak to mówią tu jest pies pogrzebany. Jest ona bardzo istotna dla całej rodziny, ale Dorota boi się wyjawić ją córce.
Między matką i córką zawsze stoi Irena. Prawdziwa opoka, mądra, doświadczona życiowo kobieta po osiemdziesiątce, która właśnie została wdową. Śmierć męża przyjęła ze spokojem. Owszem brakuje jej go, tęskni, ale zdaje sobie sprawę, że miał on już swoje lata.
To właśnie Irena stara się łagodzić wszelkie spory między dziewczynami. Próbuje przemówić im do rozsądku. Czasem zdolna jest nawet do podstępów by osiągnąć swój cel.
„Irena” to bardzo pouczająca książka. Autorki pod płaszczykiem prostej fabuły przemycają bardzo poważne problemy, które mogą dotyczyć każdej z nas. Dlatego należy ją czytać między wierszami i zastanowić się nad nią przez chwilę. To książka, w której bohaterowie poszukują miłości, szczęścia, zrozumienia i akceptacji. To książka o nieporozumieniach i zazdrości. Jagoda twierdzi, że matka nią gardzi, że wolałaby inne dziecko, że Jagoda nie spełnia jej oczekiwań. Dorota nie potrafi powiedzieć córce, jaka jest z niej dumna. To także książka o strachu: przed okazywaniem uczuć, przed przyznaniem, że nie muszę być przecież idealna, przed próbą zmiany dotychczasowego życia, przed przyznaniem się do błędu, a także przed opuszczeniem i samotnością.
„Irena” to bardzo ciepła, piękna i życiowa książka. Z pewnością spodoba się kobietom lubiącym czytać o historiach i problemach, które mogły wydarzyć się obok nas albo właśnie nam.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dolina Radości

Książka ta jest próbą odpowiedzi na pytani po co jesteśmy na świecie - bo "świat jest zbyt bolesny, by ludzie zasługiwali tylko na to, by przesta...

zgłoś błąd zgłoś błąd