Wszyscy jesteśmy nomadami

Wydawnictwo: Świat Książki
5,12 (65 ocen i 14 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
4
7
8
6
15
5
15
4
14
3
6
2
3
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377997758
liczba stron
280
słowa kluczowe
podróże, Mongolia, pustynia
język
polski
dodała
malineczka74

Autorka spędziła w Mongolii pięć tygodni, przemierzając tysiące kilometrów: majestatyczne góry, magiczne doliny, pustynię Gobi, miasteczka i miasta, z Ułan Bator na czele. Podróż do Mongolii to jak podróż w przeszłość. Moje wrażenia dotyczą jednak nie cywilizacji, lecz wszystkiego razem – pejzażu, natury, zwierząt i obecności ludzi, skromniej, ale jakoś intensywniej – czytamy. Opowieść o...

Autorka spędziła w Mongolii pięć tygodni, przemierzając tysiące kilometrów: majestatyczne góry, magiczne doliny, pustynię Gobi, miasteczka i miasta, z Ułan Bator na czele. Podróż do Mongolii to jak podróż w przeszłość. Moje wrażenia dotyczą jednak nie cywilizacji, lecz wszystkiego razem – pejzażu, natury, zwierząt i obecności ludzi, skromniej, ale jakoś intensywniej – czytamy. Opowieść o polsko-francuskiej wyprawie kilku niedobranych osób, dużo ciekawych informacji i ponadczasowych refleksji, puentowanych… poezją, czytaną przez Francuzkę Natalie w zaskakujących momentach.

Magiczna podróż przez mongolskie stepy. Zaskakująca, pełna niespodziewanych wrażeń ukazuje pejzaże, ludzi, kulturę, specyfikę życia, przyrodę i metafizykę. Wartka opowieść jest tyleż książką podróżniczą, co znakomitym przewodnikiem, z którym bez kłopotów można by wyprawić się do tego mało znanego kraju. Przez Karakorum, Ałtaj do Jeziora Białego, czarnego wulkanu i Ułan Bator. Obrazki z życia współczesnej Mongolii przerywane są osobistą refleksją i zderzone, często w humorystyczny sposób, z przyzwyczajeniami i oczekiwaniami towarzyszącej autorce, grupie jej europejskich przyjaciół. Na koniec kilka przepisów na mongolskie przysmaki.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Świat Książki, 2012

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
malineczka74 książek: 5615

Niesamowita Mongolia

Jeszcze do niedawna nie uważałam Mongolii za kraj atrakcyjny turystycznie i warty odwiedzenia. To państwo jawiło mi się jako kraina położona gdzieś w środku Azji, pomiędzy Chinami a Rosją, jako przestrzeń, którą tworzą rozległe stepy, a wśród nich zbudowano duże miasto – stolicę Ułan Bator. Mongołowie kojarzyli mi się z koczownikami i najeżdżającymi Polskę wiele lat temu Tatarami. Moją opinię o Mongolii zmieniła o 180 stopni lektura książki „Wszyscy jesteśmy nomadami”. Tytuł wydał mi się dość prowokujący. Jak to? Ja członkinią ludu koczowniczego? Przecież mam dom, stały adres meldunkowy i żyję w jednym miejscu.

Książka jest napisana w sposób niesamowicie ciekawy. Autorka przemierza ojczyznę Czyngis-chana i obserwuje, podziwia, zachwyca się, wprost upaja Mongolią, krajem pełnym kontrastów i barw. To właśnie tutaj wczoraj bardzo często zderza się ze współczesnością. A czym można się tam zachwycić? Przede wszystkim krajobrazem i niebem. Pięknem natury, która jeszcze w wielu miejscach jest nieskażona i niezniszczona przez cywilizację. Piękne i majestatyczne góry, rozległe stepy, pustynie,bezkres a nad nimi olbrzymie, nie mające końca niebo. Te widoki robią niesamowite wrażenie. A miasta? Są niczym wyspy na oceanie bezkresu. Tu rozwija się przemysł, rosną betonowe osiedla i nowoczesne budowle z chromu i szkła. A obok nich stoją pełne majestatu świątynie zniszczone w okresie komunizmu. Dziś odradzają się i przyciągają uwagę turystów oraz rzesze wiernych. Budowle sakralne i...

Jeszcze do niedawna nie uważałam Mongolii za kraj atrakcyjny turystycznie i warty odwiedzenia. To państwo jawiło mi się jako kraina położona gdzieś w środku Azji, pomiędzy Chinami a Rosją, jako przestrzeń, którą tworzą rozległe stepy, a wśród nich zbudowano duże miasto – stolicę Ułan Bator. Mongołowie kojarzyli mi się z koczownikami i najeżdżającymi Polskę wiele lat temu Tatarami. Moją opinię o Mongolii zmieniła o 180 stopni lektura książki „Wszyscy jesteśmy nomadami”. Tytuł wydał mi się dość prowokujący. Jak to? Ja członkinią ludu koczowniczego? Przecież mam dom, stały adres meldunkowy i żyję w jednym miejscu.

Książka jest napisana w sposób niesamowicie ciekawy. Autorka przemierza ojczyznę Czyngis-chana i obserwuje, podziwia, zachwyca się, wprost upaja Mongolią, krajem pełnym kontrastów i barw. To właśnie tutaj wczoraj bardzo często zderza się ze współczesnością. A czym można się tam zachwycić? Przede wszystkim krajobrazem i niebem. Pięknem natury, która jeszcze w wielu miejscach jest nieskażona i niezniszczona przez cywilizację. Piękne i majestatyczne góry, rozległe stepy, pustynie,bezkres a nad nimi olbrzymie, nie mające końca niebo. Te widoki robią niesamowite wrażenie. A miasta? Są niczym wyspy na oceanie bezkresu. Tu rozwija się przemysł, rosną betonowe osiedla i nowoczesne budowle z chromu i szkła. A obok nich stoją pełne majestatu świątynie zniszczone w okresie komunizmu. Dziś odradzają się i przyciągają uwagę turystów oraz rzesze wiernych. Budowle sakralne i klasztory znów przeżywają renesans. Znów tętnią życiem po okresie, gdy religia była tępiona przez komunistów. Klasztory na nowo kształcą lamów i nikt nikogo nie prześladuje za wyznawanie tej czy innej wiary. Mongolia po upadku komunizmu podobnie jak Polska odetchnęła, z ulga zrzuciła brzemię Związku Radzieckiego, choć jego wpływy jeszcze długo będą rzucały się w oczy.

Jaka jest wędrówka autorki? Pełna przygód, nieprzewidzianych zdarzeń i niespodzianek. Nie zawsze bowiem śpi tak jak zamierzała, czasem trzeba pogodzić się z bardzo marnym standardem hotelu, za to odwiedziny w mongolskich jurtach są bardzo ekscytujące. Autorka ma okazję na własne oczy poznać życie przeciętnej mongolskiej rodziny, ich zwyczaje i codzienność. Zasmakować zwyczajnych regionalnych dań, których składnikiem często jest baranina. Popijane słoną herbatą z mlekiem z czasem smakują jej coraz bardziej, a konfitura jagodowa staje się wybornym deserem.

Czy można zachwycić się Mongolią? Z pewnością! Czy można się w niej zakochać? Oczywiście. Bo ta kraina zachwyca pod bardzo wieloma względami. Architekturą światyni, feerią barw i kolorów, posągami bogów, tysiącami kopców ofiarnych obleczonych niebieskimi szarfami. Życie koczowników wydaje się nam Europejczykom bardzo egzotyczne. Ma ono oczywiście swoje plusy i minusy. Ale jurty to bardzo wygodne domy. I nawet do koczowniczych obozów wkracza dziś technika. I tu korzysta się z dobrodziejstwa telefonii komórkowej, a wieczorami można ogladać telewizję na plazmach napędzanych promieniami padającymi na baterie słoneczne umieszczone na dachach.

Opowieść o Mongolii mnie zachwyciła. Jest napisana w sposób obfitujący w mnóstwo szczegółów. To, co dziwi nas - Europejczyków, jest dla Mongołów oczywistością. A ludzie? Jacy są mieszkańcy Mongolii? Niezwykle sympatyczni, choć czasem i zamknięci w sobie. Nie są jeszcze przyzwyczajeni do strumieni turystów zachwycających się pięknem ich ojczyzny. Nie ma tu może regularnej sieci hoteli i pensjonatów, ale za to można dać się porwać ogromowi atrakcji dostępnych tylko w miejscach, gdzie cywilizacja nie zmieniła zbyt mocno oblicza Ziemi. Czy warto pojechać do Mongolii ? Z całkowitą pewnością tak. Warto podobne jak autorka tej relacji poznać piękne miejsce na ziemskim globie, które tętni życiem inaczej niż Europa czy Afryka, w którym miesza się miejscowa kultura z kulturą Chin i Rosji. A gdy prawdziwa podróż będzie niemożliwa do spełnienia sięgnijcie po książkę, w której znajdziecie mnóstwo prześlicznych fotografii, które pozwolą zachwycić się krajem ze stolicą w Ułan-Bator.

Bernardeta Łagodzic-Mielnik

pokaż więcej

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (14)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 345
Ula Wawrzynkowska | 2019-03-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 marca 2019

Zdjęcia dobre ale tekst to można sobie darować .Oglądamy ale nie czytamy.

książek: 36

Kocham czytać książki podróżnicze. Mongolia szczególnie mnie zainteresowała nawet pod wzg rodzinnych wspomnień. Wakacje, urlop,czego chcieć więcej? Fajnej książki! Nie do końca w tym wypadku. Kilka zdjęć ok ale sama opowieść koncentruje się na towarzyszach podróży niż krainie Dzingis Chana. Nieco rozczarowana ...
Więcej na blogu 😀
https://mybritishjourney.com/mongolskie-opowiesci-recenzja/

książek: 177
Viola | 2018-10-22
Na półkach: Przeczytane, Podróże
Przeczytana: 24 czerwca 2018

Kocham czytać książki podróżnicze. Mongolia szczególnie mnie zainteresowała nawet pod wzg rodzinnych wspomnień. Wakacje, urlop,czego chcieć więcej? Fajnej książki! Nie do końca w tym wypadku. Kilka zdjęć ok ale sama opowieść koncentruje się na towarzyszach podróży niż krainie Dzingis Chana. Nieco rozczarowana ...

książek: 1578
kultur-alnie | 2018-04-05
Na półkach: Przeczytane, Podróże, 2018
Przeczytana: 03 kwietnia 2018

Książka o podróży, która do tej podróży nie zachęca. Czytałam z nikłym zainteresowaniem, bo autorka pisze sucho, bez emocji, jakby była nie do końca zadowolona z tej wyprawy. Fotografie, zamieszczone w książce, też są bezbarwne, choć kolorowe.

książek: 1079
Agacha | 2016-07-25
Przeczytana: 14 lipca 2016

Mimo raczej słabych ocen postanowiłam przeczytać książkę pani Małgorzaty. Muszę przyznać, że bardzo mi się podobała. Piękne zdjęcia i ciekawe opisy kraju. Trochę irytowały mnie jedynie niektóre towarzyszące autorce osoby. Jednym słowem ciekawa książka.

książek: 130
Maggi | 2015-01-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 04 grudnia 2014

Mongolia to magiczna kraina. Dzika przyroda, imponujące zabytki i bezkresne stepy, a dodatkowo krwawa historia, wiele kultur i religii - od buddyzmu przez islam aż do tradycyjnych obyczajów plemiennych. Ta kraina zawsze mnie pociągała, więc jak przeczytałam na jednej z pierwszych stron tej książki, że "niebo w Mongolii jest rozległe i wiele się na nim dzieje" - pomyślałam, że to coś dla mnie. Nakarmię zmysły! Niestety. Autorka mieści swoje wrażenia w krótkich, bezpłciowych zdaniach, bez życia i temperatury. Ślizga się po powierzchni tego, o czym chcielibyśmy się dowiedzieć więcej - patrzy na ludzi, nawet ich widzi, ale nic z tego nie wynika. Nie ma interakcji, rozmowy, ciekawej obserwacji, nic.
Po lekturze mogę powiedzieć, że Mongolię to autorka ledwie liznęła i to przez brudną szybę w Toyocie, w której przyszło jej podróżować ze średnio dobranym towarzystwem. Zaskakująco słaba.

książek: 129
alexia180 | 2014-10-12
Na półkach: Przeczytane

Uwielbiam oglądać programy podróżnicze i czytać amatorskie blogi. Ta książka jest dobra dla wszystkich, którzy marzą o podróżach w nieznane zakątki naszego globu. Dla tych, których fascynuje odmienność. Dla tych, którzy zamiast na plaże do Egiptu wolą wybrać przygodę... Moim marzeniem jest taka podróż jak Małgosi.. może kiedyś....

książek: 404
Kamila | 2014-06-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 czerwca 2014

Jednym z moim marzeniem jest podróż do Mongolii. Jestem zachwycona przestrzenią, krajobrazem, koczowniczym trybem życia i życiem zgodnie z harmonią przyrody.
Przeczytałam dużo podróżniczych książek, w tym kilka o Mongolii, ale ta książka jest słaba...
Czytając ma się wrażenie, że autorka pojechała tam jakby ktoś jej kazał. Zero pozytywnych emocji. Ciągle coś nie pasuje, a to łóżka nie ma, a to jedzenie niedobre, a to wygódka się chwieje, a to zimno. Jeśli nie ona narzekała to jej towarzysze. Nie rozumiem po co tyle negatywnych emocji w tej książce.
Głownie suche fakty, ciągła podróż, trochę opisów. Co prawda pojawiło się trochę informacji na temat kultury i zachowania Mongołów, ale wciąż czuję niedosyt. I zdecydowanie za dużo opisów współtowarzyszy, którzy nie pałają energią i chęcią podróży (w moim odczuciu).
Co najgorsze, ta książka spowodowała, że mimo mojego wielkiego entuzjazmu wobec Mongolii, poczułam, że jednak nie chcę tam pojechać. Ta książka pokazała mi, że to kraj...

książek: 2591

Książkę czytałam w bólach (czytam od deski do deski, bez względu na wszystko). Jednak wydaje mi się, że jej zawartość szybko uleci w niepamięć. Treść czy liczne zdjęcia nie porywają. Nie zachęca do odwiedzin tego kraju, choć można się z niej wiele dowiedzieć. Bo autorka postawiła na fakty. Sucho i beznamiętnie, zupełnie jakby była to wyprawa "za karę" a do napisania książki ktoś autorkę zmusił.

Publikacja jest inna niż do tej pory udawało mi się spotykać. Jest tutaj parę prywatnych myśli, a całość przypomina dziennik z wyprawy w nieodkryty region. Naszpikowanie książki historią być może sprawi, że część czytelników będzie usatysfakcjonowana. Za to zanotowane w drodze losowania fragmenty utworów lirycznych ("wyjmij książkę, otwórz w pierwszym lepszym miejscu i przeczytaj"), wypominanie grzechów towarzyszącym autorce ludziom (zastanawianie się nad swoimi także) oraz prywatne filozofie (czasami nie do końca zrozumiałe) niekoniecznie pomagają w odbiorze. Całość robi wrażenie opowieści...

książek: 76
Ela | 2014-01-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 stycznia 2014

Nie ma w niej wiele więcej niż w przewodnikach, trochę brakuje refleksji, którą sugeruje tytuł. Niemniej przypomina mi moje podróże, więc czytało mi się dobrze.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd