Zupa z jeża

Wydawnictwo: Novae Res
6,77 (47 ocen i 10 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
7
8
9
7
9
6
9
5
4
4
5
3
2
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
liczba stron
167
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodał
Meral

Magia, miłość i zdrada. Piękna, a zarazem okrutna opowieść. Jaelle to 13-letnia cygańska dziewczyna, która ucieka wraz z rodziną z ich płonącego domu. Istnieją podejrzenia, że dom został podpalony przez niechętnych Cyganom sąsiadów. W pożarze ginie babcia Jaelle i rozpoczyna się tradycyjne czuwanie Romów przy zmarłej. Podczas trwającego trzy dni obrzędu, dziewczyna wspomina historię, jaką...

Magia, miłość i zdrada.
Piękna, a zarazem okrutna opowieść.

Jaelle to 13-letnia cygańska dziewczyna, która ucieka wraz z rodziną z ich płonącego domu. Istnieją podejrzenia, że dom został podpalony przez niechętnych Cyganom sąsiadów. W pożarze ginie babcia Jaelle i rozpoczyna się tradycyjne czuwanie Romów przy zmarłej. Podczas trwającego trzy dni obrzędu, dziewczyna wspomina historię, jaką opowiedziała jej seniorka rodu w dniu, gdy Jaelle oficjalnie stała się kobietą.

W małej Romce budzi się pragnienie zemsty na podpalaczach. Starszyzna ostrzega dziewczynę przed niebezpieczeństwem takiego działania, ale decyzja po raz pierwszy w życiu leży tylko i wyłącznie po stronie trzynastolatki.

„Zupa z jeża” to widziana oczami kobiet historia rodziny Cyganów, w której niewiasty zostały obdarzone niezwykłą mocą. Prowadzi czytelnika przez wydarzenia kluczowe w historii romskiej oraz przybliża kulturę, która rozwija się na naszych oczach, ale jest przez Polaków niezauważana i nierozumiana.

 

źródło opisu: www.zaczytani.pl

źródło okładki: www.zaczytani.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
swita77 książek: 276

Już dawno przeminęła pora Cyganów, którzy wędrowali*

Pisanie o Romach jest w naszym kraju rzeczą trudną. Nie ułatwiają tego zwłaszcza głęboko zakorzenione krzywdzące stereotypy, hermetyczne środowisko Romów oraz nieznajomość (czy może bardziej niezrozumienie) kultury i obyczajowości. Słowo Cygan, odmieniane przez wszystkie osoby i przypadki, ma niestety wciąż pejoratywne znaczenie. Książki o tematyce romskiej trafiają raczej do wąskiego grona odbiorców. Z kolei traktując go zbyt powierzchownie łatwo popaść w banał. Magdalena Kozłowska w debiutanckiej powieści jest od tego daleka. Podejmując niezbyt popularny temat udowadnia, że jej wiedza wykracza poza stereotypowe wyobrażenia o ostatnich nomadach.

Główna bohaterka to Jaelle, trzynastoletnia Cyganka. Pewnej nocy dochodzi do tragedii i dziewczynka wraz z rodziną musi uciekać z płonącego domu. Pożarowi bezczynnie przyglądają się sąsiedzi, w końcu ktoś wzywa straż pożarną. Niestety, w płomieniach ginie ukochana baby, babcia dziewczynki. Wiele wskazuje na to, że ktoś z premedytacją podłożył ogień. Rozżalona Jaelle chce się zemścić na podpalaczach, ale czy taka reakcja nie obróci się przeciwko niej i całej romskiej społeczności? Nastolatka musi sama rozstrzygnąć, czemu przyznać pierwszeństwo: rozsądkowi czy emocjom.

Wkrótce rozpoczyna się tradycyjne, trzydniowe czuwanie przy zmarłej. Jaelle poświęca ten czas nie tylko opłakiwaniu baby, ale również wspomnieniom. Ważne miejsce zajmują w nich rodzinne opowieści babci: o umiłowaniu wolności, wędrówkach, nieszczęśliwej miłości, ale...

Pisanie o Romach jest w naszym kraju rzeczą trudną. Nie ułatwiają tego zwłaszcza głęboko zakorzenione krzywdzące stereotypy, hermetyczne środowisko Romów oraz nieznajomość (czy może bardziej niezrozumienie) kultury i obyczajowości. Słowo Cygan, odmieniane przez wszystkie osoby i przypadki, ma niestety wciąż pejoratywne znaczenie. Książki o tematyce romskiej trafiają raczej do wąskiego grona odbiorców. Z kolei traktując go zbyt powierzchownie łatwo popaść w banał. Magdalena Kozłowska w debiutanckiej powieści jest od tego daleka. Podejmując niezbyt popularny temat udowadnia, że jej wiedza wykracza poza stereotypowe wyobrażenia o ostatnich nomadach.

Główna bohaterka to Jaelle, trzynastoletnia Cyganka. Pewnej nocy dochodzi do tragedii i dziewczynka wraz z rodziną musi uciekać z płonącego domu. Pożarowi bezczynnie przyglądają się sąsiedzi, w końcu ktoś wzywa straż pożarną. Niestety, w płomieniach ginie ukochana baby, babcia dziewczynki. Wiele wskazuje na to, że ktoś z premedytacją podłożył ogień. Rozżalona Jaelle chce się zemścić na podpalaczach, ale czy taka reakcja nie obróci się przeciwko niej i całej romskiej społeczności? Nastolatka musi sama rozstrzygnąć, czemu przyznać pierwszeństwo: rozsądkowi czy emocjom.

Wkrótce rozpoczyna się tradycyjne, trzydniowe czuwanie przy zmarłej. Jaelle poświęca ten czas nie tylko opłakiwaniu baby, ale również wspomnieniom. Ważne miejsce zajmują w nich rodzinne opowieści babci: o umiłowaniu wolności, wędrówkach, nieszczęśliwej miłości, ale też okrutnych czasach wojny i eksperymentach w Auschwitz. Przekaz ustny jest bardzo ważny, ponieważ kryje się w nim mądrość pokoleń. Nie wystarczy jedynie słuchać, by odkryć ich głęboki sens.

„Zupa z jeża” jest utrzymana w konwencji współczesnej baśni. Przedstawiony w książce świat Romów nie ogranicza się do kolorowych spódnic, wróżb, tęsknych pieśni i brzęczącej biżuterii. Autorka zręcznie łączy różne wątki, dawne obyczaje, historyczne wydarzenia (Porajmos - zagłada), literacką fikcję z faktami. Opisuje losy społeczności romskiej z czysto kobiecej perspektywy, oddając głos niemalże wyłącznie kobietom. Kobietom, które otrzymały dar widzenia świata pomiędzy, silnym i wbrew pozorom niezależnym. Oddanym rodzinie, przestrzegającym zasad uświęconych wielowiekową tradycją, nawet za cenę osobistego szczęścia.

Opowieści babci są pisane językiem stylizowanym, przez co faktycznie brzmią jak głos przeszłości. Taki, który determinuje przyszłe wybory. Babycieszyła się wśród swoich dużym szacunkiem, podobnie jak inni starsi członkowie klanu. Starszyzna stanowi zatem międzypokoleniowy łącznik, jest jak klamra spinająca przeszłość z teraźniejszością.

Sugestywne opisy zahaczające o realizm magiczny, przenikanie świata duchowego i fizycznego składają się na niebanalną, liryczną opowieść o miłości, poświęceniu i odrzuceniu. To także uniwersalna historia o roli tradycji i przeszłości. Barwnie nakreślone postaci, emocje i zmysłowość składają się na swoisty urok tej książki. Autorka pokazuje też niemożność porozumienia sąsiadujących ze sobą społeczności i przekroczenia pewnych granic. Może i jest to książka po kobiecemu wrażliwa, taka niedzisiejsza, ale przecież ważna. Zwłaszcza teraz, gdy świat na nowo odkrywa Papuszę i wciąż czeka na sukcesora dorobku Jerzego Ficowskiego.

Magdalena Świtała

*Tytuł zaczerpnięty z wiersza Papuszy "Woda, która wędruje"

pokaż więcej

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (10)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 259
Judith | 2018-09-24
Przeczytana: 23 września 2018

Młoda Romka Jaelle przeżywa tragedię: pewnej nocy w jej domu wybuchł pożar. Rodzina zdołała się ewakuować, z wyjątkiem babci, która zginęła. Służby podejrzewają podpalenie. Tymczasem w rodzinie zaczyna się trzydniowe czuwanie nad zwłokami. Trzynastolatka bardzo kochała swoją "baby" (tak nazywa babcię w swoim języku) i rozpacza z powodu straty. Zaczyna rozmyślać na zemstą na nieznanych sprawcach. W trakcie czuwania wspomina też momenty, w których babka opowiadała jej historię rodziny. W okresie dojrzewania Jaelle, po "staniu się kobietą" (pierwsza miesiączka) zaczęła poznawać dziwne i tragiczne losy swoich przodków. Przewijają się w nich niezwykłe kobiety, silne, ale i doświadczone przez los, czasem z powodu własnych decyzji.
Według mnie ta opowieść jest bardzo nostalgiczna, ale przede wszystkim pokazuje jak zawiłe bywa życie. Jaelle dodatkowo żyje wśród Cyganów, nie zawsze przychylnie traktowanych przez otoczenie. Poznaje, jak wyglądał ich świat dawno temu i jak ich wolność...

książek: 3658
Dona | 2018-04-10
Przeczytana: 08 kwietnia 2018

Książka Magdaleny Kozłowskiej o ciekawym tytule „Zupa z jeża” stanowi ciekawą, porywającą opowieść o świecie Romów.

Pewnej nocy podczas pożaru domu w którym mieszkają Romowie dochodzi do tragedii, ginie w nim babcia 13-letniej Joelle. Rozpoczyna się trzy dniowe czuwanie, podczas którego dziewczynka cofa się pamięcią do opowieści, które przekazała jej babcia gdy stała się kobietą.

Autorka ukazuje nam losy trzech kobiet, na przestrzeni trzech pokoleń. Przeżywamy piekło obozu Auschwitz, które przeżyła babcia i jej pełną cierpienia młodość. Poznajemy tradycje, szczęśliwe i nieszczęśliwe miłości, bezgraniczne przywiązanie do rodziny i trudny okres przystosowania do życia bez taboru, bez wędrowania.

Świat Romów to świat pełen emocji , zapachów i muzyki, który przelany na karty powieści urzeka i wciąga, daje możliwość poznania tak odmiennej kultury romskiej.
Zachwyciła mnie ta piękna, magiczna powieść, pełna życiowych przemyśleń i mądrości.

Polecam, warto przeczytać !!
[TWK...

książek: 244
irena | 2014-09-10
Na półkach: Przeczytane

o.k.

książek: 173
Sheileen | 2014-08-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: październik 2013

Książka, którą każdy musi przeczytać. Ja wiem, że wielu osobą cyganie, źle się kojarzą. Mówiąc prawdę ja też tak miałam, przed przeczytaniem tej książki, po tej lekturze na pewno moja sympatia do cyganów wzrosła ( co nie zmienia faktu, że nie zniknęły wszystkie moje mieszane uczucia ). Jest to historia Jaelle - trzynastoletniej cyganki. Pewnej nocy budzi się i czuje swąd dymu, jej rodzina ledwo uciekła z palącego się domu. Za wyjątkiem babci... Podczas 3 dni czuwania nad zmarłym, Jaelle przypomina sobie historie, które babcia opowiedziała jej w dniu, kiedy stała się kobietą. Jest to historia życia prababci i babci Jaelle. Tą książkę polecam po prostu każdemu, każdy z tej lektury wyniesie coś innego. Ta książka jest wprost magiczna!

książek: 472
Paulina | 2013-12-12
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Po pierwsze chyba nigdy bym po tą książkę nie sięgnęła, ale musiałam ją przeczytać na konkurs. Książka mile mnie zaskoczyła i nie podejrzewałam, że mi się spodoba. Opowiada o 13 letniej Jaelle, która jest cygankom. Pewnej nocy podpalają im dom, a w pożarze ginie babcia dziewczynki. Reszta książki to historia rodzinna widziana oczami cyganek. Książka jest wciągająca i magiczna a dodatkowo można się czegoś dowiedzieć o zwyczajach, życiu i kulturze romskiej. Bardzo ją polecam. :)

książek: 198
Ola | 2013-11-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: maj 2013

Po raz pierwszy miałam okazję przeczytać książkę poświęconą Romom i ich kulturze. Ciekawe opisy zwyczajów (np. na twarzy zmarłej chusta z rozcięciem, aby dusza mogła wrócić do ciała przez usta lub nos). Wiara w moc i w koło sprawiedliwości. Osoby ułomne nie są traktowane jako gorsze - raczej z szacunkiem i pokorą - to jakie są, to sprawka duchów. Lektura tej książki uczy szacunku do obrzędów i wierzeń, których sami nie rozumiemy. To magiczna literatura, przekazująca uniwersalne wartości - szacunek do rodziny.

książek: 471
possessed | 2013-11-22
Na półkach: Przeczytane

Nie porwało.

książek: 1
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 04 listopada 2012

Zachwycająca powieść, pełna wzruszeń i cudnych opisów. Jestem nią zauroczona!

książek: 1
Atest | 2012-07-25
Na półkach: Teraz czytam

Książka mnie zachwyca. Jestem przy końcu i nie mogę odżałować, że to już...polecam wszystkim serdecznie! Będzie się podobać osobom w każdym wieku.

książek: 1
Meral | 2012-07-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 25 lipca 2012

Dawno żadna książka tak mnie nie zachwyciła. Napisana poetyckim, a jednocześnie prostym językiem, wciągnęła mnie w barwny, ale i mroczny świat cygańskich wierzeń. Nie mogłam się oderwać!

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd