Mimo wszystko Wiktoria

Im częściej sięgam po polską literaturę, tym mocniej utwierdzam się w przekonaniu, że dorównuje ona zagranicznym standardom. Właśnie dlatego kiedy w moje ręce wpadła oryginalna kobieca powieść „Mimo wszystko Wiktoria” Renaty Kosin, postanowiłam dać jej szansę. I ani trochę nie żałuję!

Kilka słów o fabule... Zuzanna to artystyczna dusza, prowadząca Dom Otwarty dla Pań, czyli sklep i miejsce, gdzie płeć piękna podczas robótek ręcznych może odpocząć od męskiego towarzystwa i poplotkować. Wśród stałych bywalców jest Gabriela, silna kobieta samotnie wychowująca dorastającą córkę oraz Edyta, młoda mężatka, matka niemowlaka, która właśnie straciła pracę. Jest jeszcze Michalina, dość tajemnicza bohaterka, która ma problemy małżeńskie. Zuzanna zaś zmaga się z brakiem potomstwa i ... wielkim, kochanym psem zwącym się Cynamon. A to dopiero początek barwnej plejady bohaterów. Pewnego dnia do sklepu zawitał mężczyzna, Filip Orecki, który ku zaskoczeniu wszystkich zamierza zapisać się na jeden z kursów szycia. Cóż z tego wyniknie? Nic nie zdradzę:).

Książka bardzo mnie zaskoczyła. Spodziewałam się lekkiej, nastawionej na rozrywkę literatury, ale okazało się, że autorka stworzyła życiową, prawdziwą do bólu opowieść. Fabuła jest pomysłowa, nietypowo przedstawiona i nie brakuje w niej licznych zagadek i tajemnic. Co więcej, wzruszające momenty są zrównoważone humorystycznymi wstawkami. Ogromnym plusem całej lektury jest jej realizm i brak sztuczności. Wydarzenia czy bohaterowie są autentyczni i na wskroś prawdziwi, więc łatwo wczuć się w ich położenie. Emocji tu również nie zabraknie, podobnie jak i złożonych problemów nękających pozornie szczęśliwe osoby. Język jest lekki i plastyczny a całość pochłania się z niemałą przyjemnością.

„Mimo wszystko Wiktoria” to przesycona wnikliwymi obserwacjami i ciepłem książka, od której trudno będzie się Wam oderwać. Jest to kobieca opowieść o przyjaźni, zmaganiach z codziennymi przeciwnościami losu, szukaniu szczęścia i swojego miejsca w świecie. Polecam serdecznie!!

Moja ocena: 5/6
http://kasandra-85.blogspot.com/2012/10/mimo-wszystko-wiktoria-renata-kosin.html

Do książki "Mimo wszystko Wiktoria" podeszłam z pewną rezerwą jak i ciekawością. Pierwsze myśli jakie mi się przewijały przez głowę to: "Znów schematyczna historia o nieszczęśliwych kobietach", jednak nuta tajemniczości i intrygujący tytuł pchały mnie ku przeczytaniu jej. I tak oto zyskałam książkę, która mimo lekkiego tytułu niesie z sobą masę przesłań jak i wiele tajemnic które, my kobiety posiadamy tak wiele.

Głównymi bohaterkami powieści są kobiety spełnione i na pozór szczęśliwe. Trzydziestoparolatki mają stabilne życie, cudowną rodzinę jak i dobrą pracę. Jednak takie szczęście też jest czymś okupowane. W całej historii mamy do czynienia z samotną matką, parą która nie może doczekać się własnego potomstwa no i tajemnicą o której się mówi, ale nie mówi. No i ten słynny Dom Otwarty w którym to bohaterki: Zuzanna - właścicielka psa o niezwykłym imieniu Cynamon, Gabriella - zdystansowana do siebie silna kobieta, Michalina - która ma problem z akceptacją pewnych spraw oraz Edyta - młoda mężatka, szukają harmonii i szczęścia, oraz zachowania równowagi między rodziną a karierą. Nie jest to łatwe zadanie i czasem, pomimo wielkich zdolności artystycznych kobiet, trzeba w samym sobie odnaleźć siłę.

Jak można by było opisać książkę jednym słowem? Zdecydowanie: Intrygująca. Z początku nieco nudnawa, bardzo przewidująca lektura, spokojnie zaczyna nabierać tępa by w pewnej chwili wprowadzić nas w zawiłą i pełną tajemnic akcję, w której pierwsze skrzypce grają cztery przyjaciółki prowadzące ze sobą nieustanne konwersacje. I tutaj chylę czoła przed autorką, która to brawurowo poprowadziła dialogi. Typowo kobiece tematy, mają również odbicie w typowym kobiecym tle - zapach perfum Coco Chanel unoszący się w salonie, kawa i herbata podawane w pięknej porcelanie a do tego jeszcze cieplutkie ciasto. Renata Kosin bardzo plastycznie opisała całą aranżerię - czytelnik ma wrażenie, że został osobiście zaproszony do owego salonu by przy kawce opowiedzieć o swoich sprawach - obojętnie jakich, a następnie wysłuchać porad bohaterek.

Fabuła, bohaterowie jak i wątki główne i poboczne są pięknie i schematycznie powiązane. Od jednej z kobiet przechodzimy do drugiej - wszystko komponuje się w idealną całość. Główną sprawą jest poszukiwanie szczęścia - i tutaj widzimy co, w oczach różnych bohaterek oznacza szczęście. Patrzymy z różnych pryzmatów, co pozwala nam utożsamić się z daną osobą. Nie ma przerysowań czy zniekształceń - autorka serwuje nam świat taki jaki nas otacza, bez zbędnych upiększeń czy znieważeń.

Lekki styl, lekka forma a do tego jeszcze pisanie z przekonaniem, tak by zainteresować potencjalnego odbiorcę. Dobą odmianą jest zastosowanie slangów, co bezpowrotnie wzbogaca książkę. No i humor, w odpowiedniej dawce ma efekt. No i oprócz tego oprawa graficzna - okładka przyciąga wzrok, zawarte jest w niej to co i w książce jest na pierwszym planie - tajemnica. Wydanie, jak to u Repliki jest zawsze fachowe i bezbłędne, co wpływa pozytywnie na odbiór książki.

Osobiście polecam każdemu, choć zdecydowanie jest to pozycja dla kobiet. Porywająca historia czterech przyjaciółek, jest niemal tak realna i nam bliska, jakby to wszystko działo się dosłownie pod naszym nosem. Dzięki pani Renacie dostajemy paletę emocji w różnych wydaniach i mimo iż świat jest tym w którym my sami się znajdujemy, sądzę że właśnie teraz takich książek jest nam potrzeba.

Ocena: 5/6
larysa-recenzuje.blogspot.com

Gdzie nie spojrzałam, gdzie nie zajrzałam, to wszędzie och i ach o debiutanckiej książce "Mimo wszystko Wiktoria" Renaty Kosin. Trudno wtedy się nie pokusić. Często korzystam z podpowiedzi innych blogerów, a oni cóż, chwalili Kosin. Pokusiłam się i nie żałuję. Lubię powieści obyczajowe, lubię czytać książki o przyjaźni, miłości i poszukiwaniu samej siebie. Autorka dała mi to wszystko, a nawet ciut więcej...

"Mimo wszystko Wiktoria" to historia Zuzanny, właścicielki psa, sklepu z artykułami do rękodzieła, organizatorka kursów rękodzielniczych, prywatnie córka, żona, a także przyjaciółka Gabrieli, Michaliny i Edyty.
Gabriela to przede wszystkim matka Julki, inteligentnej nastolatki z tysiącem pomysłów. Jest też wspaniałą przyjaciółką Michaliny, Zuzanny i Edyty. Mimo zaskoczenia innych ma świetny kontakt z ojcem córki.
Michalina - obecnie swój cały czas spędzająca w domu. Szczęśliwa żona Wiktora, matka Michasia i Jasia, pracująca dorywczo w domu. Przyjaciółka Edyty, Zuzanny i Gabrieli, które troszczą się o nią mimo wszystko. Synowa Wiktorii.
Edyta - żona swego męża, obecnie wychowująca małego szkraba. Niestety póki co bezrobotna...
Cztery wspaniałe kobiety, cztery indywidualne charaktery, cztery przyjaciółki na dobre i złe, z naciskiem na złe... Cztery kobiety poszukujące czegoś w życiu...

Wspaniale jest posiadać przyjaciół, nie wyobrażam sobie życia bez kogoś bliskiego. Sama mam przyjaciółkę na którą mogę liczyć w każdej chwili. Wiem, że jest! Wiem, że mi pomoże gdy będę tego oczekiwała! wiem, że wysłucha, albo ze mną pomilczy! To jest wspaniałe, mieć świadomość, że jest gdzieś ktoś do której/go można się przytulić, tak po prostu. To jest piękne.
Renata Kosin niezwykle ciekawie, zachęcająco, ale przede wszystkim prawdziwie ukazała przyjaźń między kobietami. Postaci, które wykreowała są niezwykle realne i z realnym postrzeganiem świata, czego w książkach niestety czasami brakuje. U Kosin mi tego absolutnie nie zabrakło, czytałam z przyjemnością, choć Autorka poruszała trudne tematy i dylematy życiowe, ale któż z nas przed takimi nie stawał?

Przyznaję się, że na początku książka z jakiegoś powodu mi się dłużyła, podejrzewam, że zmęczenie wzięło górę. Jednak kiedy już poznałam dylematy przyjaciółek poszło znacznie szybciej, byłam ciekawa jak rozwinie się sytuacja u Gabrieli, co takiego wydarzyło się Michasi, jaka tajemnica czeka na Zuzannę. Doczekałam się, dobrnęłam, pochłonęłam i się rozczarowałam, bo się skończyło, a chciałam więcej!!! Mam nadzieję, że powstała, bądź powstanie choć krótka kontynuacja.
Muszę przyznać, że debiut Renaty Kosin uważam za całkiem udany. Mam nadzieję, że Autorka ta napiszę jeszcze wiele książek o kobietach i dla kobiet, o życiu i o tym co nas otacza.
Jako, że sama mam maleńką duszę artystyczną dla mnie świetnym pomysłem było umieszczenie wątków o rękodziele i rękodzielniczkach.

"Mimo wszystko Wiktoria" to książka, którą warto przeczytać, bo być może większość z nas doceni siłę przyjaźni, przyjaciół, którzy jednak są na dobre i złe. Może warto od czasu do czasu powiedzieć bliskiej przyjaciółce: cieszę się, że Cię mam. Ja swojej powtarzam, bo jest dla mnie ważna i nie wyobrażam sobie dalszego życia bez niej. Doceńmy to co mamy, a co możemy zbyt szybko stracić. W życiu nie tylko ważna jest miłość, czasem przyjaźń bywa silniejsza i trwalsza. Jeśli ktoś nie ma takiej osoby to może przyszedł odpowiedni czas na to, by poszukać.
Czym by było nasze życie bez ciągłego poszukiwania, rozwijania pasji i dążenia do celu?
Polecam duszom artystycznym, kobietom poszukującym, ale także kobietom spełnionym i szczęśliwym.

"Mimo wszystko Wiktoria" Renaty Kosin to książka niezwykle sympatyczna, która prócz codzienności, porusza wiele problemów i zawiłości współczesnego świata. Czasem miałam nawet wrażenie, że tych zawiłości i opisywanych problematycznych zagadnień jest zbyt dużo, że spokojnie można byłoby nimi obdarzyć kilka książek. Na co liczę! Widać jednak, że autorka bardzo chciała podzielić się swoimi przemyśleniami z czytelnikami i wyszła z tego dość esencjonalna forma, jednak nie pozbawiona mądrości i zdrowego podejścia do wielu spraw.

Książka jest wycinkiem z życia kilku zaprzyjaźnionych kobiet: Michaliny, nad zdrowiem której skaczą nie tylko mąż i synowie, ale też wszyscy znajomi, Zuzanny, która za namową męża prowadzi sklep i Dom Otwarty dla pasjonatek wszelkich robótek ręcznych, Gabrieli, twardej samotnej kobiety mądrze wychowującej dorastającą córkę oraz Edyty, młodej matki, zwolnionej z pracy z bliżej nieokreślonej przyczyny. Niesamowite jest to, jak się one wzajemnie wspierają i dbają o swoje relacje, jak sobie pomagają, ale nie wchodząc w życie innych z butami. Poruszane w tej książce problemy mogą, mogły lub będą mogły dotyczyć każdą z nas, czytelniczek i może właśnie dlatego ta książka staje się bliska?

"Kobiety są jak koronki - piękne i delikatne...
a jednak znacznie mocniejsze, niż można sądzić"

Po kolei i jakby mimochodem poznajemy historie tych kobiet i ich relacje z bliskimi przy kawie w porcelanowej filiżance i ciepłym cieście.. A trzeba przyznać, że nie są to łatwe i bezproblemowe historie. Jak w życiu, każdy z nas ma jakiś problem, jakąś skrywaną tajemnicę.. A wątków i możliwości w książce jest dużo, tajemnic też, na szczęście rozwiązanych problemów również.

Muszę przyznać, że wiele razy byłam zachwycona sposobem przedstawiania różnych sytuacji. Renata Kosin wspaniale potrafiła ująć w słowa i tak inteligentnie poprowadzić sytuację dialogiem, że byłam pod wrażeniem! Przykładem tu może być pobyt w SPA, gdzie dziewczyny, każda w tak różnej przecież sytuacji życiowej, zadawały sobie kolejno pytanie, czy są szczęśliwe.. Majstersztyk! a jest ich więcej..

Buzia mi się śmiała, gdy tematy schodziły na robótki ręczne, bliskie memu sercu, a niejaki Filip Orecki próbował zapisać się na kurs decoupage lub scrapbookingu, a po rozmowie z Zuzanną zapisał się na kurs frywolitek! Nie ma to jak wybór "najprostszej" techniki do nauki na początek ;) Ech, szkoda, że nie było większej relacji z tego kursu! Natomiast za wkrojenie do książki tematu stanikowego, brafitingu i satysfakcji z dobrze dobranego stanika należą się autorce ogromne brawa! Temat ten jest mi szczególnie bliski z tego to powodu, że właśnie autorkę tej książki, Renatę poznałam na jednym ze spotkań dopasowywania biustonoszy i to właśnie między innymi Renata przekonywała i uczyła przybyłe dziewczyny co należy zrobić, żeby biust był piękny i kobiecy :)

Co jeszcze można napisać o książce? Jest przebabska! Historie w niej opisywane są jak kobieta: skacze myślami, ukazuje czym sobie każda z nas zaprząta głowę, jak bardzo chce pokazać, że jest niezastąpiona, co lubi, co powinna polubić :) i co powinna cenić. Dla mnie przypomniała też jedną ważną rzecz, żeby nie oceniać innych nie znając ich sytuacji. Najlepiej w ogóle nie oceniać, a być po prostu dobrym człowiekiem.

Recenzja również na: http://impresje-naili.blogspot.com/2012/08/recenzja-mimo-wszystko-wiktoria.html

Świetna powieść o niesamowitej przyjaźni kilku kobiet tak od siebie różnych, a jednocześnie bardzo oddanych swojej przyjaźni. Opowieść o poszukiwaniu szczęścia, które dla każdej z tych kobiet znaczy coś innego.



Zuzanna prowadzi Dom Otwarty dla kobiet, gdzie kobiety podczas robótkowania odpoczywają od swoich mężczyzn. Zuzanna niestety nie może mieć dzieci lecz ma cudowne wielkie psisko o wdzięcznym imieniu Cynamon, które dostarcza jej sporych problemów. Gabriela, kobieta po przejściach z mężczyznami, samotna, uwielbiająca Coco Chanel, nauczycielka z przypadku. Gabriela zaczyna zdawać sobie sprawę, że jej nastoletnia córka wchodzi w wiek dojrzewania. Edyta, mama 6 miesięcznego chłopca, która właśnie straciła pracę oraz Michalina – najbardziej tajemnicza osoba w całej powieści.



Dodatkowo do całej opowieści należy doliczyć kilka innych kobiet powiązanych z głównymi bohaterkami. Każda z nich jest inna i każda z nich ma inne spojrzenie na świat, jednak ich przyjaźń jest bezgraniczna. Pomagają sobie i wspierają siebie od lat, w dobrych i w złych chwilach w życiu. Nie można jeszcze zapomnieć o Filipie Oreckim, który pewnego dnia zjawia się w Domu Otwartym i koniecznie chce się zapisać na kurs decoupage, niestety jedną z zasad tego tomu jest „brak mężczyzn”. Filip jednak bardzo nalega na zapisanie go na kurs w owym domu. Zuzanna aby go zniechęcić, proponuje mu kurs frywolitkowy. Mężczyzna zgadza się z ogromną radością, i wkrótce wszystkie kobiety uczęszczające do Domu Otwartego dziękują Zuzannie za nowego członka :o)



Z kolejnymi stronami książki coraz bardziej poznajemy jej główne bohaterki. ‘Mimo wszystko Wiktoria” ukazuje jak najbardziej zwyczajne życie, nie przerysowane, co mi się bardzo w książce podobało. Myślę, że każda czytelniczka tej powieści znajdzie w niej bohaterkę, z którą będzie mogła się częściowo utożsamić. Na plus całej fabuły należy również zaliczyć odrobinę humoru wprowadzoną co kilka stron. Niejednokrotnie śmiałam się w głos podczas czytania. Myślę, że raz na jakiś czas warto sięgnąć po pozycję taką jak „Mimo wszystko Wiktoria” o zwyczajnym życiu zwyczajnych kobiet. A kim jest tytułowa Wiktoria? To odkrywają dopiero ostatnie strony powieści.

Czy szczęście jest przeznaczone tylko dla wybranych?jak poukładać swoje osobiste puzzle tak,by z tych maleńkich cząsteczek powstało szczęście?trzy przyjaciółki-bohaterki powieści-dość długo szukały sposobu by ich życie w końcu nabrało odpowiednich barw i w końcu w ich domach zagościł spokój i szczęście.Gabriela,silna kobieta,której wydaje się,że córka jest jej jedynym skarbem i tak naprawdę nic więcej jej do szczęścia nie potrzeba.Mężczyzna? Oj nie.Mężczyzna to ograniczenie wolności!Edyta,druga bohaterka to młoda mężatka.Roztargniona,trochę szalona.Zuzanna,właścicielka Domu Otwartego dla Pań.Właściciela nieujarzmionego psa Cynamona.Po wypadku,jakiemu uległa jako dziecko nie może mieć dzieci.Z tym faktem próbuje pogodzić się przez całe życie.Michalina,która po tragicznych wydarzeniach nie może dojść do siebie.Pracuje,zajmuje się domem i próbuje sprawiać wrażenie pogodzonej z przeszłością.Tylko dlaczego ostatnimi czasy dotyk tak ją ostatni drażni?
Pewnego dnia do Domu Otwartego dla Pań wchodzi mężczyzna i bardzo chce zapisać się na jakieś kobiece zajęcia.Zuzanna,trochę przez przekorę,zapisuje go na zajęcia ,na których robi się frywolitki,misterne ,maleńkie dzieła robione na szydełku.Nie przypuszcza,że mężczyzna szybko zaprzyjażni się ze wszystkimi paniami i okaże się prawdziwym przyjacielem.Niespodziewane wydarzenia poprzewracają do góry nogami świat kobiet,które się tego nie spodziewają.Puzzle powoli zaczynają pokazywać swoje prawdziwe oblicze.
Wspaniała książka,wspaniała lektura na jesienne wieczory i nie tylko.Niebezpiecznie wciąga!Godna polecenia.

Gabriela - niezwykle silna osobowość, nauczycielka samotnie wychowująca nastoletnią córkę.
Edyta - młoda mężatka, która po urodzeniu dziecka i urlopie macieżyńskim zostaje zwolniona z pracy.
Zuzanna - arttystyczna dusza, właścicielka sklepu i Domu Otwartego dla robórkomaniaczek oraz psa o aromatycznym imieniu - Cynamon.
Michalina - żona i matka borykająca się z problemami zdrowotnymi.

Co łączy wszystkie kobiety? - przyjaźń i Dom Otwarty, w którym spotykają się pasjonatki scrapbooking`u, decoupag`u, szydełkowania, frywolitek i wielu innych robótek ręcznych. W Domie Otwartym spotykają się wyłącznie kobiety... i Filip Orecki, który zapisał się na kurs frywolitki. Jak się później okazuje jego cel nie jest związany z rękodziełem - interesuje go wyłącznie poznanie tajemnic kobiecej duszy.

Cztery kobiety, każda inna, każda mierząca się z innymi problemami życia codziennego. To opowieść przepełniona tajemnicą, którą czytelnik odkrywa dopiero na samym końcu lektury. To opowieść pełna niedomówień, domysłów, zagadek, która ukazuje, że najważniejsza jest przyjaźń, która może pomóc w pokonaniu wielu przeszkód, rozwiązaniu wielu problemów.

A tytułowa Wiktoria - to CUD, którego nie każdy może doświadczyć.

Urocza. Ta powieść jest urocza.
Cztery przyjaciółki. Często spotykają się, rozmawiają o życiu, dzieciach, związkach, mężczyznach, popijając latte, frappe latte i wszelkie możliwe herbaty owocowe. Zajadają sie greckimi potrawami, odwiedzają spa, chodzą do fryzjera, poprawiając sobie w ten sposób humory i podbudowując kobiece ego. Bo każdej brakuje jednego elementu, by uznać swoje życie za idealnie ułożone. Każda tylko z pozoru jest spełniona. A role, jakie chciałyby odgrywać w życiu, nie są łatwe i ciężkie do pogodzenia. Albo brakuje mężczyzny albo dziecka albo pracy... W każdej trudnej chwili dziewczyny mogą liczyć na wsparcie przyjaciółek. To historia przyjaźni, w której nie ma tematów tabu, wymówek, ani zachowawczego milczenia.
Na uwagę zasługuje kompozycja powieści. Autorka wartko poprowadziła akcję. Nie zdradza wszystkich informacji o bohaterkach. Podsyca ciekawość czytelnikow, zaskakując w finale. Historia każdej z bohaterek owiana jest tajemnicą aż do ostatnich stron.
Trzeba również zwrócić uwagę na bardzo naturalnie brzmiące dialogi, chociaż szkoda, że dziewczyn nie odróżnia sposób wypowiadania się. Niestety kreacje nie są tutaj mocną stroną. Zostały za słabo zarysowane. Czasami ma się wrażenie, że postaci są jedynie narzędziem do rozprawy na temat kobiecości. Wszystko w porządku, ale to nie literatura filozoficzna, więc miło by było się przywiązać do bohaterek i móc im kibicować. A tutaj wszystkie w jakimś stopniu zyskały moją sympatię, ale żadna w sposób szczególny. Nie potrafiłabym powiedzieć, która jest mi najbliższa, a która najbardziej irytująca. Te kreacje są bardzo zachowawcze. A to niestety sprawia, że przedstawiona historia nie wywołuje wielkich emocji, choć trzyma w napięciu.
Momentami irytuje nadmiar poruszanych zagadnień. Czasami miałam wrażenie, że autorka chciała w jednej powieści zmieścić całą kobiecość i wszystkie wątki, które dotychczas poruszono w podobnych powieściach. Chciała powiedzieć o tym, jak działa mózg kobiety, jak istotne jest dobranie odpowiedniego biustonosza i z jakimi problemami stykają się matki wracające do pracy po urlopie macierzyńskim i... wiele, wiele innych. To wszystko sprawia, że wszelkie kwestie zostają poruszone w dość powierzchowny sposób.
W tej powieści kobiety odnajdą swoje potrzeby, pragnienia, doczesne problemy, marzenia.
Urocza, choć zbyt iddyliczna literatura na obcasach. I to jakich obcasach! (niczego nie zdradzę, trzeba sięgnąć po ksiażkę, żeby się tego dowiedzieć).
Tytuł adekwatny do "zawartości". Zachęca do lektury. Bardzo dobry. Chciałabym jeszcze wspomnieć o okładce. Przykuwa uwagę, zaciekawia i ma bezpośredni związek z treścią. Świetna. Tak tytuł jak i okładka doskonale określają tę powieść. Lekka a przede wszystkim bardzo kobieca.