Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Grochów

Seria: Poza serią
Wydawnictwo: Czarne
7,13 (670 ocen i 81 opinii) Zobacz oceny
10
33
9
63
8
151
7
228
6
127
5
51
4
9
3
8
2
0
1
0
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375362886
liczba stron
96
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
dodała
jusola

"Kiedyś nas nie będzie. Są ludzie i zdarzenia, które pomagają nam przyzwyczaić się do tej myśli. Bo to w końcu przychodzi. I to tak jakoś szybko i zwyczajnie, jakby zawsze było obok". Andrzej Stasiuk Opowiadania O babce, która wierzyła w duchy, o starym psie, pisarzu z Izdebek i przyjacielu, z którym złaził Grochów i przejechał pół Polski — Stasiuk pisze o umieraniu i namacalności życia, o...

"Kiedyś nas nie będzie. Są ludzie i zdarzenia, które pomagają nam przyzwyczaić się do tej myśli.
Bo to w końcu przychodzi. I to tak jakoś szybko i zwyczajnie, jakby zawsze było obok".

Andrzej Stasiuk

Opowiadania
O babce, która wierzyła w duchy, o starym psie, pisarzu z Izdebek i przyjacielu, z którym złaził Grochów i przejechał pół Polski — Stasiuk pisze o umieraniu i namacalności życia, o materialności wspomnień, o bliskości śmierci i jej wiecznej niedostępności. Bury kot zwija się w kłębek w cieple stygnącego ciała starej suki, babka, „cała w czerni, szczupła i spokojna”, przechodzi do świata, który zawsze był obok, Guścio choć niewiele już może powiedzieć, złośliwie pluje pestkami. A przyjaciel, „odlatując przez komin”, przynosi zapach pociągu do Łupkowa, dzikich jabłoni na ulicy Makowskiej i chłodnej wiosny w portowym Piranie. Cztery opowiadania Andrzeja Stasiuka to boleśnie piękna opowieść o śmierci, o zwyczajnej kropce na końcu życia.

 

źródło opisu: www.czarne.com.pl

źródło okładki: http://czarne.com.pl/?a=2597

pokaż więcej

książek: 2418
Grażyna | 2012-09-13
Przeczytana: 13 września 2012

Najmniej podobało mi się opowiadanie tytułowe "Grochów" ,najbardziej "Babka i duchy" i "Suka".Stasiuk pisze tu otwarcie o przemijaniu,śmierci....To się daje zauważyć w naszym życiu,że bardzo trudno nam się zachować wobec śmierci.Nikt nas tego nie uczy...zresztą jak to możliwe nauczyć kogoś być " za pan brat ze śmiercią" i każdy z nas będzie samotny....gdy będzie odchodził.Autor pisze o tym ,że staramy się,czasami potrafimy "wydłużać" życie więc niekiedy także chcemy zachowywać się jak "pan życia i śmierci" i decydować o skróceniu go ,że mamy taką władzę.....Przy takiej lekturze trudno nie pomyśleć ...o naszym życiu ,które tak szybko ucieka....bo w sumie tu , na ziemi jesteśmy pielgrzymami.....
Polecam książkę i mimo ,że jest taka cieniutka (niecałe 100 stron) potrafi "zmusić" do głębokich przemyśleń...

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ona i dom, który tańczy

Dom to nie tylko cztery ściany. Dom to nawet nie tylko zbiór ludzi. Dom to cała historia, to przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. W tej książce wi...

zgłoś błąd zgłoś błąd