Anne of Green Gables

Cykl: Ania z Zielonego Wzgórza (tom 1)
Wydawnictwo: Random House
7,58 (11723 ocen i 857 opinii) Zobacz oceny
1 842
1 544
2 738
3 053
1 505
Edytuj książkę
szczegółowe informacje

“Matthew had taken the scrawny little hand awkwardly in his; then and there he decided what to do. He could not tell this child with the glowing eyes that there had been a mistake. . . .” When eleven-year-old Anne Shirley arrives at Green Gables with nothing but a carpetbag and an overactive imagination, she knows that she has found her home. But first she must convince the Cuthberts to let...

“Matthew had taken the scrawny little hand awkwardly in his; then and there he decided what to do. He could not tell this child with the glowing eyes that there had been a mistake. . . .”

When eleven-year-old Anne Shirley arrives at Green Gables with nothing but a carpetbag and an overactive imagination, she knows that she has found her home. But first she must convince the Cuthberts to let her stay, even though she isn’t the boy they’d hoped for. The loquacious Anne quickly finds her way into their hearts, as she has with generations of readers, and her charming, ingenious adventures in Avonlea, filled with colorful characters and tender escapades, linger forever in our memories.

This Modern Library edition of the first of L. M. Montgomery’s beloved and immensely popular Avonlea novels features the restored original text and an Introduction by the noted children’s literature scholar Jack Zipes.
Mrs. Rachel Lynde lived just where the Avonlea main road dipped down into a little hollow, fringed with alders and ladies' eardrops and traversed by a brook that had its source away back in the woods of the old Cuthbert place; it was reputed to be an intricate, headlong brook in its earlier course through those woods, with dark secrets of pool and cascade; but by the time it reached Lynde's Hollow it was a quiet, well-conducted little stream, for not even a brook could run past Mrs. Rachel Lynde's door without due regard for decency and decorum; it probably was conscious that Mrs. Rachel was sitting at her window, keeping a sharp eye on everything that passed, from brooks and children up, and that if she noticed anything odd or out of place she would never rest until she had ferreted out the whys and wherefores thereof.

There are plenty of people, in Avonlea and out of it, who can attend closely to their neighbors business by dint of neglecting their own; but Mrs. Rachel Lynde was one of those capable creatures who can manage their own concerns and those of other folks into the bargain. She was a notable housewife; her work was always done and well done; she "ran" the Sewing Circle, helped run the Sunday-school, and was the strongest prop of the, Church Aid Society and Foreign Missions Auxiliary. Yet with all this Mrs. Rachel found abundant time to sit for hours at her kitchen window, knitting "cotton warp" quilts--she had, knitted sixteen of them, as Avonlea housekeepers were wont to tell in awed voices-and keeping a sharp eye on the main road that crossed the hollow and wound up the steep red hill beyond. Since Avonlea occupied a little triangular peninsula jutting out into the Gulf of St. Lawrence, with water on two sides of it, anybody who went out of it or into it had to pass over that hill road and so run the unseen gauntlet of Mrs. Rachel's all-seeing eye.

She was sitting there one afternoon in early June. The sun was coming in at the window warm and bright; the orchard on the slope below the house was in a bridal flush of pinky-white bloom, hummed over by a myriad of bees. Thomas Lynde-a meek little man whom Avonlea people called "Rachel Lynde's husband"-was sowing his late turnip seed on the hill field beyond the barn; and Matthew Cuthbert ought to have been sowing his on the big red brook field away over by Green Gables. Mrs. Rachel knew that he ought because she had heard him tell Peter Morrison the evening before in William J. Blaire's store over at Carmody that he meant to sow his turnip seed the next afternoon. Peter had asked him, of course, for Matthew Cuthbert had never been known to volunteer information about anything in his whole life.

And yet here was Matthew Cuthbert, at half-past three on the afternoon of a busy day, placidly driving over the hollow and up the hill; moreover, he wore a white collar and his best suit of clothes, which was plain proof that he was going out of Avonlea; and he had the buggy and the sorrel mare, which betokened that he was going a considerable distance. Now, where was Matthew Cuthbert going and why was he going there?

Had it been any other man in Avonlea Mrs. Rachel, deftly putting this and that together, might have given a pretty good guess as to both questions. But Matthew so rarely went from home that it must be something pressing and unusual which was taking him; he was the shyest man alive and hated to have to go among strangers or to any place where he might have to talk. Matthew, dressed up with a white collar and driving in a buggy, was something that didn't happen often. Mrs. Rachel, ponder as she might, could make nothing of it and her afternoo's enjoyment was spoiled.

"I'll just step over to Green Gables after tea and find out from Marilla where he's gone and why," the worthy woman finally concluded. "He doesn't generally go to town this time of year and he new visits; if he'd run out of turnip seed he wouldn't dress up and take the buggy to go for more; he wasn't driving fast enough to be going for the doctor. Yet something must have happened since List night to start him off. I'm clean puzzled, that's what, and I won't know a minute's peace of mind or conscience until I know what has taken Matthew Cuthbert out of Avonlea today-"

Accordingly after tea Mrs. Rachel set out; she had not far to go; the big, rambling orchard-embowered house where the Cuthberts lived was a scant quarter of a mile up the road from Lynde's Hollow. To be sure, the long lane made it a good deal further. Matthew Cuthberfs father, as shy and silent as his son after him, had got as far away as he possibly could from his fellow men without actually retreating into the woods when he founded his homestead. Green Gables was built at the furthest edge of his cleared land and there it was to this day, barely visible from the main road along which all the other Avonlea houses were so sociably situated. Mrs. Rachel Lynde did not call living in such a place living at all.

1. It's just staying, that's what," she said as she stepped along the deep-rutted, grassy lane bordered with wild rose bushes. "Ifs no wonder Matthew and Marilia are both a little odd, living away back here by themselves. Trees aren't much company, though dear knows if they were there'd be enough of them. I'd ruther look at people. To be sure, they seem contented enough; but then, I suppose, they're used to it. A body can get used to anything even to being hanged, as the Irishman said."

From the Paperback edition.
Excerpted from Anne of Green Gables by L. M. Montgomery. Copyright © 1982 by L.M. Montgomery. Excerpted by permission of Modern Library, a division of Random House, Inc. All rights reserved. No part of this excerpt may be reproduced or reprinted without permission in writing from the publisher.


źródło opisu:

źródło okładki:

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (19072)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 6139

..."A ja jednak nie chciałabym być nikim innym, tylko sobą (...)".

Pierwsza, najlepsza, najwspanialsza książka mojego dzieciństwa. Moje pierwsze drgnienie serca nad powieścią - przez to niezapomniane. Mam na półce - lekko zniszczone od ciągłego czytania, wszystkie tomy o Ani - chociaż tylko tom I uważam za arcydzieło literatury. I też tom pierwszy jest najbardziej zniszczony.

Zostałam nazwana na cześć głównej bohaterki - bo moja mama także uwielbia "Anię z Zielonego Wzgórza" - i w młodości, mówiła, że kiedy będzie miała córkę to nazwie ją Ania:) I jestem:)

Główna bohaterka zawsze była dla mnie wzorem do naśladowania. Czasami mam wrażenie - że byłabym inną osobą - gdyby nie postać Ani Shirley i gdyby nie Lucy Maud Montgomery:).

Kiedy jest mi smutno lub kiedy nie wiem co zrobić, wystarczy, że otworzę tę powieść i zacznę czytać, a rozwiązanie samo się pojawia lub też mój smutek zamienia się w pewność, że sobie poradzę. Powieść ta niesie ze sobą wielką dobroć i wiele uczuć.


książek: 1645

Jak już wspominałam w opinii o "Błękitnym zamku" Lucy Maud Montgomery, czytanie o perypetiach Ani było moim małym, szkolnym koszmarem. Chociaż wydawało mi się, że taka książka idealnie wpasuje się w mój gust, moje wspomnienia z pierwszego czytania obejmują tylko irytującą gadatliwość głównej bohaterki, zielone włosy i obowiązkową kartkówkę z treści, która nie poszła mi najlepiej, w związku z czym zbojkotowałam poznawanie dalszych losów Anki.

Od tamtego czasu minęło już kilkanaście lat i postanowiłam kolejny raz powrócić do Avonlea i marchewkowłosej sieroty. Dziewczyna miała talent do paplania, ale momentami kwiecistość tych wypowiedzi zwala z nóg. Na szczęście tylko chwilami, częściej możemy się pośmiać z różnych przygód, bo do wpadania w tarapaty Ania też miała predyspozycje. Uwielbiam moment, w którym odpyskowuje pani Linde, należało się wrednej babie, a sprawa ciasta walerianowego również zawsze mnie rozbawia.

Nigdy już nie powiem, że historia Ani z Zielonego Wzgórza jest...

książek: 674
Aneta Wiola | 2018-06-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 16 czerwca 2018

Wszystkich zaskoczyła wiadomość, że stare rodzeństwo – Maryla i Mateusz Cuthbertowie postanowili przyjąć pod swój dach chłopca z sierocińca. Zamiast chłopaka, który wiele by pomógł Matuszowi w polu, przybywa ruda, chuda, piegowata dziewczynka. Reakcja na ową, feralną pomyłkę jest stanowcza: trzeba odesłać dziewczynkę. Nieoczekiwanie starsza panna Cuthbert zmienia zdanie i postanawia wychować to niechciane i niekochane dziecko. Rodzeństwo nie ma pojęcia, jak bardzo zmieni się ich życie za sprawą tej żywiołowej, rudowłosej dziewczynki, noszącej imię Ania.

Jeszcze w szkole kazano nam zapoznać się z losami „Ani z Zielonego Wzgórza”. Jako smarkula nie widziałam w tej powieści niczego wyjątkowego. Drażniła mnie wiecznie rozkojarzona Anka, szorstka Maryla i arogancki Gilbert. Z czasem moje podejście zupełnie się zmieniło. Po licznych obejrzanych przeze mnie ekranizacjach, postanowiłam ponownie wgłębić się w losy Ani.
Ania swoją wybujałą wyobraźnią mocno mnie...

książek: 1473
PABLOPAN | 2016-12-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Kindle
Przeczytana: 10 grudnia 2016

Powieść zdecydowanie uniwersalna. Ilekroć do niej wracam, wciąż budzi we mnie nowe emocje. Za każdym razem moją uwagę przykuwa na coś innego. W końcu postanowiłem przeczytać ją w oryginale. Okazało się to ciekawym językowym doświadczeniem, a o samej treści rozpisywać się nie trzeba - rewelacja.

książek: 2043

Jest to ciepła, radosna i mądra powieść, bez wątpienia jedna z najukochańszych książek mojego dzieciństwa. Za pomocą przygód Ani, autorka przekazała ponadczasowe treści i wartości; pokazała co tak naprawdę liczy się w życiu i czym było by ono bez marzeń…
W tej lekturze zakochałam się od pierwszego przeczytania i do dziś mam do niej ogromy sentyment.Polecam każdej dziewczynie.

książek: 978

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

„Ania z Zielonego Wzgórza”! Tak, tak, to nie żaden żart! Każdy słyszał, każdy wie! Rudowłosa dziewczynka jest symbolem dzieciństwa niejednej z nas! A czytając ją w każdym wieku, przenosimy się do krainy Ani, której trajkotanie i ciągłe wpadanie w kłopotu sprawia, że same trafiamy do krainy beztroski.

Wszystko zaczyna się wtedy, gdy rodzeństwo Maryla I Mateusz Cuthbertowie chcą przygarnąć chłopca do pomocy, jednakże śmiesznym trafem przyjeżdża do nich dziewczynka – Ania – rudowłosa, piegowata, chuda jak szkapa, z niezwykłą wyobraźnią i z niewyparzonym językiem. Jakim wielkim rozczarowaniem dla sieroty jest to, gdy mijając najpiękniejsze miejsca na ziemi, dowiaduje się, że jednak jej nie chcą. Kto jak kto, ale ona rozkocha w sobie wszystkich domowników i jedynym wyborem pozostanie przygarnąć ją do siebie.

Czy jej opiekunowie będą żałować tej decyzji? Przez wszystkie jej wybryki takie jak upicie koleżanki, czy nafaszerowanie tortu środkiem przeciwbólowym albo chociaż jej wybuchowy...

książek: 625
Black_and_white | 2014-11-09
Na półkach: Przeczytane, Lektury
Przeczytana: 03 stycznia 2012

Rewelacyjna książka, opowiadająca o pewnej jedenastoletniej rudowłosej dziewczynie która nazywa się Ania Shirley.
To pierwszy tom jej przygód.
Książka opowiada o problemach,rozterkach,radościach,smutkach ale także o sprawach codziennego życia z którymi musi zmierzyć się Ania.
Czy Ania poradzi sobie w nowym otoczeniu?
Czytając tą książkę czułem się tak choćbym sam był na zielonym wzgórzu, czułem się również, choćbym sam był Anią, kiedy Ania była smutna mi też było smutno, kiedy Ania była radosna ja też byłem radosny.
Innymi słowy książka bardzo mnie wciągnęła.
Myślę też że dla takich książek warto czytać.

Polecam, bowiem czytając tą książkę otworzy się przed wami niezapomniany świat przygód Ani a także jej przyjaciół z Avonlea!

książek: 399
MarCyśka | 2018-08-14
Przeczytana: 14 sierpnia 2018

Oczarowana serialem "Ania, nie Anna" (który polecam z całego serca) postanowiłam nadrobić zaległości książkowe, bo przyznam ze wstydem, że w szkole przeczytałam tylko streszczenie "Ani z Zielonego Wzgórza".
Trafiłam w Empiku na piękną okładkę i musiałam kupić tę lekturę.

Chyba nie muszę nikomu przedstawiać głównej bohaterki, bo każdy w jakimś stopniu na pewno o niej słyszał. Życie rozgadanej marzycielki Ani zmienia się, gdy przez pomyłkę trafia pod opiekę rodzeństwa Cuthbertów na Zielonym Wzgórzu. Dopiero w tym miejscu zaczyna się życie osieroconej dziewczynki. To tutaj ma wielki obszar do marzeń i zwariowanych pomysłów, zaznaje prawdziwej przyjaźni i miłości, to Avonlea stało się jej domem..

Bardzo żałuję, że nie przeczytałam jak należy tej lektury w szkole podstawowej, bo czytając ją jako rówieśniczka Ani z pewnością bardziej by mnie oczarowała. Nie narzekam jednak! Ta opowieść jest naprawdę godna przeczytania, a z Anią koniecznie trzeba się zaprzyjaźnić ;)

książek: 1437
Dominka1 | 2014-02-27

"Ania z Zielonego Wzgórza" Lucy Maud Montgomery to jedna z najbardziej znanych powieści skierowanych do dzieci.Historia rudowłosej dziewczynki ,która znajduje dom u starszego rodzeństwa na Wyspie Księcia Edwarda podbiła serca młodszych i starszych czytelników.Na czym polega jej fenomen?
Od pierwszych stron książka wyróżnia się wyjątkowo malowniczym językiem.Z niezwykłą łatwością autorka kreśli przed czytelnikiem obrazy prześlicznych miejsc i sugestywne portrety opisywanych ludzi.
Niemal czuję się urok spokojnego popołudnia na kanadyjskiej prowincji,prawie widzi się zdziwionego Mateusza ,który dostrzega mała dziewczynkę,która przez całą drogę do Avonlea nie przestaje mówić.
Cała fabuła koncentruje się wokół tytułowej bohaterki. Egzaltowana i gadatliwa Ania zmienia życie swoich opiekunów oraz przez swoje roztargnienie i skłonność do marzeń popełnia liczne gafy i bardzo często przeżywa zabawne przygody. Zawiera pierwsze przyjaźnie, zaczyna swoją edukację oraz popada w...

książek: 1471
zosia_bm | 2014-01-08

Książka, którą czytałam dwukrotnie. Pierwszy raz jako nastolatka (daaaawno temu). Po raz drugi razem z moimi córkami. Mam nadzieję, ze przeczytam ja również z moją wnuczką. Moim zdaniem, powinna być w biblioteczce każdej dorastajacej dziewczyny bez względu na epokę.

zobacz kolejne z 19062 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
„Zabić drozda” najważniejszą powieścią dla Amerykanów

„Zabić drozda” głosami ponad 4 milionów Amerykanów zostało wybrane najważniejszą powieścią w trwającym pół roku głosowaniu The Great American Read. Powieść prowadziła od pierwszego tygodnia i wygrała w prawie wszystkich stanach.


Przedłużamy wakacje!

Oto przed nami ostatni weekend tegorocznych wakacji. Jesienna aura już powoli mości się wygodnie i pewnie już niedługo zobaczymy pomarańczowe liście na drzewach. Dla tych, którzy z końcem lata pogodzić się nie mogą, ale też dla fanów jesiennych, nieco chłodniejszych, temperatur mamy propozycję. Oto 10 książek, które przedłużą wakacje o jeszcze kilka dni. Lub o jeszcze jeden rozdział.

więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd