Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Po prostu mnie przytul



Wydawnictwo: Novae Res
7,2 (59 ocen i 15 opinii)
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-7722-422-9
liczba stron
232
język
polski
dodał
Kamila

„Po prostu mnie przytul” to realistyczne studium zmagań młodziutkiej dziewczyny z depresją. Bohaterka walczy z własną niemocą, bezsilnością, ograniczeniami wynikającymi zarówno z choroby, jak i niedojrzałej jeszcze osobowości. Objawy przedstawione w utworze są głęboko zaawansowane, a sposób prowadzenia narracji oddaje w pełni widzenie świata, własnego „ja” i swoich możliwości przez osobę...

„Po prostu mnie przytul” to realistyczne studium zmagań młodziutkiej dziewczyny z depresją. Bohaterka walczy z własną niemocą, bezsilnością, ograniczeniami wynikającymi zarówno z choroby, jak i niedojrzałej jeszcze osobowości. Objawy przedstawione w utworze są głęboko zaawansowane, a sposób prowadzenia narracji oddaje w pełni widzenie świata, własnego „ja” i swoich możliwości przez osobę depresyjną. Autodestrukcja, autoagresja – pokazana przez sposób dokonywania samouszkodzeń, walki z jedzeniem, próby samobójcze – to wszystko przeraża swoją realnością.

Utwór nie przygniata jednak czytelnika. Niesie ze sobą nadzieję na przyszłość, wiarę w drugiego człowieka, chęć życia, walki i nadania swojemu życiu sensu. Pokazuje, że droga ku temu jest długa, trudna, ale możliwa.

 

źródło opisu: www.zaczytani.pl

źródło okładki: www.zaczytani.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Mogą Ciebie również zainteresować

  • Chłopaki niech płaczą
  • Podziemny labirynt
  • Tango dla oprawcy
  • Słowa pamięci
  • Wakacje
  • Oko Boga
  • Nie zmienił się tylko blond
  • Gupik ma szczęście!
  • Zakręceni
  • Włoska symfonia
  • Głuchy telefon
  • Bieg po życie
Chłopaki niech płaczą
Paweł Piotrowicz , Olaf Lubaszenko

7,5 (6 ocen i opinii)
Podziemny labirynt
James Rollins

6,33 (64 ocen i opinii)
Tango dla oprawcy
Daniel Chavarria

6,8 (5 ocen i opinii)
Słowa pamięci
Rowan Coleman

7,89 (35 ocen i opinii)
Wakacje
Nina Majewska-Brown

7,48 (31 ocen i opinii)
Oko Boga
James Rollins

7,22 (18 ocen i opinii)
Nie zmienił się tylko blond
Agata Przybyłek

6,79 (28 ocen i opinii)
Gupik ma szczęście!
Tomek Nowaczyk

9,4 (10 ocen i opinii)
Zakręceni
Emma Chase

7,61 (249 ocen i opinii)
Włoska symfonia
Agnieszka Walczak-Chojecka

6,31 (16 ocen i opinii)
Głuchy telefon
Arne Dahl

7,33 (3 ocen i opinii)
Bieg po życie
Lopez Lomong

8,71 (14 ocen i opinii)
Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (528)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3732
kocham_cie | 2015-06-11
Na półkach: 2015, Przeczytane

Bardzo trudna, przygnębiająca książka. Szczególnie dla mnie, teraz. Depresja towarzyszy niestety w moim i mojej córki życiu, a przez to w życiu całej rodziny. To bardzo trudna choroba, jak rak duszy. Człowiek jest odcięty od świata, schowany w swoim bólu. Nie czuje pór roku, upływu czasu, smaku, zapachu, głodu. Czuje tylko ból, ból większy, do granic wytrzymałości. Ból w sercu, głowie, w ciele, nie fizyczny, a jednak do granic istnienia.


Książka ta jest tym bardziej przerażająca że opisuje brak empatii u ludzi, którzy mają pomóc bohaterce. Brak wsparcia ze strony rodziny, a na dodatek pokazuję rodzinę wręcz w pewien sposób patologiczną. Z drugiej strony daje nadzieję, której osobom chorym jest bardzo potrzebna.


Polecam. Nie tylko dla osób chorych, albo zmagających się z chorobą bliskiej osoby, w szczególności dziecka. Polecam również tym którzy nie mają z nią do czynienia.

Recenzja dostępna również na blogu: http://kochamciemojezycie.blogspot.com/

książek: 177
tudas87 | 2014-09-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 września 2014

''Po prostu mnie przytul'' to książka, która budzi we mnie mieszane uczucia.
Po pierwsze.
Nie zgodzę się ze stwierdzeniem, że książka nie przygniata czytelnika. Może i nie przygniata, ale z pewnym smutkiem i przerażenie czyta się relacje z najgorszych sytuacji w życiu Anety- głównej bohaterki.
Po drugie.
Opisy depresji były najzwyklej w świecie nudne. Dlatego też miałam nieprzebraną ochotę je pominąć, jednak nie robiłam tego.
Po trzecie.
Mimo to, najmilej czytało mi się już opisy zdrowienia Anety- to z jaką życzliwością odnosiły się do niej terapeutki, to jak robiła małe kroczki w stronę zwycięstwa.
Dlatego daję 5 gwiazdek czyli przeciętnie, ponieważ gdyby nie te ujmujące relacje ze zdrowienia książka byłaby dla mnie słaba.

książek: 1664
kaka84k | 2013-10-07
Przeczytana: 2013 rok

Bardzo ciekawa i poruszająca książka. Idealna lektura dla rodziców dorastających dzieci. Książka daje nadzieję,na powrót do normalnego życia pomimo choroby. W książce jest poruszony również bardzo ważny wątek, samookaleczeń-autodestrukcji.Dość często pomijany, nie rozumiany przez innych. Pomimo wielu zmagań bohaterce dzięki życzliwości, empatii ze strony dorosłych udaje się uporządkować swoje życie i poradzić sobie z nim. Należy również zacząć docenić zawód psychologów -terapeutów, którzy każdego dnia starają się pomóc osobą takim jak bohaterka a może i takim jak my. I to nie prawda jak wynika ze stereotypów że do psychologów chodzą tylko ludzie chorzy.
Bardzo dobra książka, trzeba przeczytać.

książek: 395
alison2 | 2013-03-06
Przeczytana: 03 marca 2013

„Otworzyłam oczy. Z łoskotem spadło na mnie przerażenie i cały ciężar czekającego mnie dnia. Poczułam jak jakaś siła wciska mnie w łóżko i nie pozwala z niego wstać. Byłam zmęczona apatią i zrezygnowaniem. Przez chwilę próbowałam się podnieść, by chociaż zmienić pozycję. Wydawałoby się, że taki ruch to banalnie proste zadanie...”

Depresja to temat bardzo mi bliski. Dlatego też z dużą uwagą przyglądam się książkom, które go poruszają. Tym razem wystarczyło parę wyżej zacytowanych zdań, zdań napisanych na samym początku książki, by mnie przekonać, że mam do czynienia z interesującą książką.

Aneta jest młodziutką dziewczyną. Jej życie powinny teraz wypełniać spotkania z koleżankami, może randki, a troski ograniczać się do zbliżającej się matury. Aneta zmaga się jednak z depresją. Chorobą, z którą żyje już od dłuższego czasu i nie za bardzo ma siłę, by z nią walczyć. Książka napisana została z jej prespektywy, dzięki czemu strona po stronie będziemy mogli odkrywać jej skomplikowany...

książek: 596
Olka | 2015-02-24
Przeczytana: 23 lutego 2015

Trudna i zarazem warta uwagi pozycja. Towarzysząc bohaterce, czytelnik z czasem, "pogrąża się w depresji". Lektura pozwala przyjrzeć się problematyce chorej nastolatki i zanurzyć w koszmar jej codzienności pełnej zwątpienia, niechęci i nienawiści do siebie. A także temu jak wiele wysiłku musi ona włożyć w powrót do zdrowia. I jak dynamika choroby wpływa na pogrążanie się pacjenta w otchłani nicości.

książek: 926
Paskuda | 2013-11-12

[opinia ukazała się także na moim blogu: http://paskudnerecenzje.blogspot.com/ ]

Każdy z nas zna uczucie strachu, smutku, apatii, niemocy. Czasem powodują to wydarzenia, czasem pogoda, stres czy po prostu "gorszy dzień". Chandra. Każde z tych uczuć pojedynczo lub parami znane jest ludziom. Co jednak, jeśli są osoby, które odczuwają je wszystkie na raz, przez całą dobę? Od przebudzenia do zaśnięcia? Od wschodu do zachodu słońca? Ten strach przed powiedzeniem tego komuś, wyśmianiem i zbagatelizowaniem ich uczuć. Niezrozumienie i poczucie odrzucenia. Nagle pojawia się koło nich ktoś, kto jednym słowem potrafi nazwać to wszystko, cały ten kocioł, jednym słowem: "depresja" - wtedy właśnie zaczyna się walka...

Kaja Platowska, urodzona w 1984 roku, zadebiutowała w 2005 roku jako laureatka Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego "Odmienny Świat". W 2012 roku wydana została jej pierwsza powieść "Po prostu mnie przytul". Historia będąca krzykiem młodego pokolenia, które zmaga się z...

książek: 209
Aisha913 | 2014-06-21

W "Po prostu mnie przytul" autorka lekkim piórem opisuje bez ogródek zmagania błądzącej jak po omacku, ale bardzo dzielnej młodej dziewczyny, chorej na ciężką depresję. Temat niewątpliwie trudny, ale do przeczytania zachęca tym, co - przynajmniej mnie - za każdym razem skłania do powrotu do tej książki - nadzieja na to, że może być lepiej. Trudny temat zamknięty w historii z "happy endem".

książek: 1703
Nalupia | 2014-05-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 maja 2014

"Utwór nie przygniata czytelnika. Niesie ze sobą nadzieję na przyszłość, wiarę w drugiego człowieka, chęć życia, walki i nadania swojemu życiu sensu. Pokazuje, że droga ku temu jest długa, trudna, ale możliwa." - czytamy w opisie na okładce książka. Powiedziałabym, że ta droga jest bardzo długa i bardzo trudna, a treść - mimo zapewnień, że tak nie jest - miejscami przygniatająca. Dopiero pod koniec książki odnajdujemy nadzieję i walkę.
Czytając tę książkę podążamy wraz z Anetą przez jej depresję, towarzyszymy jej, mamy wgląd w jej myśli - nie jest miło i kolorowo. Kilkakrotnie miałam chęć zarzucić czytanie tej książki. Ostatecznie przeczytałam ją, ale nie była to szybka lektura. Przeczytanie kilku czy kilkunastu stron zajmowało mi niekiedy kilka dni. Nie jest to jedna z tych miłych, łatwych i przyjemnych książeczek. Przedstawiony temat jest trudny i nie umiałam czytać tego utworu tak ot sobie. Książka dobra, ale dość trudna. Warto jednak było ją przeczytać.

książek: 2296
Kamulka84 | 2014-01-28
Przeczytana: 01 stycznia 2012

Książka w bardzo realistyczny sposób pokazuje, jak wygląda życie osoby chorej na depresję i jak jest przez nią postrzegany świat - osoba czuje się samotna, pozostawiona samej sobie, czuje, że nikt nie jest w stanie jej zrozumieć.
To trudna lektura ze względu na tematykę i dużą dozę stanów przygnębienia, ale cenna ze względu na prawdziwość i ukazanie nam ścieżki, jaką trzeba przejść, by wrócić do zdrowia.

książek: 389

Książkę powinno się czytać powoli i bardzo uważnie ponieważ przedstawia prawdziwe problemy. Czytając ją miałam uczucie pustki w środku, nie wiem czy to dobrze czy źle...

zobacz kolejne z 518 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd