Irak. Piekło w raju

Seria: Reportaż
Wydawnictwo: Czarne
7,28 (257 ocen i 18 opinii) Zobacz oceny
10
12
9
18
8
80
7
92
6
37
5
14
4
2
3
2
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375363920
liczba stron
296
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodał
Michał

"Okrucieństwo dyktatury, nędza wolności, arogancja najeźdźców… Wszystko to i o wiele więcej zobaczymy w dramatycznych opowieściach Irakijczyków, które powierzyli Pawłowi Smoleńskiemu. Nie jest to książka wpisująca się w spór o słuszność lub niesłuszność interwencji wojskowej w Iraku. To rzecz o losie kraju i ludzi, po których przejeżdżały walce Historii. Wreszcie z dala od zgiełku...

"Okrucieństwo dyktatury, nędza wolności, arogancja najeźdźców… Wszystko to i o wiele więcej zobaczymy w dramatycznych opowieściach Irakijczyków, które powierzyli Pawłowi Smoleńskiemu. Nie jest to książka wpisująca się w spór o słuszność lub niesłuszność interwencji wojskowej w Iraku. To rzecz o losie kraju i ludzi, po których przejeżdżały walce Historii. Wreszcie z dala od zgiełku telewizyjnych fajerwerków i wojennej propagandy możemy wsłuchać się w głosy Irakijczyków. Są różne, bardzo różne. I nic tu nie jest proste ani oczywiste, zwłaszcza dla nas, ludzi z innego świata. Posłuchajmy tych głosów. Koniecznie".
Artur Domosławski

"Smoleński nie występuje tylko w roli kronikarza, lecz komentatora wydarzeń i relacji nieraz ze sobą sprzecznych. Ta książka jest dziełem wstrząsającym w swojej wymowie. Dzięki Smoleńskiemu odkryjemy, co myślą dziś wahabici, oficerowie wywiadu i bezpieki Saddama, i jak działają niektóre stowarzyszenia mistyczne".
Hatif Janabi, "Gazeta Wyborcza"

"Nigdy nie byłem w Bagdadzie. Wiem jednak - po przeczytaniu książki Pawła Smoleńskiego - że uczynię wszystko, by tam pojechać. By poznać to niezwykłe - w swym micie i w swym nieszczęściu - miasto kalifów i dyktatorów, miasto buntowników i ludzi przetrąconych, miasto, które zmaga się ze swoim losem.
Irak jest wielkim i ciężkim doświadczeniem naszego czasu. Udział Polski i Polaków w misji stabilizacyjnej to często przedmiot krytyki. Byłem innego zdania. Uważałem, że wsparcie akcji militarnej przeciwko reżimowi, który terroryzował, torturował i zabijał Irakijczyków, to wojna sprawiedliwa. Ale można wygrać wojnę i przegrać pokój.
Pasjonująca książka Pawła Smoleńskiego utwierdziła mnie w tym przekonaniu.
Tłumaczy, jak bardzo skomplikowany jest dzisiejszy Irak. Co najważniejsze jednak: cała europejska i amerykańska, a także polska debata na temat Iraku odbywa się praktycznie bez udziału samych Irakijczyków. Z kart książki przemawiają właśnie Irakijczycy. Warto ich wysłuchać".
Adam Michnik

"Książka Pawła Smoleńskiego jest znakomitym przykładem reportażu literackiego i zajmuje godne miejsce w tradycji tego nurtu ostatniego półwiecza, obok takich autorów jak Pruszyński i Wańkowicz. Jest dziełem rozgrywającym się - jak każda dobra literatura - na różnych planach. Przede wszystkim jest reportażem o Iraku, ale autor nie zatrzymuje się na komentowaniu doraźnych wydarzeń i komunikatów z linii frontu. Stawia sobie zadanie dużo bardziej ambitne - chce zrozumieć społeczeństwo muzułmańskie, jego kulturę, tradycję i sposób myślenia. Obiera drogę, którą reporterzy podążają od czasów Herodota - rozmowy z ludźmi i relacjonowania ich opowieści".
Ryszard Kapuściński

 

źródło opisu: Czarne, 2012

źródło okładki: czarne.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 626
nikalil | 2012-08-16
Przeczytana: 05 sierpnia 2012

Kiedy w roku 2004 ukazało się pierwsze wydanie książki "Irak. Piekło w raju", o wojskowej misji stabilizacyjnej można było usłyszeć dosłownie wszędzie. Teraz, osiem lat później - po godzinach dyskusji, kłótni i kilku głębokich wdechach - tytuł ten doczekał się wznowienia. Czy to odpowiedni moment, by przeczytać reportaż Pawła Smoleńskiego i spojrzeć na sprawę z perspektywy mieszkańców Iraku?

Zwyczajni ludzie, których można spotkać na każdej ulicy, w przypadkowej herbaciarni, opowiadają o Iraku z czasów, gdy prezydentem był Saddam Husajn. Przedstawiają sylwetkę tego dyktatora z różnych punktów widzenia. W ich wspomnieniach jest dorosłym, który przegrał z własnym dzieciństwem. Dla jednych mądry i sprawiedliwy, zdaniem innych okrutny, bezwzględny. Rozmówcy Pawła Smoleńskiego opisują tortury, prześladowania, a przy tym wytykają światu milczenie, bo przecież cisza oznacza zgodę na czynienie zła.

Mieszkańcy kraju opowiadają także o kolejnej krzywdzie, jaka stała się ich udziałem. O okupacji, bo właśnie tym była dla nich obecność wojsk koalicji w kraju. Uważają, że zmiany w ich kraju powinny być dokonywane rękami Irakijczyków, nie siłą i przymusem.

Chociaż Amerykanie twierdzą, że przywieźli ze sobą wolność i demokrację, według tubylców przybyli tylko po to, by zabrać ropę, godność i niezależność, by wreszcie upokorzyć ich samych, a także ich religię. Pod wieloma względami zupełnie różni – szyici, sunnici i Kurdowie – tym razem mówią jednym głosem: "Nie obchodzi was szczęście Irakijczyków. Patrzycie tylko na naszą ropę, wyciągacie ręce po cały arabski świat."

Wyznają przy tym, że czują się pokrzywdzeni, prześladowani. Codzienność składa się dla nich ze strzelanin, wybuchów bomb, albo samochodów pułapek. Śmierć rozpływa się w innej śmierci, w koszmarnej rzeczywistości.

Przy pierwszym zetknięciu z tą książką zdecydowanie warto zwrócić uwagę na jej sugestywny tytuł - Piekło w raju. Przed wiekami widły Tygrysu i Eufratu były uznawane za biblijny raj, co więc się zmieniło? Z pewnością sporo, bo Irakijczycy opisujący swoje państwo współcześnie używają słów: "(...) trudno żyć z wiedzą o tym, jak wygląda piekło", które dają do myślenia.

Najmocniejszą stroną reportażu Pawła Smoleńskiego jest bez wątpienia sposób, w jakim zdecydował się on przedstawić czytelnikowi Irak. Autor nie opowiedział o nim własnymi słowami, ale dopuścił do głosu mieszkańców kraju. Dzięki temu stworzony przez niego obraz literacki nie jest zniekształcony, ale do bólu prawdziwy i szczery. Chociaż poszczególne myśli przypadkowych bohaterów tekstu mogą wydawać się subiektywne, zebrane razem tworzą przynajmniej do pewnego stopnia obiektywną całość.

Książka podejmuje bardzo ważny problem. Mówi o okrucieństwie świata, który my na co dzień nazywamy cywilizowanym. Przypomina, że pod naszym okiem toczą się wojny, cierpią i umierają ludzie. Być może reportaże nie trafiają do wszystkich i nie każdemu warto je polecać, ale moim zdaniem z tym konkretnym naprawdę warto się zmierzyć! Podsuwam wam ten tytuł pod nos jako szczególnie polecany.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Chłopcy 2. Bangarang

Kurde! Epilog zabolał. Niby wiem, że są kolejne tomy, więc jakoś się z tego wygrzebią, ale i tak się wystraszyłam.

zgłoś błąd zgłoś błąd