Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Złamane pióro

Wydawnictwo: Poligraf
8,07 (85 ocen i 73 opinie) Zobacz oceny
10
12
9
21
8
32
7
12
6
4
5
1
4
1
3
1
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-7856-008-1
liczba stron
360
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
castagna

Genialna powieść szczecińskiej autorki. ,,Teraz zobaczyłam ów niezwykły znak nadający jej status Naznaczonej. Znak przynależności i własności Porządkowych. Wytatuowany lub wypalony na całej długości wewnętrznej krawędzi przedramienia, przedstawiający piękne, pęknięte w połowie pióro. Naznaczona złamanym życiem już w chwili narodzin..." Fragment rozdziału Naznaczona ,,Taboret, regulacja...

Genialna powieść szczecińskiej autorki.

,,Teraz zobaczyłam ów niezwykły znak nadający jej status Naznaczonej. Znak przynależności i własności Porządkowych.
Wytatuowany lub wypalony na całej długości wewnętrznej krawędzi przedramienia, przedstawiający piękne, pęknięte w połowie pióro. Naznaczona złamanym życiem już w chwili narodzin..."
Fragment rozdziału Naznaczona

,,Taboret, regulacja wysokości, spódnica podciągnięta do połowy rozchylonych ud... Idealna twardość klawiatury. Chwila świętobliwego skupienia. Oddałam mu się cała, napierając z pasją i namiętnością. Palce same wybrały. Etiuda Rewolucyjna... Mały fragment... Głęboki, filozoficzny, czysty dźwięk. Rozedrgane ciało rozgrzało się do stu stopni, zespalając w namiętności z doskonałym czarnym organizmem. Takiego ognia, opętania i obsesyjnej miłości ten utwór nigdy nie doświadczył. Chopin przewrócił się w grobie. Skończyłam, ciężko oddychając, oblana potem. Zaspokojeni patrzyliśmy na siebie z miłością. Nie mogłam wyrównać oddechu. Chyba tylko z Jacobem mogłoby być lepiej - pomyślałam i roześmiałam się w głos."
Fragment rozdziału Miasto

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1207
diunam | 2015-09-28
Na półkach: Posiadam
Przeczytana: 28 września 2015

Są książki, które wzbudzają wiele emocji. Są też takie, o których szybko się zapomina, a o innych zapomnieć się po prostu nie da. „Złamane pióro” z całą pewnością należy do tych ostatnich. Powieść zmusza do myślenia. Nie jest to książka, przy której się odpoczywa, bowiem uwaga czytelnika musi być cały czas skupiona. Fabuła wydaje się być prosta, akcji praktycznie nie ma, ale nie o to w tej książce chodzi. Nie musi się wiele dziać aby powiedziane zostało wiele. Nie musi paść wiele słów aby zrozumieć wszystko.
„Złamane pióro” nie daje prostych odpowiedzi, nie wyjaśnia ani nie ułatwia czytelnikowi zrozumienia fabuły. Kim jest Emily? Czyż jej zachowanie nie jest irracjonalne? Czy tak naprawdę ma znaczenie co sprawiło, że ucieka od świata? Autorka perfekcyjnie pokazała siłę ludzkiego umysłu, potęgę myśli, która może człowieka wznieść na wyżyny albo zniszczyć.
Emily poraniona przez życie ucieka od swojego dotychczasowego życia do domu dziadków, który kojarzy się jej z poczuciem bezpieczeństwa. Pragnie izolacji, a jednak poszukuje drugiego człowieka. Musi uporać się nie tyle z przeszłością, co z samą sobą. Zupełnie niespodziewanie w jej życiu pojawia się Jacob. Rozmowy z nim pozwalają jej nabrać dystansu do siebie. Emily przypomina mi trochę Śpiącą Królewnę, żywą i jednocześnie martwą, zamkniętą w pokoju wspomnień, osaczoną przez własne lęki. Jacob, jak książę na białym koniu wskazuje jej drzwi ku wolności. Czy jednak Emily podejmie wyzwanie, wyrwie się z letargu i odważy wyjść przez te drzwi?
W powieści znajdują się też obszerne fragmenty książki, którą pisze główna bohaterka. Książki zupełnie nierealnej, a jednak mającej odzwierciedlenie w rzeczywistości Emily i ukazującej jej prawdziwe ja.
„Złamane pióro” to książka dla wymagających, dla tych , którzy od literatury wymagają czegoś więcej niż tylko prostoty. Nie jest to łatwa lektura, którą szybko się czyta. Wręcz przeciwnie. Powieść należy smakować powoli. Podjąć grę, do której zaprosiła nas Autorka i czerpać przyjemność z bogactwa słów. 

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Oskarżenie

Po dramatycznie słabej Czarnej Madonnie pan Mróz wreszcie wraca do czegoś co po prostu mu wychodzi. Joanna zostaje poproszona o pomoc w sprawie sp...

zgłoś błąd zgłoś błąd