Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,36 (74 ocen i 11 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
6
8
17
7
30
6
11
5
3
4
1
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788376721514
liczba stron
84
język
polski
dodała
swita77

Wzruszająca literatura faktu z serii „Wojny dorosłych – historie dzieci” wydana z okazji 70 rocznicy przeprowadzenia „szpery” w getcie łódzkim. To opowieść o ciężkim życiu dzieci w drugim co do wielkości getcie na okupowanych przez III Rzeszę ziemiach polskich. Jutka, spolonizowana Żydówka, mieszkająca z ciotką i dziadkiem w Litzmannstadt Ghetto, próbuje być dzielna. Mimo braku rodziców i...

Wzruszająca literatura faktu z serii „Wojny dorosłych – historie dzieci” wydana z okazji 70 rocznicy przeprowadzenia „szpery” w getcie łódzkim. To opowieść o ciężkim życiu dzieci w drugim co do wielkości getcie na okupowanych przez III Rzeszę ziemiach polskich.

Jutka, spolonizowana Żydówka, mieszkająca z ciotką i dziadkiem w Litzmannstadt Ghetto, próbuje być dzielna. Mimo braku rodziców i grozy otaczającej ją rzeczywistości stara się patrzeć na świat optymistycznie. Żyje z dnia na dzień, a wytchnienie znajduje w zabawach z innymi dziećmi i udomowionym gawronem, w opowieściach dziadka oraz w przyjaźni z polską dziewczynką mieszkającą po drugiej stronie muru.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Literatura, 2012

źródło okładki: http://www.wyd-literatura.com.pl/joanna-rusinek/bezsennosc-jutki.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2674
Ela | 2014-09-28
Na półkach: 2014
Przeczytana: 27 września 2014

Niepozorna, cienka książeczka dla dzieci, ale bardzo przejmująca. Czytana przez osobę dorosłą nabiera dodatkowego, tragicznego znaczenia.

Autorka przedstawia życie w Litzmannstadt Ghetto widziane oczami kilkuletniej Jutki. Dziewczynka nie może zrozumieć otaczającego ją świata, ale robi wszystko, by poradzić sobie w nowych warunkach. Jutka usiłuje pojąć ten nowy świat na swój sposób. Ludzie wokół niej znikają – także jej rodzice –ale dziecko tłumaczy sobie, że po prostu podróżują. Przecież zawsze tak było… Opiekę nad dziewczynką sprawuje ciotka – pracująca ponad siły, wiecznie zmęczona, marząca już tylko o tym, by się najeść oraz dziadek, który usiłuje ochronić psychikę dziecka przed wszechobecnym okrucieństwem wprowadzając w ich nędzną wegetacje elementy nie tylko „normalnego” życia, ale także baśni i mitów. Zwykłe, dziecięce zabawy, np. w chowanego, stają się ważne w walce o przetrwanie.

Czytałam wiele książek o życiu w łódzkim getcie, ale ta ma dla mnie szczególne znaczenie. Autorka zestawiła tu normalne potrzeby dziecka (zabawa, nauka, kontakty z rówieśnikami, ze zwierzętami) z bestialstwem holocaustu. Przystosowanie Jutki do gettowego świata, jej przemyślenia, dojrzałość zrobiły na mnie niesamowite wrażenie. Gorąco polecam.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
30 lat życia z Madzią

Dziś mija 45 lat od śmierci Magdaleny Samozwaniec. Warto wracać do jej książek i do wspomnień o niej. Pani Madzia Samozwaniec- cóż to była za kobiet...

zgłoś błąd zgłoś błąd