Zanim zasnę

Zaburzenia pamięci dość powszechnie występują w społeczeństwie. Z biegiem lat coraz częściej łapiemy się na zapominaniu dat czy nazwisk nawet bliskich nam osób, czasami zdarza się nam nie pamiętać czy wyłączyliśmy żelazko albo gdzie odłożyliśmy klucze od domu. Mimo, że to drobiazgi, to jednak porządnie potrafimy się wtedy zdenerwować. Zaczynamy wertować pamięć, przeszukiwać najgłębsze pokłady zmagazynowanych wspomnień i zazwyczaj z sukcesem udaje się nam je odtworzyć. Co jednak gdyby się tak nie stało? Gdybyśmy nie mogli przypomnieć sobie kim właśnie teraz jesteśmy, gdzie się znajdujemy i który jest rok? To i wiele więcej znajdziemy w „Zanim zasnę”, debiutanckiej powieści S.J. Watsona.

Co byście czuli budząc się w obcej sypialni obok nieznanego mężczyzny? Gdyby odbicie w lustrze spoglądałoby spojrzeniem o kilkanaście lat starszym a zamiast jędrnej, napiętej skóry widać było tylko zmarszczki i oznaki nieuchronnie Z pewnością pojawiłaby się frustracja, strach, lęk i gorączkowo próbowalibyście wyjaśnić gdzie się znajdujecie i dlaczego. Taki dramat każdego dnia przeżywa nasza bohaterka, Christine. Ma 47 lat i ponad dwadzieścia lat temu miała wypadek, który spowodował głębokie zaburzenia pamięci, prawdopodobnie trwałe. Od tamtej pory co rano budzi się, jakby na nowo, jako dojrzała kobieta, ale jej świadomość zatrzymała się w wieku dwudziestoparolatki. Niezwykłe prawda? Mąż wydaje się być kochający i wyrozumiały, jednak kobieta nie mówi mu, że od jakiegoś czasu prowadzi pamiętnik i spotyka się na leczeniu z Nashem, jej lekarzem. Dzięki zapiskom z dziennika co rano Christie odtwarza swoje życie, próbuje je na nowo poukładać i przy okazji dowiedzieć się więcej o sobie. Jak się bowiem okaże, tajemnice i skrzętnie ukryte wydarzenia, są tu kluczowe do rozwiązanie całej zagadki. Nie będzie to jednak tak proste jak może się wydawać na pierwszy rzut oka...

Jestem bardzo przyjemnie zaskoczona tą książką. Nie dość, że fabuła jest bardzo oryginalna i przemyślana, to jeszcze obfituje w nietypowe sytuacje. Wszystko zaczyna się w sumie spokojnie, aby po chwili nabrać nieco większego tempa. Końcówka za to bardzo mnie zaskoczyła. Opis poszczególnych dni, kolejne drobne wspomnienia, prześwity wcześniejszych lat, próba leczenia i znalezienia wyjścia z tej tragicznej sytuacji. Ojjj, niełatwa to droga do poznania siebie. Pełno na niej wybojów, zakrętów i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Najgorsze, że nie wiadomo komu można zaufać. Bohaterkę polubiłam od razu. Codziennie przeżywa swój drama i codziennie stawia dzielnie czoło czekającym ją wyzwaniom. Jako czytelnicy nie będziemy się nudzić, ponieważ fabuła wartko płynie, mocno przyspiesza na końcu a na dodatek napięcie i tajemniczy klimat towarzyszą nam przez cały czas. Duży plus także za emocje, które i nam się udzielą. I kłamstwa... Będzie ich tu niemało. Czy jednak mają moc ochronną i są tylko po to, aby zmniejszyć ból po traumatycznym wypadku z przeszłości? A może kryje się za nimi coś jeszcze? Coś złowrogiego i mrocznego? Nic nie zdradzę!!

„Zanim zasnę” to świetna książka psychologiczna, która intryguje poruszaną tematyką, ciekawi zapętloną intrygą i oczywiście nieszablonową fabułą. Polecam wszystkim ceniącym oryginalne lektury, jak i zafascynowanych procesami pamięci i kryjącymi się w niej możliwościami. Pozdrawiam!!

Moja ocena: 5/6

Czy wyobrażasz sobie, że budzisz się każdego ranka z umysłem przypominającym wytartą do czysta tablicę, z której wymazano wszelkie wspomnienia? Że zaczynasz każdy dzień z uczuciem obezwładniającej paniki, która dopada Cię ledwo otworzysz oczy, związanej z upiornym uczuciem, że nie wiesz, kim jesteś, gdzie się znajdujesz ani kim są otaczający Cię ludzie? Że wszystko, czego w ciągu dnia dowiadujesz się o sobie i swoim życiu nie pochodzi z czeluści Twojej pamięci, a skorupy wspomnień i szczątki informacji zbierasz pieczołowicie tylko po to, by następnego dnia niczym mityczny Syzyf zaczynać wszystko od zera? Czy istnieje wyjście z tej matni, czy też jesteś skazany na przeżywanie tego koszmaru w nieskończoność?

Przed dwudziestu laty Christine uległa wypadkowi, którego trwałym i najprawdopodobniej nieodwracalnym skutkiem jest wyjątkowo rzadka postać amnezji polegająca na utracie pamięci krótko i długotrwałej. Mówiąc prościej - Christine utraciła wszystkie wspomnienia, które do tej pory zgromadziła, a jej mózg nie tworzy nowych.
Każdego ranka, w tajemnicy przed mężem odbiera telefon od swojego neuropsychologa, doktora Nasha, który zafascynowany jej przypadkiem robi wszystko, aby przywrócić jej pamięć; codziennie przypomina kobiecie o pamiętniku ukrytym w szafie, który za jego radą prowadzi. Christine zapisuje w nim bieżące wydarzenia, a także wszystko, czego w ciągu dnia dowiaduje się od męża o sobie i życiu, jakie prowadziła. Notuje także rzadkie, ale zdaniem lekarza obiecujące przebłyski wspomnień z dzieciństwa, młodości, lat poprzedzających wypadek i tych, które nastąpiły tuż po nim. Dzięki tym zapiskom Christine odtwarza nie tyle swoje życie, ale pamięć o nim, jednak wraz z odradzającą się świadomością pojawia się niepokój. Wywołuje go nie tylko napis na pierwszej stronie pamiętnika przypominający, by nie ufała mężowi, ale także rozbieżność własnych wspomnień i tych, jakimi każdego dnia raczy ją Ben. Christine wydaje się, że traci zmysły, że jest na granicy paranoi - bo niby dlaczego mąż miałby ją okłamywać, utrzymywać w nieświadomości; czy istnieje jakiś powód, dla którego nie chciałby, aby odzyskała pamięć, przypomniała sobie o okolicznościach wypadku, posiadaniu dziecka i bliskiej przyjaciółki? Odpowiedź na to pytanie, do której klucz kryje się na kartach pamiętnika, dosłownie zmrozi jej krew w żyłach.

"Zanim zasnę" to zgrabnie skonstruowany thriller psychologiczny, którego intryga oscyluje wokół problemu amnezji. Już na pierwszy rzut oka widać, że autor nie tylko wie, o czym pisze, ale że temat go fascynuje; świadczy o tym zarówno rzetelność fabuły w tej materii, jak również spora doza empatii potęgująca wiarygodność całej historii. Nie do końca poznane możliwości ludzkiego mózgu, fenomen wspomnień - mechanizmy ich powstawania, przywoływania oraz związane z nimi zaburzenia w całej swej fascynującej złożoności to temat wdzięczny i intrygujący, zaś autor w pełni wykorzystał drzemiący w nim potencjał. Na uwagę zasługuje zwłaszcza rewelacyjnie wykreowana postać Christine, której emocje, wrażenia, uczucia i myśli, nakreślone tak sugestywnie i wiarygodnie, doskonale oddają zagubienie osoby cierpiącej na amnezję.

"Zanim zasnę" to powieść o frapującej fabule, która trzyma w napięciu tak intensywnym, że grzechem byłoby oderwać się od lektury choćby na chwilę. I choć dość szybko budzi się w nas podejrzenie co do tożsamości czarnego charakteru i kierujących nim motywów, trudno to uznać za mankament, ponieważ napięcie nie opada ani na chwilę - po prostu pochłaniamy kolejne strony z wypiekami na twarzy, by ostatecznie potwierdzić swoje przeczucia; nagrodą jest czysta, niczym niezmącona satysfakcja.
Serdecznie polecam ten thriller miłośnikom nietuzinkowych powieści z wątkiem sensacyjnym i psychologicznym - ta lektura o ekscytującej tematyce i przesiąkniętym podskórną grozą klimacie niepodzielnie przykuje Waszą uwagę na dobrych kilka godzin.

Christine Lucas codziennie budzi się rano u boku faceta. I nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że codziennie rano nie wie co to za facet leży koło niej. Żeby tego było mało nie pamięta jak znalazła się w tym łóżku, ba - w tym domu. Z czasem wyjaśnia się, że ten facet to jej mąż, a ona jest we własnym domu. Jutro obudzi się z taką samą niewiedzą jak dziś rano i tak każdego kolejnego dnia...

Christine ma problemy z pamięcią po fatalnym wydarzeniu jakiego doświadczyła. Jakie to dokładnie wydarzenie? Jak do niego doszło? Czy w sytuacji, w której Christine się znalazła może ona komuś zaufać? Czy może ufać lekarzom? Mężowi? Lekarzom? Czy może ufać samej sobie? Na te i inne pytania odpowiedź znajdziecie w książce.

Jakie jest moje zdanie o książce? Czytało mi się ją niewiarygodnie szybko. Historia Christine pochłania czytelnika bez reszty. Jest w tej opowieści coś, co każe nam nie odkładać książki. Stopniowo razem z Christine czytelnik chce poznać prawdę nie tylko o tym jaka jest jej przeszłość, ale także kim jest ona sama?

Opowieść podzielona jest na trzy części: pierwsza "Dzisiaj" jest najkrótsza, akcja rozwija się powoli i... nie zachęciła mnie do dalszego czytania. To tu poznajemy Christine, jej męża i podstawowe fakty, a także to, iż oboje zamierzają wyjechać.
Jednak gdy już przez nią się przebrnie i zacznie się część drugą - najdłuższą - "Dziennik Christine Lucas", lektura idzie jak po maśle. Akcja nabiera rozpędu i ciężko się oderwać od tej historii. Po prostu "chce się wiedzieć co dalej!" To właśnie tu poznajemy wraz z główną bohaterką multum jej przeżyć, a także dowiadujemy się o wielu tajemnicach. Przez co mamy kilka zwrotów akcji i wiele niewiadomych.
Część trzecia średniej długości wieńczy książkę. Jest nawiązaniem do części pierwszej - jej dalszym ciągiem. Mamy tu wyjazd małżonków, zaskoczenia, zwroty akcji. Więcej nie zdradzę. Powiem jedynie, że cieszę się, iż nie skusiłam się zajrzeć do tej części przed ukończeniem książki - i jeśli Wy lubicie czasem "coś sobie podejrzeć" w żadnym razie nie czytajcie fragmentów z ostatniej części.

Czy warto przeczytać? Niech najlepszą rekomendacją będzie fakt, że nie mogłam się od niej oderwać przez dwa dni (z przerwami). Z czego w pierwszy dzień pochłonęłam większą połowę książki.

„Zanim zasnę” opowiada o kobiecie - Christine – która na skutek nieszczęsnego wypadku straciła pamięć. Codziennie budzi się w łóżku obok obcego mężczyzny – Bena- który twierdzi, że jest jej mężem.
Spotyka się również ( w tajemnicy przed jej rzekomym partnerem ) z lekarzem, który próbuje rozwiązać zagadkę jaką jest pamięć głównej bohaterki.
Jednak wszystko się komplikuje, gdy Christine odkrywa, że Ben ją okłamuje. Doktor nasuwa jej pomysł zapisywania wszystkiego w dzienniku. Uważa, że dzięki temu może jej się ,,polepszyć,, a ona wykorzystuje to do poznania kilku tajemnic.

Książka składa się z 3 części:

1. ,,Dzisiaj” – opowiada o przebudzeniu Christine, śniadaniu, spotkaniu z doktorem i o odkryciu po raz wtóry pamiętnika.
W tej części akcja nie toczy się za szybko, autor dopiero wprowadza czytelnika w świat, który wykreował, a to co najlepsze zostawia na później. Cieszę się, że część pierwsza ma tylko kilkadziesiąt stron, bo nie jest za ciekawa.

2. ,,Dziennik Christine Lucas” – w tej części razem z ,,teraźniejszą,, Christine czytamy jej pamiętnik. To co kiedyś zapisała, odkryła…
Podobało mi się to, że w prawie każdym wpisie, główna bohaterka odkrywa jakąś tajemnicę. Z początku są to większe sekrety a, później utwierdza się w przekonaniu, że nie zmyśliła żadnego z nich.

3. ,,Dzisiaj” – po zapoznaniu się z pamiętnikiem wracamy do teraźniejszości.
Tu akcja jest co raz szybsza, a napięcie prawie nie do wytrzymanie. Ostatnie strony czytałam jednym tchem. Po prostu mistrzowskie zakończenie!
Książka bardzo mi się podobała, mimo, że akcja z początku płynie jednym tempem, na koniec zmienia się w rwącą rzekę. Bohaterzy, choć przeciętni to odzwierciedlają prawdziwy świat, a przecież o to chodzi.

Książkę polecam wszystkim, jest warta poświęcenia kilku cennych godzin na czytanie ;)

Bardzo dobra książka, przy której nie zaznałem nudy. Ciągnęło mnie wręcz do niej i chciałem czytać i ciągle czytać, aby jak najszybciej dowiedzieć się co stało się bohaterce Christine. Dlaczego co dzień, po przebudzeniu musi uczyć się siebie całkiem od nowa, bo każdego ranka jej dotychczasowe życie jest czarną dziurą. Jaką rolę w tym wszystkim odgrywa jej mąż Ben, którego codziennie musi poznawać od nowa? Nie zawiodłem się na tej książce i nie zawiodłem się jej zakończeniem. Mogę śmiało stwierdzić, że S. J. Watson, jako debiutant poradził sobie w doskonały sposób. Stworzył historię, która na kilka godzin potrafi przykuć do książki i pozwala oglądać obrazy, które pojawiają się w głowie Christiny.
Niesamowite jest to, jak wiele w naszym życiu zależy od wspomnień. Nigdy się nad tym nie zastanawiałem i lektura tej powieści w pewien sposób mnie przeraziła. Uzmysłowiłem sobie, że bez wspomnień, bez pamięci, nasz świat przestałby istnieć. A może odwrotnie, to my przestalibyśmy istnieć dla tego świata.
Ocena 5,5/6

Christine budzi się każdego ranka w obcej sypialni u boku mężczyzny, którego nie zna. Nie potrafi sobie przypomnieć jak właściwie się tam znalazła, ani co robiła poprzedniego dnia. Z przerażeniem przygląda się własnemu odbiciu w lustrze. Chociaż czuje się jak młoda dziewczyna, to jej oczom ukazuje się pokryta drobnymi zmarszczkami twarz- twarz dojrzałej kobiety, jej twarz… Ogarnia ją obezwładniająca panika, gorączkowo próbuje sobie przypomnieć wydarzenia z poprzedniego wieczoru, cokolwiek, co wyjaśniłoby jej obecną sytuację, ale nie pamięta nawet kim jest…

Każdego dnia ten obcy mężczyzna tłumaczy jej cierpliwie, że jest jej mężem i że przed dwudziestu laty na skutek ciężkiego wypadku straciła zdolność zapamiętywania. Kobieta codziennie odkrywa okrutną prawdę, jednak w nocy podczas snu wszystkie wspomnienia przepadają i następnego dnia jej umysł jest znowu czystą kartą.

Życie Christine wydaje się bardzo proste, schematyczne, jednak ta codzienna rutyna i powtarzalność wydarzeń są tylko pozorne. Okazuje się, że bohaterka ma swojego lekarza, z którym regularnie się widuje. W tajemnicy przed mężem prowadzi też pamiętnik. Zapisuje w nim wszystko, czego każdego dnia dowiaduje się o swoim życiu, a także przebłyski powracających czasem do niej wspomnień. Christin codziennie czyta spisane przez siebie notatki, dzięki czemu na nowo odtwarza swoje życie i próbuje je poukładać. Nie wie jeszcze, że skrupulatnie prowadzone zapiski doprowadzą ją do niewiarygodnego odkrycia…

Zanim zasnę to pomysłowo skonstruowany thriller psychologiczny, który uświadamia nam, jak ważną rolę w życiu każdego z nas odgrywają pamięć i wspomnienia. To one kształtują naszą tożsamość. Całą historię poznajemy z punktu widzenia Christine, co czyni książkę bardziej wiarygodną. Taki sposób narracji sprawia też, że dezorientacja, zagubienie i niemoc głównej bohaterki stają się niemal namacalne. Wszelkie uczucia i emocje nią targające są tak sugestywne, że idealnie oddają beznadziejność jej położenia. Początkowo akcja rozkręca się powoli, większość miejsca zajmują przemyślenia Christine i opisy jej stanów emocjonalnych, później tempo przyspiesza i pod koniec nie jest łatwo oderwać się od czytania. Ja niestety praktycznie już na samym początku przewidziałam jak potoczy się akcja, dlatego zakończenie nie było dla mnie zaskoczeniem, ale i tak książkę uważam za bardzo udany debiut i jestem ciekawa jak wypadnie jej ekranizacja.

Pamięć jest tym, co nas definiuje, określa naszą osobowość i wyznacza nasze miejsce w otaczającym nas świecie. Bez niej jesteśmy bezbronni, zdezorientowani i zagubieni. Jedne wspomnienia hołubimy, o innych wolelibyśmy zapomnieć, jednak nasz bagaż pamięci towarzyszy nam nieustannie i w każdej chwili możemy do niego sięgnąć, aby z odmętów przeszłości wydobyć potrzebne nam wspomnienia. Christine, główna bohaterka elektryzującej powieści „Zanim zasnę” autorstwa S.J. Watsona, nie posiada takiego dobytku. Znacie to uczucie gdy budzicie się w nowym miejscu i przez kilka pierwszych chwil zupełnie nie wiecie gdzie jesteście? Christine ma tak codziennie, z tą tylko różnicą, że ona nie odzyskuje pamięci. Każdy dzień zaczyna się tak samo, wciąż i wciąż od nowa. Kobieta budzi się w nieznanym domu, obok niej leży nieznany, żonaty mężczyzna, a w lustrze widzi twarz 47-letniej kobiety. Christine zupełnie nie wie co się dzieje, panikuje, a po chwili okazuje się, że nieznajomy facet obok jest jej mężem, który cierpliwie, po raz setny, oznajmia jej, że są małżeństwem od kilkunastu lat i w wyniku wypadku jej umysł stracił umiejętność tworzenia pamięci długotrwałej. Christine co rano budzi się z poczuciem, że ma 20 lat, a jej wspomnienia z poprzedniej doby znikają. Jednak pewnego dnia okazuje się, że bohaterka przez ostatnich kilka tygodni, w tajemnicy przed mężem, pisała dziennik, w którym skrupulatnie zapisywała wszystkie wydarzenia. Wiele elementów się nie zgadza, tajemnice z przeszłości stopniowo wychodzą na jaw, a z kart pamiętnika wyłania się mrożąca krew w żyłach historia z zaskakującym zakończeniem. Czy Christine może ufać swojemu mężowi? Co tak naprawdę wydarzyło się w dniu, kiedy straciła pamięć?

Wielokrotnie podczas lektury zamykałam oczy i usiłowałam wczuć się w sytuację Christine, wyobrazić sobie jak może wyglądać życie bez wspomnień z ostatnich 20 lat, kiedy każdy dzień jest jak biała, niezapisana kartka. Christine jest bezbronna, zdana na łaskę innych, nie może zweryfikować kłamstwa, a nawet gdy odkryje coś wstrząsającego na następny dzień i tak tego nie pamięta. Jej przeszłość może być dowolnie modelowana przez inne osoby, a mąż wydaje się być zupełnie obcym człowiekiem, któremu ciężko zaufać. Christine jest nikim, a jednocześnie może być każdym. Historię kobiety poznajemy z jej punku widzenia, co czyni książkę jeszcze bardziej autentyczną. Christine jest postacią, którą łatwo polubić i utożsamiać się z nią, przez co lektura tej pozycji dostarcza mnóstwa emocji, wciąga i porywa, tak że ciężko się od niej oderwać. Książka stanowi przede wszystkim świetną rozrywkę, choć oprócz tego dostarcza również wielu tematów do głębszych refleksji i uświadamia jak ważnym elementem naszego życia są wspomnienia. Bez nich nie istniejemy...

Mogę śmiało stwierdzić, że „Zanim zasnę” to najlepszy thriller jaki kiedykolwiek miałam okazję przeczytać i wątpię czy jakakolwiek inna pozycja z tego gatunku będzie w stanie przebić wrażenie jakie wywarła na mnie lektura tej powieści. Warto wspomnieć, że jest to debiutancka książka S.J. Watsona, więc tym bardziej należą mu się ogromne wyrazy uznania za stworzenie tak niezwykłej, porywającej i oryginalnej historii już za pierwszym podejściem. Na pewno będę uważnie śledziła jego dalsze poczynania pisarskie, a co nowego wyda, kupię od razu w dniu premiery. Myślę, że powieść „Zanim zasnę” ma zadatki na zostanie prawdziwym bestsellerem, czego z całego serca jej życzę. Książka w pełni zasługuje na takie wyróżnienie i mam nadzieję, że uda się jej przebić na rynku. Szkoda by było żeby taka perełka zagubiła się gdzieś w gąszczu wampirów i skandynawskich kryminałów. :) Bardzo zachęcam Was do lektury tej pozycji, naprawdę warto. To nie tylko świetna rozrywka, ale również duża dawka emocji i poruszająca historia kobiety walczącej o swoją tożsamość. Bardzo, bardzo polecam!

Gdy byłam nastolatką, przez wiele lat pisałam pamiętnik, w którym odnotowywałam istotne dla mnie wydarzenia i emocje. Lektura pamiętnika po latach odświeżała wspomnienia, a niekiedy wręcz przypominała o drobnych wydarzeniach, które już uleciały z mej pamięci. Jednak nie odczuwałam szoku ani przerażenia, że czytam coś nowego, nieznanego. Wiedziałam, pamiętałam, że opisane wydarzenia miały miejsce naprawdę.

Inaczej jest w przypadku Christine - głównej bohaterki powieści "Zanim zasnę". Kobieta cierpi na amnezję spowodowaną wypadkiem sprzed ponad 20 lat. Każdego dnia od nowa uczy się swojego życia - zapoznaje męża, ogląda wspólne zdjęcie wiszące przy lustrze w łazience, czyta opisy objaśniające kto jest kim. I każdego dnia nie poznaje samej siebie, a jej mąż musi odpowiadać na szereg pytań dotyczących jej przeszłości. Christine pamięta dany dzień oraz opowieści zasłyszane tego dnia, a gdy zasypia pamięć się resetuje. Rankiem znów jest obcym sobie człowiekiem, bez wspomnień, bez doświadczeń.
Czy jest szansa na poprawę? Zdradzę tylko tyle, że kobieta za namową lekarza zaczyna prowadzić pamiętnik, o którym wie tylko ona i lekarz. Jej pamiętnik nie ma jednak na celu odświeżenia kiedyś w odległej przyszłości posiadanych wspomnień, gdyż ona ich nie posiada. Pamiętnik jest szansą na samodzielne poznawanie swojego życia, swoich doświadczeń i emocji, które wydarzyły się w minionych dniach, lecz po każdej kolejnej nocy nikną w umyśle Christine.

Książka stawia przed czytelnikiem mnóstwo pytań, a w miarę lektury pojawia się coraz więcej wątpliwości oraz niespodzianek. Jak wielkie znaczenie ma pisany pamiętnik? Czy kochający mąż uczynił wszystko, co w jego mocy, aby pomóc chorej żonie? Czy ulotne wspomnienia pojawiające się w głowie bohaterki miały miejsce naprawdę, czy są jedynie wytworem jej fantazji?
Książka bardzo mi się podobała. Obawiałam się, że może być zbyt dużo powtórzeń z uwagi na problem zaniku pamięci przez główną bohaterkę, lecz fabuła została tak inteligentnie skonstruowana, że moje obawy okazały się bezzasadne. Powieść niesamowicie wciąga, a im bliżej końca, tym trudniej oderwać oczy od lektury, jakby z obawy, że coś może ominąć. Każde słowo staje się ważne, gdyż niesie ze sobą odkrycie i to, co jest jedną z najważniejszych wartości w życiu człowieka - prawdę.

"Zanim zasnę" to powieść naprawdę godna polecenia. Niesamowita.

"Wspomnienia nas definiują"


Czy potraficie wyobrazić sobie życie bez wspomnień? Być jak czysta karta, nie pamiętając skąd się wywodzimy, jaka jest nasza historia? To prawda, że czasem mamy takie wspomnienia o których jak najszybciej chcielibyśmy zapomnieć, które sprawiają nam ból i cierpienie. Ale czymże bylibyśmy bez pamięci o tym wszystkim co przeżyliśmy? Jaki sens miałoby nasze życie? Każde doświadczenie czegoś nas uczy i sprawia, że jesteśmy takim właśnie, a nie innym człowiekiem.
Bohaterka debiutanckiej książki S.J.Watsona - 47 letnia Christinie, nie ma tego przywileju. Co dzień budzi się pozbawiona pamięci i wspomnień. Nie wie kim jest, otoczenie w którym się znajduje budzi w niej przerażenie, bo jest zupełnie jej nieznane. Mężczyzna u boku którego się budzi jest dla niej kimś obcym. Gorączkowo próbuje sobie przypomnieć skąd się tu wzięła i co robiła poprzedniego wieczora. Christine ze świadomością 20parolatki z przerażeniem spogląda na swoje odbicie w lustrze, co dzień od nowa przyzwyczaja się do swojego 47letniego ciała. Nie pamięta nic po tragicznym wypadku jaki miał miejsce 20lat temu. Mężczyzna z którym mieszka, każdego dnia na nowo cierpliwie tłumaczy jej, że jest jej mężem, że straciła pamięć w wypadku samochodowym. Jednakże każdego dnia budzą się w niej skrawki wspomnień, które przeczą słowom jej 'męża' i sprawiają, że nie wie komu ma ufać. Potajemnie spotyka się z doktorem Nashem, który przypomina jej o prowadzonym przez nią pamiętniku. To co w nim znajduje napawa ją jeszcze większym przerażeniem. To straszne nie wiedzieć kim się jest, co się już przeżyło, gdzie się podziali jej znajomi, rodzina, czy ma jakieś dzieci? Christine jest przerażona i skołowana, a pamiętnik pomaga jej rozwiązać pewną tajemnice dotyczącą okoliczności jej wypadku.
Bardzo mile zaskoczyła mnie ta książka. Wciągająca fabuła, bardzo zgrabnie i pomysłowo skonstruowany thriller psychologiczny sprawiają, że nie sposób się od niej oderwać. Postać głównej bohaterki, jej emocje, przeżywane uczucia są nakreślone tak plastycznie, że jestem pełna podziwu, że to mężczyzna napisał tą książkę. Powieść czyta się bardzo szybko, z ciekowścią co się za chwile wydarzy. Ta powieść trzyma w napięciu! Jednym mankamentem jest nieco chaotyczna treść, która nie pozwalała się połapać co jest prawdą, a co wymysłem bohaterki. Ale tak właśnie ona to odczuwała, takie było jej odbieranie świata i pojawiających się nagle przebłysków pamięci. Zakończenie lekko przewidywalne, ale nie przeszkadzało mi to czytać z zapartym tchem tej książki aż do ostatniej strony.
Polecam!

Pamięć jest bardzo ważna i odgrywa wielką rolę życiu. W codziennych czynnościach w domu, w pracy czy w jakimkolwiek innym miejscu potrzebujemy pamiętać co powinniśmy robić, jakie mamy plany, marzenia czy obowiązki. Od zawsze starałam się dbać o swoją pamięć i byłam zaniepokojna nawet gdy zapominałam co robiłam poprzedniego dnia. W miarę możliwości prowadze także pamiętnik. W razie gdybym częściej zapominała ważniejsze chwile w moim życiu będą mogła go otworzyć i przypomnieć sobie wiele pięknych, a także i tych mniej przyjemnych chwil. Wspomnienia są dla mnie niezwykle istotne. Lubię każdego dnia przypominać sobie różnych ludzi, których miałam okazję poznać czy różne sytuacje, których doświadczyłam. Dlatego też pamięć jest dla mnie tak bardzo cenna.



Nie wyobrażam sobie, żebym każdego dnia budziła się z wielką luką w pamięci, tak wielką, że nie wiedziałabym kim jest człowiek w łóżku obok mnie, tak ogromną, że nie wiedziałabym kim sama jestem. Być może dlatego zaintrygowała mnie książka „Zanim Zasnę” S.J. Watsona, gdzie główna bohaterka musi się mierzyć z taką sytuacją każdego dnia. Budzi się jako dwudziestokilkuletnia dziewczyna w obcym dla siebie ciele ponad czterdziesoletniej kobiety obok mężczyzny, który twierdzi że jest jej mężem o imieniu Ben.



Christine cierpi od około dwudziestu lat na amnezję. Jednak ma lekarza, dzięki któremu zaczyna pisać pamiętnik, zaczyna łączyć całe swoje życie w całość i dzięki temu dowiaduje się, że ma syna, przyjaciółkę i wreszcie udaje się jej odkryć prawdę. Niezwykle wstrząsającą prawdę. Powiem szczerze, że nie spodziewałam się będzie aż tak niewiarygodna. Pod koniec domyślałam się wszystkiego, ale mimo to kiedy zostały udowodnione moje przypuszczenia zaskoczenie nadal mi towarzyszyło. Życie jednak nie zawsze jest takie proste jak nam się wydaje i o tym właśnie przekonała się główna bohaterka.




„Zanim zasnę” jest książką psychologiczną dotykającą problemu amnezji a przy tym posiadającą oryginalną i intrygującą fabułę z elementami thrillera. Trzymała mnie w napięciu przez cały czas, a po przeczytaniu wiem, że zostanie w mojej pamięci na bardzo długo, o ile nie na zawsze. Polecam ją wszystkim z czystym sercem!


( Recenzja pochodzi z http://czytelnicze-zycie.blogspot.com/ )

Zanim zasnę...

Zanim zasnę robię rachunek dnia i sumienia. Co zrobiłam, a czego nie zdążyłam zrobić. Najczęściej jednak planuję przyszły dzień. Jak każdy z nas. Zastanawiam się, co zrobić na obiad, gdzie pójść z dzieckiem na spacer, czy jutro spotkam się z przyjaciółką, jaka będzie pogoda... Banał. Często wałkuje mi się w głowie myśl, że nie mogę zapomnieć o kupieniu czegoś, zamówieniu wizyty u lekarza, o ważnej rozmowie z mężem itp. Nigdy nie przyszłoby mi do głowy, by pamiętać o tym, kim jestem... Nie myślę o tym, że sen może zabrać mi tożsamość i moją przeszłość.

Amnezja...

Budzę się i nie pamiętam... Gdzie ja jestem? Kim jest ten stary facet, który śpi koło mnie w łóżku? Boże, co się dzieje? Dlaczego w lustrze widzę twarz usianą zmarszczkami, skoro nie mam jeszcze nawet dwudziestu lat??? To jakiś obłęd! Mężczyzna też budzi się i mówi, że jest moim mężem. Jak to? Tłumaczy mi, że miałam poważny wypadek. Od tego dnia sen zabiera mi każde, nawet najmniejsze wspomnienie...

Zanim zasnę...

Chcę pamiętać!!! Chcę pamiętać!! Chcę pamiętać...

To brzmi jak jakiś koszmar. Próbując wczuć się w sytuację głównej bohaterki powieści Christine Lucas, czuję tylko wewnętrzny niepokój. Czterdziestosiedmioletnia Christine cierpi na pourazową amnezję. Każdy dzień z jej życia jest walką o odzyskanie przeszłości i siebie samej. Pomaga jej w tym doktor Nash, który wpada na pomysł, by poprowadziła pamiętnik. Miała w nim zapisywać wszystko, co uważała za istotne. Christine codziennie czyta go od nowa, zanim robi nowe wpisy. Tylko dlaczego na pierwszej stronie widnieje napis "nie ufać Benowi"? Ben to jej mąż, który z wielkim oddaniem opiekuje się nią. Co takiego zrobił, że nie można mu ufać? I dlaczego kłamie?

"Zanim zasnę" to thriller psychologiczny, który trzyma w napięciu praktycznie od początku do samego końca. Co rusz jesteśmy wciągani w gwałtowne i niespodziewane przebłyski pamięci Christine. Klimat powieści jest niesamowity, choćby z tego względu, że patrzymy na wszystko oczami osoby chorej na amnezję. Mamy tu jakąś tajemnicę, ale ona krąży tylko gdzieś koło nas, jest nieuchwytna. Zakończenie jest... no właśnie jakie? Pozostawię Was w niepewności. Sami się przekonajcie...

...zanim zaśniecie...

Czy wyobrażasz sobie, że każdego dnia budzisz się obok obcego mężczyzny, który twierdzi, że jest twoim mężem, że nie rozpoznajesz ludzi, których kochasz, że zaczynasz każdy dzień z uczuciem obezwładniającej paniki, która dopada Cię ledwo otworzysz oczy, związanej z upiornym uczuciem, że nie wiesz, kim jesteś, gdzie się znajdujesz ani kim są otaczający Cię ludzie? Nigdy nie wiesz jako kto obudzisz się następnego dnia- małe dziecko, czy dorosła, młoda kobieta? I codziennie patrząc w lustro widzisz, że nie masz już 8 lat, ani 16, ani 25. W lustrze widzisz 47-letnia kobietę, z drobnymi zmarszczkami na całej twarzy, wokół oczu i ust. Widzisz, że twoje włosy mają ciemniejszy odcień niż Ci się wydawało, ale czujesz, że postać w lustrze to ty, rozpoznajesz oczy, niemal takie same jak twoje i już wiesz, że to nikt inny tylko ty. Ostatnie 20 lat tracisz w ciągu jednej nocy, wszystkie wspomnienia znikają, twój umysł przypomina tablicę, wycieraną każdej nocy, podczas snu.
Wieczorem wiesz już kim jesteś, rano tego nie pamiętasz.
Christina ma tak od ponad 20 lat. Wszystko przez wypadek, którego padła ofiarą wiele lat temu, lat których nie pamięta, które dla niej nie istnieją. Cierpi na bardzo rzadki przypadek amnezji, pamięta wczesne dzieciństwo, jak i ostatnie godziny, aż zaśnie i zapomni. Każdy dzień wygląda tak samo, powtarzający się schemat wydaje się okrutnie prosty.
Christy ma jednak neurologa, o którym nie wie jej mąż, w pamiętniku, który pisze na jego polecenie, na pierwszej stronie widnieje, drukowanymi literami wyraźna notatka „Nie ufać Benowi”. Dziewczyna boi się i stawia nowe pytania, bo powracające urywki wspomnień, podejrzanie różnią się od obrazu rzeczywistości przedstawianej przez męża.
Jednak kiedy okazuje się, że została napadnięta, a nie potrącona przez samochód, wypadek nie jest wypadkiem, a z mężem u którego boku budzi się co rano rozwiodła się kilkanaście lat temu, nic nie jest takie jak się wydaje. Na odkrycie prawdy ma jeden dzień, bo gdy zaśnie o wszystkim zapomni i być może nigdy nie pozna prawdy, która jest o wiele bardziej skomplikowana i znacznie straszniejsza niż przypuszczała.
Christina jest w niebezpieczeństwie, każdy jej ruch śledzi jej ukochany mężczyzna, który nie zawacha się przed niczym, byle tylko go nie zostawiła, a ona, nieświadoma prawdy, cieszy się na jego widok i nie potrafi bez niego żyć. Czy to możliwe, że to jej mąż jej to zrobił? Że to on zniszczył jej życie? Że wcale nie jest jej mężem? Że wszystko co wie to kłamstwa, a jedyna osoba, której ufa, być może nie mówi jej nawet połowy prawdy?

Książka zaczyna się dość spokojnie, od rozpoczęcia dnia Christy, rozpoczęcia jej życia. Potem znajduje swój pamiętnik, prowadzony od niedawna i w kilka godzin dowiaduje się o swoim życiu więcej niż kryje sie w zakamarkach jej pamięci. Naprawdę warto przeczytać tę książkę. To nie tylko świetny kryminał, ale również duża dawka emocji i poruszająca historia kobiety walczącej o swoją tożsamość.