Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ciemno, prawie noc

Seria: ...archipelagi...
Wydawnictwo: W.A.B.
7,26 (3807 ocen i 665 opinii) Zobacz oceny
10
295
9
519
8
956
7
1 026
6
557
5
217
4
103
3
90
2
24
1
20
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377476284
język
polski
dodała
Olena

Reporterka Alicja Tabor wraca do Wałbrzycha, miasta swojego dzieciństwa. Osiada w pustym poniemieckim domu, z którego przed laty wyruszyła w świat. Dowiaduje się, że od kilku miesięcy w Wałbrzychu znikają dzieci, a mieszkańcy zachowują się dziwnie. Rośnie niezadowolenie, częstsze są akty przemocy wobec zwierząt, w końcu pojawia się prorok, Jan Kołek, do którego w biedaszybie przemówiła...

Reporterka Alicja Tabor wraca do Wałbrzycha, miasta swojego dzieciństwa. Osiada w pustym poniemieckim domu, z którego przed laty wyruszyła w świat. Dowiaduje się, że od kilku miesięcy w Wałbrzychu znikają dzieci, a mieszkańcy zachowują się dziwnie. Rośnie niezadowolenie, częstsze są akty przemocy wobec zwierząt, w końcu pojawia się prorok, Jan Kołek, do którego w biedaszybie przemówiła wałbrzyska Matka Boska Bolesna. Po jego śmierci grupa zbuntowanych obywateli gromadzi się wokół samozwańczego „syna", Jerzego Łabędzia. Alicja ma zrobić reportaż o zaginionej trójce dzieci, ale jej powrót do Wałbrzycha jest także powrotem do dramatów własnej rodziny: śmierci rodziców, samobójstwa pięknej starszej siostry, zafascynowanej wałbrzyską legendą księżnej Daisy i zamku Książ. Wyjaśnianiu tajemnicy Andżeliki, Patryka i Kalinki towarzyszy więc odkrywanie tajemnic z przeszłości Alicji. W swojej najnowszej książce Joanna Bator nawiązuje do konwencji powieści gotyckiej. Nie po to jednak, by bawić czytelnika: w tym, co niesamowite, często ukryta jest prawda o nas, której na co dzień nie chcemy pamiętać.

 

źródło opisu: Wydawnictwo W.A.B., 2012

źródło okładki: http://wab.com.pl

pokaż więcej

książek: 186
anezee | 2014-04-26
Na półkach: Przeczytane, śmietnik
Przeczytana: 2013 rok

"Ciemno, prawie noc" to książka podejmująca temat krzywdzonych dzieci i wspomnień z dzieciństwa na południu Polski. Rozwleczona niepotrzebnie na wiele stron i zupełnie nieciekawa.

Joanna Bator miała ambicję, żeby wpleść wątki z aktualnej rzeczywistości w coś na kształt satyry, obrazu Polaków w krzywym zwierciadle, upstrzonego nużącymi fragmentami bluzgów z internetowego forum. Wyszło wyjątkowo schematycznie i czarno-biało. Jeśli dodać do tego nieprzejrzysty styl pisania i męczące stylizowanie języka raz tak a raz inaczej, wychodzi książka, przy której nie warto się męczyć.

Nie doczytałam do końca i odradzam. Krytyka postaw ludzkich jest tu łopatologiczna i bez wdzięku. Jak streszczenie filmów Marka Koterskiego napisane przez kogoś pozbawionego poczucia humoru.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ja, Fronczewski

Dla wielu Franek Kimono, dla wielu Pan Kleks a jeszcze dla wielu Pan Jacek z Rodziny Zastępczej. Ot, cały Piotr Fronczewski. Aktor wybitny, skromny, m...

zgłoś błąd zgłoś błąd