Czas honoru. Przed burzą

Cykl: Czas honoru (tom 2)
Wydawnictwo: Zwierciadło
8,06 (629 ocen i 58 opinii) Zobacz oceny
10
107
9
113
8
203
7
143
6
51
5
9
4
2
3
0
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788363014384
liczba stron
400
język
polski
dodała
ZuzAnka

Rok 1943. W okupowanej Polsce nasila się bezwzględny terror. Jednocześnie napływ świetnie wyszkolonych w Anglii „cichociemnych” – specjalistów od dywersji i sabotażu umacnia polskie podziemie. Czas honoru. Przed burzą opowiada losy czterech spośród nich: egzekutora Bronka Woyciechowskiego, fałszerza dokumentów Janka Markiewicza, oficera wywiadu Michała Konarskiego oraz jego starszego brata...

Rok 1943. W okupowanej Polsce nasila się bezwzględny terror. Jednocześnie napływ świetnie wyszkolonych w Anglii „cichociemnych” – specjalistów od dywersji i sabotażu umacnia polskie podziemie.

Czas honoru. Przed burzą opowiada losy czterech spośród nich: egzekutora Bronka Woyciechowskiego, fałszerza dokumentów Janka Markiewicza, oficera wywiadu Michała Konarskiego oraz jego starszego brata Władka, szefa komórki łączności z Londynem. Ich przeciwnikiem jest ambitny szef Gestapo, były as policji kryminalnej Lars Rainer. Walka wywiadów, działania partyzanckie, akcje dywersyjne tworzą okupacyjną codzienność bohaterów.

Powieść jest kontynuacją losów czterech cichociemnych z powieści Czas Honoru, stanowiąc jednocześnie odrębną całość. Akcja toczy się na tle prawdziwych wydarzeń z przełomowego roku wojny, takich jak masakra na Wołyniu czy powstanie w warszawskim getcie.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Zwierciadło, 2012

źródło okładki: http://ksiegarnia.zwierciadlo.pl/czas-honoru.-przed-burza,48.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Ewa-Książkówka książek: 665

Czas historii

Nigdy nie ukrywałam, że byłam i jestem fanką serialu wojenno-historycznego pt. „Czas honoru”, który emitowała TVP. Obejrzałam wszystkie serie, a każdy odcinek oglądałam z takim zaangażowaniem, że te kilkadziesiąt minut jego trwania upływało mi lotem błyskawicy. Co mnie w nim tak pociągało? Przede wszystkim tematyka, jaką poruszał, czyli - w ogólnym zarysie - walka Cichociemnych z okupantem o wolną Polskę. W obsadzie serialu znalazło się wiele znanych nazwisk, tj. Englert, Pawlicki, Wieczorkowski, Wesołowski, Zakościelny, Ostaszewska (żałuję ogromnie, że pojawiła się tylko w pierwszej serii) czy Różczka, Adamczyk, Wieczorek, Olbrychski. Ponadto o sukcesie serialu bez wątpienia zadecydowały świetne zdjęcia i scenariusz.

Nic więc dziwnego, że gdy tylko dowiedziałam się, że Jarosław Sokół - będący jednym ze scenarzystów „Czasu honoru” - postanowił opublikować papierową wersję tegoż serialu, bez chwili wahania skusiłam się na lekturę. Nie zaczęłam, co prawda, od pierwszej części pod tym samym tytułem, ale od drugiej - „Czas honoru. Przed burzą”. Uznałam, że w moim przypadku nic złego się nie stanie, jeśli zdecyduję się przeczytać te dwie części nie po kolei – z tej prostej przyczyny, że losy serialowych bohaterów znam bardzo dobrze, a lektura miała być dla mnie jedynie ich uzupełnieniem.

Tym sposobem po rozpoczęciu lektury znalazłam się na początku drugiej serii serialu, czyli w roku 1943. Michał, Władek oraz ich matka Maria mierzą się z tragedią rodzinną i utratą najbliższej...

Nigdy nie ukrywałam, że byłam i jestem fanką serialu wojenno-historycznego pt. „Czas honoru”, który emitowała TVP. Obejrzałam wszystkie serie, a każdy odcinek oglądałam z takim zaangażowaniem, że te kilkadziesiąt minut jego trwania upływało mi lotem błyskawicy. Co mnie w nim tak pociągało? Przede wszystkim tematyka, jaką poruszał, czyli - w ogólnym zarysie - walka Cichociemnych z okupantem o wolną Polskę. W obsadzie serialu znalazło się wiele znanych nazwisk, tj. Englert, Pawlicki, Wieczorkowski, Wesołowski, Zakościelny, Ostaszewska (żałuję ogromnie, że pojawiła się tylko w pierwszej serii) czy Różczka, Adamczyk, Wieczorek, Olbrychski. Ponadto o sukcesie serialu bez wątpienia zadecydowały świetne zdjęcia i scenariusz.

Nic więc dziwnego, że gdy tylko dowiedziałam się, że Jarosław Sokół - będący jednym ze scenarzystów „Czasu honoru” - postanowił opublikować papierową wersję tegoż serialu, bez chwili wahania skusiłam się na lekturę. Nie zaczęłam, co prawda, od pierwszej części pod tym samym tytułem, ale od drugiej - „Czas honoru. Przed burzą”. Uznałam, że w moim przypadku nic złego się nie stanie, jeśli zdecyduję się przeczytać te dwie części nie po kolei – z tej prostej przyczyny, że losy serialowych bohaterów znam bardzo dobrze, a lektura miała być dla mnie jedynie ich uzupełnieniem.

Tym sposobem po rozpoczęciu lektury znalazłam się na początku drugiej serii serialu, czyli w roku 1943. Michał, Władek oraz ich matka Maria mierzą się z tragedią rodzinną i utratą najbliższej osoby. Niemcy nie przebierają w środkach, walcząc z polskim podziemiem i przy pomocy bezwzględnych metod umacniają swoją władzę nad Polską. Jednak bracia Konarscy, Bronek oraz Janek, nie zamierzają się poddawać – fałszując dokumenty, wymierzając wyroki w imieniu Polski podziemnej, kontaktując się na bieżąco z Londynem, walczą z okupantem, w tym z szefem Gestapo, Larsem Rainerem.

Wszystko to dzieje się w obronie wolności, tożsamości narodowej, okupione jest wieloma cierpieniami, często porażkami. Działania bohaterów występujących przeciwko  okupantowi wyróżnia odwaga, męstwo, czasem bezwzględność i brawura. Pomimo brutalnej rzeczywistości w ich życiu jest także miejsce na miłość. Mamy tu sprawnie i realistycznie opisane codzienne życie ludzi walczących o to, co w tamtym czasie było najważniejsze.

Książki niemal zawsze górują nad kinowymi czy telewizyjnymi adaptacjami, bo w sposób szczegółowy podchodzą do każdego wątku. Tak jest i w przypadku powieści Jarosława Sokoła. Świetnie opisał w niej bohaterów – ich rysy osobowościowe są bardzo wyraźne, także emocje, z jakimi na co dzień przychodzi im się mierzyć.

O „Czasie honoru” (obydwu wersjach) powiedziano już bardzo wiele, zarówno dobrego jak i złego. Wskazuje się na liczne błędy i niedociągnięcia - z czym się zgodzę. Jednak w tym przypadku nic ani nikt nie jest w stanie odebrać  filmowi oraz książce największej wartości – tego, że potrafiły zainteresować całkiem pokaźną liczbę odbiorców historią Polski, przypomnieć o patriotyzmie i szacunku dla tych, którzy za naszą wolność oddali życie. I jeśli tego wszystkiego ma szansę nauczyć się młodzież, to ja jestem po stokroć za powstawaniem takich seriali i książek. Bo nawet jeśli mówi się o nieścisłościach historycznych, które pojawiają się w literackiej i telewizyjnej wersji opowieści o Cichociemnych, to siłą rzeczy zmuszają one ciekawskich do doszukiwania się tego, „jak było naprawdę”, a to już maleńki kroczek do poznawania wojennej historii naszego kraju.

Tym, którzy nie znają serialu i chcieliby zacząć od książki, polecam bezwzględne rozpoczęcie od części pierwszej, zatytułowanej „Czas honoru”. Natomiast fani scenariusza  Jarosława Sokoła na pewno nie potrzebują dodatkowej zachęty – dla was to pozycja obowiązkowa – obydwie części.

Ewa Szczepańska

pokaż więcej

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (58)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 47
Krystian Nieckula | 2019-06-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Jak najbardziej nie polecam. Książka oparta na tępych schematach,narracja nudna,świata przedstawiony niedopracowany.Nie wnosi nic nowego i ciekawego do historii II wojny światowej.Pod względem językowym napisana surowo i topornie.

książek: 19
Łukasz | 2019-01-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2016 rok

Polecam.

książek: 4530

Serial "Czas honoru" bardzo lubię i cieszę się, że takie historyczno--wojenno-kostiumowe produkcje, coraz częściej powstają w naszym kraju. Jednak książka jest zlepkiem wydarzeń, które nijak mają się do akcji toczącej się w serialu... Nie chcę krytykować, ale czas akcji, ba! bohaterowie są poplątani z pomieszanym. Inny rok, inne nazwisko, inne fakty, inne wydarzenia. Niemniej - przeczytać książkę do niejakiego innego spojrzenia - można. Ja powstrzymam się od słów krytyki. Po prostu wolę grę aktorską, którą zaprezentowało na serio grono bardzo dobrze dobranych aktorów i mam do "Czasu honoru" sentyment. Książka, która wygląda jak skrót scenariusza filmowego - tak naprawdę nie byłaby mi do szczęścia potrzebna ;)

książek: 230
stancu8 | 2017-02-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 lutego 2017

Kolejna część przygód polskich Cichociemnych pochłonęła mnie bez reszty. Oczywiście polecam nie tylko fanom serialu, bo dla tych jest to pozycja obowiązkowa. Cieszy fakt, że powstają takie książki, bo można poznawać historię naszego kraju, a wszystko to łącząc przyjemne z pożytecznym.

książek: 454
mroźny_poranek | 2016-07-02
Przeczytana: 28 czerwca 2016

Druga część "Czasu honoru" była dla mnie niczym świst kuli.
Dlaczego?
Ilość przeprowadzonych akcji przez Cichociemnych, ich pomysł, dokładność co do milisekundy, precyzja, jest nie do pojęcia; albo trafiasz albo giniesz.
Książka całkowicie mną zawładnęła, opętała mój umysł. Nie pozwoliła, żebym ją szybko zamknęła.
I chociaż widziałam serial, a potem przeczytałam treść, nie spowodowało to u mnie zaburzenia, które często występuje u osób wpierw oglądających, a później czytających.
Łatwiej mi natomiast było z bohaterami, ponieważ byli podani na tacy.
Tom drugi przeczytany. Nie oglądam się wstecz, lecz pędzę do następnej części.

książek: 342
apaindegia | 2016-01-23
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: 23 stycznia 2016

Świetna historia- zwłaszcza na użycie autentycznych historycznych faktów i wydarzeń. Wspaniałe stwierdzenie Sokoła w posłowiu- " [...] fikcja powinna inspirować do poszukiwania prawdy. Jeśli moje fikcje z Czasu honoru skierują czytelników w stronę prawdziwej historii Polski, uznam to za pisarski sukces."

książek: 872
Szarlota | 2015-12-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 04 grudnia 2015

Wojna to straszny czas, pełen bólu i cierpień, a także nieustannego strachu o to, co przyniesie przyszłość. "Czas honoru" to opowieść o ludziach, którym przyszło żyć w takich właśnie warunkach.
Uważam, że jest to książka bardzo wartościowa, która poza ciekawym wątkiem fabularnym, przekazuje czytelnikowi wiele faktów historycznych. Historie bohaterów, osadzone są na tle ogarniętej wojną Warszawy i zaciekłej walki niepodległościowej.

książek: 114
czytanieuzależnia | 2015-07-27
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2014 rok

jak przyjemna w czytaniu jak pierwsza część

książek: 109
mony_czyta | 2015-05-23
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: marzec 2013

Drugi tom trylogii Jarosława Sokoła opowiada o wydarzeniach umiejscowionych w serialu miedzy trzecią a czwartą transzą, czyli m.in o powstaniu w getcie warszawskim. Książka jest bardzo wciągająca i trzymająca w napięciu. Pozycja obowiązkowa dla miłośników serialu "Czas Honoru", ale polecam ją również wszystkim, którzy go nie znają. Naprawdę warto przeczytać tę powieść.

książek: 91
Zuuziaaa | 2015-05-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 maja 2015

Zadziwiające zwroty akcji, zazębiające się historie całkowicie innych ludzi, perfekcyjnie łączące się ze sobą wątki ... To wszystko można znaleźć w tej książce! Jestem szczerze zaskoczona ... nie sądziłam, żeby książka dorównała serialowi, ale bardzo się pomyliłam co do niej. Zachęcam do czytania ;)

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd