Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Niepamięć

Wydawnictwo: Bukowy Las
7,45 (200 ocen i 68 opinii) Zobacz oceny
10
26
9
26
8
49
7
52
6
24
5
15
4
0
3
5
2
3
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788362478606
liczba stron
488
słowa kluczowe
śpiączka
język
polski
dodała
hibou

Dwóch przyjaciół, lekarzy, którym przyszło żyć i pracować w dwóch różnych krajach, spotyka się po latach w romatycznych okolicznościach. Kiedyś łączyło ich wiele, a dzieliła miłość do tej samej kobiety. Teraz jeden z nich jest ciężko chory, potrzebuje medycznej pomocy drugiego. Wyuczona i przyswojona na emigracji obojętność nagle przestaje mieć znaczenie, poprawność znika nagle pod wpływem...

Dwóch przyjaciół, lekarzy, którym przyszło żyć i pracować
w dwóch różnych krajach, spotyka się po latach w romatycznych okolicznościach. Kiedyś łączyło ich wiele, a dzieliła miłość do tej samej kobiety. Teraz jeden z nich jest ciężko chory, potrzebuje medycznej pomocy drugiego. Wyuczona i przyswojona na emigracji obojętność nagle przestaje mieć znaczenie, poprawność znika nagle pod wpływem fali dawno zapomnianych emocji. Zagubione gdzieś po drodze słowa odzyskują dawne znaczenie. Przyjaciele zaś z przerażeniem stwierdzają, że obaj nie wiedzą nic o losach swojej dawnej sympatii. Dziewczyna zniknęła przed laty w zupełnie nieznanych okolicznościach.
O losach zaginionej kobiety, dotkniętej niepamięcią wsteczną opowiada druga część powieści. Katarzyna żyje w innej, obcej jej rzeczywistości. W pewnym sensie ma szansę na nowe życie, jest jakby stworzona na nowo, ta sama, a zarazem już zupełnie inna. Każdego dnia powracają pojedyncze obrazy z przeszłości, są one niespójne i nielogiczne. Mieszanina miejsc, wydarzeń, ludzi, faktów i konfabulacji, które dziwią, szokują, przerażają, rodzą nieokreślony lęk, zmieniający się w paniczny strach.
Im więcej powracających wspomnień, tym więcej niepewności, tym większe uczucie wyobcowania. W końcu pamięć kobiety powraca, wszystko układa się w logiczną całość, potęgując z dnia na dzień chęć konfrontacji teraźniejszości z przeszłością.

 

źródło opisu: http://bukowylas.pl/content/ksiazka/niepami%C4%99%C4%87

źródło okładki: http://bukowylas.pl/content/ksiazka/niepami%C4%99%C4%87

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 408
fidrygauka | 2013-02-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 lutego 2013

Książka wpadła mi w ręce przypadkowo. Zaczęłam czytać w drodze do pracy i po raz pierwszy ... przejechałam stację, pochłonięta lekturą.
Motyw przewodni nie jest zbyt oryginalny: dwóch facetów zakochanych w tej samej dziewczynie. Postacie bohaterów jednak wciągają. Jest retrospekcja, zapowiadająca tajemnicę. Są nieoczekiwane wydarzenia, niedomówienia. Pierwsze sto pięćdziesiąt stron pochłania się szybko, a kolejne trzysta daje nadzieję na niebanalny koniec, na zaskakujące zwroty akcji, na dobrą lekturę.

Niestety, po udanym wstępie zaczynają się dłużyzny. Niekończące się relacje tych samych wydarzeń pokazane z perspektywy dwóch, a nawet trzech różnych bohaterów. Ciągnące się w nieskończoność opisy przeżyć, gestów, słów. Dogłębna analiza uczuć, brzmiąca raczej niewiarygodnie w ustach męskiego narratora. I niech nie zabrzmi to seksistowsko - po prostu mam wrażenie, że faceci patrzą na świat z trochę innej perspektywy. Czy roztrząsają każde spojrzenie kobiety? Czy rozkładają na czynniki pierwsze każde zachowanie ukochanej? Czy kolekcjonują w pamięci opadający kosmyk włosów, szum wiatru w uszach, ulotność, emocje? Ci, których poznałam, raczej nie :)

Mimo dłużyzn autorka wciąż rzuca 'łakome kąski' w postaci nieoczekiwanych zdarzeń, zaskakujących zbiegów okoliczności, analizy innej kultury, w której przyszło żyć jednemu z głównych bohaterów.

Powoli zaczyna się jednak robić tak, jak w telenoweli.
Skumulowanie dramatów, szokujące wydarzenia wywlekane z przeszłości, tajemnica goni tajemnicę.
Po dotarciu do połowy (powieść jest podzielona na dwie sekcje: Michał i Katarzyna) miałam szczerą ochotę oddać książkę do biblioteki i nigdy do niej nie wracać. Zachęciły mnie jednak dość pozytywne opinie, ba wręcz zachwyty, innych czytelników.
Zaczęłam więc czytać 'wersję Katarzyny'. I tu nastąpił jeszcze gorszy galimatias. O ile bowiem wersja Michała była konsekwentnie opowiadana przez niego, w drugiej części narratorów jest ... trzech, a w porywach czterech.
Każdy rozdział wymaga chwili zastanowienia i zadania sobie pytania: "I kto to mówi?"
Przesyt, który mnie zmęczył niesamowicie.
Poza tym pewne motywy są powielane (np. przeszłość, przeżycia bohaterów).

Pod koniec pojawia się wątek kryminalny.
Świetny zwrot akcji!
"Dla tego zakończenia warto było brnąć przez te freudowskie zawikłania, przez pełne medycznych szczegółów opisy, przez wielokrotne wracanie do tych samych wydarzeń" - pomyślałam sobie.
Jednak ... niestety.
Zakończenie, choć w sumie jest nieprzewidywalne, rozczarowało mnie.
Mam mieszane uczucia co do całości- szczególnie czytając tak wiele pozytywnych recenzji.
Wciągający temat, niebanalny pomysł, wiele fajnie powplatanych elementów, jak chociażby opisy Chorwacji czy sceny z życia studentów medycyny i lekarzy.
Całość jednak - jak mawiała moja babcia - 'przefajnowana'.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Oskarżenie

Po dramatycznie słabej Czarnej Madonnie pan Mróz wreszcie wraca do czegoś co po prostu mu wychodzi. Joanna zostaje poproszona o pomoc w sprawie sp...

zgłoś błąd zgłoś błąd