Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wiek cudów

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Anna Gralak
tytuł oryginału
The Age of Miracles
wydawnictwo
Znak Literanova
data wydania
ISBN
978-83-240-1727-0
liczba stron
304
język
polski
typ
papier
dodała
Ag2S
6,48 (271 ocen i 63 opinie)

Opis książki

Ostatecznie zdarzają się nie te katastrofy, których oczekujemy, lecz te, których wcale się nie spodziewamy. Częściej podejmowaliśmy ryzyko. Rzadziej poskramialiśmy żądze. Coraz trudniej było oprzeć się pokusie. Niektórzy z nas podejmowali decyzje, których w innych okolicznościach by nie podjęli. Dlaczego mielibyśmy nadal kochać, przyjaźnić się, być wierni, skoro jutro jest tak niepewne i...

Ostatecznie zdarzają się nie te katastrofy, których oczekujemy, lecz te, których wcale się nie spodziewamy.


Częściej podejmowaliśmy ryzyko. Rzadziej poskramialiśmy żądze. Coraz trudniej było oprzeć się pokusie. Niektórzy z nas podejmowali decyzje, których w innych okolicznościach by nie podjęli.

Dlaczego mielibyśmy nadal kochać, przyjaźnić się, być wierni, skoro jutro jest tak niepewne i kruche?

Wiek cudów to niedająca o sobie zapomnieć historia, której autorka przyjęła niepokojące i nieprawdopodobne założenie i udowodniła, że może być prawdziwe. Jej książka pozwoli docenić nam każdą sekundę naszego życia.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 708
Ferula | 2014-10-02

Przekorna, wyłamująca się schematom wizja powolnego umierania życia na Ziemi. Bez biblijnej Apokalipsy, wybuchów, katastrof, popromiennych zombi i artefaktów z czeluści piekieł. Ziemia zwolniła, straciła cały swój impet, niezauważalny proces wywołał cały szereg nieodwracalnych zaburzeń. Ziarnko do ziarnka, błękitny glob umiera.
Wiek cudów nam nie pomógł. Na nic zdał się triumf ludzkiego geniuszu, epoka wynalazków i osiągnięć technologicznych, przestrogi ekologów, Noble i Oskary. Potrafiliśmy już tak wiele, a pokonała nas rzecz, której nikt nie przewidział, nie zwrócił na nią uwagi i na którą nikt nie ma wpływu. "Tu byliśmy", zostawiamy po sobie ostatni ślad naszej egzystencji, to wszystko, to koniec.
Oszczędne i zwyczajne wspomnienia 11-latki z okresu, gdy toczyło się jeszcze normalne życie, gdy rozpoczynał się dopiero powolny proces obumierania Ziemi. Kiedy ludzie jeszcze nie wiedzieli, co ich czeka. Prosta historia, smutna, przejmująca, bez złudzeń. Na pożegnanie...

książek: 2283
kasandra_85 | 2013-05-27
Przeczytana: maj 2013

http://kasandra-85.blogspot.com/2013/05/na-dobry-poczatek-tygodnia.html

książek: 568
Krzysiek | 2014-08-07
Przeczytana: 07 sierpnia 2014

Cała masa przyjemności czeka każdego czytelnika, które zdecyduje się na przeczytanie tej powieści...
Nie spodziewałem się, że to będzie aż tak dobra książka...
...jest napisana zwiewnym i płynnym językiem..., opisy nie są jakieś skomplikowane, autorka nie wprowadza żadnych udziwnień...
Jest ona przemyślana w każdym calu, poukładana od początku do końca...bowiem na samym już początku chłonie czytelnika strona po stronie nie dając mu żadnych szans na to by w jego umyśle pojawiło się znudzenie...i tak do samego końca...
ciekawa wizja końca świata i wcale nie powiedziałbym, że nie możliwa...
Dodatkowym plusem tej książki jest to, że powstawała przez około dekadę...a dowiedzieć się tego można z podziękowań autorki na końcu książki...

książek: 909
Tomek | 2012-10-22
Na półkach: Posiadam, Przeczytane, E-book
Przeczytana: 18 października 2012

Zanim rozpocząłem lekturę tej książki, wydawało mi się, że jest to pozycja przeznaczona dla młodzieży. W trakcie spotkania z Julią i jej bliskimi okazało się, że jest zupełnie inaczej. Dojrzałość spostrzeżeń i przemyśleń głównej bohaterki a zarazem narratorki powieści, dała mi wiele do myślenia i spowodowała, że odebrałem tę powieść bardzo ciepło i doskonale przy niej odpocząłem.
Polecam tę książkę własnie tym, którym brakuje odrobiny melancholii. Dostarcza ona wielu pozytywnych wrażeń i po mimo katastroficznego wątku, nastawia optymistycznie do życia.
Ocena: 4/6

książek: 92
gosiak | 2012-07-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 18 lipca 2012

W ostatnim czasie pojawiło się wiele wizji rychłego końca świata. Pomysł Karen Thompson Walker wyróżnia się wśród nich oryginalnością. W swojej nowej książce „Wiek cudów” ukazuje ona obraz Ziemi, którą dotknęło „spowolnienie”. Kula ziemska stopniowo przestaje się obracać wokół własnej osi, co skutkuje najróżniejszymi zjawiskami atmosferycznymi, które mogą obserwować ludzie. Przede wszystkim wydłuża się doba i w związku z tym ludzie muszą dostosować się do nowych okoliczności.

Narracja prowadzona jest z perspektywy nastoletniej dziewczynki, autorka zarysowuje jej dorastanie, pierwsze zauroczenie, miłość i problemy rodzinne na tle globalnej katastrofy. Przemyślenia dziewczyny i jej zmysł obserwacji są bardzo rozwinięte, czytając momentami odnosi się wrażenie, że o wszystkim opowiada nam osoba dorosła.

Kreacja świata, który zwalnia swój bieg zasługuje na dużą pochwałę. Doskonała spójność wszystkich szczegółów sprawia, że rzeczywistość stworzona przez Walker wydaje się nam niemal...

książek: 910
filipinka | 2014-03-31
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2014
Przeczytana: 31 marca 2014

Spodziewałem się apokaliptycznej wersji końca świata, jakich wiele, a tymczasem autorka zaserwowała mi całkiem zgrabne studium ludzkich zachowań w obliczu możliwej katastrofy.

Karen Walker przedstawia bardzo przekonujący i realistyczny scenariusz rozwoju wypadków, gdy systematycznie, dzień po dniu, Ziemia "spowalnia" i jej cykl dobowy zaczyna się niepokojąco wydłużać. Jakie mogą być tego konsekwencje, gdy doba na przykład trwa 60 godzin? Jak funkcjonuje organizm ludzki, gdy noc wypada w biały dzień, a jakie anomalie pojawiają się w przyrodzie? Nie odpowiem na te pytania, by nie psuć przyjemności z potencjalnej lektury.

Ciekawym zabiegiem było również oddanie głosu nastolatce, która jest narratorem tej opowieści. Jest to wyobcowana, samotna dziewczyna o niezwykle dojrzałym zmyśle obserwacji.

Samo zakończenie natomiast pozostawia w czytelniku pewien niepokój i głęboką refleksję.

książek: 754
BeataBe | 2012-10-08
Przeczytana: 08 października 2012

Ta książka jest o tym jak ziemia zaczęła się coraz wolniej obracać wokół swojej osi, o tym jak doba zaczęła się na ziemi stopniowo wydłużać i różnych innych skutkach.
I w zasadzie o niczym innym.
W tej powieści nie ma właściwie bohaterów. Nie licząc dwunastoletniej dziewczynki narratorki. Ludzie gdzieniegdzie przewijają się przez karty tej książki, ale w zasadzie nie wiadomo po co? Papierowe ludziki, które nie mają nic do powiedzenia i nic do zrobienia.
Wg mnie żeby taka książka była dobra to jej autorka powinna mieć coś do powiedzenia. A tu dudni intelektualna pustka. Autorka miała dobry pomysł, ale zabrakło gębi. Zarówno w samej historii, jak i w ludziach.
Na okładce porównuje się tę książkę do filmu "Melancholia".
Otóż film "Melancholia" dał mi tysiąc razy więcej do myślenia niż ta powieść.

książek: 3148
miki24gr | 2012-10-02
Przeczytana: 24 września 2012

Rewelacyjnie zapisana wizja dość nietypowej, nie wiem, czy możliwej, katastrofy Ziemi.

książek: 1719
Jenah | 2012-12-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 grudnia 2012

Temat nie może być bardziej aktualny niż tu i teraz, kiedy nasze umysły analizują wieści o prognozowanym końcu świata. Wierzymy czy nie wierzymy w koniec ludzkości? Czy może właśnie w tej chwili z trwogą spoglądamy w niebo, wyglądając złowieszczych znaków świadczących o zbliżającym się meteorycie? A może wytężamy wszystkie zmysły, by dostrzec choćby najmniejsze drgnięcie zapowiadające katastroficzne trzęsienie ziemi. Ilu ludzi siedzi właśnie w wybudowanych przez siebie schronach? Ile jeszcze tragicznych wersji końca świata powstanie w ludzkich głowach?

A gdyby tak świat uległ spowolnieniu? Kula ziemska stopniowo traci naturalne tempo obrotu wokół własnej osi. Na początku nic, zupełnie nic, nie zapowiada katastrofy. W telewizji nie pojawiają się żadne doniesienia o jakichkolwiek anomaliach, nie ma żadnych ofiar, nigdzie nie widać pożarów spowijających miasta, wody w oceanach nie mają zamiaru złożyć się w gigantyczne tsunami... Początek końca jest właściwie niewidzialny. Do...

książek: 449
Klio | 2012-12-09
Przeczytana: 09 grudnia 2012

Czuję lekki niedosyt, spowodowany tym, iż miałam chyba zbyt duże oczekiwania. Okładka obiecująca, samozachwyt recenzentów, porównanie do Melancholii Von Triera. Nie miałam nigdy styczności z tego typu literaturą, tym bardziej ciekawił mnie opis zjawisk, których doświadczają ludzie w momencie zmian,w tym przypadku zmian nazwanych "spowolnieniem" wydłużaniem czas dobowego o kolejne minuty, godziny, tygodnie. Dotychczas obraz wizji końca świata, bo tak można to nazwać, gdy coś co ma normalne właściwości, znane każdemu człowiekowi, zaczyna się zmieniać. Taki obraz widziałam jedynie w filmach, obraz zaskakujący, lecz tak usilnie chciałam dostrzec to co dzieje się w środku. Brakowało mi tu wielu walorów, poczynając od tego, iż pisarka nie zachwyca słowem, lecz może to wina kiepskiego tłumaczenia. Nie wiem, nie wnikam.. Obraz opisany z punktu widzenia spokojnej kochającej się rodziny, jedenastolatki Julii. I to była pewnego rodzaju bariera, gdyż co może dostrzec jedenastoletnie dziecko, z...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Kalendarium literackie
  • John Fowles
    89. rocznica
    urodzin
    Tak zwani ludzie inteligentni dzielą się na trzy kategorie. Do pierwszej należą osobnicy naprawdę wybitni, zatem kiedy się ich nazywa inteligentnymi, nie jest to niczym więcej niż stwierdzeniem faktu; do drugiej - ludzie wystarczająco inteligentni, żeby wiedzieć, iż się im schlebia; do trzeciej ci,... pokaż więcej
  • Agata Mańczyk
    38. rocznica
    urodzin
    Jeśli kiedyś jakiś mężczyzna rozśmieszy Cię w chwili, gdy będziesz przerażona albo zrozpaczona, nie pozwól mu odejść.
  • Krystyna Nepomucka
    95. rocznica
    urodzin
    (...) bardzo nie lubię pakowania, bo wtedy wydaje mi się, że naruszam jakiś ład rzeczy - wynosi się z sobą jakąś cząstkę domu na zewnątrz i nigdy już ona nie powróci. A zatem każde pakowanie zubaża o coś dom. O co, tego nie wiem, bo przecież wszystkie zebrane przedmioty przywozi się z powrotem, a je... pokaż więcej
  • Michal Viewegh
    53. rocznica
    urodzin
    Idealny mężczyzna nie istnieje! Idealny mężczyzna jest wirusem atakującym kobiecy rozsądek...
  • René Descartes
    419. rocznica
    urodzin
    Zdrowy rozum jest to rzecz, ze wszystkich na świecie najlepiej podzielona, każdy bowiem sądzi, iż jest w nią tak dobrze zaopatrzony, iż nawet ci, których we wszystkim innym najtrudniej jest zadowolić, nie zwykli pragnąć go więcej, niż posiadają.
  • Ian McDonald
    55. rocznica
    urodzin
    Są tylko dwa odkrycia na tyle przerażające, że po ich uświadomieniu cały świat zmienia się nie do poznania. Pierwsze, że twoi rodzice są śmiertelni. Drugie, że twoi rodzice są istotami seksualnymi.
  • John Jakes
    83. rocznica
    urodzin
    Jak to możliwe, że jest konieczne, aby jedna istota ludzka sprawiała ból drugiej? Jeżeli zmusza do tego system, to znaczy, że ów system nie jest właściwy.
  • Jamie Reidy
    45. rocznica
    urodzin
  • Ewan McGregor
    44. rocznica
    urodzin
  • Enrique Vila-Matas
    67. rocznica
    urodzin
  • Charlotte Brontë
    160. rocznica
    śmierci
    Jest ci zimno, ponieważ jesteś sama; żadne zetknięcie nie krzesze z ciebie tego ognia, który jest w tobie. Jest ci niedobrze, ponieważ najlepsze z uczuć, danych człowiekowi, najwyższe i najsłodsze, trzyma się z dala od ciebie. Jesteś niemądra, ponieważ jakkolwiek cierpisz, nie chcesz przyznać skinie... pokaż więcej
  • Anne Frank
    70. rocznica
    śmierci
    Człowiek może być samotny mimo miłości wielu, bo dla nikogo nie jest przecież tym "najukochańszym".
  • Ota Pavel
    42. rocznica
    śmierci
    Najwspanialsi ludzie są zawsze najskromniejsi. Jedynie głupcy i ubodzy duchem czują potrzebę mówienia o sobie, żeby urosnąć we własnych oczach.
  • Michael Cox
    6. rocznica
    śmierci
    Banałem jest mówić o złamanym sercu. Serca nie ulegają złamaniu - serca nadal biją, krew nadal krąży, nawet w pełne goryczy dni po zdradzie. Coś jednak zostaje złamane, gdy człowiek cierpi ból niedający się wyrazić słowami, ulega bowiem wtedy zburzeniu związek [...] tego człowieka ze światłem, n... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd