Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Chciałbym, żeby ktoś gdzieś na mnie czekał

Tłumaczenie: Aleksandra Komornicka
Wydawnictwo: Świat Książki
5,75 (285 ocen i 17 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
13
8
12
7
68
6
68
5
76
4
10
3
24
2
1
1
9
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Je voudrais que quelqu'un m'attende quelque part
data wydania
ISBN
83-7311-483-1
liczba stron
175
słowa kluczowe
opowiadania
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
megii24

Inne wydania

Jesteśmy samotni, ale czy naprawdę musimy być wobec siebie obojętni? Zauważ mnie, gdy mijamy się w tłumie. Na książkę Anny Gavaldy składa się dwanaście opowiadań. Ich bohaterowie to zwykli ludzie, wnikliwie obserwowani przez pisarkę podczas zdarzeń, które przeżyli w sposób szczególny. Czasami jest to kilka godzin, czasami kilka dni, miesięcy, lat, zawsze jednak kanwę stanowi coś, co w sposób...

Jesteśmy samotni, ale czy naprawdę musimy być wobec siebie obojętni?
Zauważ mnie, gdy mijamy się w tłumie.

Na książkę Anny Gavaldy składa się dwanaście opowiadań. Ich bohaterowie to zwykli ludzie, wnikliwie obserwowani przez pisarkę podczas zdarzeń, które przeżyli w sposób szczególny. Czasami jest to kilka godzin, czasami kilka dni, miesięcy, lat, zawsze jednak kanwę stanowi coś, co w sposób istotny odbiło się na losach głównych postaci.

 

źródło opisu: z okładki

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 75
Deafless | 2012-10-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2011 rok

Kiedy pierwszy raz sięgnęłam po tę książkę, byłam oczarowana. Choć... może nie od pierwszej strony ;)
Książka składa się z kilkunastu opowiadań. O czym? O życiu. Jak mówi autorka „Mijam ludzi. Patrzę na nich. Pytam, o której rano wstają, w jaki sposób zarabiają na życie i jaki na przykład jest ich ulubiony deser. A potem o nich myślę. Myślę o nich cały czas. Ponownie widzę ich twarze, ręce, a nawet kolor skarpetek. Myślę o nich godzinami, wręcz latami, a potem, pewnego dnia, próbuję o nich napisać”. Bohaterów poznajemy w bardzo krótkim czasie, autorka przedstawia czytelnikowi fragment ich życia. Część z tego co o nich wiemy pozostaje w sferze naszych domysłów, jakby ukryte za zasłoną mglistej tajemnicy. Bardzo szybko się do nich przywiązujemy. Bawią nas, denerwują. Ale zawsze wzbudzają emocje. Łączy ich poczucie osamotnienia oraz pragnienie miłości.
Gavalda pokazuje nam nie tylko jak świetną jest obserwatorką. Poprzez poszczególne wersy przemawia do nas wrażliwa i empatyczna dusza, swobodnie przelewająca na papier dokładnie to co ma na myśli. Urzeka swoją prostotą. Każde, nawet najkrótsze opowiadanie zwiera w sobie cały kalejdoskop emocji.
Czekamy na happy end.
A ten, jak to w prawdziwym życiu bywa, nie zawsze jest taki jak byśmy chcieli, nie zawsze „happy”. I to właśnie czyni tę książkę tak wyjątkową, sprawiając że pamiętamy o niej na długo po odłożeniu na półkę.
No i tytuł. Tak. Też chciałabym, żeby ktoś gdzieś na mnie czekał...

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Drogie życie

Drogie Życie, Wiesz, że nie zawsze byłam zadowolona i często narzekałam. Po latach człowiek zaczyna rozumieć, że narzeka i szukanie winnych nic nie da...

zgłoś błąd zgłoś błąd