Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Kuchnia duchów

Tłumaczenie: Beata Hrycak-Domke
Wydawnictwo: Bukowy Las
6,59 (195 ocen i 38 opinii) Zobacz oceny
10
8
9
6
8
35
7
51
6
64
5
17
4
7
3
4
2
2
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Kitchen Daughter
data wydania
ISBN
9788362478552
liczba stron
296
słowa kluczowe
powieść obyczajowa
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
bursztynowa

Po nagłej śmierci rodziców nieśmiała i skryta Ginny, młoda kobieta dotknięta zespołem Aspergera, szuka ukojenia w kuchni, z dala od dominującej siostry Amandy i wścibskich krewnych. Metodyczne czynności związane z przygotowywaniem posiłków łagodzą jej smutek i niepokój, a bogaty aromat toskańskiej zupy ribollity, przygotowanej zgodnie z ręcznie spisanym przepisem włoskiej babci, koi zmysły....

Po nagłej śmierci rodziców nieśmiała i skryta Ginny, młoda kobieta dotknięta zespołem Aspergera, szuka ukojenia w kuchni, z dala od dominującej siostry Amandy i wścibskich krewnych. Metodyczne czynności związane z przygotowywaniem posiłków łagodzą jej smutek i niepokój, a bogaty aromat toskańskiej zupy ribollity, przygotowanej zgodnie z ręcznie spisanym przepisem włoskiej babci, koi zmysły. Przyciąga też nieoczekiwanego gościa... Duch babci przynosi Ginny tajemnicze ostrzeżenie i znika niczym para znad stygnącego talerza. Wkrótce po tym wydarzeniu Ginny odkrywa, że ma niezwykłą moc przywoływania duchów osób, których ulubione danie przyrządza. Wie, że nie może o tym opowiedzieć swej stojącej twardo na ziemi siostrze, ale wierzy, że ten dar może być okazją do nawiązania upragnionej przyjaźni i rozpoczęcia całkiem nowego życia. Spróbuje też za jego pomocą wyjaśnić głęboko skrywany sekret i ocalić przed sprzedażą swój dom rodzinny. Refleksyjna i smakowita powieść o samopoznaniu i wewnętrznej kruchości z oryginalną bohaterką, która łącząc teraźniejszość z przeszłością, prozę życia z poezją smaków, odkrywa w sobie cudowną moc i siłę do samodzielnego, pełnego życia. Dla wielbicielek gotowania i czytania powieści takich jak: Julia i Julia, Przepiórki w płatkach róży czy Lunch w Paryżu i Toskańska trattoria.

 

źródło opisu: Bukowy Las, 2012

źródło okładki: http://www.bukowylas.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 616
Aria | 2012-02-28
Na półkach: Przeczytane, Moje! :), 2012
Przeczytana: 28 lutego 2012

„Kuchnia duchów” to książka pełna zapachów, najlepiej czyta się ją w kuchni, mieszając ribollite wielką drewnianą łyżką. Bo tę książkę się nie czyta, ją się smakuje, i tylko czasami ma ona smak łez.

Rodzice Ginny zginęli nagle w wypadku, nie spodziewała się ich śmierci i teraz musi nauczyć się iść przez życie sama, bez mamy, która trzyma za rękę i bez taty, który zawsze się uśmiechnie. Zdawałoby się, że coś takiego może spotkać każdego z nas. Cóż, nie każdego, bo Ginny jest wyjątkowa. Ona mówi, że ma osobowość, natomiast jej siostra Amanda nazywa to zespołem Aspergera.
Zamknięta w swoim świecie pełnym zapachów, kształtów i smaków przeróżnych potraw, Ginny próbuje odnaleźć się w tej nowej sytuacji. I właśnie wtedy odkrywa, że gotowanie nie jest jej jedynym talentem. Biorąc do ręki przepis kogoś, kto już nie żyje, i sporządzając potrawę dokładnie według niego, dziewczyna sprowadza z zaświatów duchy. Zapach toskańskiej zupy ribollity przyciąga ducha babci, która nie zdążywszy wypowiedzieć do końca swoje ostrzeżenie, znika.

Otworzyłam tę książkę, zobaczyłam przepis na zupę chlebową i rozpłynęłam się z rozkoszy. Tak, bo w „Kuchni duchów” niemal każdy rozdział zaczyna się przepisem – więc nic, tylko czytać i gotować. A co gotować? Zupy, racuszki, ciasteczka, a nawet gorącą czekoladę. Najlepszą gorącą czekoladę na świecie… „To supergorąca czekolada – mówi. – Zawiera pewien sekretny składnik. (…) Jest nie tylko inna, ale lepsza. Zdumiewająca. Po mojej czekoladzie już nigdy nie będziesz przyrządzać jej inaczej” („Kuchnia duchów” J. MacHenry, Bukowy Las 2012, s.231). Sprawdziłam osobiście - popieram!

Czytając tę książkę, już czujemy smakowite zapachy, a Ginny pokazuje nam świat przez pryzmat jedzenia. Potrafi każdy kolor dopasować do produktu, skojarzyć głos ze smakiem owocu i uspokoić się myśląc o płatku śniadaniowym. Ona nie wierzy, że jest chora, poza tym czy zespół Aspergera to choroba? Ginny tak nie uważa. Ma swoją Księgę Normalności i uważa, że ma osobowość, to wszystko.

Ta książka zmusza nas do zastanowienia się nad tym, czym tak naprawdę jest normalność, czy wszyscy jesteśmy normalni, a może wszyscy są wyjątkowi? Pokazuje, jak słabi są najsilniejsi i jak silni najsłabsi. Odkrywa głębie rodziny, jej prawdziwe znaczenie, oraz co najważniejsze – pokazuje wnętrze osoby dotkniętej zespołem Aspergera. Najbardziej poruszyło mnie to, z jak wielką przenikliwością autorka opisała Ginny, jej świat i jej spojrzenie na niego. Udowodniła, że nieco inne rozumienie rzeczywistości, to nie problem, a poza tym można sobie z tym doskonale poradzić. Przepisem na to jest to, co pomaga na wszystko –zrozumienie i miłość. A wszystko to przy ciepłym zapachu gorącej czekolady z dodatkiem aromatycznej papryki.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Król

Solidna porcja soczystej, krwistej, mocnej i męskiej prozy. Wytrawna opowieść o międzywojennym półświatku, łączącym równoległe rzeczywistości - pols...

zgłoś błąd zgłoś błąd