Podarunek śmierci

Tłumaczenie: Maria Smulewska
Cykl: Dziedzictwo mroku (tom 3)
Wydawnictwo: Galeria Książki
8,05 (398 ocen i 49 opinii) Zobacz oceny
10
91
9
56
8
115
7
82
6
35
5
11
4
7
3
0
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Savage Grace
data wydania
ISBN
978-83-62170-56-2
liczba stron
544
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodała
AMisz

Życie Grace jest w rozsypce. Daniel nadal jest wilkiem, Talbotowi nie można ufać, a Caleb wciąż zagraża bezpieczeństwu ich wszystkich. Śmierć Sirhana zbliża się wielkimi krokami i wszystko wskazuje na to, że nie uda się uniknąć walki.
Czy Grace ulegnie wilkowi, próbując uratować rodzinę?
Co się stanie z Danielem... i czy ich miłość przetrwa tę wielką próbę?

 

źródło opisu: Wydawnictwo Galeria Książki, 2012.

źródło okładki: http://www.galeriaksiazki.pl

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
skygge książek: 594

Tylko dla fanów

Romanse paranormalne mają wyjątkowego pecha, że nadal są w większości pisane przez kobiety. Każda kolejna książka jest kopią kopii, nawet nie można dostrzec jakichkolwiek zmian w konstrukcji fabuły czy choćby psychologii bohaterów. Wszystko jest przewidywane, a przez to, już trochę nudne.
Czy rzeczywiście potrzebna jest następna powieść o naiwnej dziewczynie i tajemniczym, mrocznym chłopaku? Według autorki oraz wydawców - tak. A jeśli jest sukces w postaci sprzedanych egzemplarzach, wtedy i kontynuacje to już kwestia czasu.

Pierwszy tom – „Dziedzictwo mroku” i drugi „Łaska utracona” zapoczątkowały przygody córki pastora, jej rodziny i wybranka serca. W „Podarunku śmierci” mamy dużo niedomkniętych wątków z poprzednich części oraz sporo nowych. Grace ma sporo problemów. Daniel jest wilkiem, pojawiają się zdrajcy i następni wrogowie. Na dodatek nadciąga wojna. Pytania kłębią się i nawarstwiają, chociaż widać, że to historia miłości jest na pierwszym miejscu.

Plusem „Podarunku śmierci” są całkiem zwięźle napisane dialogi. Opisy nie należą do nużących, jak to ma często miejsce w innych tego typu książkach, ale również nie powalają na kolana - przynajmniej jednak są krótkie i rzeczowe. Fabuła jest umiarkowanie wyważona i nie można powiedzieć, by nie była dynamiczna. Zwroty akcji to tylko małe zrywy, dzięki nim czyta się tę powieść do końca.

Z resztą jest już nieco gorzej. Bohaterowie są mało skomplikowani emocjonalne, a ich dokonywanie wyborów można przewidzieć niemal na...

Romanse paranormalne mają wyjątkowego pecha, że nadal są w większości pisane przez kobiety. Każda kolejna książka jest kopią kopii, nawet nie można dostrzec jakichkolwiek zmian w konstrukcji fabuły czy choćby psychologii bohaterów. Wszystko jest przewidywane, a przez to, już trochę nudne.
Czy rzeczywiście potrzebna jest następna powieść o naiwnej dziewczynie i tajemniczym, mrocznym chłopaku? Według autorki oraz wydawców - tak. A jeśli jest sukces w postaci sprzedanych egzemplarzach, wtedy i kontynuacje to już kwestia czasu.

Pierwszy tom – „Dziedzictwo mroku” i drugi „Łaska utracona” zapoczątkowały przygody córki pastora, jej rodziny i wybranka serca. W „Podarunku śmierci” mamy dużo niedomkniętych wątków z poprzednich części oraz sporo nowych. Grace ma sporo problemów. Daniel jest wilkiem, pojawiają się zdrajcy i następni wrogowie. Na dodatek nadciąga wojna. Pytania kłębią się i nawarstwiają, chociaż widać, że to historia miłości jest na pierwszym miejscu.

Plusem „Podarunku śmierci” są całkiem zwięźle napisane dialogi. Opisy nie należą do nużących, jak to ma często miejsce w innych tego typu książkach, ale również nie powalają na kolana - przynajmniej jednak są krótkie i rzeczowe. Fabuła jest umiarkowanie wyważona i nie można powiedzieć, by nie była dynamiczna. Zwroty akcji to tylko małe zrywy, dzięki nim czyta się tę powieść do końca.

Z resztą jest już nieco gorzej. Bohaterowie są mało skomplikowani emocjonalne, a ich dokonywanie wyborów można przewidzieć niemal na każdym kroku. Wyjątkiem jest postać Caleba, która dodaje nieco świeżości do całej historii i trochę podtrzymuje przyzwoity poziom. Morał oraz wątek miłosny nie dodają nic nowego i niestety to właśnie te elementy najbardziej zaniżają rangę książki.

Komu mogę polecić „Podarunek śmierci”? Wielbicieli oczywiście nie trzeba zachęcać. Osoby, które zastanawiały się nad tym, czy przeczytać czy nie, powiem tyle: zacząć od pierwszego tomu, jeśli się spodoba, wtedy sięgnąć po następną, a jeśli nie to zakończyć przygodę już na „Dziedzictwie mroku”.

Na pewno nastoletni fani romansów z paranormalnymi elementami będą zachwyceni.

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (49)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 167
smakoszka_ksiązek | 2019-01-18
Przeczytana: 23 listopada 2018

Sięgnełam po serie "Dziedzictwo Mroku'' z czystej ciekawości i nie przupuszczałam że przygody Grace Divine iDaniela Kalbiego tak mnie wciągną. Niestety niezbyt przedam za gatunkiem paranormal romance:/(dlatego trochę mi zajeło przebrnięcie przez ten gatunek ,czytałam too z dużymi przerwami przez dwa miesiące!!! CO w MOIM PRZYPADKU JEST RZADKOŚCIĄ) ,ale ten tytuł mi się spodobał i to bardzo .Finał seri po prostu wgniata w fotel i nie możesz sie po prostu oderwać od ksiązki.

książek: 881
Klaudia Sowa | 2017-05-27
Przeczytana: 25 maja 2017

Moje pierwsze zetknięcie z Bree Despain.

Zaznaczam, że nie czytałam poprzednich części, więc oceniam tylko i wyłącznie tą.

Grace Divine jest córką pastora i stara się być normalną dziewczyną. Na tyle na ile to jest możliwe będąc wilkołakiem.

Życie Grace jest skomplikowane: Daniel jest wilkiem, Talbotowi już nie może zaufać, a jej brat jest w przeciwnej grupie watahy po stronie Caleba.
Tak więc, dziewczyna musi radzić sobie sama - z pracami domowymi Daniela i swoimi, z podaniami do szkoły, z normalnym funkcjonowaniem. Niestety nie jest to takie proste.

Ojciec dziewczyny wraz z Talbotem i Marcosem postanawiają przeszukać magazyn. Niestety okazuje się to nie być najlepszym rozwiązaniem, gdyż pastor trafia do szpitala...

Szeryf zamierza urządzić polowanie na wyjącego wilka. Grace, musi ochronić Daniela i siebie oraz innych wilkołaków. Postanawia odszukać księżycowego kamienia wraz z pomocą ojca i kilku innych osób z watahy Daniela.

W końcu Grace odnajduje kamień księżycowy,...

książek: 1094
virgo123 | 2017-05-16
Przeczytana: 16 maja 2017

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Chyba najbardziej dramatyczny tom ze wszystkich. Normalnie czytałam z zapartym tchem. Mimo, że wszystko się dobrze skończyło, to jednak końcówka była bardzo smutna.

książek: 88
uwielbiam | 2017-04-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: kwiecień 2017

cudowna książka

książek: 329

"Nie da się nikogo uratować, jeśli on sam tego nie chce."

Daniel utknął jako biały wilk. Miasto znów organizuje polowania na zwierzęta. Mama oszalała. Królowie Cienia ukrywają się w okolicy.
Jude powrócił. Nowa wataha.
To od tej pory codzienność Grace.
Kiedy każda inna dziewczyna w jej wieku siedzi na lekcjach, Grace całe swoje siły wkłada w pogodzenie świata Urbat ze światem codzienności.
Walczy o Daniela, jej miłość, ale wszystko tylko coraz bardziej się komplikuje, problemów zdecydowanie nie ubywa.

Podarunek Śmierci kończy moją przygodę z trylogią Bree Despain.
Doskonale pamiętam dzień, w którym się zaczęła. Początkowo niechętnie, sceptycznie, a potem z chęcią, miłością i pasją czytałam o przygodach Grace i Daniela.
Pani Despain wykreowała naprawdę bardzo dobrze zbudowany świat, wszystkie elementy są spójne i łączą się idealnie.
Opisy nie są szczególnie rozległe, nie zanudzają, dialogi nie są nudne, dobrze rozpisane, a bohaterowie ciekawi i przede wszystkim zróżnicowani,...

książek: 963
Aleksandra | 2016-03-19
Przeczytana: 01 marca 2016

Wielkim minusem ostatniej części tej trylogii jest BARDZO oczywiste zakończenie. Akcja znów wartka, a przyjaciele, których cenimy okazują się wrogami (ja od początku wiedziałam, że akurat on, to nie ma szczerych intencji). Ja w poprzednich częściach zachwyciła mnie narracja i cóż tu więcej powiedzieć, na pewno zatęsknię kiedyś za tymi bohaterami, a na razie nie czuje już pragnienia poznania dalszych losów (jak miała po większości skończonych serii), nie oznacza to, że przestałam cenić tę historię, ale, że zakonczenie wyjaśniło i zakończyło wszystkie wątki.

książek: 327
Roza_V_Barlow | 2016-01-30
Przeczytana: 30 stycznia 2016

REWELACJA! Ta część miała być decydującą częścią, co do tego czy ta seria znajdzie się w gronie moich "Ulubionych" i TAK, TAK, TAK, ZDECYDOWANIE SIĘ TAM ZNAJDZIE!
Do strony (około) 200 było ciekawie, ale później? Ja nie wiem kiedy te strony mi uciekały! Coś pięknego... te opisy... te pomysły... te elementy zaskoczenia... Wspaniała seria.
W książkach, które czytuję często jest tak, że bohaterowie flirtują ze sobą itp., ale dopiero pod koniec są razem i "żyją długo i szczęśliwie" albo już w trakcie są parą, ale jest mało opisów o nich, a tutaj? Oni są cudowni! Tak się razem wspierają, poświęcają i kochają! Wspaniale się o nich czytało, naprawdę.
Wszyscy bohaterowie mi się podobali. "Zagubieni chłopcy" wydawali się być tacy sympatyczni. A Talbot - takie zaskoczenie! Wow, nie spodziewałam się tego.
Pod koniec się wzruszyłam, gdy Grace podeszła do April. Przy ostatniej scenie też mi poleciały łzy.
Uwielbiam tę książkę również za wiele świetnych dialogów! Niektóre były takie...

książek: 121
Beciorek | 2016-01-22
Na półkach: Przeczytane, Takie se
Przeczytana: 22 stycznia 2016

Książkę w miarę szybko mi się czytało. Momentami trochę przeskakiwałam, bo niestety autorka ma tendencję trochę do przeciągania struny i nudzenia momentami -co zauważyłam w poprzednich częściach. Poza tymi momentami, książka była ciekawym zwieńczeniem całej trylogii.
Sporo akcji, nietypowych zagrań czy nawet emocjonujących momentów, które potrafiły wycisnąć kilka łez:)

Do minusów należą na pewno momenty, gdy autorka rozpisywała się parę rozdziałów nad czymś bardzo przyziemnym, co w ogóle nie wnosiło nic do historii a nużyło; czy końcowy heroizm Grace, aby brać udział w walce w kręgu, na śmierć i życie, i ochocza zgoda jej ukochanego na to. Niestety nie łyknęłam tego.

Podsumowując, historia utkana przez autorkę zaciekawiła mnie i wciągnęła.
Niezaprzeczalnie było w tych książkach coś co "kazało" mi czytać je dalej.:)

Cieszę się, że przeczytałam całą trylogię, ale uważam, że są to książki na jeden raz. Raz przeczytałam i starczy:)

książek: 585
LookBook | 2015-12-31
Przeczytana: 31 grudnia 2015

"Zabijając.A tego nie zniosę. Mimo, że się zmieniłem, że stałem się... diabli wiedzą czym... nadal jestem tylko Psem Śmierci. Oto, czym jestem: szafarzem śmierci."

Cała trylogia , tak jak i jej bohaterowie, zdecydowanie zdobyła moje serce. Wilkołaki to coś co kocham i mnie fascynuje. Książka trzymała w napięciu do ostatnich stron, a historia została opowiedziana ze szczegółami, wyjaśniając odpowiedzi na pytania powstałe podczas czytania poprzednich części. Ostateczna walka Urbat została rozstrzygnięta, wyłaniając prawowitego zwycięzce, a zakończenie wywołało u mnie i uśmiech i łzy.
Tak oto "Podarunek śmierci" stał się cudownym zakończeniem tego roku, który zdecydowanie polecam.

"Śmierć nie jest jedyną rzeczą, którą możesz rozdawać. Udowodnię ci to."

książek: 593
Rolaka | 2015-12-04
Na półkach: Przeczytane

Ile to czasu minęło od kiedy przeczytałam tę serię, ale chciałam ją gorąco polecić młodzieży, gdyż jest to naprawdę dobry kawałek literatury na chłodne wieczory. Przyjemna, dobry romans i dość zwinnie poprowadzony wątek fantastyczny. Lubię wilkołaki, dużo bardziej od wampirów,więc może stąd moja ocena, jednakże w jakiś sposób książki Bree Despain kupiły mnie!

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd