Miasto ślepców

Seria: VIP- Vademecum Interesującej Prozy
Wydawnictwo: Muza
7,55 (110 ocen i 12 opinii) Zobacz oceny
10
8
9
22
8
29
7
31
6
11
5
4
4
4
3
0
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Ensaio sobre a Cegueira
data wydania
ISBN
8372004838
liczba stron
328
język
polski
dodała
jagarkar

Akcja Miasto ślepców rozgrywa się w bliżej nieokreślonym mieście, może Lizbonie. Niespodziewanie wybucha tam epidemia ślepoty...Już samo zestawienie obu słów wydaje się być paradoksem. Kolejni mieszkańcy nagle tracą wzrok, pogrążając się w mlecznej otchłani. W całym kraju powstają miejsca zesłania ociemniałych nieszczęśników, ale my obserwujemy tylko jeden opustoszały szpital, który w ciągu...

Akcja Miasto ślepców rozgrywa się w bliżej nieokreślonym mieście, może Lizbonie. Niespodziewanie wybucha tam epidemia ślepoty...Już samo zestawienie obu słów wydaje się być paradoksem. Kolejni mieszkańcy nagle tracą wzrok, pogrążając się w mlecznej otchłani. W całym kraju powstają miejsca zesłania ociemniałych nieszczęśników, ale my obserwujemy tylko jeden opustoszały szpital, który w ciągu kilku dni zapełnia się dwustoma ślepcami. Wkrótce szpitalną społecznością zaczynają rządzić mechanizmy odtwarzające prastare, odwieczne schematy: walka o przetrwanie, walka o władzę, podział ról na oprawców i ofiary. Groteskowy obraz bezradnych jak dzieci, wytrąconych z normalnego życia ludzi staje się historią upokorzenia. Przekroczone są wszelkie granice upodlenia, jakby ociemniały świat pozbył się nagle hamulców ukształtowanych przez tradycję, wiarę, kulturę.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Muza, 1999

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 668
introdukcja | 2016-03-14
Przeczytana: 14 marca 2016

Jest to książka trudna zarówno pod względem narracji, jak i stylizacji, ze szczególnym uwzględnieniem dialogów. Są one wplecione w gęsty tekst, oddzielone jedynie przecinkami, co powoduje niemałe zamieszanie przy próbie ustalenia co kto mówi.

Nietypowym w tej powieści jest również brak występowania jakichkolwiek imion, nazwisk, czy nazw własnych... Bohaterów rozróżniamy po miejscu, jakie zajmują w społeczeństwie, bądź po cechach charakterystycznych. Stąd mamy: lekarza, żonę lekarza, dziewczynę w czarnych okularach, złodzieja, policjanta...

Co do fabuły natomiast, to nie trzyma się ona kupy (słowo „kupa” zostało tutaj użyte prze mnie świadomie ze względu na nawarstwiający się w książce opis ekskrementów i fekaliów). Niewyjaśnionym w książce zostaje dlaczego jedna kobieta widzi, gdy całe miasto oślepło oraz skąd wzięła się epidemia ślepoty. Zachowania ludzkie są przedstawione, jak dla mnie, sztucznie, nieprzekonywająco i nieumiejętnie. Nikomu nie zdaje się sprawiać problemu zabijanie, kradzież, robienie pod siebie, uprawianie seksu i to wszystko w otoczeniu innych - bo przecież nikt nic nie widzi, to nie ma skrępowania, nieprawdaż? Autor wrzucił wszystkich ludzi do jednego wora i przedstawił społeczeństwo, w którym występuje jeden typ osobowości. Cała historia jest niezwykle uproszczona i spłycona.

Po książce pozostaje mi jedynie w głowie ilość trupów, jaka piętrzy się ze strony na stronę wraz z mnogością śmieci i fekaliów w mieście. I na tym skupił całą swą uwagę José Saramago, nie przekazując czytelnikowi żadnych głębszych treści.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Odwieczne prawa życia - audiobook

Książka z serii możesz wszystko wystarczy chcieć i się modlić. Występują wzmianki o modlitwie, o tym iż należy umieć zarówno dawać i brać. W skrócie...

zgłoś błąd zgłoś błąd