Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Demian. Dzieje młodości Emila Sinclaira

Demian. Dzieje młodości Emila Sinclaira

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Maria Kurecka
tytuł oryginału
Demian
wydawnictwo
Wydawnictwo Poznańskie
data wydania
liczba stron
181
słowa kluczowe
Herman Hesse
kategoria
Literatura piękna
język
polski
typ
papier
dodał
takisobiejac
7,6 (347 ocen i 26 opinii)

Opis książki

"Nie pragnąłem przecież nic więcej niż żyć tym, co samo chciało ze mnie się wydobyć. Czemuż było to tak bardzo trudne?"

 

źródło opisu: Wydawnictwo Poznańskie, 1968

źródło okładki: ze zbiorów użytkownika takisobiejac

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 950
Cinnamon | 2011-06-30
Przeczytana: 30 czerwca 2011

Pierwszy raz zachwyt odbiera mi słowa. To moje pierwsze spotkanie z Hessem. "Demian" to książka-przewodnik dla tych, którzy dążą do rozwoju wewnętrznego i wzbogacenia duszy. Wiele idei zawartych w książce już wcześniej się gdzieś we mnie rodziło, jednak nigdy - aż do tej pory - nie zostało ujęte w słowa i konkretne myśli. Autor użył przepięknego języka, do opisania wartości, które chciał przekazać. Podobno zainspirowany był trochę Jungiem. Polecam tę lekturę (banalnie brzmi moja recenzja, ale w wypadku "Demiana" wszystko, co zostanie powiedziane, będzie banałem).

książek: 671
Fryzzzi | 2011-01-05
Przeczytana: grudzień 2010

Książka, która ubrała w słowa moje myśli, pokazała, że moje indywidualne prawdy, które kreują określają mnie i dzięki temu mają tą nesamowitą wartość. Powieść Hessego pozwoliła mi także spojrzeć bardziej ludzkim,a mniej konserwatywnym okiem na sprawy związane z Bogiem. Polecam każdemu, kto dorasta, lub wciąż chce sie rozwijać.

książek: 920
Citizen_Erased | 2010-12-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 grudnia 2010

"Moja to była sprawa uporać się z samym sobą i znaleźć własną drogę, a wywiązałem się z tego źle, jak większość tych, których dobrze wychowano."

Powieść o poszukiwaniu swojej drogi, przecieraniu szlaków życia. Cofanie się do początków, do pierwszych, dziecinnych kroków.


Sinclair- narrator opowiadania stwarza opowieść o swoim dorastaniu, i chociaż mówi o sobie, pierwszeństwo oddaje Demianowi- tajemniczemu chłopcu, który staje się jego duchowym przewodnikiem i metaforycznie prowadzi bohatera do urzeczywistnienia jego losu.


Hesse przedstawił uduchowioną drogę wgłąb samego siebie.
Pełna jest wizji, znaków. Powieść zaskakująca swą symboliką i klimatem.
Wyczuwalna jest pewna oniryczność, autor kroczy bezwiednie między rzeczywistością podszytą sennym, tajemniczym tłem.
Brak tutaj wielkich zabiegów, nic nie jest tworzone na siłę, wizyjność tworzona jest sama z siebie, wydobywa się, czuć ją.
Znaczące są słowa, obrazy- mała odyseja do prawdy swojej duszy.
Wydaje się, że pełno tu snu na jaw...

książek: 395
wymazana | 2014-02-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 lutego 2014

Książka dla tych, którzy szukają w literaturze znaku, a może zapewnienia, że nie są sami z swoją wyjątkowością na tym świecie :)
Także dla tych, którzy doceniają rolę przyjaciół lub przewodników w swoim życiu, oraz po prostu ciekawi są powieści tzw. inicjacyjnej, czyli o dojrzewaniu.
A po trzecie, to książka egzystencjalna - czyli poznajemy bohatera bardzo subiektywnego i bardzo od wewnątrz.

książek: 167
monika | 2010-08-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2008 rok

Herman Hesse „Demian”
Hesse należy do czołówki klasyki literatury i czytając jego powieści na nowo sobie uświadamiam, dlaczego. Jego słowa płyną, to świetne pisarstwo, strawa dla ducha i smaku literackiego. Jego literatura jest po prostu piękna.
„Demian” jest dla mnie osobiście pozycją niezwykle ważną, a to między innymi dlatego, że, można powiedzieć, książka sama mnie znalazła dokładnie w momencie, w którym powinna. Wracam do niej niejednokrotnie, albo we fragmentach, albo po to, by zanurzyć się w całość.
Hesse przedstawia nam historię dojrzewania chłopca, pisaną już z perspektywy dorosłego mężczyzny. Poznajemy postać Sinclaira ( n.b. to pseudonim artystyczny samego pisarza) w momencie, w którym przestaje być dzieckiem, wchodzi w świat dorosłych. Na tej drodze spotyka swojego przyjaciela i przewodnika, Demiana, który pomaga odnaleźć mu własną drogę w życiu. Jest to droga duchowa, dzięi której chłopiec zaczyna rozumieć zmiany zachodzące w nim samym, dostrzega przemijalność świata i uc...

książek: 206
Bonhart | 2012-04-15
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Wspaniała, przepełniona humanistycznym duchem i pisana delikatnym, niemal baśniowym stylem powieść w konwencji "Bildungsroman". Opowiada o zmaganiach z rodzącą się do życia indywidualnością, walce o własną drogę i powołanie - jak wiadomo, Hesse celował w takiej literaturze. Smutne, bo kończy się ją ze świadomością, że taka powieść mogła powstać tylko przed wojną.

książek: 171
Amarcord | 2013-12-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 grudnia 2013

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Jest w tej powieści, w istocie pięknej i prawdziwej, coś irytującego.
Rozwój i duchowa przemiana bohatera fascynuje i każdy myślący człowiek odnajduje w nim część siebie samego.
Nawet owo biało-czarne, oparte na skrajnościach, postrzeganie świata jest tak charakterystyczne dla młodzieńczej wrażliwości - jeśli ktoś był kiedyś młody, to na pewno wie, że kochać można tylko na zabój, tak samo jak nienawidzić.
Ciekawie również czyta się o wpływie mieszczańsko-religijnego społeczeństwa na rozwój jednostki, na stek absurdalnych dogmatów, które społeczeństwo to wpajało młodzieży do głów.
A jednak cel, do jakiego zmierza Sinclair, nie przekonał mnie. Jego rozwój jakby zatrzymał się w połowie. Nie potrafił zupełnie wyzbyć się zabobonu, mitologii. Owe motywy jakby parapsychiczne, telepatyczne, cały ten wątek wspólnoty ludzi obdarzonych piętnem Kaina - to wszystko nieco mnie zniesmaczyło.
Nie jest to moja ulubiona realizacja Nietzscheańskiego ideału.
A może po prostu ta powieść mocno się zestarzał...

książek: 206
Bonhart | 2012-04-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Wspaniała, przepełniona humanistycznym duchem i pisana delikatnym, niemal baśniowym stylem powieść w konwencji "Bildungsroman". Opowiada o zmaganiach z rodzącą się do życia indywidualnością, walce o własną drogę i powołanie - jak wiadomo, Hesse celował w takiej literaturze. Smutne, bo kończy się ją ze świadomością, że taka powieść mogła powstać tylko przed wojną.

książek: 131
basklar | 2011-05-04
Na półkach: Przeczytane

Może nie lepsza niż "Steppenwolf," lecz ze względu na treść bliższa mojemu sercu.

książek: 633
Kamila | 2014-07-02
Przeczytana: 01 lipca 2014

Jest to najpiękniejsza książka, jaką czytałam. Książka o dojrzewaniu, przyjaźni, miłości, a przede wszystkim o poznawaniu samego siebie. "Demian" cały przesiąknięty jest czymś niespotykanym i magicznym. Czytając, miałam też wrażenie, że wszystko co sobie kiedyś powiedziałam, wszystkie zalążki tego w co wierzyłam- tu i teraz, w tej książce, odnalazły swe dopełnienie.

/
"Miłość nie powinna prosić- mówiła- ani żądać. Miłość musi posiadać siłę, dzięki której dojdzie sama w sobie do pewności. I wtedy nie ją cokolwiek ciągnąć będzie, lecz ona będzie przyciągać."


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Carlo Collodi
    188. rocznica
    urodzin
    - I co dalej? - spytał Pinokio.
    - Nic - westchnął Gepetto z rezygnacją. - Jesteśmy zgubieni..
    - Zgubieni? Dlaczego zgubieni? - zaprotestował Pinokio. - Daj mi, tato, rękę i uważaj, żebyś się nie poślizgnął.
    - Dokąd mnie teraz prowadzisz?
    - Spróbujemy raz jeszcze. Chodź i nic się nie bój.
  • Dale Carnegie
    126. rocznica
    urodzin
    Wszyscy na świecie szukają szczęścia, a jest jeden tylko sposób, aby je znaleźć. Trzeba kontrolować swoje myśli. Szczęście nie przychodzi z zewnątrz. Zależy od tego, co jest w nas samych.
  • Michele Fitoussi
    60. rocznica
    urodzin
    Nienawiść zżera, paraliżuje i przeszkadza żyć
  • Frances Hodgson Burnett
    165. rocznica
    urodzin
    To takie smutne, gdy książka się kończy
  • Laurence Sterne
    301. rocznica
    urodzin
    Miłość jest niczym bez sentymentu. A sentyment jest jeszcze mniej wart bez miłości.
  • Bartosz Łapiński
    40. rocznica
    urodzin
    ... słowo "kurwa" jest w naszym kraju rodzajem mantry. Indyjscy mnisi całymi dniami powtarzają różne mantry, na przykład OMM... OMM... albo TAU... TAU... czy coś w tym rodzaju. Natomiast u nas prawie cały naród nieświadomie stosuje jako mantrę wyżej wspomniane słowo. Jego układ liter, a zwłaszcza mo... pokaż więcej
  • Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
    123. rocznica
    urodzin
    Nie widziałam Cię już od miesiąca.
    I nic. Jestem może bledsza,
    trochę śpiąca, trochę bardziej milcząca.
    Lecz widać można żyć bez powietrza.
  • Arundhati Roy
    53. rocznica
    urodzin
    Kiedy kogoś zranisz, zaczyna cię mniej kochać. Taki skutek mają nieostrożne słowa. Ludzie zaczynają cię mniej kochać.
  • Karol Bunsch
    27. rocznica
    śmierci
    Ja walczę z takim bogiem, którego względy kupić, a usługi wynająć można!
  • Ferdynand Goetel
    54. rocznica
    śmierci
    ...górale, ludność podtatrzańska. Ci, są takim samym fenomenem etnicznym, jak Tatry przyrodzonym. Nieodgadłe zmieszanie typów etnicznych, jakie się tu kiedyś dokonało, wyodrębniło ich nie tylko z reszty polskiego ludu, ale chyba i z ludów Europy. Wywodzono rodowód ich od Rzymian, nordyków, czerwonos... pokaż więcej
  • Arthur Hailey
    10. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd