Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,05 (75 ocen i 13 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
2
8
16
7
31
6
17
5
4
4
1
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
liczba stron
66
kategoria
czasopisma
język
polski
dodał
Coś Magazyn

Wydawane we Wrocławiu czasopismo poświęcone kryminałowi, grozie i opowieściom niesamowitym (dwumiesięcznik).

W numerze 1 (marzec/kwiecień 2012), m.in. teksty: Edwarda Lee, H.P. Lovecrafta, Stefana Grabińskiego, S.T. Joshiego, Dawida Kaina i Marcina Wrońskiego.

 

źródło opisu: http://dobrehistorie.pl/

źródło okładki: http://dobrehistorie.pl/

Brak materiałów.
książek: 942
Arthaniel | 2012-06-13
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Dziś słów kilka o Cosiu, czyli o nowym magazynie, który właśnie trafił na półki sklepowe.



10 SEKUND, CZYLI POTĘGA PIERWSZEGO WRAŻENIA

Pierwszy numer magazynu grozy „COŚ na progu” wizualnie prezentuje się naprawdę dobrze. Ale czy klimatyczna okładka wystarczy, by przyciągnąć potencjalnych czytelników? Mały format COSIA wyraźnie kontrastuje z konkurencją (mówię zarówno o Nowej Fantastyce, jak i o upadłym - panieświećnadjegoduszą - SFFiH), a wysoka cena (8,90) może odstraszyć. Tym bardziej, że w środku nie doświadczymy kolorowych stron, a jak wiadomo, współczesnym światem rządzi kult obrazka.

Przypominam sobie poprzednie pismo, w jakie zaangażowany był Łukasz Śmigiel. Lśnienie kosztowało złotówkę więcej, a na pierwszy rzut oka prezentowało się o wiele lepiej.

Dobra, koniec marudzenia, czas wziąć się do lektury!



POKAŻ KOTKU, CO MASZ W ŚRODKU

„COŚ” to 64 strony tekstów, artykułów i opowiadań, urozmaiconych czarno-białymi ilustracjami. Artykuły są dobre, niektóre nawet bardzo - tu ukłony w stronę Michała Żółcińskiego za tekst o Munchkinie; w życiu nie interesowały mnie karcianki, nawet zastanawiałem się, czy by sobie tego artykułu nie odpuścić, a tu proszę, miła niespodzianka. Absolutnie zachwycił mnie tekst o Bizarro Fiction - naprawdę świetnie się ubawiłem, polecam, mindfuck gwarantowany. Ciekawostką jest także pseudowywiad (w sensie: to raczej zbiór wypowiedzi, swoisty antywywiad) z medykami sądowymi - pozwala skonfrontować nasze wyobrażenie o śledztwach (ukształtowane przez procedurale pokroju CSI), z rzeczywistością. Ujął mnie również felieton Marcina Wrońskiego, poświęcony lękom i strachom - sympatyczny, bezpretensjonalny, zakończony ciekawą puentą.



BYŁO MIŁO, ALE SIĘ SKOŃCZYŁO

Autorzy COSIA nie wystrzegli się kilku błędów, które mnie, czytelnika, nieco zniesmaczyły (kurde, jakie to brzydkie słowo - „zniesmaczyły”; jak ze słownika jakiejś podstarzałej matrony, ale co tam).

Po pierwsze: zupełnie zbiła mnie z tropu ilustracja przedstawiająca... Naruto Uzumaki’ego, zamiast ilustracji z omawianej w tekście mangi Uzumaki. Niby głupi błąd, ale razi - jakby twórcy nie do końca zdawali sobie sprawę z tego, co publikują w magazynie.

Kolejna rzecz: artykuł S. T. Joshiego na pierwszej stronie. Osoby nie zaznajomione z tematem odpadają od razu, bo tekst wyraźnie adresowany jest wyłącznie do wielbicieli Lovecrafta. W innych artykułach na szczęście tego nie doświadczymy. Uważam jednak, że tekst Joshiego powinien być przesunięty gdzieś w głąb pisma - wtedy nie raził by na wstępie i nie zniechęcał do dalszej lektury pisma tych, którzy o twórczości Lovecrafta nie mają bladego pojęcia.



CHODŹ, OPOWIEM CI BAJECZKĘ

COŚ to również dwadzieścia stron fikcji literackiej. Przez opowiadanie Edwarda Lee nie udało mi się przebrnąć - może to wina tłumaczenia, a może to ja jestem ignorantem? Ale za to nowela Grabińskiego - cud, miód i orzeszki, niesamowicie nastrojowy utwór, aż zachęcił mnie, żeby w przyszłości zapoznać się z innymi utworami naszego polskiego Poe'go. Wiersz samego Lovecrafta również pozostawił po sobie raczej pozytywne wrażenie.

A! I plus dla Wydawnictwa Dobre Historie za organizację konkursu poetyckiego! Liryka umiera, warto ją promować!



ŁADNE RZECZY!

No i wracamy do kwestii szaty graficznej. Wnętrze Cosia jest ładne, schludne i uporządkowane. Nie doświadczymy tu graficznego misz-maszu, jaki oferowało LŚNIENIE; tu wszystko oparte jest na jednakowym szablonie - za to plus, estetyka jest ważna!



JESTEM NA TAK

COŚ to dobre pismo - bo o wartości pisma decyduje poziom tekstów i ich wartość merytoryczna, a tego COSIOWI na pewno odmówić nie można. Artykuły pisane są z pasją, przystępnym językiem i potrafią czytelnika zainteresować, przykuć uwagę, na chwilę wyrwać go z rzeczywistości.



Kolejny numer poświęcony będzie tematyce retro. Dla fanów steampunku pozycja obowiązkowa. Ja fanem steampunku nie jestem, ale magazyn kupię (stać mnie, a co!), a nuż mnie do tego nurtu przekonają.



No, to by było chyba na tyle. COSIA szukajcie w salonikach Inmedio i Kolportera, na Allegro oraz na stronie Wydawnictwa Dobre Historie.



POLECAM!

opublikowane również na: facetzksiazka.blogspot.com/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Nędznicy

Nie jest to książka na kilka wieczorów i na to trzeba się nastawić. Przeczytanie jej wymagało ode mnie wiele cierpliwości i samozaparcia. Nie żałuję,...

zgłoś błąd zgłoś błąd