6,75 (393 ocen i 56 opinii) Zobacz oceny
10
16
9
22
8
57
7
138
6
112
5
28
4
7
3
9
2
3
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Lucifer’s Tears
data wydania
ISBN
9788324143788
liczba stron
352
słowa kluczowe
helsinki, Finlandia, kryminał
język
polski
dodała
Ag2S

Mój dom, Finlandia. Dziewiąty, najgłębszy krąg piekieł. Jezioro zamarzniętej krwi i win, powstałe z łez Lucyfera, zamienione w lód podmuchem jego skórzastych skrzydeł... Głowa mi pęka. Migreny zaczęły się niedługo po tym, jak Kate poroniła bliźnięta, nieco ponad rok temu. Teraz ból głowy trwa już trzy tygodnie bez przerwy, zaczynam od niego wariować. Patrzę na śpiącą Kate. Czuję ukłucie...

Mój dom, Finlandia. Dziewiąty, najgłębszy krąg piekieł. Jezioro zamarzniętej krwi i win, powstałe z łez Lucyfera, zamienione w lód podmuchem jego skórzastych skrzydeł... Głowa mi pęka. Migreny zaczęły się niedługo po tym, jak Kate poroniła bliźnięta, nieco ponad rok temu. Teraz ból głowy trwa już trzy tygodnie bez przerwy, zaczynam od niego wariować. Patrzę na śpiącą Kate. Czuję ukłucie poczucia winy za śmierć naszych bliźniąt. Kate błagała, żebym zrezygnował ze śledztwa w sprawie Sufi i Elmi. Odmówiłem. Udało mi się rozwiązać sprawę morderstwa, jednak za wysoką cenę. Zanim skończyło się śledztwo, padło pięć trupów, w tym mój przyjaciel i sierżant Valtteri oraz moja była żona. Dwie kobiety owdowiały, siedmioro dzieci straciło ojców. A ja dostałem postrzał w twarz. Kula zostawiła paskudną bliznę, którą usunęłaby drobna operacja plastyczna, ale tego nie chciałem. Noszę ślad jako symbol mojej winy…

Sprawa morderstwa somalijskiej imigrantki z Aniołów śniegu pozostawiła inspektora Kari Vaarę z blizną na twarzy, chroniczną bezsennością, uporczywą migreną i nieprzemijającymi wyrzutami sumienia.

Rok później Vaara mieszka w Helsinkach, gdzie przeprowadził się na życzenie swojej pięknej amerykańskiej żony.
Kate czuje się tu jak u siebie, lecz dla Vaary z tym miastem wiążą się same złe wspomnienia. A praca na „cmentarnej szychcie” – nocnej zmianie w wydziale zabójstw – pogłębia stres.

Dlaczego właśnie Vaara ma przeprowadzić śledztwo w sprawie Arvida Lahtinena – dziewięćdziesięcioletniego bohatera narodowego oskarżonego o zbrodnie wojenne? Rząd domaga się potwierdzenia jego niewinności, aby ocalić wizerunek Finlandii jako kraju, który odegrał heroiczną rolę podczas wojny. Ale dla Vaary dowody są jednoznaczne… Czy to przypadek, że właśnie teraz dostaje drugie dochodzenie? Rosyjski biznesmen jest podejrzany o zabójstwo swojej młodej niewiernej żony. I jak się okazuje – nietykalny...

Każdy krok Vaary prowadzi w ślepą uliczkę. Każdy ruch może oznaczać koniec jego policyjnej kariery. Dwie pozornie różne sprawy łączą się zaskakująco, przeszłość i teraźniejszość zderzają się ze sobą, a on sam jest o wiele bardziej osobiście zaangażowany w oba śledztwa, niż mógłby przypuszczać. Zanim doprowadzi je do końca, Finlandia będzie musiała spojrzeć w twarz swojej historii, a inspektor Vaara – upiorom swojej przeszłości. W ostatnim kręgu własnego piekła, nie palącym ogniem, lecz paraliżującym lodowatym chłodem…
Powieści Jamesa Thompsona to nie tylko „lektura obowiązkowa” każdego fana skandynawskich kryminałów, jak pisze „Booklist”, ale i świetne powieści psychologiczne, obyczajowo-społeczne, poruszające – jak powieści Stiega Larssona – bolesne skrywane grzechy pozornie uporządkowanego, uczciwego i szczęśliwego społeczeństwa.
James Thompson urodził się i wychował we wschodnim Kentucky, ale od dwunastu lat mieszka w Finlandii – obecnie w Helsinkach, z żoną Finką.
Aniołami śniegu rozpoczął w 2010 roku serię hipnotyzujących mocnych, kipiących emocjami literackich kryminałów osadzonych w niesamowitej scenerii śniegu, lodu i zimna. Ich bohaterem jest inspektor Kari Vaara, twardy, tajemniczy detektyw z przeszłością. Powieść przyniosła Jamesowi Thompsonowi międzynarodową sławę. Została wydana w dwunastu krajach i nominowana do najważniejszych nagród gatunku: Edgar Award, Anthony Award i Strand Critics Award oraz znalazła się wśród najlepszych kryminalnych debiutów magazynu „Booklist”.
Jezioro krwi i łez magazyn „Kirkus Reviews” uznał za jedną z najlepszych książek 2011 roku. Trzecia powieść – Helsinki White – ukazała się wiosną 2012 i powtarza międzynarodowy sukces poprzednich powieści z serii, która jest filmowana. Autor jest współscenarzystą.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoamber.home.pl

źródło okładki: http://www.wydawnictwoamber.home.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (850)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2958
gwiazdka | 2017-05-29
Na półkach: Przeczytane, Rok 2017
Przeczytana: 29 maja 2017

Po „Aniołach śniegu” liczyłam na równie dobrą lekturę. Niestety, „Jezioro krwi i łez” Thompsona rozczarowało. Nie lubię narracji w czasie teraźniejszym, ale dałabym radę to przełknąć, gdyby treść mi to zrekompensowała treść. Tymczasem watek kryminalny jest nudny, w zasadzie opiera się nie na wyjaśnieniu, ale na kombinacjach i omijaniu prawa. Część obyczajowa nudzi, zaś wstawce historycznej brakuje polotu. Do tego doszła cała masa wulgaryzmów i bardzo niesmacznych opisów praktyk seksualnych. O ile główny bohater- pomimo, że ma zapędy na ideała, da się polubić, to już jego partnera policyjnego czy szefa nie da się strawić. Ogólnie nuda i niesmak.

książek: 993
Joanna | 2013-04-29
Na półkach: Przeczytane, Skandynawia, 2013
Przeczytana: 27 kwietnia 2013

„ Mój dom, Finlandia. Dziewiąty, najgłębszy krąg piekieł. Jezioro zamarzniętej krwi i win, powstałe z łez Lucyfera, zamienione w lód podmuchem jego skórzastych skrzydeł…” – tymi słowami autor powieści nawiązuje do przewodnika po Piekle w „ Boskiej Komedii” Dantego Alighieri , do ostatniego w hierarchii IX Kręgu , gdzie wieczne katusze cierpią zdrajcy własnych rodzin, przyjaciół i Ojczyzny.
Co do treści drugiej powieści obyczajowo - kryminalnej z inspektorem Kari Vaara poznajemy świat przestępczy oraz wielkomiejskie życie Helsinek, gdzie śledczy wcześniej, przed związaniem się z Amerykanką Kate już pracował i mieszkał.
W samym jego życiu prywatnym zachodzi sporo zmian. Kari Vaara zmaga się z poważną traumą, jakiej doznał po rozwiązaniu sprawy zabójstwa somalijskiej aktorki Sufi Elmi, musi ponownie zmierzyć się z przeszłością i jednocześnie przygotować do roli ojca w najbliższej przyszłości. Czas teraźniejszy też nie obchodzi się łagodnie z inspektorem cierpiącym na...

książek: 814
Bożena | 2013-07-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: lipiec 2013

Inspektor Kari Vaara prowadzi dwa równoległe śledztwa, jedno w sprawie brutalnego morderstwa żony rosyjskiego biznesmena Ivana Filippova a drugie dotyczące masowych zbrodni z II wojny dokonywanych w stalagu 309. W obydwóch sprawach nie tyle skupiamy się na tym kto jest sprawcą - bo to zdaje się być oczywiste - ale na motywach, zebraniu dowodów i ukaraniu sprawcy.
Nie będę rozpisywała się na temat głównego wątku kryminalnego - jest on całkiem dobrze nakreślony w nocie wydawcy i w opiniach innych czytelników - mnie porusza to, że powoli przez całą powieść poznajemy losy bohaterów, ich myśli, bolesne doświadczenia i psychikę. A dodatkowo mamy sporą dawkę wiedzy o historii, kulturze i tradycjach społeczności fińskiej. Muszę przyznać, że z lekcji historii nie wyniosłam dostatecznej wiedzy o tym kraju a okazuje się, że Finlandia ma burzliwe i ciekawe dzieje. Natomiast społeczność fińska na pozór bardzo szczęśliwa i uporządkowana,też ma swoje niechlubne tajemnice i ciemne strony.
Bardzo...

książek: 1299
Anika | 2013-09-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 września 2013

Wątek kryminalny powieści rozmywa się w w zalewie wątków pobocznych i z tego powodu jako thriller wypada ona słabo. Główną wartością książki jest to, że zawiera sporo wiadomości na temat Finlandii i Finów.

książek: 562
Wicca | 2013-01-09
Przeczytana: 08 stycznia 2013

Stoję przy oknie otulona kocem i patrzę na płatki śniegu wirujące w powietrzu, pokrywające drzewa swym białym puchem. Rozmyślam. Po chwili gnana jakimś wewnętrznym impulsem, zakładam wełniany kardigan, owijam gruby szal wokół szyi i wychodzę przed dom, aby poczuć mroźny oddech zimy. Temperatura spadła do trzech stopni poniżej zera, a ja pomimo to, wysuwam twarz ku szaremu jak popiół niebu, wyciągam rekę i chwytam grube płatki, które momentalnie rozpływają sie po zetknięciu z ciepłem mojej skóry. Teraz strużki wody splywają po mojej dłoni i twarzy a ja czerpię z tego przyjemność. Zima, wreszcie i zawitała do nas - myślę. Na nogach czuję miękkie zimne futerko, schylam się i widzę Figę, kotkę którą przygarnęłam rok temu. Przyszła się przywitać. Jak zawsze obdarzam ją pieszczotami i ciepłym mlekiem, które uwielbia. Po chwili moje myśli wędrują ku Finlandii, kraju który mnie fascynuje. Dopiero co odłożylam kolejną ksiażkę, której akcja jest umiejscowiona w tym pięknym, niedostępnym...

książek: 125
Kaka | 2013-03-21
Na półkach: Przeczytane

Tak jak "Anioły śniegu" tak i "Jezioro krwi i łez" zrobiło na mnie duże wrażenie. Znowu mamy fińską masakrę, autor nie pieści się z nami i szczegółowo przedstawia miejsca zbrodni i raczy nas niewybrednymi opisami zwłok. Wszystko jednak jest na swój sposób wyważone i czytelnik po lekturze jest w stanie skonsumować posiłek ;)
Wielki plus za zaznajamianie nas z fińskimi zwyczajami przeciętnego mieszkańca zimowej krainy.
Czekam na trzecią część!

książek: 1431
vandenesse | 2013-03-30
Na półkach: Przeczytane, 2013, E-booki
Przeczytana: 30 marca 2013

Zdecydowanie lepsza od części pierwszej ale oczywiście warto zachować chronologię w czytaniu i najpierw sięgnąć po "Anioły śniegu".
Nie ma już tej przeraźliwie zimnej Finlandii, która zachwyca w części pierwszej ale jest za to mnóstwo ciekawych, głębszych, "pobocznych" wątków, które niesamowicie wciągają.

książek: 1845
korcia | 2012-12-28
Przeczytana: 27 grudnia 2012

Muszę przyznać, że ta część podobała mi się bardziej od poprzedniej. Akcja wciągnęła mnie od pierwszych stron. Tym razem oprócz bardzo ciekawego wątku kryminalnego poznajemy też historię Finlandii, szczególnie tą z czasów wojny. Do tego dochodzą ciekawe wątki rodzinne, barwni bohaterowie, informację o obyczajowości fińskiej, więc w sumie mamy bardzo ciekawą powieść.
Zdecydowanie polecam.

książek: 3039
wiejskifilozof | 2014-01-17
Na półkach: Przeczytane

Gdy za oknem -25 stopnie trudno jest myśleć o czymkolwiek.Inspektor Keri Vaara musi (taka praca) wyjaśnić śmierć pięknej kobiety.Oto,została ona brutalnie zamordowana gdy była ze swych kochankiem Estończykiem.Wątek ten najbardziej mi się podobał , był mocny,czasem brutalny i prawdziwie nordycki.Taki jak lubię.Inspektor Vaara spotyka się także z liczącym 90 lat Finem,którego oskarżono o zbrodnie wojenne w czasie II wojny światowej.Tu poznałem mroczną stronę Suomi,współpracę z Gestapo.Odpowiedzialność Finów za Holokaust.Przyznam, byłem zaskoczony.W końcu na lekcjach historii przynajmniej mnie tego nie uczono.Autor, Amerykanin nie Fin, stara się nam czytelnikom przedstawić jak najlepiej społeczeństwo fińskie.
Ich wady, przywary ale i zalety.Niezwykła gościnność Finów,zrobiła na mnie ogromne wrażenie.Potrawy jedzone przez bohaterów książki również.Tak, na marginesie to wspomnę,że uwielbiam wątróbkę z cebulką.
W książce pan Thompson opisuję też śmiało akty seksualne, najeżone przemocą i...

książek: 1208
Cirya | 2014-12-04
Przeczytana: 04 grudnia 2014

dla mnie rewelacja... bardzo przypadł mi do gustu inspektor Vaara, podobnie jak w poprzedniej pozycji śledztwo i jego aspekty są bardzo ciekawe, przy okazji dzieje się kilka innych spraw, co nadaje powieści dynamizm, dodatkowo wplecione są watki o zabarwieniu historycznym... super...dla mnie odkrycie Finlandii :) dodatkowo ciekawy styl pisarski, polecam

zobacz kolejne z 840 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd