Poniedziałkowe dzieci

Tłumaczenie: Robert Sudół
Seria: Seria Amerykańska
Wydawnictwo: Czarne
7,87 (1134 ocen i 96 opinii) Zobacz oceny
10
145
9
215
8
360
7
243
6
123
5
36
4
6
3
4
2
0
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Just Kids
data wydania
ISBN
978-83-7536-446-0
liczba stron
296
słowa kluczowe
rock, muzyka, poezja, przyjaźń
język
polski
dodała
Ag2S

Było to lato, gdy umarł Coltrane, lato miłości i zamieszek, lato, gdy przypadkowe spotkanie na Brooklynie pchnęło dwoje młodych ludzi na drogę twórczości artystycznej, poświęcenia i inicjacji. Patti Smith została poetką i wykonawczynią, a Robert Mapplethorpe rozwijał swój bardzo prowokacyjny styl w dziedzinie fotografii. Połączeni niewinnością i entuzjazmem, przemierzali Nowy Jork, od Coney...

Było to lato, gdy umarł Coltrane, lato miłości i zamieszek, lato, gdy przypadkowe spotkanie na Brooklynie pchnęło dwoje młodych ludzi na drogę twórczości artystycznej, poświęcenia i inicjacji.
Patti Smith została poetką i wykonawczynią, a Robert Mapplethorpe rozwijał swój bardzo prowokacyjny styl w dziedzinie fotografii. Połączeni niewinnością i entuzjazmem, przemierzali Nowy Jork, od Coney Island po Czterdziestą Drugą Ulicę, aż dotarli do słynnego okrągłego stołu w lokalu Kansas City, w którym brylował krąg Andy'ego Warhola. W 1969 roku para zamieszkała w hotelu Chelsea i weszła do środowiska ludzi okrytych – dobrą i złą – sławą, wpływowych artystów z barwnej alternatywnej cyganerii. Były to czasy wzmożonej świadomości, gdy światy poezji, rock and rolla, sztuki i seksualności zderzały się i wybuchały z całą mocą. W tym środowisku dwoje dzieciaków zawarło pakt, że będą się o siebie troszczyć. Pełni animuszu, romantyczni, oddani tworzeniu, gnani wspólnymi marzeniami i pragnieniami, inspirowali się nawzajem i wspierali w chudych latach.
Poniedziałkowe dzieci zaczynają się jako historia miłosna, a kończą jako elegia. To także hołd złożony Nowemu Jorkowi na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, jego bogaczom i biedakom, sprzedajnej miłości i demonom. To prawdziwa baśń, portret dwojga młodych początkujących artystów w przededniu sławy.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Czarne, 2012

źródło okładki: http://czarne.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 489
Przemek Skoczyński | 2013-02-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 lutego 2013

Jestem fanem Patti od wydania płyty "Gone again", czyli od lat 90. W sumie nie wiem jak to możliwe, bo dziś artysta o takiej egzaltacji raczej by szans na moje uznanie nie miał (taki Jim Morrison wzbudza we mnie co najwyżej politowanie) a jednak uwielbiam ją i przez cały okres studiów nosiłem jej zdjęcie w portfelu. Cieszyłem się na tę książkę i w sumie nadal się cieszę, ale to co razi w twórczości Patti-wokalistki, to u Patti-pisarki razi jeszcze bardziej. Jest nawiedzona, nadmiernie uduchowiona, używa górnolotnych słów, zwrotów i nachalnie eksponuje uczucia. Wiem, że temat jest poważny, ale gdybym nie znał jej twórczości muzycznej pewnie nie dotrwałbym do końca. To co pozwoliło mi przebrnąć przez "Poniedziałkowe dzieci" to świadomość, że ona naprawdę taka jest. Cóż, idę posłuchać "Horses"...

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ryczące owieczki

„Ryczące owieczki” Boba Brinera stanowią swego rodzaju manifest - wezwanie autora do działania chrześcijan w różnych dziedzinach życia społecznego. W...

zgłoś błąd zgłoś błąd