Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ciemno, prawie noc

Seria: ...archipelagi...
Wydawnictwo: W.A.B.
7,26 (3748 ocen i 663 opinie) Zobacz oceny
10
294
9
510
8
940
7
1 014
6
541
5
217
4
101
3
88
2
24
1
19
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377476284
język
polski
dodała
Olena

Inne wydania

Reporterka Alicja Tabor wraca do Wałbrzycha, miasta swojego dzieciństwa. Osiada w pustym poniemieckim domu, z którego przed laty wyruszyła w świat. Dowiaduje się, że od kilku miesięcy w Wałbrzychu znikają dzieci, a mieszkańcy zachowują się dziwnie. Rośnie niezadowolenie, częstsze są akty przemocy wobec zwierząt, w końcu pojawia się prorok, Jan Kołek, do którego w biedaszybie przemówiła...

Reporterka Alicja Tabor wraca do Wałbrzycha, miasta swojego dzieciństwa. Osiada w pustym poniemieckim domu, z którego przed laty wyruszyła w świat. Dowiaduje się, że od kilku miesięcy w Wałbrzychu znikają dzieci, a mieszkańcy zachowują się dziwnie. Rośnie niezadowolenie, częstsze są akty przemocy wobec zwierząt, w końcu pojawia się prorok, Jan Kołek, do którego w biedaszybie przemówiła wałbrzyska Matka Boska Bolesna. Po jego śmierci grupa zbuntowanych obywateli gromadzi się wokół samozwańczego „syna", Jerzego Łabędzia. Alicja ma zrobić reportaż o zaginionej trójce dzieci, ale jej powrót do Wałbrzycha jest także powrotem do dramatów własnej rodziny: śmierci rodziców, samobójstwa pięknej starszej siostry, zafascynowanej wałbrzyską legendą księżnej Daisy i zamku Książ. Wyjaśnianiu tajemnicy Andżeliki, Patryka i Kalinki towarzyszy więc odkrywanie tajemnic z przeszłości Alicji. W swojej najnowszej książce Joanna Bator nawiązuje do konwencji powieści gotyckiej. Nie po to jednak, by bawić czytelnika: w tym, co niesamowite, często ukryta jest prawda o nas, której na co dzień nie chcemy pamiętać.

 

źródło opisu: Wydawnictwo W.A.B., 2012

źródło okładki: http://wab.com.pl

pokaż więcej

książek: 1776

Nie podobała mi się ta książka; w ogóle nie mogłam się w nią wczuć i nie mogłam się doczekać aż ją skończę. Jedyne co można zaliczyć moim zdaniem na plus to autentyzm korespondencji meilowej, ale naprawdę już na siłę szukam czegokolwiek pozytywnego. Powieść jest napisana w nurcie realizmu magicznego, ale bez magii słów i z nieudaną próbą tchnienia życia realizmu) w postacie pierwszoplanowe i poboczne. Przydługa. Pozbawiona atmosfery suspensu, a zdaje się, że zamierzeniem autorki było uczynienie suspensu jednym z filarów tej dziwacznej konstrukcji. A takie fajne tło... mój ukochany Dolny Śląsk, księżna Daisy.

Być może wodolejstwo to stała cecha Bator - widziałam z nią jakieś wywiady (w jednym pokazywała swoją bibliotekę i przyznaję, że zawdzięczam jej sięgnięcie po Sandora Maraia) i wystąpienie na gali Nike. Z przykrością stwierdzam, że Bator cierpi na słowotok (nie może przestać mówić po prostu), patos i zanudzanie słuchaczy. Widać, że ma smykałkę do perorowania.

Być może jestem zbyt ostra, ale na litość boską, ta książka otrzymała podobno najbardziej prestiżową nagrodę w tym kraju-raju. Naprawdę nie było nic lepszego?

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Polowanie na czarownice

Moje drugie podejście do tej sagi. Czytam, czytam i jestem w szoku bo idzie. Czasami tylko myślę:"Boże jakie to durne!", ale jednak ma w sob...

zgłoś błąd zgłoś błąd