Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wewnętrzne mechanizmy. Eseje literackie 2000-2005

Tłumaczenie: Marek Król
Wydawnictwo: Znak
7,57 (7 ocen i 3 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
2
8
2
7
2
6
0
5
1
4
0
3
0
2
0
1
0
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Inner Workings: Literary Essays 2000-2005
data wydania
ISBN
978-83-240-2218-2
liczba stron
352
słowa kluczowe
John Maxwell Coetzee, eseje
język
polski
dodała
Booka

J.M. Coetzee, jeden z najbardziej cenionych powieściopisarzy, w roli krytyka literackiego. W Wewnętrznych mechanizmach analizuje twórczość największych pisarzy XX wieku - od Samuela Becketta i Güntera Grassa po Gabriela Garcię Marqueza i Philipa Rotha. Te eseje, olśniewająco wnikliwe, wymagające, a jednocześnie przystępne, dowodzą bystrego oka i niezachwianej krytycznej przenikliwości....

J.M. Coetzee, jeden z najbardziej cenionych powieściopisarzy, w roli krytyka literackiego. W Wewnętrznych mechanizmach analizuje twórczość największych pisarzy XX wieku - od Samuela Becketta i Güntera Grassa po Gabriela Garcię Marqueza i Philipa Rotha. Te eseje, olśniewająco wnikliwe, wymagające, a jednocześnie przystępne, dowodzą bystrego oka i niezachwianej krytycznej przenikliwości. Napisane z jasnością i precyzją, czytelnikom, którzy znają omawiane tu utwory, proponują świeże i pouczające spojrzenie, a tym, którzy spotykają się z nimi po raz pierwszy, dostarczą doskonałego wprowadzenia do nich i ich omówienia.

”Coetzee krytyk jest równie znakomity jak Coetzee pisarz.”
„Irish Times”

”Coetzee pisze przede wszystkim o warsztacie literackim: niczym inżynier rozkłada tekst na czynniki pierwsze i pokazuje, co należy zmienić, żeby poprawić efekt końcowy.”
„Scotland on Sunday”

 

źródło opisu: www.znak.com.pl

źródło okładki: www.znak.com.pl

pokaż więcej

Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Monika książek: 941

Eseje Johna Maxwella Coetzee

Twórcy literatury poza swą zwykłą działalnością pisarską, wygłaszają wiele wykładów, piszą eseje, recenzje i analizy, dotyczące dzieł innych wielkich autorów, którzy akurat zajmują interesującego nas twórcę, bądź po prostu wpisali się w historię literatury i należy im się szczególna uwaga. Dlaczego sięgamy po tego typu wykłady? Po pierwsze są to często bardzo dobre, utrzymane na wysokim poziomie teksty teoretyczne. Ponadto, a może i przede wszystkim, możemy odnaleźć w nich inspiracje i echa motywów, które kształtują twórczość autora, który o nich opowiada.

Dla czytelników "Białego pisarstwa", „Punktów nawigacyjnych” czy „Dziwniejszych brzegów” John Maxwell Coetzee znany jest już z interesujących tekstów teoretycznych podobnych do tych, które serwują nam „Wewnętrzne mechanizmy”. Jakkolwiek w poprzednich książkach Coetzee częściej skupiał się na różnych zagadnieniach, w swoim najnowszym zbiorze esejów prezentuje konkretnych autorów, a nawet wybrane poszczególne tytuły. Wybór omawianych twórców jest różny. Około dziesięciu pierwszych to autorzy piszący w podobnych okresie (międzywojennym i w okresie II wojny światowej), oraz żyjący w podobnych otoczeniu (środkowa Europa – Niemcy, Austria, Węgry, Polska, Szwajcaria). Kolejni to twórcy anglojęzyczni lub po prostu znane nazwiska, warte wspomnienia. Obok wielkich pisarzy, noblistów, takich jak: Gunter Grass, William Faulkner, V.S. Naipaul, Nadine Gordimer czy Gabriel Garcia Marquez, Coetzee omawia także mniej znanych...

Twórcy literatury poza swą zwykłą działalnością pisarską, wygłaszają wiele wykładów, piszą eseje, recenzje i analizy, dotyczące dzieł innych wielkich autorów, którzy akurat zajmują interesującego nas twórcę, bądź po prostu wpisali się w historię literatury i należy im się szczególna uwaga. Dlaczego sięgamy po tego typu wykłady? Po pierwsze są to często bardzo dobre, utrzymane na wysokim poziomie teksty teoretyczne. Ponadto, a może i przede wszystkim, możemy odnaleźć w nich inspiracje i echa motywów, które kształtują twórczość autora, który o nich opowiada.

Dla czytelników "Białego pisarstwa", „Punktów nawigacyjnych” czy „Dziwniejszych brzegów” John Maxwell Coetzee znany jest już z interesujących tekstów teoretycznych podobnych do tych, które serwują nam „Wewnętrzne mechanizmy”. Jakkolwiek w poprzednich książkach Coetzee częściej skupiał się na różnych zagadnieniach, w swoim najnowszym zbiorze esejów prezentuje konkretnych autorów, a nawet wybrane poszczególne tytuły. Wybór omawianych twórców jest różny. Około dziesięciu pierwszych to autorzy piszący w podobnych okresie (międzywojennym i w okresie II wojny światowej), oraz żyjący w podobnych otoczeniu (środkowa Europa – Niemcy, Austria, Węgry, Polska, Szwajcaria). Kolejni to twórcy anglojęzyczni lub po prostu znane nazwiska, warte wspomnienia. Obok wielkich pisarzy, noblistów, takich jak: Gunter Grass, William Faulkner, V.S. Naipaul, Nadine Gordimer czy Gabriel Garcia Marquez, Coetzee omawia także mniej znanych polskiemu czytelnikowi twórców, jak na przykład: Italo Svevo, Robert Walser, Paul Celan czy Hugo Claus. Autorzy ci byli wydawani dość dawno temu lub tytuły, na których skupia się Coetzee nie pojawiły się jeszcze na polskim rynku.

Tego, czego najbardziej brakowało mi w owych esejach i recenzjach, to bezpośrednie odniesienia do twórczości, bądź preferencji samego Coetzee. Wydaje się, że jego analizy są pod tym względem dość suche, pomimo iż czegoś innego mógłby spodziewać się czytelnik po lekturze np. „Punktów nawigacyjnych”, gdzie takich inspiracyjnych odniesień było o wiele więcej. Eseje i recenzje są jednak bardzo ciekawe. Autor „Hańby” przybliża sylwetki znanych lub mniej znanych nam twórców, zachęcając jednocześnie po sięgnięcie do ich dzieł. Teoretyczne teksty czyta się bardzo szybko, a styl Johna Maxwella Coetzee bynajmniej nie nudzi. Są to naprawdę wprawnie napisane wprowadzenia do książek, interesująco skrojone analizy, bądź recenzje.

Co jednak może wynieść polski czytelnik z lektury „Wewnętrznych mechanizmów”? Odpowiedź jest trudna, szczególnie w odniesieniu do rozdziałów poświęconych tym twórcom, którzy może na rynku anglojęzycznym uznawani są za ważne postaci, jednak na polskim pozostają jedynie literackimi ciekawostkami. Właśnie w kontekście tych ciekawostek warto sięgnąć po książkę Coetzee. Wiele jednak spośród zawartych w niej informacji wydaje się wiedzą dość ulotną, gdyż nazwiska bądź tytuły książek bywają dla polskich czytelników obce. Spośród jednak bardzo dobrze napisanych tekstów są też szczególnie warte uwagi perełki, jak rozdział o Gunterze Grassie czy obszerna recenzja „Rzeczy o mych smutnych dziwkach” Marqueza. I z tych tekstów, poświęconych szeroko znanym twórcom, czytelnik na pewno wyniesie sporo. Dla osób interesujących się omawianymi przez Noblistę poszczególnymi autorami, zawarte w „Wewnętrznych mechanizmach” informacje mogą okazać się cenne. Również jednak ci miłośnicy twórczości Coetzee, a przede wszystkim czytelnicy poprzednich teoretycznych jego tekstów, na esejach z lat 2000-2005 wcale się nie zawiodą.

Monika Samitowska-Adamczyk

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (54)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 552
Megajra | 2013-07-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: październik 2012

Nie spodziewałam się, że pisarz, który nie raz zmusił mnie do zastanawiania się nad ludzką kondycją, ukaże mi się jako zwykły czytelnik, który, tak samo jak ja, emocjonalnie odbiera literaturę, zachwyca się nią, lub krytykuje, a robi to w sposób prosty i przystępny. Te eseje nie są bowiem erudycyjnym popisem noblisty, który pragnie pokazać się szerokiej publiczności jako krytyk literacki. W żaden sposób nie odczułam prób błyśnięcia wiedzą i oczytaniem. Coetzee robi to w sposób naturalny i prosty, przytaczając historie, analizując i interpretując. Brak tu wciskanych na siłę ozdobników, brak makaronizmów – brak wszystkiego tego, co często zauważamy w esejach i za co ich nienawidzimy.
Całość recenzji przeczytać można na stronie:
http://www.obliczakultury.pl/literatura/kultura/eseje/2788-qwewntrzne-mechanizmy-eseje-literackie-2000-2005q-john-maxwell-coetzee-recenzja

książek: 86
roth | 2012-09-17
Na półkach: Przeczytane

Książki eseistyczne, w których prozaicy piszą o swoich kolegach po fachu zawsze są przyciągające. Z jednej strony pomogą zrozumieć bardziej zawiłe elementy czyjejś twórczości, z innej jeszcze wskażą co warto przeczytać, a z jeszcze innej strony powiedzą o sobie samych, jakimi są czytelnikami, lub wskażą co ich interesuje, a co podejmują w swojej własnej twórczości. „Wewnętrzne mechanizmy” J.M. Coetzee’ego są w stanie spełnić te oczekiwania. Okazują sie pomocne przy twórczości np. Paula Celana, a w całym zbiorze można znaleźć zachętę do książek, których się jeszcze nie przeczytało (Coetzee dość licznie przywołuje książki, nawet te mniej znane, wybranych autorów, sprawiając wrażenie – duże prawdopodobieństwo, że to nie jest wrażenie – praktycznej znajomości ich całej bibliografii). Coetzee analizuje dane utwory w kontekście biografii ich autorów, wnikliwie przedstawiając zajmujące ich problemy. W tych esejach uderza trafność spojrzenia ich autora, co niewątpliwie okazuje się bardzo...

książek: 6
CzK | 2012-10-10
Na półkach: Przeczytane

Już po przeczytaniu kilku esejów widać, że nawet jeśli „Wewnętrzne mechanizmy” są tylko zbiorem niepowiązanych artykułów, to artykuły te są wysokiej próby. Niektórzy z recenzentów zarzucali nobliście tendencję do streszczania, brak krytycznego żądła i zbytnią rezerwę. Jednak unikanie efekciarstwa i spokojny tok rozważań można uznać za zaletę. Coetzee nie komentuje przecież bieżącego życia literackiego, lecz przybliża pisarzy ważnych, choć niewystarczająco znanych. Wszystkie szkice cechuje też wielka skrupulatność, widoczna zwłaszcza w rozważaniach nad przekładami – Coetzee porównuje oryginał i różne wersje tłumaczeń, wnika w odcienie znaczeniowe. Twórczość omawianych autorów przedstawia całościowo, odwołując się do biografii i mniej znanych utworów. Podziwu godna jest także szeroka wiedza pisarza, który z jednakową swadą pisze o monarchii habsburskiej, XX-wiecznej historii USA czy teorii filmu. Inspirujące są zestawienia, takie jak na przykład „Pasaży” Waltera Benjamina z „Cantos”...

książek: 362
Przemysław Jurek | 2015-02-09
Na półkach: Przeczytane
książek: 470
przemichal | 2014-06-11
Na półkach: Przeczytane
książek: 387
Adam Jank | 2013-09-22
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 11 lipca 2013
książek: 113
MaryTest | 2012-10-11
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
książek: 941
Monika Adamczyk | 2012-08-15
Przeczytana: 06 października 2012
książek: 58
Lopez | 2017-12-22
Na półkach: Przeczytane
książek: 57
wesele_figara | 2017-12-17
Na półkach: Chcę przeczytać
zobacz kolejne z 44 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd