Dom na krawędzi

Cykl: Daria (tom 2)
Wydawnictwo: Znak
7,55 (42 ocen i 15 opinii) Zobacz oceny
10
5
9
4
8
9
7
16
6
7
5
1
4
0
3
0
2
0
1
0
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-240-2177-2
liczba stron
270
język
polski
dodała
Booka

Daria po wyjściu na wolność ucieka do Zakopanego, nie chce już być pisarką, zmienia imię i uczy się życia od nowa. Jednak wkrótce więzienna przeszłość upomni się o nią w bardzo nietypowy sposób. Za pieniądze odziedziczone w spadku Daria buduje pensjonat, w którym pewnego dnia zjawia się Iza, by bez skrupułów podrzucić jej na wychowanie swoją córkę Olę. Daria, stając się w zasadzie matką...

Daria po wyjściu na wolność ucieka do Zakopanego, nie chce już być pisarką, zmienia imię i uczy się życia od nowa. Jednak wkrótce więzienna przeszłość upomni się o nią w bardzo nietypowy sposób. Za pieniądze odziedziczone w spadku Daria buduje pensjonat, w którym pewnego dnia zjawia się Iza, by bez skrupułów podrzucić jej na wychowanie swoją córkę Olę. Daria, stając się w zasadzie matką dziewczynki, odzyskuje dzięki niej wiarę w siebie i wiarę w drugiego człowieka. Wkrótce też spotyka miłość swojego życia, Pawła, przy którym wreszcie staje się spełnioną kobietą. Z czasem Daria odkrywa, jak trudne jest macierzyństwo, ale dzięki temu postanawia podjąć próbę zbudowania relacji z własną matką.

W pensjonacie Darii pojawi się również Agata, Kochanka i Zuzanna. Każda z nich, choć bardzo związana z przeszłością, na swój sposób pomoże Darii w tworzeniu nowej siebie, a Agata stanie się nawet jej oddaną przyjaciółką i powierniczką.

Po latach Iza upomni się jednak o względy swojej córki i uczyni to w sposób bezpardonowy. W odpowiedzi na jej słowa Daria postanawia napisać swoje ostatnie dzieło - list, w którym opisze, jak bardzo zasłużyła na miłość Oli.

Ale Dom na krawędzi, to nie tylko opowieść o matkach i córkach, to przede wszystkim piękna i przejmująca historia odkrywania i budowania kobiecości.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl

źródło okładki: http://www.znak.com.pl

pokaż więcej

książek: 92
gosiak | 2012-08-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 08 sierpnia 2012

Ciężko powiedzieć, która z ostatnio wydanych książek Marii Nurowskiej jest lepsza, zarówno „Drzwi do piekła”, jak i „Dom na krawędzi” to powieści znakomite. Nie wiem, czy w ogóle warto je porównywać, ponieważ dotyczą zupełnie różnych problemów, innych środowisk. O ile „Drzwi do piekła” skupione były wokół koszmarnej rzeczywistości więziennej, o tyle „Dom na krawędzi” to świat, który obserwujemy po wyjściu Darii Tarnowskiej na wolność i bynajmniej nie jest to obraz radosny i kolorowy.

„Dom na krawędzi” już na pierwszy rzut oka wyróżnia narracja, powieść w całości napisana jest w formie szczerego listu do Izy, psychologa więziennego i przyjaciółki głównej bohaterki. Taka forma sprawia, że książka nabiera bardziej osobistego, intymnego charakteru. Na kartach powieści autorka zamieszcza portret kobiety, która po długim okresie bycia poza społeczeństwem musi do niego powrócić i poukładać swoje życie, zacząć wszystko od początku. Na miejsce, w którym rozpocznie proces odbudowy swojego świata bohaterka wybiera obrzeża Zakopanego, góry, naturę, z dala od zgiełku wielkiego miasta i wścibskich spojrzeń ludzi.

Daria Tarnowska rozpoczyna w „Domu na krawędzi” nowe życie. Rezygnuje z pisarstwa, a swoją nową pasję odnajduje w prowadzeniu górskiego pensjonatu. Choć zmienia imię na Marta, aby odizolować się od dawnych czasów, nieustannie spotyka na swojej drodze ludzi, którzy nie pozwalają jej zapomnieć o przeszłości. Jednak w otoczeniu pisarki pojawiają się również osoby, które zmieniają jej sposób patrzenia na świat, dodają siły i nadziei, a także wywołują głębokie uczucia... Bardzo polecam!

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Stulecie Winnych. Ci, którzy walczyli

Skończyłem czytać przed paroma minutami. Zaczynam układać w głowie recenzję, ale ciągle brakuje mi słów.. Książka mnie zachwyciła! I nie bardzo wiem,...

zgłoś błąd zgłoś błąd