Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Drzwi do piekła

Cykl: Daria (tom 1)
Wydawnictwo: Znak
6,86 (1995 ocen i 294 opinie) Zobacz oceny
10
101
9
145
8
355
7
619
6
495
5
172
4
55
3
44
2
4
1
5
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-240-1875-8
liczba stron
272
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
dodała
Ag2S

Najbardziej skandalizująca powieść Marii Nurowskiej! Życie, które stało się piekłem. Piekło, w którym odnajdziesz miłość. Daria, dwudziestoletnia dziewczyna zakochała się w starszym od siebie mężczyźnie. Edward był wówczas redaktorem naczelnym pisma literackiego, widział w niej zdolną pisarkę i fascynującą kobietę. Nikt nie znał prawdziwego oblicza ich związku. Nikt też nie zrozumiałby...

Najbardziej skandalizująca powieść Marii Nurowskiej!

Życie, które stało się piekłem. Piekło, w którym odnajdziesz miłość.

Daria, dwudziestoletnia dziewczyna zakochała się w starszym od siebie mężczyźnie. Edward był wówczas redaktorem naczelnym pisma literackiego, widział w niej zdolną pisarkę i fascynującą kobietę. Nikt nie znał prawdziwego oblicza ich związku. Nikt też nie zrozumiałby takiej miłości, miłości-wyzwania, miłości-gry, miłości-kontroli. Daria kochała męża. I zabiła go. Z miłości. A potem zadzwoniła na policję. Skazana na dwanaście lat za zbrodnię w afekcie, trafiła do więzienia dla kobiet. Do piekła, które okazało się dla niej czyśćcem. Drogę do samej siebie odnalazła dzięki drugiej kobiecie...

Najnowsza powieść Marii Nurowskiej, historia o niebezpiecznej miłości, opowiada o najciemniejszych stronach kobiecej duszy. Zaledwie jeden krok dzieli Darię od zakochania do małżeństwa, od wyzwania do zdrady, od zaufania do kłamstwa, od poczucia władzy do zniewolenia. Najdłuższa droga, jaka ją czeka, droga przez piekło, prowadzi do wolności i zaakceptowania samej siebie.

Kolejna część opowieści o Darii - Dom na krawędzi - ukaże się w październiku.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Znak, 2012

źródło okładki: http://www.znak.com.pl

pokaż więcej

książek: 691
Karolina | 2013-02-14
Na półkach: Posiadam
Przeczytana: 05 lutego 2013

Ostatnimi czasy rzadko sięgam po literaturę rodzimą, więc postanowiłam nadrobić. Tytuł wydał mi się intrygujący, opis książki ciekawy, więc zażyczyłam sobie na urodziny tę oto pozycję.

Nie jestem jednak w stanie jednoznacznie ocenić tej książki na plus czy minus. Znana pisarka trafia do więzienia, w tym miejscu stara się okiełznać demony przeszłości. Więzienie dla kobiet można bez wątpienia określić mianem piekła. Nie od dziś wiadomo, że kobiety potrafią być zdecydowanie bardziej brutalne od mężczyzn, a co gorsza pamiętliwe. Początek rzeczywiście jest mocny (zaczyna się prawie że trzęsieniem ziemi jak u Hitchcocka), jednak już na kolejnych stronach piekło więzienne staje się jakby mniej piekielne. Oczywiście w dalszym ciągu zdarzają się incydenty, jednak jak dla mnie, bohaterka zbyt szybko i zbyt łatwo zdobyła swoją pozycję. Zbyt wyidealizowane są też relacje między Darią a Izą (wychowawczynią). Chciałoby się wierzyć, że pracownicy więzienia faktycznie dbają o resocjalizację, ale doskonale wiemy, że wobec przepełnionych więzień i w większości braku kwalifikacji personelu, jest to po prostu niemożliwe. Na uwagę zasługuje jednak analiza psychik poszczególnych kobiet jak również geneza ich pobytu w więzieniu. Za większością kryje się traumatyczne przeżycie. To nie są kobiety z gruntu złe. Takie się stały. Ale dlaczego? I, co najważniejsze, czy można odczynić zły urok?

Najmocniejszą stroną książki jest refleksja Darii nad jej małżeństwem. Gra, którą prowadzili małżonkowie była niebezpieczna, oparta na zbyt kruchych fundamentach, ale chyba żadne z nich nie oczekiwało takiego zakończenia. Fakt, ostatecznie to Daria pociągnęła za spust, ale winni byli oboje. Obydwoje zgodzili się na reguły gry, a z takiego układu trudno się wycofać. Chociaż z tym motywem zabójstwem Nurowskiej zabrakło trochę pomysłu. Dowiadujemy się na koniec, co było kroplą przepełniającą czarę, ale szczerze? Nie przemawia to do mnie.

Absolutnie nie odpowiada mi jednak rola Darii jako zbawicielki więziennych dusz. Niemal z miejsca stała się powiernikiem sekretów, wyrocznią moralną. Tylko dlatego, że była osobą wykształconą i piszącą książki. Myślę, że wiele kobiet osadzonych w więzieniach ma w sobie dużo więcej mądrości życiowej i realizmu.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
W zasadzie tak

Jacek Fedorowicz to człowiek orkiestra można by powiedzieć. Aktor, pisarz, felietonista, prowadzący audycję w radiu i w telewizji. Bazując na jego cyk...

zgłoś błąd zgłoś błąd