Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Oko czerwonego cara

Tłumaczenie: Rafał Lisowski
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Inspektor Pekkala". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Albatros
6,59 (94 ocen i 21 opinii) Zobacz oceny
10
8
9
2
8
15
7
24
6
24
5
8
4
10
3
3
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Eye of the Red Tsar
data wydania
ISBN
978-83-7659-711-9
liczba stron
384
słowa kluczowe
proza, historyczna, sensacja
język
polski
dodała
Gośka

Powieść kryminalna, której akcja rozgrywa się w realiach stalinowskiej Rosji. Pierwsza z serii książek, których bohaterem jest inspektor Pekkala, oficer śledczy do zadań specjalnych, znany jako Szmaragdowe Oko, niegdyś najbardziej zaufany człowiek cara Mikołaja II. Syberia, rok 1929. Po dziewięciu latach zesłania gułag opuszcza tajemniczy więzień 4745-P, były inspektor carskiej policji,...

Powieść kryminalna, której akcja rozgrywa się w realiach stalinowskiej Rosji. Pierwsza z serii książek, których bohaterem jest inspektor Pekkala, oficer śledczy do zadań specjalnych, znany jako Szmaragdowe Oko, niegdyś najbardziej zaufany człowiek cara Mikołaja II.

Syberia, rok 1929. Po dziewięciu latach zesłania gułag opuszcza tajemniczy więzień 4745-P, były inspektor carskiej policji, który wsławił się niezwykłą skutecznością w tropieniu najgroźniejszych przestępców. W zamian za złagodzenie wyroku Pekkala zbada sprawę zabójstwa rodziny Romanowów, dokonanego rzekomo na rozkaz Lenina. Pomimo iż rząd rewolucyjny przyjął odpowiedzialność za egzekucję, nadal pozostały wątpliwości co do rzeczywistego przebiegu wydarzeń w Jekaterynburgu. Czy zbrodni faktycznie dokonali czekiści? Co stało się z ciałami zabitych? Gdzie podział się legendarny carski skarb? W razie powodzenia misji detektyw odzyska upragnioną wolność – będzie mógł opuścić Rosję i połączyć się z narzeczoną, z którą rozdzielił go wybuch rewolucji. Za porażkę zapłaci śmiercią. Pekkala odnajduje ciała Romanowów w szybie opuszczonej kopalni; brakuje jednak zwłok carewicza Aleksego. Gdy zaczynają ginąć kolejni świadkowie, staje się jasne, że prawdziwy morderca cara Mikołaja II czai się w pobliżu...

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoalbatros.com/ksiazka,1048,15...(?)

źródło okładki: http://www.wydawnictwoalbatros.com/ksiazka,1048,15...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 191
Alison | 2015-01-08
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 06 stycznia 2015

Ciężko mi zdecydować co czuję po lekturze tej pozycji. Wbrew temu czego się spodziewałam, okazała się to książka "lekka", nawet bardzo. Można ją przeczytać w dzień, może dwa ( mi oczywiście to zajęło, dłużej; prezent na święta, więc nie było nawet kiedy usiąść). "Oko czerwonego cara" mi się podobała, z pewnością sięgnę po następne części. Gryzie tylko mnóstwo niedociągnięć, jeśli czepiać się reali, a z pewnością większość czepiać się będzie (z resztą, powinna). Osobiście nie przepadam za tym okresem, więc mi te niedociągnięcia nie przeszkadzały, choć zauważałam je od początku. (Tak jakby Eastland czytał tylko o rodzinie cara i jakieś napomknienia na temat wydarzeń, a całą resztę zwyczajnie zignorował?)
Nie mogę tylko pojąć tego zachwytu (który sugeruje autor i sami bohaterowie) wszystkich tym inspektorem Pekkalą, w gruncie rzeczy nie był w tej części jakiś zachwycający czy spektakularny. Może, gdyby jeszcze więcej było o jego przeszłości... albo za dużo Sherlocka się naczytałam, haha. Niemniej jednak bardzo mi się podobała część retrospektywna z życia inspektora.
Myślę, że autor mógł jednak trochę więcej opisać tego "powrotu" bohatera do "codziennego" życia. Wtedy z pewnością dałoby się zauważyć przez co musiał przejść inspektor związku ze swą lojalnością i decyzjami.
Zakończenie mnie trochę zawiodło, miałam taki wielki znak zapytania i nie dowierzałam temu co przeczytałam w ostatnim rozdziale. Zupełnie nie mogę połapać motywacji takiej decyzji, ale trudno, może dzięki temu w kolejnej części będzie działo się coś równie ciekawego.
Zapowiedź zwodzi. Znaczy się, jak to przeczytałam, to myślałam, że będzie właśnie o tej stalinowskiej Rosji, ale tam są właściwie wzmianki o tym (nawet jeśli akcja cały czas dzieje się w tym kraju, to równie dobrze mogłaby rozgrywać się gdziekolwiek, gdyby tylko tajemnica do odkrycia była inna).
A, i adnotacje na końcu zniszczyły mi moje dziecięce wierzenia. Co prawda, nie było dla mnie to nowością, ale wolałam żyć w swoim małoletnim przekonaniu, kurczę. Moja ukochana postać z bajki...
I tak przeczytam następną część.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Wiatrodziej

"Czasem najmądrzejsze wyjście wydaje się tym najgłupszym" - "Wiatrodziej" "Wiatrodziej" to drugi tom powieści cyklu &q...

zgłoś błąd zgłoś błąd