Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Buba

Buba

Autor:
Cykl: Buba (tom 1) | Seria: Plus Minus 16
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Literatura
data wydania
ISBN
9788376720395
liczba stron
256
język
polski
typ
papier
dodała
jagarkar
6,47 (619 ocen i 71 opinii)

Opis książki

Kiedy ma się rodziców, dziadka, ukochaną parę dżinsów, martensy i własny pokój – życie wydaje się całkiem znośne i Buba o tym wie. Ale Buba to gracz, który walczy o najwyższą stawkę, jaką jest rodzinne szczęście. Bo Bubie do szczęścia potrzebne jest zawsze szczęście innych. Taka już jest. Powieść Barbary Kosmowskiej tętni ciepłem i życiem. Jej główna bohaterka jest postacią bardzo pozytywną, nies...

Kiedy ma się rodziców, dziadka, ukochaną parę dżinsów, martensy i własny pokój – życie wydaje się całkiem znośne i Buba o tym wie. Ale Buba to gracz, który walczy o najwyższą stawkę, jaką jest rodzinne szczęście. Bo Bubie do szczęścia potrzebne jest zawsze szczęście innych. Taka już jest.
Powieść Barbary Kosmowskiej tętni ciepłem i życiem. Jej główna bohaterka jest postacią bardzo pozytywną, niestety – mnóstwo poważnych problemów spada na jej nastoletnią głowę. Z opresji zawsze wychodzi z twarzą i więcej – swoim optymizmem rozwesela także twarze (i serca!) innych.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Literatura, 2010

źródło okładki: http://www.wyd-literatura.com.pl/barbara-kosmowska...»

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 998
My_books | 2014-09-14
Na półkach: Przeczytane, ***7

Ciekawa bohaterka, cudowny dziadek, dziwni, ciągle kłócący się rodzice, Mańczakowie, intrygujące tytuły rozdziałów, wciągający język, gra w karty i jeszcze raz dziadek... Powiem może tak: w tej książce to chyba dziadek gra główną rolę?! No, nie wiem...
„Buba” nie jest problematyczna. To po prostu luźne opowiadania z udziałem tych ludzi (wyżej wymienionych). Matka Buby jest pisarką, niezbyt dobrze sprzedających się powieści. Ojciec, z kolei, pracuje w telewizji. Dziadek uwielbia grę w karty i totolotka (ciekawe historie zawsze dzieją się z dziadkiem :D). A Buba, uczennica, niestety musi chodzić do szkoły, tak jak my wszyscy, prawda młodzieży?!
No cóż- przeczytajcie, niezwykle zabawna książka ;)

książek: 367
Meredith | 2014-06-11

Buba jest świetna, a jej dziadek jeszcze lepszy. Wspaniała książka! ;>

książek: 463
KatiEmm | 2010-11-09
Przeczytana: 09 listopada 2010

Świetna książka. Szybko i bardzo przyjemnie się ją czyta.
Na początku myślałam, że będzie to pewnie jakaś 'typowa młodzieżówka', ale wcale nie.! Nie jest ani trochę 'typowa'. Ale bardzo oryginalna.
Poznajemy dziewczynę Bubę i jej ciekawą rodzinkę. Przeżywamy rodzinne 'wzloty i upadki' oraz różne przeżycia Buby.
Moim ulubionym bohaterem tej książki jest Dziadek Buby. Podziwiam go za sposób bycia. Zawsze ma coś do powiedzenia w każdej sytuacji. Jego wypowiedzi są bardzo dowcipne. To świetny bohater.
Książka jest naprawdę świetna.

książek: 1642
dzosefinn | 2010-07-27
Na półkach: Przeczytane

Rewelacyjna książka! Autorka tej książki umieściła w niej dużo humoru oraz barwnie przedstawiła rozterki życia codziennego zwariowanej nastolatki o imieniu Buba. Lekka, łatwa i przyjemna :)

książek: 907
Agnessa | 2010-07-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 lipca 2010

Gdyby nie odgórne polecenie, ominęłaby mnie ciekawa i zabawna książka. Nastawiłam się na wypożyczenie innej książki Barbary Kosmowskiej - "Pozłacanej rybki". Na hasło, że nic tej autorki nie czytałam - musiałam wypożyczyć "Bubę" i od niej zacząć. Czasem warto być posłusznym i nie kwestionować tonu nieznoszącego sprzeciwu. To była przyjemna lektura, którą połknęłam w jeden dzień. Nie tak dawno wyrzucałam sobie, że praktycznie nie czytam polskich autorów, a że mamy upały najlepsza będzie książka dla młodzieży, ale polecona dorosłej przez dorosłą. Kosmowska ma świetny styl, poczucie humoru i przy okazji potrafi wyważyć skrajne nastroje.

Buba ma 15 lat, jest córką znanych rodziców. Matka Maria to autorka poczytnych romansideł, ojciec Paweł realizuje się w telewizji. Wraz z nimi mieszka dziadek Henryk, a posiłki serwuje pani Bartoszowa. Niby nic nadzwyczajnego, ale to tylko pozory. Od pierwszych stron widać, że rodzinie daleko do zwyczajności. Matka wiecznie pisząca, spotykająca się z czy...

książek: 168
Neszka | 2014-04-01
Na półkach: Przeczytane, 2014 r.
Przeczytana: 31 marca 2014

Początkowo spodziewałam się, że albo będzie to słaba książka obyczajowa, albo okaże się interesującą i przyjemną lekturą. Miałam jednak nadzieję, że nie będę żałowała poświęconego czasu. Na szczęście nie zawiodłam się, a książka wywołała u mnie pozytywne emocje i częsty uśmiech na twarzy.

Buba jest dziewczyna niezależną, trochę zagubioną, pragnąca rodzinnego szczęścia. Rodzice pochłonięci pracą, siostra z własnymi problemami małżeńskimi i kochający dziadek oraz troskliwa gosposia. Zdecydowanie nie jest to typowy model rodziny, w którym rodzice kochają swoje dzieci i starają się spędzić z nimi jak najwięcej czasu. Dlatego Buba, której imienia nie pamiętają nawet rodzice, chce za wszelką cenę to zmienić. Niestety, jak na złość wszystko zaczyna się komplikować, a Bubie pozostaje tylko gra w brydża czy ogóra z sąsiadami i dowcipnym dziadkiem. Na domiar złego na jej drodze pojawia się dwóch interesujących chłopaków, a ona sama nie jest pewna co właściwie czuje...

Przy tej książce śmiałam...

książek: 304
Elżbieta | 2012-08-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2011 rok

Przeczytałam "Bubę" z ciekawości, co też ciekawego słychać w prozie dla młodzieży, usłyszałam też zachwyty wielu dorosłych nad książką. Nie rozczarowałam się.
Pani Kosmowska stworzyła arcyciekawy duet wnuczki i dziadka. Dziadek jest po prostu "powalający".
Autorka umie pisać o problemach dzisiejszych nastolatków z wyczuciem i humorem.

książek: 1008
catunga | 2011-08-23
Na półkach: Przeczytane

Dla młodzieży i dla starszych czytelników :) Nie czytać w komunikacji miejskiej, bo głośny śmiech zwraca uwagę ;)

książek: 1298
Karolka | 2011-02-23
Na półkach: Ulubione, Przeczytane

Śmieszna, szczera, prawdziwa, napisana lekkim, zrozumiałym dla nastolatków językiem!

książek: 1299

Moja przygoda z Bubą przydarzyła się dobre dwa lata temu, ale bardzo dobrze pamiętam, że czas spędzony z tą książką nie był zmarnowany. Powieść do reki wcisnęła mi moja mama, chwaląc humor i styl autorki; niewiele więcej myśląc zabrałam się do czytania.

"Kiedy ma się rodziców, dziadka, ukochaną parę dżinsów, martensy i własny pokój - życie wydaje się całkiem znośne i Buba o tym wie. Ale Buba to gracz, który walczy o najwyższą stawkę, jaką jest rodzinne szczęście. Bo Bubie do szczęścia potrzebne jest zawsze szczęście innych. Taka już jest."

Buba ma 15 lat, martensy, parę ukochanych dżinsów i staż w unikaniu sławy swoich rodziców. Jej mama jest poczytną autorką romansów, które uwielbiają rówieśnice Buby, tata Paweł zaś prowadzi własne show w telewizji. Dziewczyna ma też dziadka, który rozkochany w toto lotku wydaje na niego całą swoją emeryturę,a po południu wraz z wnuczką ogrywa ekscentrycznych sąsiadów w Ogóra.

Powieść obfituje w błyskotliwe dialogi, humor tryska z wielu stron całk...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Carlo Collodi
    188. rocznica
    urodzin
    - I co dalej? - spytał Pinokio.
    - Nic - westchnął Gepetto z rezygnacją. - Jesteśmy zgubieni..
    - Zgubieni? Dlaczego zgubieni? - zaprotestował Pinokio. - Daj mi, tato, rękę i uważaj, żebyś się nie poślizgnął.
    - Dokąd mnie teraz prowadzisz?
    - Spróbujemy raz jeszcze. Chodź i nic się nie bój.
  • Dale Carnegie
    126. rocznica
    urodzin
    Wszyscy na świecie szukają szczęścia, a jest jeden tylko sposób, aby je znaleźć. Trzeba kontrolować swoje myśli. Szczęście nie przychodzi z zewnątrz. Zależy od tego, co jest w nas samych.
  • Michele Fitoussi
    60. rocznica
    urodzin
    Nienawiść zżera, paraliżuje i przeszkadza żyć
  • Frances Hodgson Burnett
    165. rocznica
    urodzin
    To takie smutne, gdy książka się kończy
  • Laurence Sterne
    301. rocznica
    urodzin
    Miłość jest niczym bez sentymentu. A sentyment jest jeszcze mniej wart bez miłości.
  • Bartosz Łapiński
    40. rocznica
    urodzin
    ... słowo "kurwa" jest w naszym kraju rodzajem mantry. Indyjscy mnisi całymi dniami powtarzają różne mantry, na przykład OMM... OMM... albo TAU... TAU... czy coś w tym rodzaju. Natomiast u nas prawie cały naród nieświadomie stosuje jako mantrę wyżej wspomniane słowo. Jego układ liter, a zwłaszcza mo... pokaż więcej
  • Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
    123. rocznica
    urodzin
    Nie widziałam Cię już od miesiąca.
    I nic. Jestem może bledsza,
    trochę śpiąca, trochę bardziej milcząca.
    Lecz widać można żyć bez powietrza.
  • Arundhati Roy
    53. rocznica
    urodzin
    Kiedy kogoś zranisz, zaczyna cię mniej kochać. Taki skutek mają nieostrożne słowa. Ludzie zaczynają cię mniej kochać.
  • Karol Bunsch
    27. rocznica
    śmierci
    Ja walczę z takim bogiem, którego względy kupić, a usługi wynająć można!
  • Ferdynand Goetel
    54. rocznica
    śmierci
    ...górale, ludność podtatrzańska. Ci, są takim samym fenomenem etnicznym, jak Tatry przyrodzonym. Nieodgadłe zmieszanie typów etnicznych, jakie się tu kiedyś dokonało, wyodrębniło ich nie tylko z reszty polskiego ludu, ale chyba i z ludów Europy. Wywodzono rodowód ich od Rzymian, nordyków, czerwonos... pokaż więcej
  • Arthur Hailey
    10. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd