Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

O zaświatach niedalekich i cudach nienadzwyczajnych. "Nadprzyrodzone" w kulturze ludowej na przykładzie Huculszczyzny

Wydawnictwo: Nomos
8 (3 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
0
9
1
8
1
7
1
6
0
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
83-88508-660
liczba stron
288
język
polski
dodał
welesxxi

Prezentowana książka przynosi całkiem nowe spojrzenie na kwestię ludowego obrazu świata. Zaproponowana przez Autora i swoiście przez niego interpretowana kategoria „nieoswojonego” może być przydatna do konstruowania obrazu kultury naznaczonej przez dualizm magiczno-religijny. Autor analizuje m. in. święta, cuda, istoty mityczne i zaświaty jako formy aktualizacji i przejawiania się...

Prezentowana książka przynosi całkiem nowe spojrzenie na kwestię ludowego obrazu świata. Zaproponowana przez Autora i swoiście przez niego interpretowana kategoria „nieoswojonego” może być przydatna do konstruowania obrazu kultury naznaczonej przez dualizm magiczno-religijny. Autor analizuje m. in. święta, cuda, istoty mityczne i zaświaty jako formy aktualizacji i przejawiania się "nieoswojonego". Szczególnie wartościowy opis współczesnych przemian obrazu świata dla Hucułów z pewnością zainteresuje szerokie grono czytelników.

Autor podjął się przebadania, na przykładzie Huculszczyzny, ludowego obrazu świata. (...) Kluczowym pojęciem jest tu „nadprzyrodzone" wzięte w tytule rozprawy w cudzysłów. Rzecz w tym, iż idea „nadprzyrodzonego” charakterystyczna dla myślenia europejskiego i na dobre domknięta w czasach nowożytnych, w sposób nieuzasadniony użyta została do interpretacji obrazu świata w kulturach tradycyjnych i pierwotnych. (...) W ostatnim rozdziale książki, zatytułowanym „oswajanie nieoswojonego" autor opisuje współczesne procesy przemian obrazu świata u Hucułów. Jest to fascynujący dla badacza-etnologa proces tworzenia się swoistej symbiozy tradycyjnych huculskich wyobrażeń ludowych z wyobrażeniami, których źródłem jest podręcznikowa wiedza „naukowa", codzienne doniesienia telewizyjne i potoczna praktyka.


Fragment recenzji prof. Włodzimierza Pawluczuka

 

źródło opisu: http://www.nomos.pl/producers/63/p/315

źródło okładki: http://www.nomos.pl/producers/63/p/315

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2069

Książka zaskoczyła mnie jakością przemyśleń. Trafność spostrzeżeń obok zbieżności zainteresowań uczyniła ją jednym z moich faworytów na półce. Ale na początku się tego nie spodziewałem, tak jak rzadko się tego spodziewamy po naukowych debiutantach.

Zając zaczął od zarysowania etnologicznych dociekań nad kulturą ludową przywołując szereg istotnych uwag rzutujących na jej odbiór. Najciekawszą jest chyba rezygnacja z podziału na sacrum i profanum (co jeszcze akurat w nowszych pracach pojawia się dosyć często ze względu na zauważony brak takiego podziału w percepcji przedstawicieli wielu kultur i sztuczne imputowanie go ze względu na obecność w naszej własnej percepcji) a za to wskazanie podziału na oswojone i nieoswojone.

Zając opisuje huculskie istoty mityczne, zaświaty, magię, cud, ale Huculszczyzna jest właściwie cały czas zgodnie z tytułem jedynie przykładem. Jesteśmy prowadzeni poprzez te przykłady przez świat współczesnej antropologii, dokonujemy razem z badaczem postępu w naszym rozumieniu wyobrażeń przedstawicieli obcych nam kultur. Poprzestanie na przywołaniu zapisów szeregu mitów i zabobonów wtłoczonych w literackie ramy pozostaje o lata świetlne za nami.

Potraktowanie Huculszczyzny jako exemplum owocuje nie tylko przywołaniem ciekawostek tej kultury, ale również refleksjami na temat religijności ludowej w całej Słowiańszczyźnie, sposobowi przechodzenia od pogaństwa do chrześcijaństwa i obserwowanym tego efektom. Jak na tak wysoki poziom refleksji naukowej czyta się to nawet nie najgorzej.

Z tych właśnie względów opracowanie Zająca powinno zainteresować tak chętnych pogłębiania swej wiedzy o Hucułach, jak i w ogóle o kulturze ludowej, magii, religiach pogańskich.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
W zasadzie tak

Ta książka po raz pierwszy została wydana legalnie w 1975 roku, a później przez lata nie była wznawiana, aż do teraz! „Niczego się nie spodziewam, a...

zgłoś błąd zgłoś błąd