Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Kwiaty na poddaszu

Cykl: Rodzina Dollangangerów (tom 1)
Wydawnictwo: Świat Książki
7,39 (4658 ocen i 687 opinii) Zobacz oceny
10
632
9
616
8
1 078
7
1 111
6
650
5
257
4
140
3
98
2
48
1
28
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Flowers in the Attic
data wydania
ISBN
9788377996546
liczba stron
384
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
atram_78

Inne wydania

Długo oczekiwane wznowienie wielkiego bestsellera! Najbardziej poszukiwana książka ostatnich lat. Wciągająca opowieść o rodzinnych tajemnicach i zakazanej miłości. Szczęśliwą z pozoru rodzinę Dollangangerów spotyka tragedia - w wypadku samochodowym ginie ojciec. Matka z czwórką dzieci zostaje bez środków do życia i wraca do swego rodzinnego domu. Niezwykle bogaci rodzice mieszkający w ogromnej...

Długo oczekiwane wznowienie wielkiego bestsellera! Najbardziej poszukiwana książka ostatnich lat. Wciągająca opowieść o rodzinnych tajemnicach i zakazanej miłości. Szczęśliwą z pozoru rodzinę Dollangangerów spotyka tragedia - w wypadku samochodowym ginie ojciec. Matka z czwórką dzieci zostaje bez środków do życia i wraca do swego rodzinnego domu. Niezwykle bogaci rodzice mieszkający w ogromnej posiadłości, wyrzekli się córki z powodu jej małżeństwa z bliskim krewnym, a narodzone z tego związku dzieci uważają za przeklęte. W tajemnicy przed dziadkiem rodzeństwo zostaje umieszczone na poddaszu, którego nigdy nie opuszcza. Dzieci żyją w ciągłym strachu, a odkrycie, jakiego dokonuje najstarszy brat, stawia rodzeństwo w obliczu nieuniknionej katastrofy.
czyta Kamilla Baar

 

źródło opisu: Świat Książki

źródło okładki: Świat Książki

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 709
Miss_Jacobs | 2012-03-16
Na półkach: Przeczytane

Czasem zupełnie zwyczajna czynność staje się największym marzeniem. Nie zawsze można ubrać się i wyjść, gdy coś nam się nie podoba. Czytając ten wstęp pewnie pomyślicie „Co za truizm!”. Teoretycznie będziecie mieć rację, ale praktycznie takie sytuacje naprawdę mają miejsce. Najlepszym tego przykładem jest V.C. Andrews „Kwiaty na poddaszu”.

Chris, Cathy, Cory i Carrie to rodzeństwo Dollangangerów. Na świat przyszli w kochającej się rodzinie, niestety nie było im dane cieszyć się tym zbyt długo. Po śmierci ojca muszą przenieść się do posiadłości bogatych dziadków, których nigdy wcześniej nie mieli okazji poznać i wbrew pozorom ten stan nie ulegnie szybko zmianie. Z powodu rodzinnej tajemnicy, przez którą dziadek nie wie o ich istnieniu, zajmują mały pokoik na poddaszu. W porannych godzinach muszą być ciszej niż mysz pod miotłą. Jedzenie przynosi im babka, lecz na próżno szukać u niej najmniejszych oznak czułości, uśmiech na jej twarzy gości jedynie podczas zadawania bólu swoim podopiecznym – słowo „wnukom” byłoby dużym nadużyciem.
Matka rodzeństwem pod wypływem bogactwa (tylko dzieci żyją na wygnaniu) ze statecznej kobiety staję się na powrót nastoletnią trzpiotką, zachłysnęła się swoimi przywróconymi możliwościami. Z dnia na dzień staje się jedynie mglistym wspomnieniem zamiast prawdziwym wsparciem.

Pani Andrews napisała przejmującą historię, która wzrusza i przeraża jednocześnie. Tytułowe kwiaty to w istocie mali bohaterowie, Widzimy jak się rodzą, jak dorastają, powoli puszczają pierwsze pąki, czasem uda im się rozwinąć płatki. Tak jak kwiaty nie mogą żyć bez wody, tak dzieci nie mogą zdrowo rosnąć bez świeżego powietrza i naturalnego światła. Czas powoduje usychanie.

Odizolowanie od społeczeństwa sprawia, że jedynym źródłem wiedzy stają się książki oraz telewizja. Wygnanie to szkoła życia, starsze dzieci stają się rodzicami dla młodszych. Siłą rzeczy rodzą się uczucia kazirodcze, to dzięki sobie nawzajem poznają reakcje fizjologiczne.
Nie będę pierwszą, która powie, że najbardziej denerwująca była postawa matki. O ile zachowanie ojca –ze względów kulturowych – moglibyśmy spróbować racjonalnie wytłumaczyć, o tyle odwrócenie ról kłóci się z naszą wizją świata, przyjętymi wzorcami zachowań.

Postacie są dobrze naszkicowanie pod względem psychologicznym. Przechodzą wszystkie stadia uczuciowe, których moglibyśmy oczekiwać. Przyczepić można się jedynie do perspektywy czasowej, akcja była za bardzo rozciągnięta. Przypominanie o upływających dniach było rysą zrobioną na szkle, ujmowało realności, na której powinno zależeć autorce.
Natomiast sam pomysł i sposób rozwoju sytuacji robi wrażenie, mimowolnie utożsamiałam się z rodzeństwem, trzymałam za nich kciuki.

W tej książce jest coś magicznego, uzależniającego. Jak zawsze, gdy bohaterowie stają się bliscy, chcemy wiedzieć jak potoczą się ich losy, więc tym samym czytamy z zapartym tchem wyczekując końca. Podobało mi się, że pisarka nie chce zadowolić czytelnika najbardziej oczekiwanym rozwojem akcji, wybiera rozwiązania trudniejsze, dotykające sfery moralnej. Po skończeniu czytania nie można tak po prostu odłożyć książki na półkę i wyjść z uśmiechem na spacer, jednocześnie jednak widok słońca będzie przyjęty z ulgą.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Profesor

Historia opowiedziana w interesujący sposób, aż się czekało "cobedziepotem" :) ale niektóre opisy ciut za długie... znowu książka, która ma...

zgłoś błąd zgłoś błąd