Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Papusza

Seria: Reportaż
Wydawnictwo: Czarne
7,19 (957 ocen i 146 opinii) Zobacz oceny
10
73
9
75
8
206
7
329
6
199
5
47
4
15
3
10
2
1
1
2
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375365016
liczba stron
200
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodała
kasia

Bronisława Wajs. Po cygańsku Papusza, czyli lalka. Poetka odkryta przez Jerzego Ficowskiego i wynoszona na piedestał przez Juliana Tuwima. Jej wiersze, proste piosenki pełne tęsknoty za przyrodą, są do dzisiaj chlubą cygańskiego dziedzictwa. Popularność, która przyniosła jej rozgłos, szybko okazała się przekleństwem. Posądzenie o zdradę plemiennego kodeksu złamało Papuszy życie. Latami żyła w...

Bronisława Wajs. Po cygańsku Papusza, czyli lalka. Poetka odkryta przez Jerzego Ficowskiego i wynoszona na piedestał przez Juliana Tuwima. Jej wiersze, proste piosenki pełne tęsknoty za przyrodą, są do dzisiaj chlubą cygańskiego dziedzictwa.

Popularność, która przyniosła jej rozgłos, szybko okazała się przekleństwem. Posądzenie o zdradę plemiennego kodeksu złamało Papuszy życie. Latami żyła w odosobnieniu i pogardzie. Ostracyzm odbił się głęboko na jej zdrowiu, również psychicznym. Gdy w 1987 roku umarła, pochowano ją z dala od cygańskich mogił.

Angelika Kuźniak dotarła do bezcennych materiałów archiwalnych, które rzucają nowe światło na los legendy cygańskiej poezji. Pamiętnik Papuszy, jej listy do Jerzego Ficowskiego czy korespondencja z Julianem Tuwimem to także nieocenione źródło informacji dotyczących realiów życia polskich Cyganów. Wędrówki z taborami, rzeź na Wołyniu, przymusowe osiedlanie, nieufność Polaków, a nade wszystko przywiązanie do przyrody i wolności.
Papusza to znakomita opowieść reporterska o świecie, którego już nie ma. I cenie, jaką płaci się za inność.

 

źródło opisu: Czarne, 2013

źródło okładki: czarne.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 527
Suzi | 2015-11-29
Przeczytana: 26 listopada 2015

Przeczytałam książkę i opinie na jej temat, nie tylko tu. To, co chyba najbardziej mnie przeraża to fakt, że nawet teraz niektórzy oczekiwaliby, żeby Papuszę zmieniać. Żeby ją dociąć na siłę do konwenansów, poprawiać jej ortografię i styl w tekście notabene opartym na źródłach, poukładać jej życie na półeczkach i połamać wszystkie wystające kawałki. Ona sama wymykała się wszelkim kategoriom i we własny, prostolinijny sposób doskonale zdawała sobie z tego sprawę. Jej myślenie jest niezwykle bliskie zarówno myśleniu "białemu", jak i "cygańskiemu", i chyba właśnie ta właściwość, a nie pisarstwo czy umiejętności umiejscowiły ją po środku niczego, na nieprzyjaznej ziemi niedostosowanych i skazanych na niezrozumienie.

Pięknie to tak przeczytać, jak to nie do pojęcia jest dla Papuszy zarówno więzienie za kradzież słodyczy, jak i kompletny brak zainteresowania poszukiwaniem innego. Chciałoby się poznać więcej takich osób, ale czy to byłoby dla nich dobre? Książka jasno pokazuje, jak wybitnie trudno jest być zwyczajnym wspaniałym, jak wiele krzywdy można przez to doświadczyć. Więc może lepiej niech się tacy już nie rodzą, byśmy mogli siedzieć na swoich półkach, w swoich kategoriach i swoich pudełkach.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Gniew i świt

Co prawda bardziej niż "Baśnie z 1001 nocy" przypomina pewien serial (wcale nie taki wspaniały, za to ciągnacy się niczym stulecie...), ale...

zgłoś błąd zgłoś błąd